[VOLG] Het tij keren, kan dat?

Moderators: RianneH, Neonlight, Nadia, balance, Lous

 
 
Monique1963

Berichten: 3217
Geregistreerd: 14-03-17
Woonplaats: Frankrijk, Hérault

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 06-09-17 09:59

LOL Xyris!

Borstnoot, de luizen zijn gebleven, vinden het veels te leuk bij ons, die hebben hier een luizenleventje

Callas is mijn alles
Het tij keren kan dat? Doorzetten of verkopen, dat was de vraag na de val, lees hier meer :
[PP] [VOLG] Het tij keren, kan dat?


Monique1963

Berichten: 3217
Geregistreerd: 14-03-17
Woonplaats: Frankrijk, Hérault

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 06-09-17 10:40

Welkom AfricanLady in het topic van Callas,

@Miesnaom, ja alles heb ik toen aangepakt. Helpt niet. Er zijn zoveel kieren en gaatjes in onze stallen, oude boerderij, ze kunnen zich altijd wel ergens verstoppen.

@Wendy, veerust hebben ze niet in Frankrijk. Als ik regelmatig behandel gaat het wel ok.

1-11-2016
Ik vrees het ergste met die luizen. Ik denk dat ik sowieso alle paarden nog een keer in het gif moet zetten. ik heb gisteren poupette twee keer zoveel gegeven als voorgeschreven. Er staat dat er nog nooit een reactie is geweest op een overdosis. misschien heb ik het te magertjes gedaan. Callas schuurt nu met haar manenbeschermer. Die is in 1 dag al redelijk gesloopt...

Verder is ze in de hand en in de omgang een ontzettend lief dier. Geen knuffel, maar wel slim en leuk. Ze vindt knuffelen wel leuk trouwens maar alleen met lekker krabben als zij het wil en waar zij het wil. Als je dan stopt komt ze met haar hoofd nog een keer vragen. Maar vanuit leiderschap krab ik haar op haar schoft en moet zij mij terugkrabben. Dat doet ze dan ook wel aarzelend. Een jas knagen is niet zo leuk als een mondvol haren van een andere pony natuurlijk.
En ze is verschrikkelijk mooi. Dat blijft gelukkig. Als ik roep en ze komen met zijn allen van de berg af denderen, man hoe ze dan draaft! Ze gáát! Dat krijg ik er niet uit hoor onder het zadel. Ook met springen doet ze het los prachtig, maar onder mij niet. Dus ik breng haar denk ik uit balans En zij mij. Een vicieuze cirkel. Komt ook omdat mijn rechterbeen nog niet goed is. ik rijd dat been ook met een langere beugel.

12-11
De luizen. mwah. Het lijkt er nu op of in ieder geval de shetten minder jeuken. Bubbles heb ik nog zien schuren, maar dat is nu weg, maar waar het om ging, Callas, die schuurt nog met regelmaat. Ik vraag me af of het geen gewoonte is geworden. Gelukkig heb ik dan die manenbeschermer, maar daar komt ook haar onderuit dat ze eraf breekt. Toen had ik een hengstenvlecht in gedaan, was helemaal fout, want dan gaat het schuren nog harder. Ze heeft als ik het netjes naar 1 kant kam, heel veel aan een kant, maar als ik het natuurlijker wijze los laat hangen, dan zie je de gaten. Erg jammer. Ze heeft nog steeds meer dan 50 cm hoor, maar het is wel ernstig uitgedund. Ik doe de manenbeschermer ook regelmatig af, want eronder wordt het hartstikke warm en dat jeukt natuurlijk ook weer. Ik zie gelukkig niemand meer aan de sokken knagen.

Verder is Callas alweer een paar dagen echt superbraaf. Ze laat haar koppie ook weer zakken ipv de hele tijd op haar hoede omhoog en al weer een paar keer met losse teugel gereden. Het is wel jachtseizoen, dus op de jachtdagen, 3 dagen in de week helaas, dan kan ik alleen thuis of in het dorp rijden maar dat is ook leuk. Schiet niet op, hahaha iedereen moet een praatje maken.

13-11
Vandaag in de regen met Callas wezen rijden, vond ik wel stoer van mezelf, maar hahaha je kunt helemaal niets met die regen. Alles is te glad, te kleiïg en te gevaarlijk in het bos. Dus maar een rondje berm/asfalt dorp gedaan. Ook leuk, ze was keurig en we hadden maar 2 schrikkers...

Die engelse vrouw niets meer van gehoord om mee te gaan rijden. Jammer. komt misschien nog wel een keertje, heb haar gesms't maar niets. Ze zal wel van die fokker/stalhouder het advies hebben gekregen niet met mij te gaan rijden. En wie weet heeft ie daar gelijk in. Haar paard was jong tenslotte en ze was ook al vaak eraf gevallen.

19-11
Gisteren nog weer wat beleefd, was echt top. Ik ga met Callas rijden. In mijn eentje voor het eerst het bos weer in. Vond ik best wel spannend, want als ik er daar af knal heb ik geen telefoonbereik misschien. Maar goed, ze doet het heel goed de laatste tijd dus ik het bos in. En dat doet ze toch zo goed! Als er geen spannende dingen zijn is het echt een topmerrie. Keurig aandraven op stemcommando, lange teugel en door de beek en op de oever springen vanuit het water, echt netjes en stoer. Ze vond wel een vers gehakte stapel hout raar, maar daar ging ze toch vlotjes langs. Schopte ze een steentje tegen die stapel, o brrr eng, maar toen weer ok. Afijn, ik heb die rit dus al vanaf april niet meer gereden en volgens mij ook maar heel weinig mensen te paard of op de fiets want bijna aan het eind lag er een boom over het pad. Op haar borsthoogte, dus springen gaat uiteraard niet en er onder door ook niet. Maar het was een pad langs een steile helling boven en onder. Dus wat nu. Onderlangs was geen optie veel te steil naar beneden. Bovenlangs moest ik een talud op, echt heel steil. Anders moest ik weer 4km terug en ze was doorweekt. En mijn voet deed zeer. Dus ik peinzen wat zal ik doen. Zal ik afstappen en het talud op klimmen met haar, maar ja haar kennende dendert ze gewoon door en dan lig ik eronder. Dus ik erop blijven zitten. Dus ik haar schuin voor het talud gezet. Ging ze zijwaarts, hahaha. Omdat ik thuis bij het talud zijwaarts oefen omdat ze daar niet omhoog kan. Nu dus ook niet dus dan maar opzij. Dus ik aandringen op recht om hoog en ja hoor, ze deed het! Recht het talud op! Supertrots!
Goed. Staan we op het talud en dat is allemaal bomen en struiken. Dus ze moest door struiken heen en ik bleef overal aan hangen met mijn cap, jas en beugels, dus ze moest telkens op commando stil staan, zodat ik me los kon maken. Deed ze helemaal goed. En ik telkens belonen met bixjes. Dus ik zoeken waar ik weer van dat talud af kon naar het pad, voorbij die omgevallen boom. Kom ik weer een omgevallen boom tegen! Precies hetzelfde. Niet overheen te springen, en niet eronder door kunnen. Tenminste... wel als ik haar afzadelde. Dan moest ze wel iets door de knieën maar ik zag geen andere uitweg. Dus afgezadeld en zadel uit de weg gelegd en ik eronder door en net als met het schrikdraad waar ik overheen stapte, volgde zij ook, en ging ze hier iets door de knietjes een beetje holle rug en zo er onder door! Nou, ik was weer poepietrots natuurlijk! Beloond met brokjes en weer opgezadeld. Toen moest ik opstappen zonder blok en dat ging gelukkig goed. Ik merkte wel dat ze het toch wel heel spannend had gevonden want nu schrok ze wel een paar keer van niemendalletjes, maar goed, het was weer een avontuur en ze was superlief!
Ik had wel last van mijn voet want totaal was ik wel 1.5u weggeweest en dat is te lang voor dat poot.

Callas is mijn alles
Het tij keren kan dat? Doorzetten of verkopen, dat was de vraag na de val, lees hier meer :
[PP] [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Monique1963

Berichten: 3217
Geregistreerd: 14-03-17
Woonplaats: Frankrijk, Hérault

Re: [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 06-09-17 12:24

tnx Dreamer


Donderdag 1-12-2016
Vandaag een kort ritje gemaakt en ze was erg braafjes. Ik stond met iemand te praten, (iedereen moet haar altijd aaien, hahaha, ik heb zelfs speciaal veel brokjes bij me zodat mensen haar wat kunnen geven...) afijn toen kwam er een bulldozer langs. Ze taalde er niet naar! Praten is gezellig en dan ziet ze alleen maar handen die misschien brokjes hebben. Of die aaien. Het wordt misschien zo wel een bedeldoos, maar ja. Goed, bulldozer niet interessant dus. Maar een paar meter verder doet er iemand binnen in een huis een deur hard dicht, brr eng. Maar dat is dan alleen maar een hopje. Het wordt steeds beter.

3-12
De smid komt overmorgen weer en dan gaan we ook kijken of hij voor rubber kan zetten. Omdat ze ovaal verkeerd-om voorhoeven heeft, en je die ijzers uiteraard niet heet kunt smeden, hahaha, moet het koud. En dat is enorm veel mepwerk om het in die vorm te krijgen. Lukt het niet gaat ze weer voor op gewone ijzers met gripnagels en alleen achter op rubber. We gaan het beleven.

7-12
Callas staat rondom op rubber. Voor nu ook. Hij heeft achterrubbers kunnen verleggen, zat nog redelijk wat grip op, op de toon kwam het ijzer wel door het rubber maar niet dramatisch. Voor staat ze nu dus ook op rubber. Goeie grip, maar ik vind de takken erg lang, ben bang dat ze ze aftrapt. Ze is zo ruim achter en zo kort voor. Maar ik heb zitten tellen, ze heeft 14.5 week met de vorige beslagbeurt gedaan! En de voorijzers waren toen al verlegd en die hebben er 24 weken onder gezeten. Dus dat is echt amazing lang! Ik rijd ook per saldo niet zo veel en lang natuurlijk, dat zijn uitzonderingen en ik rijd zoveel mogelijk bermen, ben een bermtoerist en dat scheelt wel.

27-12
Geen nieuws is goed nieuws, dus als ik dan wat schrijf zal er wel wat gebeurd zijn. Ja dus. We komen op een bepaalde rit altijd langs het voetbalveld en meestal is er niemand, maar gisteren liepen er een stel mannen in felle kleuren te trainen. In Frankrijk kennen ze geen tweede kerstdag, dus alles was gisteren gewoon een normale maandag.
Het is op de terugweg en ze is op de terugweg altijd wel voorwaartser dan op de heenweg. En het pad door het bos, komt uit bij het voetbalveld. We hoorden die mannen al van verre roepen naar elkaar. En dat is vervelend want ze begon toen al spanning op te bouwen, het elastiekje dat op springen staat. Ik wilde niet afstappen, want ik weet niet of ik haar houd in een paniekreactie of dat ze zich losrukt. Maar erop blijven voelde ook niet goed.
Ik had ernstig het gevoel van dit ga ik vermijden. Ik keer gewoon om en ik stap rustig de hele rit de andere kant op terug. Maar ja, dat is ridicuul, want het is maar 3 minuten vanaf huis vanaf de voetbalvelden en we moeten toch door enge dingen heen.
Vond het erg vervelend dat ik geen beslissing kon maken. Heb haar stil gezet bij de tennisbanen, dan konden we die mannen van een afstandje bekijken. Maar dat was helemaal niet prettig, want nu voelde het helemaal dat ze direct wilde omdraaien en vluchten.
Toch maar afgestapt, want ik was zelf ook helemaal onzeker geworden. Stap voor stap naar de voetballers toe en vanaf verre al bonjour geroepen in de hoop dat ze terug zouden praten en Callas kon denken dat het mensen met misschien wel koekjes waren.
Ze was echter niet voor rede vatbaar en ik voelde dat ze weg wilde vluchten. Streng geworden, niet aanstellen, hop lopen. Op zijn Bruno's. Gelukkig hadden die boys even overleg en stonden ze stil. Ik zwaaien en roepen of ze even konden blijven stilstaan met de bal ook.
Omdat ik voelde dat ze me zo omver zou kunnen trekken, toch opgestegen, nu die mannen stilstonden. Dat ging wel ok en met voelbare spanning in haar lijf langs het voetbalveld gelopen. Bewust niet gaan draven, want dit leek met niet het goede moment om het dravend voorwaarts op te lossen. Nou, ik eigenlijk wel blij hoe we het eraf brachten, ik reed uiteraard op het scherpe bit, zijn we bijna aan het eind van het voetbalveld, denken die mannen ook, zo zij is voorbij, kunnen wij weer voetballen.
Laten we het zo stellen, ik denk dat ze een Porsche eruit gelopen had, het bit met stang daar kon ik haar niet mee omkeren en wonder boven wonder miste ik net een ijzeren hek waar we langs moesten. Daar kon ik haar wel stoppen en heb ik haar omgedraaid naar de voetballers. Wij waren nu immers op veilige afstand. Mwah. Ik ben toch maar weer afgestapt en shakend de rest naar huis gelopen.
Het voelt als een enorme setback.

Na de paniek van gisteren vond ik het ernstig spannend vandaag alweer met een stormachtige wind naar buiten te gaan, maar ik moet hier doorheen en Callas ook. Als ik het niet doe, ga ik voorlopig niet meer rijden.
Eerst had ik mijn vriend gevraagd om mee te fietsen, maar uiteindelijk besloot ik toch het zelf alleen aan te gaan. Ik had haar een uurtje voor ik ging rijden gegrondwerkt en gelongeerd, wat erg goed ging. Ik vond ook dat ik per se langs de plek moest waar gisteren die voetballers waren en zij zo bang was. Ik heb het gedaan en het ging allemaal erg goed. Natuurlijk was ze zoals altijd enorm kijkerig, ze ziet werkelijk alles wat anders is dan de dag ervoor, en we hadden wat schrikjes, maar ze rende niet weg en alles was goed beheersbaar. Dan ben ik supertrots en kom echt vol energie terug.
Ik kan alleen maar veel veel veel oefenen, hoe vaker het goed gaat, hoe meer vertrouwen we in elkaar gaan krijgen. Mijn vorige paard heb ik 20 jaar gehad, en ik zou hem nog gereden hebben als hij niet plotseling aan een interne bloeding was overleden. Met hem heb ik ook heel wat te stellen gehad, maar uiteindelijk heb ik het heel fijn met hem gekregen. Een (vertrouwens)band opbouwen, kost nu eenmaal tijd.

29-12-16
Vandaag heb ik een stapje teruggedaan en ben ik in het bos een kwartiertje gaan wandelen. Ik heb met het stokje overal op geslagen waar ik maar bij kon. Struiken, takken, stenen, hekken. Ook boven ons hoofd tegen de takken, ik heb er blaadjes mee opgezwiept etc. Ik heb niet om gekeken of ze het eng vond, dat moest ze zelf maar weten. Ik als leider liep voorop en ze volgde keurig. Aan het eind toen we weer thuis waren, ben ik niet naar huis gegaan maar nog eens het bos in en heb haar daar een paar keer links en rechtsom laten draven aan de lijn. Deed ze allemaal netjes. Moet ik hieruit concluderen dat ze te voet toch wel vertrouwen heeft, maar als ik erop zit niet en wat betekent dat?

Zaterdag 31-12-16
Het rijden op het veldje vandaag was ok, we hebben maar 1 schrikje gehad en dat was nb voor het geluid van de boormachine van Erwin toen ik terugliep naar de stallen vanaf het veldje!
Daar gelijk mee geoefend en wij zelf gewoon doorgekletst en net gedaan of we helemaal niet zagen dat zij het eng vond, haar genegeerd en uiteindelijk vond ze het ook wel best.
Toen duwde ze zelf een schep om op de poetsplaats en schrok erg daarvan en ze sprong een paar passen weg. Ze staat altijd los op de poetsplaats, ik zet haar niet vast, is ook niet nodig. Dat ze niet helemaal de stal uitvluchtte vind ik dan weer een pré.
Toch maar weer gelijk wat oefeningen erbij gepakt. Een groot stuk oranje zeil. Dat zeil kent ze alleen opgevouwen, dus nu was het veel groter. Ze volgde me er niet overheen, maar ging eromheen. Slimme dame. Korter vastgepakt, overdreven stappen gezet OP het zeil, en toen moest ze een keer graven, blazen en liep ze achter me aan. Dat hebben we van alle kanten nog eens gedaan. Toen midden op het zeil stil gezet en met een stuk zeil geaaid. Af en toe toch wel een bibbering, maar ze vluchtte niet. Heel veel beloond met aaien en wat brokjes en zo dit hectische jaar afgesloten qua paardrijden.

Callas is mijn alles
Het tij keren kan dat? Doorzetten of verkopen, dat was de vraag na de val, lees hier meer :
[PP] [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Monique1963

Berichten: 3217
Geregistreerd: 14-03-17
Woonplaats: Frankrijk, Hérault

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 06-09-17 13:12

Yep we zitten in 2017.

4-1-2017
Nou wij starten het nieuwe jaar lekker. Allebei heftig griep! Ik ben er al een beetje doorheen, nu alleen nog snotverkouden, maar Erwin begint net. Keelpijn, verkouden, hoesten en moe. Ik heb ook nog een dag koorts gehad, man wat krijg je daar spierpijn van. En of het nou daarvan komt weet ik niet, maar mijn rug is megaberoerd, iedere keer krijg ik een scheut van waarschuwing.
O en Callas is ook nog op mijn voet gesprongen. Gelukkig mijn ongebroken voet. Het ging allemaal net zo lekker en leuk, zal je altijd zien, ik stond gewoon lekker met haar te klooien in het land, kijken of ze nog water hebben met die vorst, komt mijn hond ineens uit de struiken. Zij schrikt zich te pletter en springt zo boven op mijn voet. Natuurlijk alleen mijn stalschoenen aan, niet mijn jodhpurs met stalen neuzen. Voet blauw, teentje zwart. Echt zwart. Ach, we blijven lachen.

6-1-2017
Nu liggen we allebei plat. Gezellig samen snotteren. Ik ben al vanaf de 29e dec bezig heb ik teruggerekend, dus al meer dan een week. Erwin is nu 3 dagen bezig dus die kan nog wel ff.
Mijn voet gaat alweer beter. Alles kleurt weer richting normaal. Nog wel pijnlijk met sommige bewegingen, maar die voet is niet het ergst, dat is mijn rug. Ik heb nu al een dag of 4 a 5 echt mega rugpijn.
Ik ga zo eens in de paar maanden door mijn rug en dan krijg ik van die verschrikkelijke scheuten. Een dag of 4 rustig en plat is dan het beste.
Maar ja, met een zieke vent, alles hier bevroren, moet ik toch voor de dieren zorgen en twee kachels op hout bijhouden, niet echt handig voor die rug. Heb dus ook al 4 dagen niet gereden of getraind. Of nog wel langer nu ik erover nadenk. Ik moet er ook niet aan denken nu met die rug op haar te moeten klimmen. Het is een beetje drama hier. Maar goed mijn rug is niet door de griep. Geen idee wat ik verkeerd getild heb of gedaan heb, maar goed, maar weer rustigjes aan zover mogelijk.

8-1
We zijn allebei aan de beterende hand, mijn griep was al weer weg, rug gaat beter maar behoorlijk rot nog. Erwin kan sinds gisteren weer uit bed en vult nu 2x pd een ton in de stal met water voor me met de kruiwagen, dan hoef ik niet zo ver te slepen met emmers. Hier vriest het nog wel eventjes. Erwin sjouwt nu ook weer hout, dat scheelt mijn rug.
Ik had vandaag toch ff iets willen gaan doen met Callas, maar die rug, die kou en zij is verschrikkelijk fris, nou ik dacht, maar ff niet.
Laatst bijgewerkt door Monique1963 op 06-09-17 13:31, in het totaal 3 keer bewerkt

Callas is mijn alles
Het tij keren kan dat? Doorzetten of verkopen, dat was de vraag na de val, lees hier meer :
[PP] [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Monique1963

Berichten: 3217
Geregistreerd: 14-03-17
Woonplaats: Frankrijk, Hérault

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 06-09-17 13:31

Rocamor schreef:
Oehhhhh monique, zelf maar een spoiler gemaakt.....


o dear, snel aangepast

13-1
Callas eergisteren gereden. Ik denk dat ze tien dagen niet gereden had, en ze was, laten we zeggen, erg fris. Niet handig voor mijn rug. Heb dan ook voornamelijk gestapt. Wel beetje gedraafd, maar de overgang terug naar stap deed te zeer in mijn rug.
Als ik weer ga rijden dan ga ik in de overgang in de verlichte zit staan, dan heb ik daar geen last van mijn rug. Maar gisteren en vandaag te slecht weer, dwz errug koud, sneeuw en hagel, maar het blijft niet liggen en het vriest ook niet meer (gelukkig want dat slepen met water is maar onhandig), maar de wind komt uit Nederland volgens mij en dat is koud.

Gisteren 3 van de 4 paardjes weer gewassen tegen luis. Ik had het voor de jaarwisseling al willen doen, maar of ik was te grieperig, toen die voet, toen die rug, of ik vond het te koud voor hun. Helaas dat het zo lang moest duren want ze heeft weer over de lengte van haar hele manenkam geschuurd. Dus staan er weer overal korte plukkies rechtop. Ze heeft nog zat over om voor een leek te zeggen, wat is ze mooi, ze heeft ook nog steeds manen van bijna 70cm, maar ik zie hoe weinig het nu nog is in vergelijken met eerst.
Ik kijk het nu even aan, ik heb haar ook weer volop op knoflook gezet, dat had ik even wat minder gedaan, omdat ik het gevoel heb dat ze daar errug fit van wordt zal ik maar zeggen. Als ik haar weer zie schuren dan gaat de manenbeschermer weer om.

16-1
Ik ga niet van die luizen afkomen. Hoe goed ik alles ook ontsmet had of heb, er kunnen er nog wel een paar in de buitenstallen hebben gezeten of in het schors van een boom, wachtend op een gastheer. Dus ik ga er niet meer van af komen. Dat is erg waardeloos. Dus ik moet het iedere maand herhalen. En alleen als je het weet zie je dat ze schuurt. Maar toen ze kwam had ze aan twee kanten heel heel heel veel manen. Nu heeft ze aan 1 kant nette manen. Je zou kunnen zeggen, je hebt het netjes uitgedund om nog steeds dikke vlechten te kunnen maken. Maar ja, ik weet hoe ze was, en dat doet zeer. Ze staat 3 weken van de maand op knoflook, ik heb antijeuk zelf met kruidnagelolie erin, ik heb die manenbeschermer. Ik ontsmet nu met een spray regelmatig haar box en Bubbles' box, maar dat is alles boven stro-niveau. Maar het blijft terugkomen en dat blijft zielig voor ze. Jeuk is verschrikkelijk. En vooral erg zonde. En de anderen jeuken ook, maar die rukken niet hele plukken manen uit zichzelf. Callas is zo onbesuisd en pijn kan haar niet schelen. Ze dendert dwars door struiken met prikkels heen etc. Ze is keihard wat dat betreft. Maar een heel klein hartje!

Ik heb gisteren gereden. Weer een staprit met kleine stukken draf. En dat in de verlichte zit gaan zitten in de overgang is een leuk idee maar het werkt niet, want je wilt juist terugzitten om haar op mijn zit naar stap te krijgen en als je gaat staan, dan werkt dat dus niet. Dus weer mijn rug zeer gedaan. Maar goed, ik kan verder alles goed doen. Verder ben ik intensief aan het trainen met wandelen en dan iets engs meenemen. Dus vanmorgen heb ik gewandeld met haar met een plastic zak aan een stok. Overal mee heen bewegen, zwapperen, haar aanraken etc. Dat werkt erg goed moet ik zeggen, omdat ik namelijk als leider voorop loop, kan ze nergens heen door het touw natuurlijk en omdat ik het kennlijk niet eng vind, zal het wel goed zijn. Ze heeft wel neiging het enge ding te vermoorden. Niet bijten, maar met haar voorbeen kapotslaan. Heeft ze ook al een keer met een bal gedaan. Hahaha. En het stormt hier dus het wapperde wel. Maar ze deed het erg netjes. Tuurlijk vond ze het eng, maar dat mag ook, als je aan het eind maar verder gekomen bent dan toen je begon en dat was zo, toen kon ik haar er al weer mee aaien over haar rug, niet aan haar voeten, dat is te eng, maar dat komt ook wel. Niet dat ze geen voetjes geeft, dat doet ze keurig maar je moet niet met een enge zak aan haar sokken komen. LOL. O en ze blijft flemen als ik haar neus ermee aanraak. Vindt ze toch wel zo vies ruiken plastic, funny!

Callas is mijn alles
Het tij keren kan dat? Doorzetten of verkopen, dat was de vraag na de val, lees hier meer :
[PP] [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Monique1963

Berichten: 3217
Geregistreerd: 14-03-17
Woonplaats: Frankrijk, Hérault

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 06-09-17 15:20

Welkom yvette88. Ja dat probleem heb ik ook dat ik nog denk dat ik 20 ben. ;-)

@miesnaom
Monique1963 schreef:
Maar het blijft terugkomen en dat blijft zielig voor ze. Jeuk is verschrikkelijk.

Callas is mijn alles
Het tij keren kan dat? Doorzetten of verkopen, dat was de vraag na de val, lees hier meer :
[PP] [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Monique1963

Berichten: 3217
Geregistreerd: 14-03-17
Woonplaats: Frankrijk, Hérault

Re: [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 06-09-17 15:51

Dank je Senna, ik ga op bokt eens zoeken.

Callas is mijn alles
Het tij keren kan dat? Doorzetten of verkopen, dat was de vraag na de val, lees hier meer :
[PP] [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Monique1963

Berichten: 3217
Geregistreerd: 14-03-17
Woonplaats: Frankrijk, Hérault

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 07-09-17 07:30

Leila_Lover, Frutsel05, Donnar, Eline1510, welkom in dit Topic.

Iedereen dank voor het meedenken inzake de luizen. De dierenarts heeft geen test gedaan op welke beestjes het zijn, maar toen ik er een keer over belde zei ze: Als ze manenjeuken kunnen het qua beestjes mugjes of luizen zijn. En aangezien het toen winter was zei ze dat het geen mugjes konden zijn, dus bleef qua insecten luizen over.
Cebacil is in Frankrijk niet verkrijgbaar, die tip had ik idd ook gehad. Mineralen, zout, lijkt me heel logisch inderdaad, want zout droogt uit en daar gaan bijv ook vlooien van dood.
Mondwater vind ik de geweldigste tip! Met of zonder alcohol. Met alcohol dan maar, dan hebben de luizen nog pret voor ze sterven.

Weer een stukje update:

17-1-17
Vandaag is de hoefsmid geweest. Niet voor beslaan of bekappen, maar hij kwam met een vrouwtje kijken naar hoe mijn zadel op Callas ligt. Zij heeft ook een Irish en omdat ze zo kort en rond zijn, kan ze geen zadel vinden. Dus wilde ze weten wat ik voor zadel had en reed ze met de hoefsmid mee. Hoppa 2 uur rijden vanaf hun! Enkele reis! Ik zou zeggen google ff of zo. Hij zal haar wel erg leuk vinden of zo, hahaha.
Maar het was leuk en gezellig om eens live met iemand te spreken die ook een tinker had. Maarrr... Het vrouwtje is nog een beginnend ruiter... en haar tinker van 5 jaar moet nog beleerd worden, en dat ging ze zelf doen. Groen met groen, moet je niet doen. En dan nog een tinker ook. Ze was zo enthousiast. Ik heb wel kort verteld van mijn ongeluk, en dat ze er goed aan zou doen het beleren door een ervaren iemand te laten doen. Maar ik zag die roze bril... Ze wapperde mijn suggestie weg, hij was zo lief. Ze had al op hem gezeten. Ok, misschien ben ik te onzeker en wantrouwend geworden. Misschien is Callas wel die uitzondering op lieve tinkers en iedereen mag voor zichzelf uitzoeken wat ze doen.

Ik heb het met de smid nog gehad over de Megasus horserunners hoef"ijzers". En hij was ook erg enthousiast over het concept van plastic hoefijzers die vastzitten met klittenband. Dat zou voor mij echt het ei van Columbus zijn. Maar zei hij, die moet je niet kopen, want dan zit ik zonder werk, hahaha.

18-1
Toen ik de paarden ging halen voor de nacht op stal, stond Callas als enige in het schuilhutje in het land. Dat vond ik al gek. Het is wel koud, -7, hun manen zijn bevroren, maar het is droog en overdag zonnig, moet kunnen. Maar ze was niet goed. Leek wel of ze apathisch was, nou dat is een heel ander paard, zeg! Ik heb ze allemaal mee naar stal genomen, Callas heel sloom lopen, maar op stal wilde ze niet eten, niet drinken, geen bix, geen hooi, nou dat is echt niet normaal. Dus poos bij haar gebleven en geaaid, om te kijken of ze wel ging eten of dat ik de dierenarts erbij moest halen. Ze had geen koliek of zo, ze ging niet liggen en was niet onrustig. Uiteindelijk ging ze toch wat drinken, en toen toch wat hooi en toen toch wat bix. Ze zit dik in haar haar en glanst, ze leek geen pijn ergens te hebben, behalve die achtervoeten altijd op rust. Maar misschien toch onderkoeld of zo? Ik ga zo weer ff kijken hoe het nu is.

18-1 20.45
Ben net weer ff wezen kijken, ze eet weer hooi en heeft haar bix ook op. Ik denk echt dat ze door de kou bevangen was. Gewoon te koud voor leuk. Maar ze rilde niet. Heb ook niet gereden vandaag, vond ik te koud voor mezelf. Dus ze heeft ook niet getranspireerd of zo. Ik heb wel een stuk met haar gewandeld vanmorgen vroeg, maar daar was ze niet bezweet van of zo. Raadsel. Straks weer ff kijken of ze gemest heeft, daar maak ik me nu nog een beetje zorgen over. Als ze dat weer gedaan heeft, kan ik rustig gaan slapen vannacht.

19-1
Alles is weer goed gekomen met Callas, denk toch dat het de snijdende wind moet zijn geweest.

Callas is mijn alles
Het tij keren kan dat? Doorzetten of verkopen, dat was de vraag na de val, lees hier meer :
[PP] [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Monique1963

Berichten: 3217
Geregistreerd: 14-03-17
Woonplaats: Frankrijk, Hérault

Re: [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 07-09-17 10:06

Hey allemaal, fijn dat jullie het herkennen en raad kunnen geven. Thanks.

Sanet en Zinzi-Jewel, welkom bij Callas' relaas.

Next update:

21-1
Nou net weer wat meegemaakt, staan Callas en Bubbles tegenover mekaar op een paadje in het weiland langs een talud. Willen ze langs elkaar, dat gaat niet is te smal. Callas is de dominantste uiteraard en loopt door. Valt Bubbles van het talud! Ik zie het vanachter het raam zo gebeuren. Haar voorbenen die ze nauwelijks meer kan buigen door de artrose onder haar gevouwen. Kan ze niet meer overeind! Ik rennen naar buiten, schreeuwen naar Erwin maar die hoort niets, die was met de machine aan het kantenmaaien. Maar ze viel nog geen 10m voor zijn neus, maar hij ziet ook niets. Dus ik dacht dat ze misschien haar voet in de riempjes van de deken had klem zitten, maar dat was niet zo, ze had gewoon geen kracht meer om overeind te komen. En Callas staat er met haar grote neus boven op natuurlijk, dus eerst heb ik heel boos Callas weggejaagd. En Bubbles maar vechten om overeind te komen, kreunen, och arm oud dier, zwaaien met haar nek, maar ze kon gewoon niet. Ben ik eerst een hele tijd bij haar op de grond blijven zitten om haar te kalmeren en wat brokjes gegeven. Dat wilde ze gelukkig wel. Toen heb ik haar deken voor zover het ging, losgemaakt zodat ze wat meer bewegingsvrijheid had. Toen heb ik haar voorbenen onder haar uitgetrokken en recht voor haar gelegd want die had ze nog onder zich gevouwen en dan kan ze nooit opstaan natuurlijk. Gelukkig was ze zo lief en rustig, dus dat ging goed. Toen haar halster gaan halen en omgedaan en toen voorzichtig gaan aanmoedigen om te gaan staan. Dat lukte gelukkig na een paar pogingen. En toen was ze zo heel verschrikkelijk kreupel, ze heeft zich echt erg pijn gedaan. Dus voetje voor voetje zijn we naar stal gelopen en nu staat ze op twee benen. Linksvoor en rechtsachter. Ze wilde wel wat hooi eten, maar ze is zich lam geschrokken natuurlijk en ik ook. Nu kijk ik het morgen aan of ze iets meer kan doen, zo niet dan moet ik besluiten haar te laten inslapen.
Ik had gewoon gehoopt dat haar hart er gewoon op een nacht mee zou stoppen van ouderdom, maar niet dat ze zo aan haar einde gaat komen. Ze heeft echt veel pijn, ze staat nog steeds op 2 benen, is helemaal achterin haar box gaan staan. Dus ik heb haar trailerbeschermers omgedaan, die zijn lekker warm. Opgestrooid tot onder haar buik, dat ze zo kan gaan liggen als ze wil en haar benen warm blijven. Emmer water voor haar neus en hooi ook tot aan haar neus. Hoeft ze niet te bewegen. Maar ja, gaat Callas door de tralies staan snuffelen en dat wil Bubb nooit, dus die wil slaan maar ja dat gaat niet als je maar op 2 benen kan staan en dan maar gillen en oren plat. Lekker stel. Bix wil ze niet. Dat is lastig want dan eet ze ook haar Antidol niet. Hooi een beetje. Ik kijk het morgen aan. Ik houd haar en Shadow op stal dan maar en als ze maandag nog steeds alleen maar op 2 benen staat en niet achteruit haar box komt, dan moet ik de dierenarts bellen.

Zondag 22-1-17
Tja Bubbles. Ze is de hele nacht niet achter uit de stal gekomen. Te veel pijn denk ik. Toch heeft ze wel wat hapjes hooi gegeten. Maar bix wilde ze niet vanmorgen. Maar ja, ze is een luchtzuiger en dat is een verslaving. Voor een verslaving doe je alles. Maar achterin heeft ze niets om te zuigen. Dus kwam ze daarstraks, voetje voor voetje naar haar voerbak om te zuigen op de rand en toch ook af en toe een hapje bix te nemen. En wat hooi. Ik ben veel bij haar om haar te troosten.
We kijken het nog tot en met morgen aan, maar ik zie niet goed hoe het voor haar verder moet. Ze kan niet alleen op stal blijven, dat is misdadig en dan blijft ze gillen om Shadow. Ik kan Shadow ook niet voor de rest van zijn leven bij haar binnen laten. In het land kan ze niet meer. Dit kan zo weer gebeuren, Callas is veel te jong en te onstuimig en te dominant voor haar. En als het gebeurt en ik zie het niet, ligt ze daar al die tijd. Plat land hebben we niet behalve het erf. Dus zou zij met Shadow voor de rest van haar leven op het erf moeten lopen. Op het erf is niets te eten, dus moet ik haar daar hooi geven. Dat is voor Shadow gewoon niet eerlijk. Ik zou ze een paar uur apart kunnen doen, zodat hij wel gras ergens anders kan eten, maar ik weet dat ze door het lint gaat, letterlijk om bij hem te komen, ondanks haar pijn en dat ze dan erna niet meer kan lopen, maakt haar niet uit, als ze maar bij hem kan zijn.
Dus ik wacht deze zondag nog af en laat ik haar op stal met Shadow. Morgen ga ik kijken of ze naar het erf kan lopen zelf. Dan besluiten we of we in ieder geval de dierenarts laten komen voor een opinie. Ik denk dat het het beste is om haar te laten inslapen. Maar we kijken het nog even aan.

Ik heb ook een zieke eend. Dat wordt helaas ook niets meer. Ze wil niets eten en dwangvoederen komt er gewoon weer uit. Dus die moet ik sowieso laten inslapen, want die zit zichzelf nu dood te hongeren en dat vind ik een vreselijke dood.

Maar Bubbles houdt mijn gedachten continu bezet. We peinzen ons hier een ongeluk wat te doen met Bubbles. We gaan nu het weilandje bij de eerste schuilstal voor haar en Shadow in orde maken vooropgestaan dat ze dat haalt om ernaartoe te lopen, dat is 100m. Daar heb ik ook water. Dat is niet zo heel steil en vooral niet zo rotsig en stenig als waar ze viel. We zetten haar dan daar samen met Shadow neer. Veel gras staat er niet, maar voldoende om zich niet te vervelen, en als het op is, leggen we daar een rol hooi neer. De andere 2 die kunnen dan in het land dat er omheen ligt lopen. Kan iedereen mekaar toch zien.
Maar eerst maar eens vandaag afwachten. Ze schuifelt door haar box, voetje voor voetje, maar is wel fit genoeg om te ruziën met Callas. Die twee staan altijd te klieren met elkaar over de deur en te gillen. Dus dat is wel weer normaal gedrag. Ze eet ook hooi, dus ze wil nog steeds leven. Morgen ga ik met haar en Shadow naar dat kleine weitje en als dat enigszins gaat dan is er nog hoop voor haar. De dierenarts moet sowieso komen om hem een oordeel te laten vellen.

Net even tussen de buien doorgereden, ijs- en ijskoud. Madammeke was fris, maar wel lekker voorwaarts, hahaha vergeleken bij Thor vroeger. En nergens voor geschrokken, wel een keer bangig voor een zwarte auto, maar verder erg netjes. Maar ik zat niet lekker rustig op haar, ik pieker me suf over Bubbles, hoe het verder moet. Zie als een berg tegen de komende week op.

23-1
Dilemma. Heb vanmorgen samen met Erwin een poos overlegd bij haar in de stal en gekeken. Ze kan voetje voor voetje lopen. Ze eet hooi en mondjes maat haar bix. Haar knie is enorm dik. Erwin wil graag nog een paar dagen wachten met de dierenarts bellen. Hij vindt dat als je valt doet het altijd 3 tot 5 dagen heel zeer en dan wordt het beter. Tja. Probleem is dat ze niet wil bewegen, en niet bewegen wordt almaar slechter. Rust roest.

En dan natuurlijk het probleem met de andere paardjes. Ik doe nu callas en poupette wel naar buiten en Shadow en zij blijven binnen. Ze haalt namelijk nooit en te nimmer de tocht naar het landje wat ik op het oog had en klaar heb gemaakt voor haar. Maar goed ze wil dus nog wel, dat is het probleem. (mijn standpunt van: als ze niet meer wil eten mag ze oversteken naar de regenboog, dat gaat dus nu ook niet op.)
Ik kan haar niet voor de rest van haar leven op stal laten staan, dan groeit ze helemaal vast in die knieën. Dus ze moet bewegen, als is het maar een beetje scharrelen.

Ik ga straks een meter of 50 met haar wandelen. Dus op het erf met Shadow erbij. Ze móét uit die box. En zo dan maar even verder tobben. Misschien heeft Erwin wel gelijk en gaat het misschien ietsjes beter. Misschien moet ik haar nog een kans gunnen. Tja.

En dat ze pijn heeft, weet ik wel zeker. Maar ja, die twee dierenartsen die ik 7 jaar geleden vroeg haar te euthanaseren, omdat ik toen al vond dat ze te veel pijn had, zeiden allebei, zolang ze nog staat en eet, maken we haar niet af. Die ene zei, we maken toch ook niet alle oude mensen met pijn in bejaardentehuizen af. Tja.

Callas is mijn alles
Het tij keren kan dat? Doorzetten of verkopen, dat was de vraag na de val, lees hier meer :
[PP] [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Monique1963

Berichten: 3217
Geregistreerd: 14-03-17
Woonplaats: Frankrijk, Hérault

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 07-09-17 11:29

Dank voor jullie reacties weer.

Callas rilde toen niet van de kou vreemd genoeg. We hebben 5 houten schuilstallen in alle weilanden, overal randen met bomen en ook nog een uitloopstal van steen. Genoeg om te schuilen, maar ze moet het gewoon té koud hebben gehad.

Pien, Dit wegduwen op het paadje was geen leidersgedrag. Dat was dominant gedrag. Dominanten worden door hun opdringerigheid vaak irritant gevonden. De alpha in de kudde is Shadow, de oude shetlandruin. Die wordt overal gevolgd.

Maikeltje, het Antidol waar ik het over had, is het pijnstillingsmiddel.



Dinsdag 24-1-2017
Morgenmiddag komt de dierenarts voor Bubbles. Als hij nog hoop heeft, mag Bubb door naar de volgende ronde, zo niet laten we haar morgen inslapen.

En de eend laten we sowieso morgen inslapen. Gisteren had ze een opknapper, maar aan het eind van de dag viel ze om. Ik denk dat ze een hersenbloeding of zo heeft gehad. Ze viel vanmorgen ook om en lag ze heel zielig op haar rug te flappen met haar vleugels. Nu zit ze lekker in een nestje van hooi dat ik gemaakt heb met steun aan beide kanten, met een bakje met geweekt brood waar ze af en toe wat in pikt. Maar lopen kan ze niet meer. Dit is niet humaan, dus inslapen is de beste oplossing.

Maar het is erg rot allemaal. En net met honden wezen wandelen gleed ik uit door de gladheid, pols zeer gedaan. Gaat echt lekker! Morgenavond weet ik meer.

Woensdag 25-1-2017
De dierenarts vond Bubbles nog veel te goed om in te laten slapen. Net als 7 jaar geleden. Zolang ze nog wil eten en grazen al is het met mondjesmaat, is de pijn kennelijk nog steeds te verdragen, vindt hij. Haar enorm dikke been is te wijten aan dat ze toen ze viel haar knieën heeft gebogen, iets wat niet meer kon door de artrose. Daar zit nu een oedeem. Daar heeft ze een prik voor gekregen en ik heb een kuur voor twee weken. Daarvan moet ze weer op hetzelfde niveau komen als voorheen. Ondertussen kan ze niet meer in het benedenland lopen dat is veel te steil. Dus gaan we de weinige platte stukken die we hebben voor haar inrichten waar ze dan samen met Shadow gaat lopen en Callas houden we bij haar weg, die is te jong en te onbezonnen lomp.

De eend heeft een laatste cortison prik gehad, daar moet ze van opknappen.

Tja ik ben toch wel opgelucht ook. Ik vond haar eerlijk gezegd ook gisterenavond al weer een stuk beter en vanmorgen nog beterder. Nu aan de slag met alles voor haar in orde maken. De eend die zie ik echt niet meer opknappen, maar goed, dan heb ik er ook alles aan gedaan om haar verder te helpen. Ook haar vond de da te goed.

28-1

Bubb is hetzelfde haar been wordt niet dunner, maar ze kunnen niet naar buiten het is hier noodweer. Code rood geloof ik. Onweer dat het huis trilt en hozen! Dus iedereen op stal, daar wordt je been niet dunner van. Ze eet wel iets beter. Medicijnen krijg ik er haast niet in. Ze trapt nergens in. De andere paarden worden gek op stal. Vanmorgen daarom in de roundpen gewerkt met Callas in de hoosregen en storm, zo gek als een deur. Wat wel positief is, als ze nu er vandoor gaat aan de hand, gaat ze heel makkelijk op de cirkel om me heen. Maar ze waren ook aan het jagen en schieten in het bos, dus ze was helemaal hyper en totaal niet op mij letten. Heb ook al dagen niet gereden vanwege het slechte weer ineens en de vorst en gladheid en alle zorgen om Bubbles.

Weitje voor Bubb is wel klaar, ik wacht op extra ronde balen hooi die ik besteld heb want gras op die weitjes is op waar zij kan staan. Dus leg ik overal hooibalen neer.

De eend is zielig. Ga ik echt laten inslapen. Had ik woensdag al gewild. Ze wil ontzettend graag eten, maar ze kan het niet meer. Ze kan wel slikken als ik dwangvoeder en ze pikt ook met graagte naar het eten, maar ze neemt het niet op in haar snavel. Geen idee wat het is, maar ze hongert zo uit. Is megazielig vind ik. Cortison heeft iets geholpen, maar het probleem is nu dat ze niet kán eten. Ik denk toch nog steeds aan een hersenbloeding. Ze is ook al bijna 15 jaar oud. Dat is volgens mij heel erg oud voor een eend.

Callas is mijn alles
Het tij keren kan dat? Doorzetten of verkopen, dat was de vraag na de val, lees hier meer :
[PP] [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Monique1963

Berichten: 3217
Geregistreerd: 14-03-17
Woonplaats: Frankrijk, Hérault

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 07-09-17 12:11

Welkom Albertina71, hier is het vervolg.

29 januari 2017
We zijn overstroomd! De regen hield maar niet op en het werd erger en erger met dit als resultaat vanmorgen:
https://www.youtube.com/watch?v=5RZf6qsat-E

30 januari 2017
Vandaag is het water al 30cm gezakt, dus het gaat gelukkig snel goed en de zon schijnt. Wat een water hebben we gehad! Erwin zijn muziekkamer is helaas ook getroffen. De achterkant van de muziekstudio stond blank. We zijn nu telkens aan het deppen en stoken het goed warm en de ontvochtiger staat volop aan en ventileren. Maar het is jammer, want het mooie is er gewoon af. En we waren er zo blij mee.

Met Bubb gaat het gelukkig wel goed. Het medicijn is een drama alles mislukte om het naar binnen te krijgen en wat ik nu doe is dat ik het zakje met poeder leegschud in haar mond. Drama, maar ja. En wat mislukt dat smeer ik in haar onderlip of in de zijkant van haar lip. Gaat het uiteindelijk ook wel naar binnen. Het been is ook wel iets dunner. Ze loopt ook wel iets vlotter al. We hebben ze gisteren op het weitje gehad en de andere twee aan de overkant van onze oprit. Konden ze elkaar toch zien en dan nu wennen dat ze niet meer met zijn vieren bij elkaar staan. Is al heel wat. Maar ging best goed. Staat geen gras. Wacht op hooi, maar heb nog niets gehoord. Dus zet ik nu kruiwagens met hooi neer voor Bubb.

En de eend. tja. Ze is ineens weer actiever. Ik heb eergisteren gedwangvoederd en gisteren at ze zelf een bakje voer leeg. Vanmorgen lukte het weer niet, maar goed ik wacht dan toch maar weer even met naar de dierenarts gaan.

Man wat een gedoe allemaal! Ik heb ook tegen Erwin gezegd, ik vul geen overleden beesten meer aan en neem geen zwerfbeesten meer op. Bruin kan het gewoon niet trekken en al die emotionele kopzorgen...

6-2-17
Hier toch een beetje droevig, vandaag toch de eend in laten slapen. Het is maar een eend, maar ze is wel 15 jaar bij ons geweest en met de hand door mij opgevoed. De 2e prik heeft wel een paar dagen goed geholpen, maar daarna werd het weer slechter en de laatste paar dagen kon ze behalve niet meer lopen, ook niet meer staan. Ook als ik haar in haar badje zette, bewogen haar poten niet meer, dus ik denk dat ze een hersentumor had of zo. Of toch een beroerte. Dus ze zat de laatste dagen maar zielig in haar hok en lag in haar eigen poep en ze maakte zich ook niet meer schoon. Ze wilde wel eten. Dus de stelling, een dier mag blijven als ie nog wil eten, klopt toch niet altijd. Dit kon gewoon niet zo. Dat was geen leven voor haar. Ik pakte haar wel op om in de zon te zetten een paar uurtjes, maar ja ze kon niet meer lopen, dus zat ze maar wat te zitten.
Dit keer was het de vrouwelijke dierenarts van de twee. Probleem is dat ze nog heel monter om zich heen keek, de eend bedoel ik. Dus ja, of ik het zeker wist. Dus ik vraag haar of zij zeker wist of ze de eend kon genezen. Kijk, van mij hoefde ze niet dood, maar dit was toch geen leven voor dat beest zo. Nee, dat wist ze niet. Ze kon nog een cortoide spuit geven, maar ja dat is dan de derde met iedere keer een opleving en dan weer hetzelfde resultaat. Dus vond zij ook dat het de beste beslissing was. Is overigens een topwijf hoor, dat je niet denkt dat ze een b*tch is, maar ze wilde gewoon dat ik het ook zeker wist. Heb ik wel staan janken daar, ik ben ook zo'n muts met zulk soort dingen. Nou ja, het zou erger zijn als het me helemaal niets deed. Dus helaas weer een hoofdstuk afgesloten.

Verder zijn we hier alle dieren-infrastructuur aan het aanpassen om 2 dagen weg te kunnen van het weekend naar Nederland waar Erwins moeder 80 wordt. De honden mogen niet bij de kippen. De paarden mogen niet bij elkaar. Maar het moet allemaal wel behapbaar zijn voor de oppas, dus nu staan er overal tijdelijk afrasteringen en lopen Callas en Poupette op de bergweide naast het huis en Shadow en Bubbles op het erf, dat ze ook de stal in kunnen naar het hooi. En nu staan Callas en bubbles al uren naar elkaar te gillen. Ze haten mekaar op stal, altijd mutsen, klieren en oren in de nek en beetje bijten en Bubbles zelfs meppen tegen de muur van Callas en nu kunnen ze mekaar niet zien en nu is het janken, allebei. De afgelopen weken hebben ze al gescheiden gestaan, vanwege Bubbles' val, maar konden ze elkaar nog wel zien als ze dat wilden. Maar ja, kijk, dan interesseert het Callas helemaal niet, die gaat gewoon haar eigen gang en gaat lekker grazen. En nu natuurlijk is het ineens wel erg. Daarbij is het waaiweer, dus ze is megafris en loopt debiel te doen in het land. Is al helemaal bezweet. Maar ja, daarom doen we het nu al vandaag, hebben ze nog 5 dagen om eraan te wennen en kan ik het goed in de gaten houden.

7-2
De paarden staan dus gescheiden en hebben per koppeltje nu een rol hooi van 250 kilo, dus daar moeten ze wel mee toe kunnen. Ze hebben water uit automatische drinkbakken en de bron. Ze kunnen allemaal binnen gaan staan als ze willen schuilen. Dus de oppas heeft het makkelijk.

8-2
Paarden laat ik nu voor het eerst "buiten", dwz zonder ze de nacht op stal te zetten. Ze kunnen mekaar nog wel zien in de stallen want ze kunnen per koppeltje op een andere manier naar binnen, maar niet bij elkaar. Ik moest dat wel zo doen, want Bubbles gaat nu ook niet meer eten als ze Callas niet kan zien. pfff.
Afijn de 11e even naar NL en de 14e zijn we dan weer terug. 3 nachtjes weg. Ik heb de zenuwen dat het niet goed zal gaan met Bubbles.

Callas is mijn alles
Het tij keren kan dat? Doorzetten of verkopen, dat was de vraag na de val, lees hier meer :
[PP] [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Monique1963

Berichten: 3217
Geregistreerd: 14-03-17
Woonplaats: Frankrijk, Hérault

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 07-09-17 14:46

hahaha Pien, ja, je moet (watersnood)rampen maar relativeren denk ik dan maar...

Maikeltje ik heb ze maar mooi binnen gelaten.

Joey, nou het was eigenlijk zo. Mijn vriend is een schat, maar je moet hem niet wakker maken. En je moet hem zeker niet wakker maken voor panieksituaties die niet acuut zijn in zijn ogen. Aangezien dit niet acuut was, was ik er niet zeker van of ik hem ervoor kon wakker maken, hahahaha, dus heb ik het gefilmd en heel voorzichtigjes hem wakker gemaakt met de opmerking dat ik dacht dat het misschien verstandig was als hij even naar het filmpje kon kijken... Hij was zó uit bed! Daar waar je hem ziet scheppen etc was dus ook zo uit bed, vandaar geen jas aan etc.

Next update.

14-2-2017
We zijn weer thuis, nu geen vertraging gehad itt de heenweg waar we 3 uur vertraging hadden door sneeuw in Duitsland. We vlogen weg met zon in Frankrijk, raar was dat. Beesten gelukkig allemaal goed gegaan met de oppas. Maar ze hebben hier nog erger regen gehad dan vorige week! En het hoost nog steeds. Weer een rivier over het erf. Erger dan vorige keer en de studio staat nu maar meteen gelijk blank. Not funny. Uithuilen en opnieuw beginnen...

16-2-17
Bubbels doet het eigenlijk hartstikke goed op de pijnstillers, daar ben ik wel blij mee. Ik wil er niet over nadenken wat er gebeurt als de kuur klaar is, deze troep mogen ze niet altijd hebben en dat betekent als het op is dat de pijn terug gaat komen en wat dan...
https://youtu.be/1TpqrXrbIE8

Het water is onder controle. Erwin heeft vandaag weer de hele dag staan scheppen. Grint dat 40m verder ligt weer terug in die gleuf die weer helemaal uitgehold was. De buurman beneden had nav die eerste hoosbui paar weken terug hun gaten in hun erf met beton opgevuld. kom ik er daarstraks langs is hij ook aan het scheppen. Die plakken beton waren blijven staan maar eromheen was heel zijn erf de weg af gespoeld, dus hij stond ook beneden in het dorp zijn grint weer op te halen. .

25-2-2017
Mijn ijzerwerk is uit mijn been. Ik ben erg opgelucht, ook omdat ik emotioneel nu een periode lijk af te sluiten. Die pijn in mijn been herinnerde me altijd en ieder moment aan het ongeluk. Maar goed, alles is goed gegaan en de napijn valt reuze mee. Als ik lig voel ik bijna niets meer. Ik krijg nu iedere 3 dagen wijkverpleging en heb ontstekingsremmers die ik moet slikken, maar de hechtingen lossen van zelf op. Ik ben wel errug moe door de narcose maar heb niet kunnen slapen vannacht, niet dat ik pijn had, nee, ik had overal jeuk in mijn lijf door de narcose! Net of er mieren onder je huid lopen.

Afijn, ik hoop dat ik snel weer echt kan lopen dan kan ik in ieder geval aan de hand trainen met Callas. We gaan het zien.

1-3
Met mij gaat het best wel goed. Het weekend ging als een speer, kon ik ook goed lopen, maar de wondpijn is nu aanzienlijk. Maar niet miepen, over een poosje is het helemaal goed en is het allemaal voorbij. En nu wil ik lente! De zon schijnt alweer een poosje hier, op gisterenmiddag regen na, maar ik wil nog meer zon!

2-3-17
De zuster is net geweest. Het is niet goed. Het is niet ontstoken maar wat ik voelde zijn de hechtingen. Omdat mijn been dik blijft snijden de hechtingen door het vlees en spring de snee open. En dat dikke been komt weer omdat ik niet genoeg rust. Maar ja ik wil mijn vriend ook niet wéér met alle dieren belasten. Dus terug naar af. Dat been moet slinken. Ze heeft nu zwaluwstaartjes op de plek van die hechtingen gedaan en toch behalve plakverband, wat ze iedere keer deed, toch ook een strak rekverband om het zwellen tegen te gaan. Ik moet met ijs en zo aan de gang en het omhoog houden. Maar ja, ik heb geen vriezer. En als ik niet beweeg dan moet ik trombose prikken en daar zit ik ook niet op te wachten! Dus het is niet makkelijk om een goed evenwicht in rust en bewegen te vinden. Ondertussen mag ik niets met Callas doen. Het risico dat de hechtingen allemaal door het vlees snijden is té groot.

3-3
Om vriendlief niet met mijn dieren te laten ploeteren, doe ik een klusje van een half uur (net Bubbles en shadows landje ontdrolt) en dan op de bank met het poot omhoog en fietsen in de lucht. De wijkverpleging was er vanmiddag weer en nu leek het toch netjes dicht. Mijn kleine sneetje (hahaha) op de rechterkant van mijn voet waar ze die pin uitgetrokken hebben uit het bot, die doet eigenlijk veel zeerder dan de linkerkant van mijn voet met de grote snede. Toch heb ik net wel weer zelf de helft van de stallen uitgemest en alles met de dieren zelf gedaan. Ach ja, het is nu precies pas een week, dus wat wil ik nou...

Zaterdag 4-3-2017
Nou zitten we weer in een sneeuwstorm! Er ligt al meer dan 10cm sinds vanmorgen 6u en het gaat maar door. Wel heel erg mooi. Maar paardjes kunnen niet naar buiten vanwege Bubbles. Ik durf met haar niet over het erf, als ze glijdt... En als ik Callas en Poepie wel buiten zet, dan eet Bubbles weer niet. Zucht. Dus laat ik ze voorlopig maar ff binnen en dan vanmiddag misschien om beurten naar buiten. Mijn voetsporen van daarnet zijn alweer volgesneeuwd! Dat wordt weer een hoop water. Maar die 2.8cm regen die ze voorspeld hadden, is dus sneeuw geworden.

Callas is mijn alles
Het tij keren kan dat? Doorzetten of verkopen, dat was de vraag na de val, lees hier meer :
[PP] [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Monique1963

Berichten: 3217
Geregistreerd: 14-03-17
Woonplaats: Frankrijk, Hérault

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 07-09-17 17:32

Afbeelding


9-3
Ik ben kapot van verdriet. Loop alleen maar te janken. Maar ik weet dat ik de enige juist beslissing voor haar mag nemen. Bubbles laten we morgen om 15u inslapen.
Enorm verdrietig maar van de een op de andere dag gaat het verschrikkelijk veel slechter. Sinds gisteren loopt ze zelfs op pijnstillers, nog maar op twee benen. Heb de dierenarts een filmpje gestuurd van hoe ze lijdt. Die vindt nu ook dat het niet meer kan.
Spoiler:
(voor bokkers die willen kan ik via een pb de link naar dat filmpje geven. Maar ik zet het hier niet neer. Het is te heftig.)


Dit is de vierde keer dat ik een dierenarts vraag om haar in te laten slapen. Als ze nou weer morgen ineens goed loopt of als de dierenarts toch zegt het kan nog wel ff, word ik gek. Ik ben dan in staat om een nood-slager te bellen om het dan hier thuis te laten gebeuren, dit is gewoon lijden, echt lijden als in dierenmishandeling. Ik begrijp niet dat ze zelf nog wil. Haar liefde voor Shadow houdt haar letterlijk op de been. Maar goed, ik loop nu dus al te janken.

Het was ook nog eens een rampdag. Heb voor het eerst weer met Callas grondwerk gedaan, ik móést met haar aan de gang vond ik want anders is ze veel te lang niet echt door de hand gegaan en ze is er maar 10 dagen uit en vindt het erg moeilijk om weer mijn leiderschap te accepteren, dus dat ging he-le-maal niet. Ik was er ook met mijn gedachten niet goed bij natuurlijk, dus ik had het eigenlijk ook niet moeten doen.
Toen kon Bubb niet bij de rest, dus haar met Shadow apart bij de stallen gelaten, want ze kan amper 2m lopen. Om hun wat meer ruimte te geven, vooral Shadow, zet ik alle boxen open... heeft hij van de drinkbak van Callas de dop eruit gejeukt met zijn kont, alle twee de boxen blank en de gang ervoor! Alsof ik nog niet genoeg water heb gezien de laatste tijd.
Daarna liepen ze met zijn tweetjes in de schrikdraadveer (spanning was eraf), schrikdraadveer helemaal zielig uitgerekt tot 20m. Ik heb door mijn tranen heen staan brullen van de lach, geen idee waarom. Beetje emo.

Ben verder alleen maar met Bubb bezig geweest. Me realiserend dat voor alles wat ik nu doe het de laatste keer zal zijn. Laatste keer ochtendvoerbeurt. Laatste keer drama van pijnstillend poedertje. Laatste keer deken af om even de zon op haar rug nog te voelen. Laatste keer poetsen. Laatste keer haar mestdrolletjes opharken. Laatste keer haar verwennen met lekkere hapjes. Laatste keer knuffen. Laatste keer dat ze haar hoofd op mijn schouder liet rusten zoals ze altijd deed als ze haar been wilde ontlasten. Laatste keer avondvoeren, maar dat wilde ze niet meer. Overdag nog wel. Wat is dit k*. Je weet dat je in het algemeen je dieren overleeft, maar toch kun je niet voorbereid zijn. Never.

We hebben uitgebreid overlegd ook telkens contact met de dierenarts om vragen te stellen en we gaan het morgen in de stal doen. Voor haar box en de rest van de pony's gewoon in hun eigen box. Zodat er zo min mogelijk verandert voor haar. Ze kan dan Shadow zien, dat is voor haar het belangrijkste. Ik wil dat ze inslaapt met zo min mogelijk stress. Voel me uiteraard weer schuldig, daarom zit ik ook zo te janken. Ik heb tien jaar geleden zoveel gedoe met haar gehad, dat ik haar wel achter het behang kon plakken. Ze is nooit mijn favoriet geweest, maar ze is wel een verschrikkelijk lief paardje. Kijk in tegenstelling tot Callas zoekt zij wel contact met me, dat dan weer wel. Maar goed, ook al was ze topfavoriet, zo kun je een beest toch niet laten lijden? En dan kan ik er wel weer meer pijnstillers indouwen, maar iedere keer komt het toch weer hier op neer. En dat filmpje is van vandaag mét pijnstillers. Dus het moet gewoon. Ze is 29 over een dikke maand.

Het is zo moeilijk. Als ze zo op stal staat, te eten, nu weer wel, en lucht te zuigen, dan lijkt alles gewoon goed, hetzelfde als altijd. Ze is ook niet zo mager meer. Maar ze heeft wel haar rechter voorbeen ver naar voren staan en achter wisselt ze steeds. Dus ze heeft veel pijn. Toch als ik het haar zou vragen, zou ze waarschijnlijk zeggen, laat mij maar hier gewoon in mijn box staan met Shadow bij me, dan kan ik nog 50 worden.

Afijn, ik weet nu hoe een narcose gaat, je hebt er eigenlijk geen erg in. Dus dat moet met haar ook zo gaan. Ik zie op tegen dat ze moet gaan vallen of liggen. Omdat ze haar benen niet kan buigen, ben ik bang dat ze gaat vechten tegen de narcose, of zo.

Bij Thor was het anders, hij lag al op de grond en was al zowat in coma toen de dierenarts voor de tweede keer die dag kwam.

10 maart 2017 ochtend.

Bubb loopt weer zoals ze altijd loopt, stram, oud, logisch 29 jaar, maar niet meer zo kreupel als gisteren en eergisteren. En zo gaat het iedere keer. Wat moet ik nou?
Ze eet ook weer normaal, ze zit zelfs redelijk goed in haar vet, niet zo mager bedoel ik, ze zuigt weer lucht als normaal, alles is eigenlijk weer normaal.
Ik laat toch de dierenarts maar weer komen, misschien is er toch nog een nooduitgang.

vrij 10-3-2017 avond

3 repen chocola, tig bakken thee, bier, whisky en een zak chips later, kan ik er wel weer mee omgaan. En het van me afschrijven.

tja. hoe ging het.

Ik heb de hele ochtend bij Bubbles gestaan. Gekroeld. Geknufd. Gepraat. Gehuild en zij troostte mij. Met haar hoofd. En toen was Ella (het was de vrouwelijke arts van de praktijk) er ruim van te voren al. Half 3 of zo. Ik was er niet klaar voor.
We hebben eerst gepraat hoe het zou gaan en Ella heeft alles uitgelegd. We konden kiezen uit narcose en dan een finale injectie, of een injectie waar ze acuut mee weg zijn. Ella adviseerde het laatste te doen, omdat ook zij vermoedde dat Bubbles zou gaan vechten tegen de narcose omdat ze niet gewoon kan gaan liggen.
Toen hebben we toch nog bekeken of Bubbles echt niet nog langer kon leven. Omdat ze goed at, minder mager was en als ze in haar stal stil stond het goed naar haar zin had. Maar je kunt een paard niet de rest van haar leven op een klein stukkie laten staan en Shadow dan ook daaronder laten lijden.
Maar voor Ella was het duidelijk dat Bubb echt teveel pijn had. Het is wel een heel stoer en dapper paardje die niet laat zien dat ze lijdt. Dus Ella zei, als het mijn paard was had ik haar al veel eerder laten gaan.
Ja, duh, dat heb ik ook gewild, 3x eerder, zelfs met haar collega nog geen maand terug. Als ik Ella had gehad die dag, had ze denk ik al wel een maand eerder ingeslapen. Maar Ella zei ook, dat ikzelf dan misschien toch nog twijfels had gehad en dat ik het hun nu twee keer gevraagd had, waren er geen twijfels meer mogelijk.
Jawel die zijn er wel, want ik twijfelde op dat moment nog steeds. Omdat ze toch weer zoveel beter was dan gisteren toen ik haar het filmpje stuurde. Maar Ella zei, dat het steeds zou blijven terugkomen, dat ze niet zou kunnen leven zonder pijnstillers die haar bijwerkingen zouden gaan geven en dat de dosis telkens opgehoogd zou moeten worden en dat haar kwaliteit van leven daar erg onder zou gaan lijden. Ze vond het echt tijd om haar te helpen oversteken naar de regenboog.

Ik had een emmer met megalekkere dingen klaargemaakt voor Buppie, stukjes banaan, schijfjes appel, lekker bruin brood, worteltjes. En ze is etend ten onder gegaan. Ze heeft lekker uit de emmer staan kanen. Ella knipte haar haar weg op haar hals en had ons voorbereid op wat er ging komen. Het is heel heel heftig en ze zijn in 1 klap onder narcose. Het is een spul wat acuut op de hersenen inwerkt en ze is een seconde nadat de naald erin gaat, in coma. Met het gevolg dat ze uiteraard met een klap omvalt, maar Ella had daarvoor gewaarschuwd, maar het paard maakt dat al niet meer mee.

Dat is voor ons wel erg heftig, maar voor het paard erg goed, het ene moment eet ze uit de emmer, ze tilt haar hoofd nog uit de emmer van auw prik en het volgende moment klapt ze om. Ze heeft dus niet, wat bij andere spuiten is, dat haar hart eerst opgeeft, wat dus heel veel stress kan geven, qua benauwdheid, ze is met deze spuit in 1x weg.
Wat ook heftig is voor ons, is dat het lichaam dan nog tien minuten onwillekeurige trekken heeft. Dus haar oogleden en neusgaten bewogen nog. Ook af en toe haar benen, ondanks dat ze meteen niet meer ademhaalde. Dus ja, voor ons mensen is dat niet fijn om te zien. Ella had ook gevraagd of ik er wel bij wilde zijn, maar ja, ik rond het dan ook af natuurlijk ook, ik laat haar op zo'n moment niet in de steek..
Dus kort en goed, voor ons mensen is het niet leuk. Maar voor Buppie was het in 1 klap over, ze heeft er nauwelijks iets van gemerkt.
En toeval of niet, toen Erwin een foto van haar opzocht, bleek dat ze morgen exact 13 jaar bij ons was! Ze is dus gekomen toen ze 15, bijna 16, was. Ze was nu 28 jaar en 11 maanden. Over een maand en 5 dagen had ze 29 geworden.

En toen lag ze daar. Ik heb de andere 3 bij haar gelaten, ze hebben even aan haar gesnuffeld, maar waren niet echt onder de indruk. Dat was bij Thor heel anders. Shadow en Bubbles waren heel close met hem. Hij was hun leider. Shadow heeft toen staan graven met zijn voetje aan Thor en Bubbles wilde hem telkens overeind duwen met haar neus. Dat was hartverscheurend. Thor hebben we toen naar een plek in het land gesleept waar de vrachtwagen er goed bij kon om hem op te halen. Zelfs toen hij weg was gingen ze nog iedere dag naar die plek. Bubbles heeft een half jaar lang iedere dag op de heuvel gestaan, kijkend naar die plek in de verte en heeft staan hinniken en roepen. Tot hij uit haar herinnering verdween. En nu is er niemand die naar haar taalt. Zelfs Shadow niet. Dat vond ik zo schrijnend. Ze was altijd zo begaan met andere paarden en dan besta je gewoon niet meer voor hen. Maar ja, dat zijn mijn menselijke gevoelens die ik op paarden projecteer.

Ik heb zo gehuild. Zo gehuild. Wilde zo graag de tijd terugdraaien. Terug naar Thor en met haar en Shadow. Daar was zij zo gelukkig. Daar was ik zo gelukkig. Maar je moet door. Het was de juiste beslissing dat moet ik me voorhouden.

We hebben haar voor aan onze oprit neergelegd onder plastic. De vrachtwagen is gebeld en die komt gelijk maandagochtend na het weekend.


Afbeelding

Callas is mijn alles
Het tij keren kan dat? Doorzetten of verkopen, dat was de vraag na de val, lees hier meer :
[PP] [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Monique1963

Berichten: 3217
Geregistreerd: 14-03-17
Woonplaats: Frankrijk, Hérault

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 08-09-17 08:15

Fransje23, LaraxXxemma, MiniKatje, Theadora99, MereMeer, welkom in dit topic.
Iedereen dank voor jullie lieve reacties op het overlijden van Bubbles. En ja, ondanks dat het overmorgen een half jaar geleden is, is het toch nog heel vers. Dus ook hier tranen gisteren.

Ik kan niet op iedereen reageren, maar voor Figo88 wat verschrikkelijk erg dat jij twee paarden op zo'n jonge leeftijd hebt moeten laten inslapen. Afschuwelijk. Zo jong is veel erger dan Bubb die een lang en goed leven heeft gehad. En dan ook nog twee.

Ik ga weer verder met updaten

11-3-2017
Wat leeg. Wat raar. Ik doe alles verkeerd, pak teveel voer, roep verkeerde namen, zelfs die van Thor. Ik mis hem ineens weer zo.
En wat wel scary was, ik heb indertijd van Thor zijn staart een dreamcatcher gemaakt, die hangt hoog aan de gevel van het huisje. Kom ik daar vanmorgen, is er 1 string afgevallen! Ik had al een stuk van bubbs staart geknipt om er een vlechtje van te maken en aan die dreamcatcher erbij te doen, dat ze weer samen met Thor is en nu is het net of dat Thor heeft gezegd, van hier heb je een string met kralen, maak daar maar wat moois van om hierbij te hangen. Vond ik heel bizar en emotioneel natuurlijk weer!

Ik moet nu een heel nieuw paardverzorgingsritme gaan opbouwen, want alles draaide om Bubbles. De anderen stond op stal vanwege haar en kregen voer vanwege haar, anders was het zo sneu. En omdat ze zo langzaam at, stonden ze ook lang iedere keer op stal. Ik had net 2000 kilo hooi laten komen, dat is nu eigenlijk voor niets, want ik geef dat nu alleen als zoethoudertje. Afijn het staat droog dus komt wel op.
Het meeste valt nu allemaal weg. Dus voor de andere paardjes moet ik een nieuw ritme vinden en hun daar langzaamaan aan wennen.

Beginnend bij nu. Ik haal ze nog wel naar binnen vanavond als ze willen komen, maar dat ga ik dan steeds meer afbouwen.
Nou, ik ga ze maar eens roepen. Kijken wat er gebeurt.

Het is wel altijd erg moeilijk de eerste tijd als er dan een dier weg is. Maar live goes on.

Maandag 13-3
Het gaat goed met de dieren, zij hebben al heel snel hun ritme gevonden. Callas is natuurlijk de koningin te rijk, nu heeft zij Shadow voor haar alleen. Immers de afgelopen weken was ze van hem gescheiden. Nu kan ze én bij hem én Bubbles is er niet meer om hem van haar weg te houden. Poupette krijgt de volle laag en mag niet naar Shadow kijken. Shadow lijkt wel The One Ring uit Lord of the rings. Iedereen om hem heen wil hem hebben en wordt lelijk naar anderen. It's mine, my own, my precious... Nu heb ik weer 3 pony's. Geen goed getal.

Met mij gaat het ook wel weer goed qua verdrietig zijn. Wel dat 'ik-val-in-een-gat' gevoel. Dus het is nu de truc om weer een ritme voor iedereen te vinden. Dus gisteren eerst maar eens begonnen weer iedereen te ontluizen, had ik 2 wkn geleden moeten doen en dan ook maar de stallen ontsmetten met insecticide achtige lysol zooi. Ze zeggen namelijk dat luizen vaker op oude paarden gaan zitten, dus misschien kwam het wel door Bubbles.

En we hebben nu Shadow naast Callas gezet, want hij had maar een heel klein stukkie stal eerst. Nu heeft hij een box en staat poupette in het gangetje, dat ze eerst samen deelden. Maar voor shadow moesten de drink- en voerbak omlaag natuurlijk, dus weer een middagje klussen en we zijn weer op orde. Ik heb al haar spullen gelijk weggeborgen.

Er zijn ook wel heel wat dingen waar ik blij om ben dat ik dat niet meer heb, ik had het graag nog járen gehad en verdragen, maar nu Bubb er niet meer is, realiseer ik me terdege dat dat wel een gemak voor me is. Bijvoorbeeld de paarden kunnen nu dus veel meer in het land zijn, zo niet altijd, en dat is voor mijn rug fijn qua uitmesten, ik hoef nu niet meer 4 paarden het hele jaar door schoon te houden. Daarbij was ze nogal paniekerig in het land, wat Callas' haar angst niet ten goede kwam natuurlijk. Het luchtzuigen wat ik 's nachts nog wel hoorde als ik wakker lag, was een naar geluid, dat is ook weg. En natuurlijk zijn we nu een grote kostenpost kwijt, klinkt egoïstisch maar dat is toch ook wel belangrijk, want wat heb ik daar een artrose-middelen ingestoken. Koop eens even een emmer glucosamine, je gaat failliet! Hadden we eerst nog wel eens geroepen als Bubb overlijdt nemen we er een paard voor Erwin bij, vanwege de kosten gaat we dat voorlopig dus nog niet doen.

Nu maar hopen dat Bubb vanmorgen snel opgehaald wordt.

Dus ja, we gaan weer verder. Life goes on. Vandaag komt de zuster voor het laatst en dan wil ik deze week kijken of ik qua litteken en pijn daaraan (het zit natuurlijk aan de binnenkant van mijn been, precies tegen de stijgbeugel fender) Callas weer kan gaan rijden. Ik doe in ieder geval wel iedere dag grondwerk.


Dinsdag 14 maart 2017
Ze zijn ons kwijt! Geen idee hoe dat nu kan. Erwin belde vrijdag tegen vijven het ophaalbedrijf, misschien had dat mens haar pc al uit staan of zo en is het briefje niet bij de goede persoon terechtgekomen? Ze maken hun planning altijd tussen 20h en 23h en dan krijg je een sms-je zeiden ze, dus toen er zondagavond niets kwam vond ik dat al gek, maar bellen heeft op zondag geen zin natuurlijk. Dus toen Erwin maandagmiddag belde waar ze bleven, hadden ze ons helemaal niet geregistreerd staan! Een overleden dier moet binnen 3 dagen opgehaald zijn. We zaten gisteren al op 4 dagen. Dus moesten we onverhoopt vandaag ingepland worden. 5 dagen. En nu is het al middag, dus Erwin is net aan het bellen zien we hem in het dal aankomen. Ik ben binnengebleven, ik kan dat niet aan om die grijper te zien. Ik weet het, het is maar een huls, het is niet Bubbles, haar ziel en geest blijven altijd in herinnering, maar ik kan dat niet aanzien.

Het is maar goed dat ik binnen ben gebleven. Jezus. Dit wil je niet meemaken. Erwin is nu de straat aan het schoonspuiten, want ze ontplofte, zei hij, toen de grijper d'r oppakte. Toen ze het plastic eraf haalden hingen haar ingewanden er al bij de anus uit. Erwin was gelukkig een eind weg gaan staan, niet dat hij dit zag aankomen, maar meer om emotieel wat afstand te creëren. Alles zat onder tot 10m verderop! Ik zit helemaal te shaken. En dan heb ik het nog niet eens gezien. Die man zelf stond te kokhalzen, zei Erwin. Jezus wat een drama. Ik zit gewoon weer te janken. Zo oneervol.

Erwin is een uur bezig geweest de straat schoon te spuiten! Daarna alles van hem zo in de wasmachine en hij maar douchen en douchen. Wat voel je je dan goor. Ik ben zo verschrikkelijk blij dat hij dit voor me heeft willen doen.

Nou, om alles van de afgelopen tijd, poes overleden, twee overstromingen, mijn beenoperatie, eendje overleden, bubbles, achter ons te laten gaan we morgen en overmorgen even weg met de camper, even uithuilen en overnieuw beginnen. Dan kan ik daarna eindelijk weer een ritme oppakken en weer gaan paardrijden.

Om Bubbles' haar vorige eigenaren te laten weten dat ze is overleden ben ik lid geworden van Bokt.nl. Ik ga nu ff gitaarspelen en dan onderzeil.

Callas is mijn alles
Het tij keren kan dat? Doorzetten of verkopen, dat was de vraag na de val, lees hier meer :
[PP] [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Monique1963

Berichten: 3217
Geregistreerd: 14-03-17
Woonplaats: Frankrijk, Hérault

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 08-09-17 17:36

Leuk dat je even onder je steen uitkwam, Claffdifs.

Voor iedereen sorry dat ik nare herinneringen oprakel. Het overlijden van een paard is verschrikkelijk naar. Zeker naar wat ik las als het niet door ziekte is maar door vergiftiging en dan allebei. Wat een dramatische gebeurtenis. Ik hoop dat de betreffende buurman is veroordeeld.

En Anjali, die vlinder, heel bijzonder!

17-3-2017
We zijn twee nachtjes weggeweest, vandaag thuisgekomen, nog even langer dus dan we dachten, ja het was lekker om er ffies uit te zijn. Wel erg raar om thuis te komen en dan geen Bubbles te zien. Is wel even slikken, maar ik moet nu vol goede moed weer aan de gang, Callas moet hier niet onder lijden.

Morgen komen de poetsmeisjes, (voor de bokkers, ik heb buurmeidjes van rond de 11 die de shetten komen borstelen en uitmesten) dus komt er niets van rijden, maar ik ga wel grondwerken en dan zondag grondwerken en een rondje dorp van een half uurtje om mee te beginnen, voor haar rustige start omdat we zolang niet echt iets gedaan hebben, maar ook voor mijn pootje kijken hoe het gaat. Het lopen gaat geweldig goed, echt die diepe pijn van eerst is weg! De wondpijn wordt ook steeds minder. Lijkt allemaal goed te komen! Shadow vindt het prima in bubbles box naast Callas maar kon uiteraard niet over de deur kijken, dus hebben we een nieuw deurtje gemaakt, zo koddig!

Afbeelding


21-3
Hier alles goed, maar spierpijn! Ik heb natuurlijk 3 weken niet paardgereden en 10 maanden niet gerend. Dat doe ik nu allebei weer en dat rennen dat zijn mijn voetspieren niet meer gewend, dus spierpijn. Maar ja, ze moeten toch weer doen wat ik zeg, dus gaan we gewoon door. Sinds ik zondag weer begonnen ben, alleen maar goed nieuws over Callas. Tot en met vandaag 3 goede grondtrainingen gedaan, vandaag heb ik dan dus gerend met haar los achter me aan en dan snel van bocht veranderen en zo, en ze volgt goed alhoewel ze niet echt in draf volgt. Eergisteren voor het eerst weer gereden, eerst op het erf dat ging goed. En gisteren het bos in en ze was braaf op de heenweg en pittig op de terugweg, maar ze leert wel. Dus ik was tevree.

Maar vandaag had ze kuren. Ik deed hetzelfde rondje als gisteren maar dan andersom. En ze had niet zo'n zin, was niet zo voorwaarts op grote stukken en wilde maar telkens terug naar huis. Dus toen we net over de helft waren, vond ze een boomstronk veel enger dan normaal. Onzin natuurlijk. Dus ik streng dat ze door moest lopen, en weer dat kunstje flikken van 180 graden omdraaien en wegrennen. Maar nu na mijn val weet ik dat ze dit doet, dus ik was erop berekend en binnen tien meter had ik haar tegen een hek stil gezet. Weer naar die enge boomstronk en ik hield haar daar tussen mijn kuiten er nu wel voor zonder dat ze omdraaide, maar niet verder willen. Wel ernaar kijken maar noway dat ik erlangs ga, vrouwtje, bekijk het maar ff lekker. Dus ik afgestapt, bleek dat ze ook nog een enge tak in haar staart had hangen. Eerst die eruit gehaald en toen erlangs gelopen en niet naar haar gekeken hoe ze het ging oplossen. De teugels kwamen ook niet strak te staan dus ze liep netjes mee. Een eind verder weer opgestapt en toen was ze helemaal rustig. Toen moest ik mijn eigen rust zien te vinden, hartslag van 600pm of zo, en wat Bruno me geleerd heeft. Lachen. Is zo idioot om in je eentje op een paard te gaan zitten lachen. Ik had het dan eigenlijk moeten doen toen ik voor die stronk stond om de angst zeg maar weg te lachen, maar toen dacht ik er niet aan. En toch werkte het want ik werd er zelf rustiger van. Zij zette de verdere terugweg geen stap verkeerd overigens. Dat vond ik wel grappig, nu was zij rustig en kon ik over mijn onrust heen komen en ervoor was zij onrustig voor die boomstronk en kon ik haar begeleiden. Dus toch een vorm van teamwork, hahaha. Ik zie het maar als een overwinning, want ze heeft haar zin niet gekregen in wegrennen, heeft haar angst moeten overwinnen en ik heb er weer van geleerd en ik ben blijven zitten. Op naar de volgende uitdaging.
Ik houd mezelf voor dat het iedere keer meer dagen achter elkaar goed gaat zonder schrikjes of geintjes van haar.
Het veldje is daarom toch erg fijn om te trainen. Ik wilde dat niet, want ik houd niet van in een bak rondjes rijden, maar dat is ook niet de bedoeling van een bak, het feit dat ik een plek heb om met haar te trainen en we daar vooruitgang in boeken, vind ik dermate fijn dat ik het minder erg vind om eens niet het bos in te gaan.

25-3
En eergisteren was ze op een ritje echt weer megabraaf, maar vandaag was het weer een draak. Niet op buitenrit maar met grondwerk! Het begon al dat ze niet wilde luisteren en stoppen uit de stal, dus ze loopt zo in de schrikdraadveer! Ja, haar eigen schuld. Dus overnieuw daarmee oefenen, maar dan is ze helemaal hyper van het schrikken en doet ze druk dus loopt ze tegen een hooibaal aan, valt er een riek ergens achter haar om, weer schrikken. Nou, daarna was er geen land meer mee te bezeilen buiten. Draken tot en met en met longeren zelfs steigeren. Nou ja! het is ook nog eens heel fris weer, dus geprobeerd het netjes af te ronden met iets dat ze heel goed kan, stoppen, om met een goed gevoel af te sluiten. Afijn, morgen weer verder. Ik ga vandaag niet rijden. Als ze zo'n bui heeft, wil er niets lukken. En ik kan ook het erf nog niet af vanwege de poort die we aan het metselen zijn.

29-3
Callas is de laatste dagen met grondwerk en schriktraining erg braaf. Gisteren op het platte veldje getraind met sturen, want ik wil dat ze leert op neckreining te sturen. Ook dat deed ze redelijk braaf.
Vandaag met rijden wilde ik weer eens door het dorp gaan, maar daar heb ik maar vanaf gezien, want ze stond weer op scherp, waar dat dan aan ligt weet ik niet.
Dus de strenge teugel erbij gepakt en niet het dorp maar het bos in, met eerst een flinke steile stijging maar daar wordt ze natuurlijk niet moe van als ze opgefokt is helaas, hahaha. Draven gaat dan wel weer lekker vlug, dat dan weer wel. Ze kan nog steeds niet goed, als ze draaft, van draftempo wisselen. Dat is erg moeilijk. Moet ik veel aan het bit zitten, wordt ze nog opgefokter van. Voor mijn zere heup is draven wel lekker dus veel draven vind ik best, als het maar wel is wanneer ik het zeg. Ze komt wel direct terug naar de stap als ik "easy" zeg en ze stopt ook meteen op "HO", als er maar een koekje komt.
Maar goed, stonden we dus ff stil voor het koekje, begint ze ineens zomaar uit het niets te bokken. 1x. Geen idee waarom. Op de terugweg hadden we daar op die plek vliegen, dus misschien was dat het ook geweest op de heenweg. Of misschien probeerde ze weer eens iets nieuws uit, geen idee, wat ze ook probeerde ik kan dat gelukkig heel goed uitzitten.
De terugweg had ik dan weer hommeles verwacht en toen was ze wel heel erg voorwaarts, maar netjes terugkomen en netjes in de overgangen. Toen dacht ik, ik ga dit pad weer eens omhoog. Dat is een heel lang pad met echt heel heel heel erg steile helling. En ze heeft eigenlijk nog nooit aangegeven zo'n dergelijke stijging te willen galopperen, maar nu wel. Ze was dus nog steeds niet moe!
Ligt er halverwege over het pad een omgevallen boom waar we niet overheen konden dus door het bos zelf de weg omhoog zoeken. Megazwaar, maar dat doet ze dan dus echt ontzettend braaf. Dan gooit ze echt alles in de strijd. Toen dan hetzelfde pad weer terug naar huis, dan kan ze wel eens weg willen schieten, maar dat deed ze weer netjes.
Maar ja, dan schrikt ze wel weer van een tak tegen mijn been. Niet haar been, nee mijn been. Of een hagedisje door de bladeren. Of als ze zelf op het uiteinde van een tak gaat staan dat er 2m verder dan blaadjes ritselen, dat is dan weer eng. Tja. Gelukkig is het al megaveel beter dan een jaar terug en het zal steeds beter gaan.

31-3
Het gaat best heel goed met Callas. Ik ben op dit moment van de stelling, als ze het goed doet, hoeft het niet lang te zijn, als ze maar braaf is geweest. Ik geniet van een korte rit zonder schrikken meer dan van een lange rit met gezeik, idem met trainen. Als het de eerste 5 minuten al super gaat, waarom zou ik dan doorgaan en het saai laten worden?

Vandaag heb ik op het veldje gereden. Ik concentreer me als ik daar oefen in tempowisselingen in draf, en dat ik goed doorzit (is niet altijd lekker met mijn rug namelijk) en stuuroefeningen. Goed om te doen. Ik merk wel dat het helpt met alles. Vanmorgen vond ze weer eens iets eng in een hoek van het veldje, dus langzaam erheen en ervan weg willen rennen, dan ben ik voornamelijk bezig om dat eruit te krijgen. Afijn, iedere keer wordt het weer beter en ze kan dingen ook erg goed. Ze staat keurig stil met een ground tie, ze gaat mega-netjes achterwaarts bijna zonder teugel, ze stopt op commando en ik ben ook steeds meer bezig om haar te laten stoppen op mijn zit en dat pikt ze goed op. En dat alles op het halster. De teugel op het schaarbit hangt helemaal los. Dus al met al gaan we steeds vooruit.
Ik probeer haar nog steeds los met me mee te laten rennen na een training, maar dat wil nog niet lukken. Ze stapt wel achter me aan, maar mee draven dat is nog niet interessant genoeg voor haar. Wel volgt ze ieder pas in stap. Ga ik links, zij ook, ga ik rechts zij ook.

https://www.youtube.com/watch?v=30othlPlhg8

Callas is mijn alles
Het tij keren kan dat? Doorzetten of verkopen, dat was de vraag na de val, lees hier meer :
[PP] [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Monique1963

Berichten: 3217
Geregistreerd: 14-03-17
Woonplaats: Frankrijk, Hérault

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 09-09-17 07:44

1-4
Met mijn vriendin vroegen we ons af hoe voddenboeren, schillenboeren, melkboeren noem alle boeren maar op die vroeger langs de deur kwamen, hoe zij het voor elkaar hebben gekregen hun paard zo lang stil te laten staan. Ik heb geen idee hoe ze dat zo'n paard leerden om zo lang stil te staan. Callas kan dat in ieder geval nog niet. Ze kan wel van huis af, netjes stilstaan, maar op een gegeven moment gaat ze graven met haar voet en als ik het niet corrigeer, zal ze uiteindelijk gewoon een plekkie zoeken om te gaan grazen. Op de terugweg kan ze nog niet zo goed stilstaan, ze doet het wel maar je voelt de onrust, hahaha dan ruikt ze stal!

4-4
Hier is het inmiddels lentezon. Leuk, alles bloeit qua bloesem, veel vogeltjes en net een lange rit gemaakt van 1.5u echt de bossen weer eens in. De buurman van wie die bossen zijn had gezegd dat die regenoverstromingen in febr veel paden stuk had gespoeld, maar daar heb ik niet zoveel van gezien. Wel een waterplas gewoon op het pad met honderden kikkervisjes erin! Callas ging er braaf doorheen en ik maar hopen dat de kikkervisjes op tijd weg waren.
Wat wel gunstig was, was dat een oversteek door een beek nu een stuk makkelijker was. Ik moet namelijk 3x een beek oversteken op dit traject en 2 zijn gewoon water dat over de weg stroomt, hooguit 10cm diep maar de laatste (of de eerste afhankelijk van hoe ik rijd) daarvan zijn de kanten heel hoog, maar die zijn nu gedeeltelijk weggespoeld en ook de bomen die daar mij in de weg stonden zijn weggespoeld, dus die oversteek was een stuk makkelijker nu.

Dus weer lekker gereden. Het fijne van in het bos rijden is, dat er toch minder enge dingen zijn dan in het dorp. Dus dat zit toch wat relaxter. Niet dat ik er superzenuwachtig op zit of zo, maar als er auto's of zo aankomen, dan let je toch meer op dan op een kikkervisje in een plas, hahaha.
Ik voel het nog wel in mijn voet, en dan aan de buitenkant. Hak uitdrukken is niet meer mijn favoriet met dat poot.

6-april-2017
Een jaar geleden dat ik eraf klapte. Een jaar alweer. Anderhalf jaar dat ik Callas heb, dat lijkt al eeuwen. En ze is nu al 5 jaar. Hoe ouder ik word hoe sneller de tijd lijkt te gaan, helaas.

Het is zonnig, maar stormachtig! Precies hetzelfde weer als vorig jaar! Maar ik heb al grondwerk gedaan vandaan en ze was middelmatig braaf, maar ik ga zo wel rijden. Al was het alleen maar om het lot te bewijzen dat het kan.

Netjes een uurtje wezen rijden. 1.20u met zadelen etc erbij. Ze is wel geschrokken van de buurman, hahaha, die stond achter een muurtje te stucen. Had zij allang gehoord natuurlijk, ik niet, en toen kwamen we voorbij het muurtje, zag ze hem ineens, POING, maar goed dat mag, ze is geen robot, alleen nu moet ze wat minder heftig schrikken nog.
En verder erg braaf, er was wel een boom die blafte, dus dat was gek, vond ik ook gek. Er waren twee takken die in de storm tegen elkaar schuurden en een blaffend geluid maakten. Ik heb serieus gekeken of er geen hond vastgebonden zat en achtergelaten was, maar het waren echt takken.
Er waren veel kindjes aan het spelen, het is hier vakantie, die waren ook gek, maar ze was ernstig braaf.
Ik heb zelfs over een omgevallen boom gesprongen in galop! Kwam ik wel overkruis uit, dat is gek! maar toch erg leuk. En zelfs veel stukken langere teugel, wel de strenge teugel dat dan weer wel, met zulke storm, en het is de 6e april tenslotte ;-) Nu staat ze ff uit te wasemen en hooi te kanen en kan ze zo het land in.

9-4
Vandaag op het veldje getraind. Mijn doel, dat ze minder bang wordt van dingen die meeslepen of langs haar slepen terwijl ik erop zit. Op de grond is niet zo een probleem, maar ik ontdekte van de week weer dat mijn jas naast haar houden om uit te doen terwijl ik rijd, eng is.
Daarna kwam Erwin ff kijken en heb ik nog gespeeld met haar en longeren zonder longe is me al een paar keer gelukt dat ze weliswaar een heel grote cirkel neemt, maar wel om me heen blijft, terwijl ze ook weg kan lopen naar het andere eind.
Dus we hebben weer een goede dag gehad.

10-4
Ja en dan ga ik vanmorgen rijden en dan is alles ineens weer eng. Ben ik twee weken die ene rit niet wezen doen, zijn er bomen omgezaagd, loopt er zomaar een man met een hond, mooi weer dus veel fietsers, al die dingen zijn dan ineens allemaal eng. Gelukkig goed te beheersen. Auto's waren vandaag niet eng. We blijven eraan werken. Ik zou zo graag weten waaraan het nu ligt dat ze de ene keer die dingen wel eng vindt en de andere keer niet. Als een mens dat nou eens zou mogen weten van een paard, dan zouden we ze kunnen helpen het minder eng te vinden. Maar hoe...

Callas is mijn alles
Het tij keren kan dat? Doorzetten of verkopen, dat was de vraag na de val, lees hier meer :
[PP] [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Monique1963

Berichten: 3217
Geregistreerd: 14-03-17
Woonplaats: Frankrijk, Hérault

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 09-09-17 13:03

Afbeelding

Hi allen, dank voor het meedenken. Aan die mogelijkheid had ik ook ooit wel eens gedacht. Ik zou moeten temperaturen wanneer ze hengstig is. Ik weet maar 1x een hengstigheid, toen bij Bruno zijn hengsten en dat was de 21e juli 2016.

Ik heb ooit eens mijn logboek ontleed op goede ritten/trainingen en geschrokken of angst of keten op trainingen/ritten. Er zou een structuur in kunnen zitten, maar toch niet echt opvallend. Tenzij jullie wat anders zien?

Linkerkolom dagen van de maand.
Middelste kolom het aantal keer dat ze op die dag in de maand schrok, bang was of keette,
rechterkolom het aantal keer dat ze op die dag in de maand lief was.

Callas is mijn alles
Het tij keren kan dat? Doorzetten of verkopen, dat was de vraag na de val, lees hier meer :
[PP] [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Monique1963

Berichten: 3217
Geregistreerd: 14-03-17
Woonplaats: Frankrijk, Hérault

Re: [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 09-09-17 16:27

Lach jij maar Pientje. Wie het laatst lacht...

Net als de reagerende bokkers dacht ik ook, van, hengstigheid? Logica? Ik bedoel, als er een logica in zou zitten, en ik kan vermijden er nog een keer af te kletteren... Lijkt me goed om gestructureerd te kijken naar data. Maar, ik kan helaas geen structuur of patroon vinden.

Volgende update, morgen.

Callas is mijn alles
Het tij keren kan dat? Doorzetten of verkopen, dat was de vraag na de val, lees hier meer :
[PP] [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Monique1963

Berichten: 3217
Geregistreerd: 14-03-17
Woonplaats: Frankrijk, Hérault

Re: [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 09-09-17 16:37

Nou ik ben blij dat ik jullie ook kan laten lachen ipv huilen...

Callas is mijn alles
Het tij keren kan dat? Doorzetten of verkopen, dat was de vraag na de val, lees hier meer :
[PP] [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Monique1963

Berichten: 3217
Geregistreerd: 14-03-17
Woonplaats: Frankrijk, Hérault

Re: [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 09-09-17 17:55

Maccy, welkom in het topic van Callas. Ik had je berichtje te laat gezien om gelijk te verwelkomen. Sobby

Callas is mijn alles
Het tij keren kan dat? Doorzetten of verkopen, dat was de vraag na de val, lees hier meer :
[PP] [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Monique1963

Berichten: 3217
Geregistreerd: 14-03-17
Woonplaats: Frankrijk, Hérault

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 10-09-17 07:11

welkom Maddy Paola vanonder je meeleessteen, dank voor je reactie! Het lijstje is samengesteld uit van wat hier op bokt staat, dus van bijna 2 jaar. Probleem is dat ik nooit dagelijks het heb bijgehouden, dus dat geeft een scheef beeld. Het ritme waar jij op duidt was me ook opgevallen, maar dat zou op zich vreemd zijn qua hengstigheid, dan zou ze korter op elkaar hengstig zijn dan normaal. Ik heb me in ieder geval voorgenomen het nu wel dagelijks te noteren.

Lily, ik kom later op jouw overpeinzingen terug.

12-4
Grondwerk vandaag was puinhoop. Ze is teveel gericht op koekjes en stilstaan en groundtie waren erg lastig omdat ze maar telkens wilde volgen. Ja, niet mij als leider maar die jaszak met koekjes. Ik ben al aan het afbouwen met om de keer belonen met een koekje in plaats van iedere keer. Dus dan vindt ze het niet leuk want er komt niet gelijk een koekje, dus dan maar het koekje volgen. Hahhaha, ik ben een cookie. En toen ze dan eindelijk wel gehoorzaamde met stilstaan, en ik haar wilde laten flexen, deed ze ipv alleen haar hoofd omdraaien, haar hele lijf telkens wegdraaien om maar naar die koekjes te komen. Zucht. Het lukte uiteindelijk wel, maar het was niet comme il faut.

Later vandaag gaan rijden blijft mijn haar aan een tak hangen. Au. Netjes stilgezet. Haar losgemaakt. Verder gestapt. Denk ik even later, huh? Hoe kan mijn haar nou in een tak zitten, kwam ik er halverwege achter dat ik wéér geen cap op had. Het voelt dan net als geen gordel om in de auto, kaal en onbeschermd. Dus ik denk, of afstappen en aan de hand teruggaan of aan de hand de rit afmaken, of vertrouwen hebben. Nou, dat laatste dan maar en het was terecht want ze had weer een superbrave dag met geen enkel schrikje of bangigheid. Ik was dan ook een kort ritje wezen maken door het bos en dat is altijd relaxter.

Callas is mijn alles
Het tij keren kan dat? Doorzetten of verkopen, dat was de vraag na de val, lees hier meer :
[PP] [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Monique1963

Berichten: 3217
Geregistreerd: 14-03-17
Woonplaats: Frankrijk, Hérault

Re: [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 10-09-17 07:36

Welkom Raamzicht, ik dacht dat een cyclus 29 dagen was, dan zou het voor die twee pieken nog te snel zijn volgens mij. Ik heb het in excel staan, maar omdat ik het niet dagelijks heb bijgehouden, denk ik dat er een vertekend beeld ontstaat, maar ik zal het vandaag eens in een grafiek zetten. Tnx!

Callas is mijn alles
Het tij keren kan dat? Doorzetten of verkopen, dat was de vraag na de val, lees hier meer :
[PP] [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Monique1963

Berichten: 3217
Geregistreerd: 14-03-17
Woonplaats: Frankrijk, Hérault

Re: [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 10-09-17 09:37

En ik dacht dus 21 dagen ok en dan circa 7 dagen hengstig. Zo kwam ik aan circa 29 dagen.

Maar een merrie is dan dus binnen die 21 dagen ook nog eens hengstig. Dus dan is het inderdaad 2 weken af 1 week op.

Dat maakt het interessanter dit schema. Ik puzzel verder.

Callas is mijn alles
Het tij keren kan dat? Doorzetten of verkopen, dat was de vraag na de val, lees hier meer :
[PP] [VOLG] Het tij keren, kan dat?


Monique1963

Berichten: 3217
Geregistreerd: 14-03-17
Woonplaats: Frankrijk, Hérault

Re: [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 10-09-17 10:56

@ Raamzicht, ja met 29 dagen is het zeker op een andere dag van de maand, vandaar dat ik er geen structuur had ingezien. Maar met 21 dagen, dus om de twee wkn, zou het misschien wel kloppen.

Henny dank voor je uitgebreide uitleg. Interessant verhaal, kende ik niet hengstenkolder. En ook mooi verhaal hoe je het hebt opgelost.

Vandaag teveel te doen en visite en zo. Updateje morgen weer.

Callas is mijn alles
Het tij keren kan dat? Doorzetten of verkopen, dat was de vraag na de val, lees hier meer :
[PP] [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Monique1963

Berichten: 3217
Geregistreerd: 14-03-17
Woonplaats: Frankrijk, Hérault

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 11-09-17 07:23

Benthhh, XladyX welkom in dit topic.

Weer een updateje, speciaal voor de beelddenkers, eentje tussendoor niet over Callas, niet over paarden, ja heeft er wel mee te maken, maar over mezelf. Jullie mogen het alleen lezen als jullie beloven niet te lachen, hahahaha, dat mag ik alleen zelf doen...

13-4
Hier lekker bezig. Ik doe de voetjes van onze shetjes zelf op dit moment, dat doe ik eerst met de nijptang, dan raspen, dan met de schuurmachine goed vlakken, en dan met die holle radius rasp die ik ervoor gekocht heb een mustangrol eraan. Vinden ze allemaal best.

Nou Poupette is echt een mini dus dan zit ik op de grond op mijn knieën met haar hoefje op mijn schoen gerust. Dan die zware schuurmachine vasthouden valt niet mee, maar goed, het werkt. Maar dit keer had ik mijn bril niet op. Dus ik buig me voorover om beter te kijken of ik het mooi gevlakt heb, komt mijn haar in de schuurmachine die nog aan stond. Van 0 naar 100cm in minder dan een seconde, zo mijn lange haar opgevreten, zeker 70cm. NIET LACHEN!

Het shetje reageerde nergens op en ik bleef gelukkig rustig behalve vloeken, maar ze begreep ook wel dat het niet tegen haar gericht was.

Sooooo deed zeer, man! Dus die machine slaat tegen mijn hoofd en tegen mijn mond, tand door mijn lip en die machine loopt vast in mijn haar maar de motor gaat niet uit, en ik voel mijn vel van mijn voorhoofd uitrekken. Handige antirimpelmethode. Levensgevaarlijk natuurlijk. Dus ik de stekker eruit gerukt, maar mijn haar zat er muurvast in, en die machine zat tot aan mijn voorhoofd vast! Siamese tweeling met de schuurmachine.

Dus ik met die machine die vastzat aan mijn hoofd als een soort gezwel van een olifantman naar binnen gelopen, och och och als iemand dat toch gefilmd had, dan had ik rijk geworden op youtube. Het was te pijnlijk om een selfie te maken. Afijn, ik naar binnen, die machine vasthouden natuurlijk want dat ding is hartstikke zwaar en hing aan mijn haar en aan mijn vel. Dus schaar precies tussen mijn vel en de machine door weten te halen en mijn haar door geknipt, zonder in mijn vel te knippen. Nou, ik heb er gelijk een pony bij, LOL.

Gelukkig alleen maar een bult en een schaafplek, zeg maar beetje heftige peeling, dus met een sisser afgelopen, maar de schuurmachine zit muurvast, die is kapot nu. Die moet opengeschroefd worden, maar dat zijn torks en ik weet niet waar Erwin die gelaten heeft. Ach, hij komt vanavond thuis, kan hij het repareren en mijn nieuwe coupe bewonderen, ik houd het maar even als een verrassing voor hem. Je hebt toch niet zitten lachen of wel? Afijn ik was toch wel geschrokken, stond te trillen op mijn benen, en ben maar niet gaan paardrijden. Ik breng mijn gemoedsrust dan teveel op haar over.

Het had vervelender kunnen aflopen, dat mijn vel ook in de machine was gekomen, maar gelukkig ben ik nog niet zo oud dat ik zoveel vel als een sharpei heb. Afijn, ik heb zelf achteraf echt in een deuk gelegen, dit was echt zo typisch ontzettend dom. Ik had een staart moeten indoen. Dus we lachen er weer om! Toen ik die machine van mijn kop af had, toen ben ik eerst teruggegaan om ze allemaal in het land te gooien, de rest van haar hoefjes doe ik morgen wel. Ik heb maar een lekker bakkie thee voor mezelf gemaakt.

Hierbij een foto van de pluk haar die uit de machine kwam toen we hem openschroefden om hem te repareren. En de machine doet het weer... Tja, ik ben ook blond 8-)


Afbeelding

Callas is mijn alles
Het tij keren kan dat? Doorzetten of verkopen, dat was de vraag na de val, lees hier meer :
[PP] [VOLG] Het tij keren, kan dat?


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: cam, Donnatella, fransje23, Frummel01, hagelslag, Joepy288, kiertje22, MyWishMax, Seltje en 13 bezoekers