[VOLG] Het tij keren, kan dat?

Moderators: Lous, RianneH, Neonlight, Nadia, balance

 
 
Monique1963

Berichten: 3079
Geregistreerd: 14-03-17
Woonplaats: Frankrijk, Hérault

Re: [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 29-08-17 21:50

Woensdag 2-12-2015
Op het kleine veldje dat eigenlijk de grootte heeft van een grote volte, ben ik toch begonnen met een soort van in de bak rijden. Ik oefen achterwaarts, dat kunnen we al 5 passen onder het zadel en ook ben ik begonnen te trainen met te leren dat je ook langzaam kunt draven ipv altijd volop voorwaarts. Want daar heb ik absoluut niet over te klagen, voorwaarts is ze wel! En die oefening doe ik op het bit, want madammeke ongeduld is veel te ongedurig om rustig te willen draven. En we kunnen stilstaan. Al 15 tellen. Het gaat steeds beter.
Overigens als we door het dorpje rijden en we komen mensen tegen, die altijd vol lof zijn over de mooie verschijning van Callas, dan kan ze heel goed stilstaan. Kletsen is gezellig. Dat vindt ze leuk. Mensen die haar aaien en soms geef ik die mensen wat brokjes zodat ze dat aan Callas kunnen geven, dat vinden die mensen leuk en Callas ook. Dus zodra er een mens op ons pad komt, dan wil Callas al gaan stilstaan om te beppen. Dat vind ik dan weer supergrappig van haar.

Zondag 6-12-2015.
Gisteren had ik op de IGN-kaart een ritje uitgezocht van 5km. Met stappen alleen een uurtje en met wat draf erbij een half uurtje ongeveer. Ik had een wandelgps mee om onze track later nog eens te kunnen nazien. Callas was fijn voorwaarts volgens mij hadden we er allebei zin in. Ik rijd via een bekend bospad, naar een houtvestersweg even hoger gelegen.

Vanaf daar zegt de IGN-kaart dat er een smal paadje richting het dorpje gaat. Het valt niet mee iedere keer op de kaart te kijken, want de leesbril moet op en Callas wil niet stilstaan. Maar toch heb ik het pad gevonden. Wel een heel erg heftig pad! Dat kun je natuurlijk op een kaart niet zien. Ik kan wel aan de hoogtelijnen zien of er veel relief in het pad zit, maar ik kan uiteraard niet de toestand van het pad zien. Het was ook een heel normaal pad in het begin, leuk pad. Maar het werd steeds rotsiger. Bij iedere rots vroeg ik me af, ga ik verder, of ga ik terug. Callas maakt het niet uit, die ziet geen gevaar en wil gewoon als een soort klimgeit naar boven denderen. Liefst in galop. En volgens mij is dat wat ze wel heel leuk vindt. En na ieder overwonnen rotsblok hoopte ik dat het bospad weer normaal zou doen...

Toen het na een poosje nog steeds niet normaal ging doen, vond ik het te link worden en wilde ik terug. Dat van dat denderen dat wilde ze ook naar beneden. Maar dat mocht absoluut niet van mij, dat zou levenslink zijn geweest voor haar, ze kan zomaar een been breken op die rotsen. Dus op het bit genomen en wat een goede oefening was dit! Iedere afstap moest ze netjes van mij wachten, zodat ik goed kon bekijken waar we het beste heen konden stappen. De afdaling heeft tien keer zo lang geduurd als omhoog, maar wat een kanjer is ze dan! Zo knap dat ze dat kan en dan ook nog met hoefschoenen aan en dat ze goed luisterde was echt teamwork. Volgens mij vindt ze zulke uitdagingen wel heel leuk!

Onderaan het pad aangekomen, zag ik een eind verderop een beter pad waarvan ik me afvroeg of dat niet het bedoelde pad was. Het was inderdaad een beter pad, maar liep dood in een weide.
Daar wilde ik haar lekker even laten grazen, maar ze was veel te onrustig en taalde niet naar het gras. Ik ben voor het eerst tijdens een rit afgestapt en heb haar hoofd naar beneden gebracht naar het gras. Niks hoor, niet eten. Maar het geplukte gras dat ik haar aanbood, nam ze wel met graagte aan. Soms zou ik zo graag even in haar koppie kunnen kijken, waarom ze redeneert zoals ze redeneert en doet zoals ze doet.

Toen realiseerde ik me dat ik eigenlijk moest plassen, hahaha, dat was wel heel erg vreemd wat het vrouwtje nu deed, daar moest ze toch eens naar kijken. Maar goed dat het midden in de bossen was en dat niemand een foto kon maken, want dit moet er toch wel heel raar uitgezien hebben... LOL.
En toen moest ik weer opstijgen. Bleef ze gewoon stilstaan! Als in helemaal stilstaan. Geen poot verkeerd. Niet etend stilstaan, maar gewoon netjes stilstaan. Ik begrijp geen jota van haar, maar was uiteraard verrast, deze keer op een prettige manier.

Dit pad weer terug af en op zoek naar het goede pad. Toen ging mijn gsm. Heb ik altijd bij me voor nood. Callas hing zowat in een boom van schrik door het geluid, ik moest er eigenlijk om lachen. Mijn vriend belde ongerust of alles wel goed was, ik was al zo lang weg. Kijk ik naar de tijd, waren we al 2 uur onderweg!
Niet goed! Dus de rest van het avontuur laten zitten en rustig naar huis teruggestapt. Dit keer was ze ook doorweekt van het zweet, maar nu van inspanning denk ik. Haar lekker verwend op stal en onder een luchtig zweetdekentje laten uitdampen.
Het was een rare, maar fijne ervaring geweest.

Callas is mijn alles
Het tij keren kan dat? Doorzetten of verkopen, dat was de vraag na de val, lees hier meer :
[PP] [VOLG] Het tij keren, kan dat?


Monique1963

Berichten: 3079
Geregistreerd: 14-03-17
Woonplaats: Frankrijk, Hérault

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 29-08-17 22:08

Dank overigens aan iedereen die bevestigt dat ik niet de enige ben die door een zure appel moest heenbijten. Voor degene die na járen doorgaan een goede band hebben opgebouwd, chapeau! Voor degene die ermee gekapt zijn, begrip!

Ik had niet in mijn logboek genoteerd dat ik na het motorcrossincident, een geluidsopname van motorcrossers heb afgespeeld in de stal. ik heb daar een hele poos iedere dag dat T*ring-geluid afgespeeld, in de hoop dat ze kon wennen aan dit geluid. Maar ik herinnerde het me ineens en wilde het toch nog even gemeld hebben.

Callas is mijn alles
Het tij keren kan dat? Doorzetten of verkopen, dat was de vraag na de val, lees hier meer :
[PP] [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Monique1963

Berichten: 3079
Geregistreerd: 14-03-17
Woonplaats: Frankrijk, Hérault

Re: [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 29-08-17 22:35

Welkom EvelienKiss in dit vervolgverhaal en jij ook dank, net als zovelen voor jullie complimenten. ik heb niet het gevoel dat ik die verdien, maar ok, het is wel lief.

Voor vandaag stop ik weer even met het vertalen van mijn logboek. De reden dat ik hem in het Frans getikt had, is dat ik hem ooit aan de fokker wilde laten lezen.

Morgen weer verder.

Callas is mijn alles
Het tij keren kan dat? Doorzetten of verkopen, dat was de vraag na de val, lees hier meer :
[PP] [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Monique1963

Berichten: 3079
Geregistreerd: 14-03-17
Woonplaats: Frankrijk, Hérault

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 30-08-17 09:07

Santos, Romy1234, Anne-Bento, Amyd, Empty Words, welkom in Callas' volgtopic

maandag 7 december 2015.

Vandaag het kleinste rondje dorpje gedaan. Weer iets nieuws meegemaakt, Callas hinnikt naar autoalarms! Ergens ging een alarm af en dat beantwoordde zij! Hilarisch! Ze werd er helemaal opgewonden van. Dat was wel weer jammer dan en toen ze voor de zoveelste keer een container eng vond die daar al 100 jaar staat, was mijn begrip een beetje op. Ik heb haar een grote mond gegeven en hop naar de container gedreven. Maar even leek dat averechts te werken omdat ze er voor leek te willen vluchten. Haar tussen mijn benen gehouden vóór de container en verplicht kijken naar het ding. Ben ik afgestapt en kloppen en bonken, klep open en dicht, nou het was nog steeds heel eng, maar minder als ze dacht. Dus toch hoofd uitstrekken om te snuffen en uitgebreid beloond. Opstappen zag ik hier even niet zitten op straat en dus verder gewandeld aan de hand. Staat er een eind verder weer een container. Hier in het dorpje staan die dingen overal. Tuurlijk weer eng, ik heb dit keer maar gewoon niets gezegd. Ik geloof dat het geen moer uitmaakt of ik nu boos praat of lief praat. Afijn, weer hetzelfde ritueel. Nou ja, ik ben al blij als ze wil snuffen. Volgende container weer eng. Zucht, wat een gedoe. Met een grote boog eromheen en alleen met een superlange hals willen snuffen. Maar goed, daar moet ik dan maar tevreden mee zijn.

Dinsdag 8-12-2015
En vandaag hebben we twee superoverwinningen bereikt! Rijd ik lekker in het bos, loopt er een meneer met een hond. Ik heb al eerder gemerkt dat de mensen hier paarden helemaal niet gewend zijn en de dieren die hier wonen, koeien, honden etc hebben ook nog nooit paarden gezien. Dit was een soort jachthond en die vond ons erg eng. Hèhè eindelijk eens iemand die òns eng vindt in plaats van dat Callas hun eng vindt. Dus die meneer roept zijn hond die als een gek naar ons staat te blaffen. Dat doet Callas helemaal niets, dat blaffen. Maar de hond stond niet zo goed onder appèl en komt toch op ons afrennen. Daar schrok ze weer wel van, dus ze ging ervandoor. Na ik denk een meter of 20 had ik haar al onder controle en heb ik haar omgedraaid naar de hond toe. Die stopte natuurlijk met zijn achtervolging en nu was het onze beurt om dat beest achterna te zitten! Zo, take that! Victoire! En ik had echt het gevoel dat ze dacht, hé dat was leuk baas, nog een keertje?

Aan het einde van dit bospad gaat er een doorsteek naar de voie vert volgens de kaart.
(Noot voor de bokkers ingevoegd in de log: dat is een "groene" weg waar alleen wandelaars, fietsers en paarden zonder aanspanning mogen komen (nu hebben fietsers en wandelaars meestal geen aanspanning, hahhha). Bij ons in de omgeving is dit pad een oude spoorlijn die weggehaald is en mooi opgeknapt is voor recreactie, vandaar die oude spoortunnel uit het filmpje)
Kom ik daar aan, is het een trap! Niet zo'n trap die ik altijd naar beneden heb op een ander punt, die lekkere luie trap. Nee een trap trap als in zo ongeveer een mensentrap. Wat nu? Terug omhoog dat hele eind terug? Ze heeft al zoveel gedaan vandaag. Of afstappen en net als met het rotspad, voetje voor voetje? Moet wel heel erg oppassen dat ze niet erafglijdt, of erafglijdt en mij verplettert. Ik keek nog eens omhoog naar die helling waar we vanaf gekomen waren. Not funny. Dat is minimaal een uur terug met die steile helling erbij. Dat is veel te veel voor haar. Als ik de trap neem ben ik met tien minuten stappen thuis. Ik besluit het laatste. Het is een trap met plankjes die de aarde moeten tegenhouden, daar heeft ze wel grip tegen met haar hoefschoenen. Er zitten alleen naar pennen die uitsteken, maar op zich met hoefschoenen moet het kunnen. Ik sta te wikken en te wegen en merk ineens op dat ze keurig stilstaat! We gaan het doen. Volgens mij vindt ze dit net als met dat rotspad een gave uitdaging. We gaan ervoor! Teamwork!
Ik ben afgestapt en pal voor haar gaan staan. Zachtjes aan de bakstukken trekken van het halster. Kom kom kom, ze deed een pas met een voet en ho! Duwen tegen de bakstukken. Brokje. Kom, kom, kom, HO! Brokje. Waanzinnig! Ik kon haar helemaal op deze manier laten stappen waar ik wilde.
She did it! Dat ze de laatste treden met een grote sprong nam, vertel ik er natuurlijk even niet bij, maar ik ben echt mega-mega-supertrots op haar. Ik werd er zelfs emo van! Natuurlijk ook van de spanning die wegvloeide, maar vooral om dat ze dit zo goed doet, hierin heeft ze zo'n groot en moedig dapper hart, waarom heeft ze dan zo'n klein hartje met bijvoorbeeld een container.
Ze was ook braaf met opstappen en zoals altijd met lange teugel naar huis gestapt... Zoals de Fransen zeggen, Bravo, Callas!

Zomaar een foto van haar en Shadow op stal, de grote en de kleine harige monsters

Afbeelding

Callas is mijn alles
Het tij keren kan dat? Doorzetten of verkopen, dat was de vraag na de val, lees hier meer :
[PP] [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Monique1963

Berichten: 3079
Geregistreerd: 14-03-17
Woonplaats: Frankrijk, Hérault

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 30-08-17 11:58

Hallo Nieuwe volgers Borstnoot, Wendy, Kally, welkom.

Sneller dan nu ga ik niet, helaas voor hen die sneller willen... Maar kijk eens we zitten al in 2016! Hoera!

Zaterdag 12-12-2015

Vandaag weer door de tunnel geweest om te kijken of ik die pensionstal kon bereiken. Helaas ging dat niet te paard. Ik moest dan door een weiland van hen waar paarden in staan en dat lijkt me niet de bedoeling. Ik ga er wel eens met de auto naar toe. Maar de tunnel was dit keer enger. Ze was onrustiger, maar ze deed het mooi toch maar wel!
Via het bos teruggereden en er haakte een tak in haar staart. Was haar eng-level al weer gevuld door de tunnel of kwam de poopscoop-ellende weer boven, ik denk het, maar het was compleet rodeo. Met bolle rug springen en maar meppen naar die tak. Dat ik er niet afgekletterd ben is weer een wonder en ik heb haar nu een grote mond gegeven, of dat hielp weet ik niet, maar op hetzelfde moment viel de tak eruit en was ze meteen weer normaal. Dat waren weer een paar grijze haren erbij.

Zaterdag 19-12-2015

De afgelopen week wat minder gereden, het weer was er niet echt naar en tussen de regen door getraind op het veldje, gelongeerd en veel "Gemend". Want ondanks dat een aanspanning hier in de bergen dierenmishandeling zal zijn naar mijn mening, kan ik haar natuurlijk wel leren slepen. Wie weet kan ze ons ooit helpen met omgekapte bomen slepen. Ik heb het gevoel dat ze dat wel heel erg leuk zal vinden. Krachtsinspanningen zoals een talud op gaan vindt ze leuk volgens mij en de samenwerking daarin lijkt me ook gaaf. Dus volop bezig met het sturen daarmee, wat nog niet altijd goed over komt, maar het is een mooi begin.

Kerst 2015.

Nou, als je een schichtig paard wilt trainen in bomvrij te worden, moet je met kerst door het dorpje gaan rijden. Iedere dag verandert daar nu wat, en alles ziet Callas. Ik ben nu bewust al ongeveer een kleine week iedere dag door het dorp aan het rijden. Iedere keer het kleinste rondje van 20minuten stappen. Want de mensen dossen hun tuin en huizen hier enorm uit. Met van allerlei knipperende lichten, snoeren van lampjes, verlichte rendieren, en klimmende kerstmannen. De Efteling is er niets bij. En o ja, de gemeente heeft kerstboompjes neergezet met strikken en ballen erin. Dus enorm veel uitdaging. Ik blijf maar doorzetten, maar ik geloof dat ze het niet zal afleren dat nieuwe dingen niet eng hoeven te zijn. Wel humor zoals ze een klimmende kerstman de gevel op volgde. Dat vond ze toch wel heel bizar. Het ging eigenlijk goed, tot die mevrouw het raam opendeed om een praatje te maken. Dat was schrikken.

Dat merk ik wel vaker aan haar. Als ze 1 schrikje tegelijk heeft, gaat het wel ok. Haar Eng-level vult zich dan een beetje en als we maar lang genoeg kunnen stilstaan of er niets meer gebeurt komt dat level wel weer in het geel/groen terug. Maar gebeurt er iets extra's dan zitten we in geel/oranje, en als er dan nog iets meteen gebeurt, dan slaan we alle verder fases van het level over en zitten we meteen in de alarmfase heftig rood. Tja. Van die dingen.

Toen mijn vriend laatst weer eens meefietste en ik zachtjes foeterde op mensen die geen begrip voor paarden hebben, (werklui bij een huis waren met zeilen aan het klooien en hielden niet even op toen ik voorbij moest en ze zagen dat Callas het verschrikkelijk eng vond) zei mijn vriend, dat kun je die mensen niet kwalijk nemen, je hebt nu eenmaal een schrikpaard.
Zo is het dus.
Ik heb een schrikpaard.

1 januari 2016

Het nieuwe jaar wordt hier in Frankrijk gelukkig niet ingeluid met vuurwerk, dus ik dacht ik hoef de stallen niet dicht te doen. Ging ik toch even voor de zekerheid kijken, stond ik daar net, gingen er een stel idioten in de bossen met geweren lopen schieten! Midden in de nacht! Paarden helemaal over de zeik in de stal. En allevier overigens. Ze steken elkaar ook aan natuurlijk, kuddegedrag. Not funny.

Dinsdag 5 janvier 2016

Ik doe nog steeds mijn ritme van om de dag een klein stukje rijden als het weer het toestaat en de andere dagen trainen aan de hand. Vandaag hadden we weer een heel bijzondere situatie.
Ik deed een rondje dorpje, maar dan het rondje van 3 kwartier stappen. Daarbij heb ik dan een iets grotere weg te pakken waar meer auto's kunnen rijden om haar te laten wennen.

Ik werd ingehaald door een UPS-bus, die nogal haast had. Ik hoorde hem al aankomen scheuren en voor de zekerheid rijd ik sowieso al tegen het verkeer in, en ik zette haar dus stil in de berm. Die man zal ook niet ff afremmen. Dus zo'n groot zwart ding ineens langs haar heen, was niet grappig, maar ook dat hebben we weer overleefd.
Kom ik op de terugweg langs een bedrijf waarbij ik over de parkeerplaats moet om het bos in te kunnen, staat die UPS-wagen daar. Met de bezorger erin die aan het rommelen was met dozen en zo. De bus bewoog heftig heen en weer. Nah, dat was toch echt wel teveel van het goede en het eng-level skyrockete. Ik had haar al op het bit gepakt na de eerste ontmoeting met die ups-bus, dus dat had ik nog steeds, maar ze wilde vluchten. Gelukkig reageerde ze goed op het bit en bleef het bij piafferen, maar subiet was ze doorweekt van het zweet, het arme dier. Ik zag al voor me dat ze zou terugwijken tegen de andere auto's, maar dat ging gelukkig allemaal goed. Weer een jaar van mijn leven eraf.

Wat ze nu ook steeds vaker gaat doen, is dat ze eigenlijk niet meer zo graag van huis gaat. Ze vindt het steeds moeilijker de andere paardjes achter te laten. Dus zo voorwaarts als ze eerst was, is ze nu helemaal niet meer. Maarrrr... hebben we de terugweg van een bosrit bereikt, en ze weet feilloos wanneer die er is, dan heb ik een racepaard onder me. Iedere gelegenheid grijpt ze aan om naar huis te kunnen stieren. Ze begint nu ook met nepschrikken volgens mij om dan weg te kunnen galopperen. Het is met twee keer overkomen dat ik haar niet kon houden, ook niet op bit. Al stuiterend ging ze er vandoor, na eventjes is ze het ook wel weer zat, maar wat er laatst gebeurde is dat ze haar voorschoen door het gekke rodeo eraf getrapt heeft. Helaas kapot. Dus nu stap ik alleen nog maar de terugweg of ik rijd de hele tijd overgangen stop, achterwaarts, stap en draf om haar te laten gehoorzamen en op de heenweg een beetje draven en af en toe een galopje waarbij ze eigenlijk niet vooruit te branden is.
Ik denk dat ik wel kan stellen dat madam gaat puberen. Over een paar maanden is ze 4.

Callas is mijn alles
Het tij keren kan dat? Doorzetten of verkopen, dat was de vraag na de val, lees hier meer :
[PP] [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Monique1963

Berichten: 3079
Geregistreerd: 14-03-17
Woonplaats: Frankrijk, Hérault

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 30-08-17 13:10

Geeft niet Borstnoot. Dank je Terpentijn. Wat ik vooral bijzonder vind om te ontdekken nu ik dit topic gestart ben, is hoeveel mensen eigenlijk een, soms heel lange, startperiode nodig hebben om een team te worden. Hier weer de volgende update. Nu stop ik even voor vandaag tot vanavond, er moet ook gewerkt worden natuurlijk.

9 januari 2016

Ondanks dat Callas mij sinds al even niet meer onder de voet gelopen heeft, betekent dat niet dat ze minder lomp is geworden.

Ze is erg dominant naar de andere paardjes toe. Iedereen moet opr*tten voor haar en wel snel een beetje. Als het niet snel genoeg gaat, gaat ze er gewoon dwars overheen! Als ik het niet met mijn eigen ogen gezien had, zou ik het niet geloofd hebben.
Ik zet ze met zijn vieren in de bovenweide die is mooi droog. De andere weide beneden heeft van zichzelf een moerasje en dat is nu veel te nat. Ik kan ze niet met zijn vieren tegelijk halen, dus meestal doe ik het twee bij twee. De twee oudjes, Bubbles en Shadow eerst en dan de twee nieuwe dames laatst. Dus als ik bij de wei kom, o frustratie, staan daar al twee paarden te grazen op plekken die Callas had willen hebben. Nu mag Shadow alles doen bij haar, dus die valt wel mee, maar Bubbles! Stond die daar nu echt háár graspol af te vreten? Dat kán dus écht niet! Dus Callas moest gelijk er naar toe. Poupetje was echter niet zo snel met de wei ingaan en omdat de ingang daar niet zo breed is, was er geen ruimte en Callas loopt gewoon tegen Poepie aan! Nee ze loopt er niet tegenaan, ze loopt er doorheen! En aangezien dat niet gaat, verloor Poepie haar evenwicht en viel om. En Callas stapt gewoon door! Niet te geloven! Ze stapte nog net niet op het minishetje, gelukkig er wel overheen, maar dit geloof je toch niet! Poupette rolde om, maaide met haar beentjes in de lucht, rolde over haar veel te dikke buikje een stukje van de helling en kwam netjes op haar korte pootjes terecht en ging gewoon, overspronggedrag, staan grazen. Niets aan de hand hoor, dit is dagelijkse kost...

Op stal staan ze ook niet rustig. De twee grote merries staan naast elkaar en houden elkaar continu in de gaten. Platte oren, niet normaal. En nep-happen door Callas. Ik heb haar nog nooit echt zien bijten, dat gelukkig niet. Maar Bubbles reageert enorm gefrustreerd. Gillen en piesen. Ik snap niet waar ze zoveel pies vandaan haalt, maar het gaat maar door. Zelfs in de nacht hoor ik ze nog wel eens gillen. Ook dat zal wel wennen, maar we zijn toch al wat maandjes verder... Callas moet dan flemen als Bubbles gepiest heeft, terwijl ze helemaal niet bij die plas kan, maar het is een druk stel die twee. Heb overwogen om de boel te gaan scheiden, maar dat heeft veel gevolgen voor van alles en nog wat, dus het moet maar zo.

Zal Callas het ooit leren? Ik ging ze ophalen voor de nacht en wat wel fijn is, is dat Callas komt als ik roep. Ja, niet om mijzelf, dat maak ik mezelf echt niet wijs, maar om de biksjes in mijn zak uiteraard. En je moet als eerste bij die biksjes zijn nietwaar, een ander zal eens meer krijgen.
De anderen lopen netjes de zigzagpaden naar beneden af, af en toe met een drafje, maar wel beheerst. Maar Callas kwam weer in een rechte lijn aandenderen van boven af de heuvel. We have been here before. Ze leert het ook echt niet. Ze woont hier nu drie maanden! Hop weer een sliding met een val erachteraan en weer landde ze in de struiken boven aan het talud die haar val braken. Gelukkig weer niets aan de hand. Ik geloof dat ik de Efteling maar ga vragen om van die hekken voor mij neer te zetten waar je doorheen móét slingeren, dan moet ze die wel volgen...

11 januari 2016

Ik vroeg me al een tijdje af waarom Callas' mooie sokken toch zo hard slijten of uitdunnen. Ik dacht dat het door de hoefschoenen kwam, maar wat ik al een paar keer gezien heb, heb ik nu van dichtbij gezien, ze knaagt aan haar sokken! Wat is dít nu weer? Ik heb gechecked, het is geen mok of rasp, maar kennelijk jeukt het verschrikkelijk.

Ben erachter gekomen via internet dat het waarschijnlijk mijt is. Maar eigenlijk vrees ik dat het luizen zijn, want ze schuurt ook met haar manen en het is niet het seizoen voor zomerschurft.

Nu dat weer.

https://www.youtube.com/watch?v=G4lg2QpCod4

Vrijdag 15 januari

En dan rijd je door het bos en vraag je je af of een pad dat je ziet uitkomt bij een ruïne waar je regelmatig langrijdt. Je gaat dat pad in maar na een bocht blijkt het dood te lopen, althans voor paarden. Voor een mens ging het nog wel door, maar veel te krap voor een paard.
Dus helaas moest ik omkeren. Ik draai Callas om en rodeo! Dit keer schrok ze nergens van en was het gewoon doelbewust om mij eraf te krijgen. En dan meteen ervandoor schieten. Ik ben alleen maar bezig geweest met blijven zitten en hopen op een goede afloop. Ik kon niets. Ja, ik had het bit, maar we gingen zo ontzettend loeihard, dat ik bang was haar met zigzaggen uit balans te brengen. De bosweg was na de vorst van vorige week, helemaal kleïig en superglad en perfect om een enorme schuiver te maken. Als je het wenst en vraagt van je paard is zo'n vliegende galop mega-kicku. Maar dit was niet grappig. Na een tijdje was ze het zat en kon ik de controle weer overnemen en ben ik continu overgangen gaan rijden. Tot ik dacht, wat struikelt ze vaak. Kijk ik onder me, hoppa, alle twee de easyboots kapot! Alleen de klittenbandstroken hangen nog om haar kootholtes maar de schoenen zijn weg. Hoppa weer 150 euro kwijt. Ik ben afgestapt en we zijn naar huis gelopen. Later ben ik teruggegaan om de schoenen te zoeken en gelukkig heb ik ze gevonden. Niet happy.


Zaterdag 16 januari 2016

Ik weet het niet meer. Het lijkt wel of het noodlot mij moet hebben. Maar waarom?

Om te beginnen had ik vandaag weer een miniritje door het dorpje gemaakt, alleen maar om te ontdekken dat Callas nu ook bang aan het worden is voor gewone auto's. Niet voor de auto's eigenlijk, maar van het geluid van de banden in grind. Geluid van remmende banden in grind is helemaal een drama. Ik heb me voorgenomen mijn vriend te vragen dit met mij te gaan trainen de komende week. Ik erop en hij in de auto remmen en zo.

Daar zat ik nog over te peinzen, rijd ik met een los teugeltje ons erf op, rijd ik langs de garage, klapt daar precies op dat moment, maar dan ook precies naast ons, met een enorme knal een slang van de compressor! Daar mag ze uiteraard van schrikken, ik schrok er zelf ook van, alleen ik kan natuurlijk meteen beredeneren wat het is en dat het geluid erna van sissende slangen, haar niet zal opeten. Dus vluchten. Naar stal.

Ik was te verbijsterd om wat voor teugels dan ook op te pakken en zag mijn vriend door het hek voor ons komen. Hij ziet ons in een wilde galop op het hek afstormen en doet wat hij het verstandigst vindt, het gooit de ene helft van het hek open. Ik vermoed als het dicht was gebleven dat ze wel gestopt had, het is een hek van 1.20 hoog, daar gaat ze niet over- of doorheen. Maar nu kon ze erdoor. Ja zij wel, maar mijn knie niet. Ik ramde ongenadig hard met mijn knie tegen het hek. Zo hard dat later bleek dat ik het hek ontwricht heb uit het beton!!! En mijn knie... gelukkig niets aan de hand behalve enorm enorm pijnlijk en zwart.

Callas is mijn alles
Het tij keren kan dat? Doorzetten of verkopen, dat was de vraag na de val, lees hier meer :
[PP] [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Monique1963

Berichten: 3079
Geregistreerd: 14-03-17
Woonplaats: Frankrijk, Hérault

Re: [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 30-08-17 17:56

Hoppit, Caily, Freya6, jullie ook welkom in het topic.

18 Jan 2016
Goed, we gaan Callas schriktraining geven om haar stoerder en weerbaarder te maken. Ik heb van alles opgezocht op internet en het woord schriktraining had ik nog nooit van gehoord, maar het is een big businness, dus veel over te vinden.

Zeilen zijn een issue bij veel paarden vanwege het krakende geluid. Heeft op zich niet te maken met haar schrikprobleem op straat, maar het gaat erom haar weerbaarder maken, stoerder in alles en het vooral haar zelf laten uitzoeken dat het niet eng is.

Ik begin met een stuk zeil in haar box. Ik vind dat ze het mega-goed gedaan heeft! Eigenlijk als je het goed beschouwd, verblikte of verbloosde ze niet. Helemaal blij!

Zie filmpje: https://www.youtube.com/watch?v=VuixqvkfdHw

Callas is mijn alles
Het tij keren kan dat? Doorzetten of verkopen, dat was de vraag na de val, lees hier meer :
[PP] [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Monique1963

Berichten: 3079
Geregistreerd: 14-03-17
Woonplaats: Frankrijk, Hérault

Re: [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 30-08-17 18:27

sobby, hij stond niet op publiek. Nu wel. Yumi01 welkom!

Callas is mijn alles
Het tij keren kan dat? Doorzetten of verkopen, dat was de vraag na de val, lees hier meer :
[PP] [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Monique1963

Berichten: 3079
Geregistreerd: 14-03-17
Woonplaats: Frankrijk, Hérault

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 30-08-17 20:46

Hoi Tones welkom.

19 januari 2016
Sneeuw! Lekker rollen in de sneeuw en ook even proeven of de sneeuw in Zuid-Frankrijk lekkerder smaakt dan in Noord-Frankrijk.

https://youtube.com/watch?v=ZYMnJUdvosY



Maar ook schriktraining deel 2 met zeil in haar box.

https://youtube.com/watch?v=ZMhhIVh_fxk

En met het zeil in haar box hoef ik hierna niet meer te oefenen. Dat is ook het probleem natuurlijk niet, ze loopt ook over planken en doeken voor me, het probleem zijn veranderde situaties en onverwachte dingen op straat vooral achter haar en auto's die achterop komen, als ze onder de man is.



Dus zijn we de 21e na de sneeuw begonnen met de auto. Mijn vriend had biksjes in de auto en hij ging remmen en toeteren achter mij en mij inhalen etc. Iedere keer als ze braaf was geweest, zou hij haar een handje biks vanuit de auto geven.

Dat biksjes geven werkte wel, maar de schrikjes bleven. Allemaal kleine beheersbare schrikjes, met uiteraard buiten het bereik van de camera, die statisch is, heftigere schrikjes. De laatste keer buiten beeld viel ze bijna door het schrikken en zijn we gestopt. Haar eng-level zat vol.

Buiten het logbook om voor jullie bokkerts: Jullie denken vast, waar zeurt dat mens over die paar kleine schrikjes. Maar het gaat om het grote geheel. We wilden haar leren dat ze niet bang hoeft te zijn voor auto's en wat voor dingen dan ook, dus veel oefenen met verschillende dingen. Maar het leek een averechts effect te gaan hebben. Als haar eng-level vol zit en het zoveel stress gaat opleveren dat ze zichzelf kan gaan beschadigen dan moet je uiteraard stoppen.

Ik ben toen ontstressend gaan draven. Dat ging goed. Komen we van de oude spoordijk af, waar mijn vriend onderaan op ons wachtte, lopen er over de spoordijk en dus boven haar hoofd, joggers. Het eng-level was toch nog niet leeg want ze ging zowat op onze auto zitten van schrik!


We wilden een andere keer nog een sessie doen met de fiets, maar dat is er niet meer van gekomen.

https://youtube.com/watch?v=1NM3nvKf10M

Callas is mijn alles
Het tij keren kan dat? Doorzetten of verkopen, dat was de vraag na de val, lees hier meer :
[PP] [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Monique1963

Berichten: 3079
Geregistreerd: 14-03-17
Woonplaats: Frankrijk, Hérault

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 30-08-17 21:00

Hi Pien en Hengstveulen, dat heeft mijn vriend (ja lief hè IMJ, dat hij helpt) zich ook al eens afgevraagd. Ik heb bij de keuring de dierenarts haar reactie op zijn hand naar haar oog toe brengen gezien en dat was normaal. Ik heb wel een hele tijd haar maantop ingevlochten, zodat ze meer kon zien. Maar dat helpt niet tegen het schrikken.

Callas is mijn alles
Het tij keren kan dat? Doorzetten of verkopen, dat was de vraag na de val, lees hier meer :
[PP] [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Monique1963

Berichten: 3079
Geregistreerd: 14-03-17
Woonplaats: Frankrijk, Hérault

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 31-08-17 09:00

Hallo allemaal, tja, wat ik al zei, hoe loopt een leven en wat gebeurt er. De grootste misser is denk ik dat ik me heb laten verleiden door een 3.5 jarige te kopen. Dat was juist absoluut niet wat ik wilde. Ik wilde niet moeten africhten of beleren. Ik wilde gewoon een bomvrij paardje en lekker urenlang buiten kunnen rijden. Lekker struinen door het bos, samen met mijn nieuwe paardje avonturen. Picknicken onderweg van die dingen.
Callas was beleerd en braaf. Zei men.
Dan ga je uit van een bepaalde start. Als dat niet werkt kun je een paar dingen doen.
-De fokker op zijn lazer geven en het paard terugdoen.
-Je kunt het paard in de verkoop zetten.
-Je kunt het paard een aantal jaren volwassen laten worden en een ander rijpaard kopen. Dat schreef ik al maar budgettair was dat geen optie voor mij.
-Je kunt alles vermijden en alleen daar werken en rijden waar ze niet schrikt.
-Of je kunt er het beste van proberen te maken. Dat laatste heb ik geprobeerd.

Over de schrikjes, "gelukkig" lees ik dat velen van jullie eerlijk vertellen dat jullie paarden dat ook doen. Vaker lees je op bokt veelal de rozengeur en manenschijn. Het lijkt wel of mensen niet snel durven vertellen dat hun paard schrikt en dat verwachtingen anders zijn uitgepakt.

En het lastige is het filmen wat er werkelijk gebeurt. Zelfs met de auto erbij voelt ze zich beter. Ze vindt het gewoon heel spannend alleen naar buiten te gaan. En de heftige schrikken zoals twee keer gebeurde met de auto, dat ze half steigert en vlucht, die staan dan net niet op camera. Ook het aan de kletter gaan hebben we niet op film.

Ik ga mijn verhaal weer vervolgen met updates. Morgen heb ik helaas de hele dag geen tijd.

Callas is mijn alles
Het tij keren kan dat? Doorzetten of verkopen, dat was de vraag na de val, lees hier meer :
[PP] [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Monique1963

Berichten: 3079
Geregistreerd: 14-03-17
Woonplaats: Frankrijk, Hérault

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 31-08-17 09:32

Hoi Selka, nee, zo'n dergelijke oogmeting heb ik niet laten doen.

Vrijdag 29 jan 2016
Madammeke probeert me steeds vaker in de maling te nemen op onze ritjes. Dus de heenweg rijd ik op het halster en de terugweg op het bit en veel overgangetjes rijden kort achter elkaar om de aandacht vast te houden. Toch komen we na zo'n half uurtje nog drijfnat thuis. Er gaat zoveel meer in dat koppie om dan ze toont.

17 fevr 2016
Er is een omslag gaande. In negatieve zin. Ik weet niet waar het begonnen is, maar we zijn qua respect weer terug bij af. De afgelopen week heeft ze me weer omver gelopen. Ik was in de deuropening van de stallen en zij wilde naar de weide en of ik maar even wilde opr*tten. Ik ben heel erg boos geworden en dat hebben we even tien keer overnieuw geoefend en dan weet ze het weer. O ja. Ik mag niet zo lomp door anderen heen wandelen.
Maar de volgende dag gebeurde het zowat weer, als ik had staan suffen had ze me weer omver gelopen. Weer geoefend met tig keer naar het weiland gaan door die deuropening en O ja, ik weet het weer ik mag niet iemand lomp omver lopen. Maar het is alleen voor het moment. Ze heeft gewoon lak aan me de volgende keer.

In het dorpje zijn nog steeds alle veranderde dingen eng. Ze ziet werkelijk alles. Soms moet ik tien keer kijken wat ze dan ziet. Het zijn vaak dingen die er NIET meer zijn, hahaha, dat ziet zij dus ook. En dat vindt ze gek. Wel is het opzijspringen van schrik een heel stuk minder gelukkig, dat hebben we dan toch bereikt. Ze deinst nu voor enge dingen en we hebben veel rillingen, voor haar niet leuk dat ze het allemaal zo ervaart, voor mij een stuk beter beheersbaar. Maar nog steeds dat eng-level. Er waren weer een paar dingetjes, weet niet eens meer wat en erna zwaaide ik naar een bekende. Toen stond ze wel in een wip 10m verder. Het is wel enorm vermoeiend rijden zo. Je weet nooit wat er nu weer eng zal zijn.

Het kleine veldje waar ik de andere dagen op train aan de hand, is ook eng geworden. Er is ook altijd wat als ik daar met haar aan het trainen ben. Komt er zomaar een auto langs whoeah, of een meneer met een hond, whoeah, of de wind klettert takken tegen elkaar in de bomen, etc.

Op internet ben ik dagen aan het surfen geweest om ideeën op te doen. Ik las nu dat het verstandig is een paard een noodstop aan te leren. Men gaat uit vanuit de theorie dat een paard niet rechtdoor kan galopperen in paniek als hij wil omkijken. En dat omkijken kun je inprenten door HO en koekje. Ok, dat ben ik gaan oefenen. En ze wist na twee keer al wat ik bedoelde. Dus HO is nu omkijken voor een koekje en dus inderdaad stoppen. Of dat in een panieksituatie ook lukt geen idee, maar het is het proberen waard. In ieder geval kent ze er weer een oefening bij.

Maandag 22 februari 2016
We zijn buiten aan het trainen gegaan. Mijn vriend is zo lief om met me mee te lopen. Sowieso gaat het dan stukken beter. Hij gaat geluiden maken, takken breken en in de struiken gooien, stenen in de struiken gooien, allemaal achter haar, om haar te wennen aan enge dingen achter haar. Ook gooit hij dingen tussen haar benen en tikt met takken af en toe tegen haar benen. Ik heb haar een paar keer omgekeerd om naar het geluid te kijken en te laten zien dat er geen beren uit de bossen komen. En het lijkt te werken!
Op een tochtje van 30min staken we een grote beek over met een hoge oever. Ik wilde door de beek waden naar een laag opstapje. Springt ze gewoon die over op van 80cm! Superknap van haar! Had het totaal niet verwacht, lag er dan ook zowat af, maar goed. Dit vindt ze volgens mij leuk, krachtinspanningen en natuurlijke hindernissen. Ik was weer supertrots.

25 februari
Vanmorgen hebben we weer zo'n wandeling gemaakt met ons drietjes. Mijn vriend hat dit keer een plu meegenomen en dat ging allemaal supergoed. Ook takken breken en weggooien vond Callas minder eng. Blij!

9 maars 2016
In het dorpje is een oude waterpomp. Een wiel dat je moet draaien en dan komt er via een gat water in een granieten bak. Van oudsher denk ik voor paarden gemaakt. Maar het draaien aan het wiel geeft een ratelend geluid. Dat was natuurlijk heel spannend. Maar dit zijn dingen die ze kan overzien. Dit besluipt haar niet van achteren, dus haar laten ruiken en wat is ze dan lang! Helemaal uitgerekt aan dat rare ding snuffen en O lekker er komt koel water uit. Na 4x deinzen had ze het lekkere water haar angst overwonnen. Weer een overwinninkje! Knap paard!


Afbeelding
Laatst bijgewerkt door Monique1963 op 31-08-17 09:34, in het totaal 1 keer bewerkt

Callas is mijn alles
Het tij keren kan dat? Doorzetten of verkopen, dat was de vraag na de val, lees hier meer :
[PP] [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Monique1963

Berichten: 3079
Geregistreerd: 14-03-17
Woonplaats: Frankrijk, Hérault

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 31-08-17 10:51

14 maart 2016
Tussendemiddag hebben we met mijn vriend weer een wandeling gemaakt. Ze was behoorlijk fris, maar het ging allemaal fijn. Totdat er in de verte het geluid van crossmotoren doordrong. Koppie omhoog, spanning. Uiteraard, na de vorige ervaring snap ik dat helemaal. Maar we moeten doorzetten anders wennen we er nooit aan. En mijn vriend was erbij, dat scheelt de helft. We wandelen in feite om ons terrein heen en waren vlakbij huis, dus we konden ook naar huis doorsteken in geval van nood.
We bereikten het bergplateau en de motoren klonken dichterbij, maar ze waren niet in beeld. Wij konden horen dat ze ergens een helling aan het oefenen waren. Vanwege haar onrust, en de mijne natuurlijk want dat transponeer ik natuurlijk ook op haar en zij op mij, hahaha, lekker stel, had ik haar al op het bit genomen.

Het plateau

Afbeelding



Op het plateau is het het omkeerpunt van de rit. Vanaf daar is het huiswaarts. Volgens mij gebruikte ze het geluid als excuus om ervandoor te gaan. Dus niet! Ik was op alles voorbereid. En maar goed ook, want er volgde weer een compleet rodeo waarbij ze aan het eind van een serie bokken met ronde rug weg wilde galopperen. Ik had haar vrij direct te pakken op een cirkel. En kon haar stoppen. Dat ho-trucje, kwam niet bij me op overigens. Denk ook niet dat dat had uitgemaakt.
Mijn vriend was laaiend op Callas. 'Als het toch mijn paard was' zei hij. Ik snap wel wat hij bedoelde hij zou haar alle kanten van het plateau hebben laten zien. Maar ik geloof niet in geweld, zeker niet met een jong paard dat aan het puberen is, volgens mij werkt dat averechts.
Helaas hadden mijn easyboots het bokken weer niet overleefd. Ze stapt dus met haar achtervoeten op de boots en de stof scheurde net als vorige keer af van de schoen. Weer een paar naar de grootjes. Weer nieuwe reparatiesets bestellen. Merde!
En wat is het dan moeilijk om niet de rest van de weg terug boos te blijven. En wat is het moeilijk om de dingen die ze wel weer heel goed, toch uitbundig te belonen terwijl een mopperende vriend je begeleidt.

18 maart 2016
Vandaag was mijn vriend weer mee op een rit. Aangezien hij wandelt, draaf ik ook niet en was het een fijne staprit van een uur. In het bos ging het best heel goed, maar aan het eind zit een huis dat boven op een talud staat. Daar was een meneer in de tuin en die kwam een praatje met ons maken. Dat was mega-eng! Een meneer die van hoog boven je praat! Callas was beslist niet van plan daar langs te gaan. Ook niet toen de meneer wat naar achteren ging staan zodat zij hem niet meer zou zien. Duh, ze wist heus wel dat hij daar nog stond. Mijn vriend nam haar bij het halster om haar te begeleiden. Echt niet! Geen enkele van haar prachtige haren, niet de zwarte niet de witte, piekerde er ook maar over door te gaan. Ze had dit keer geen omkeer en vluchtneigingen immers ons huis was nog maar 5 minuutjes rechtdoor. Rechtdoor vluchten was ook geen optie want je weet nooit of die meneer er nog was.
Ik dreef haar uiteraard voorwaarts. Begon ze te slaan! Iedere keer als ik dreef mepte ze naar achteren. Mijn vriend heeft nog gekeken of er geen tak in haar staart hing of wat ook. Maar nee, het was echt puur verzet tegen mijn kuit. Naarmate ik meer aandrong begon ze zelfs een klein bokje te geven! Terwijl mijn vriend haar vast had. Na een heel grote mond van mij, liep ze ineens wel door alsof er niets aan de hand was geweest! Moet ik dan toch vaker zo boos zijn? Dat zit zó niet in mijn natuur!

21 maart
Gisteren heb k haar eens helemaal gewassen, een lente schoonmaakbeurt zeg maar. En ze vond het allemaal best, behalve haar voet in de emmer dat heeft wel een tijdje gekost eer ze het liet staan en was daarna superbraaf en wat is ze een schoonheid!

Afbeelding

Afbeelding


Daarna mocht ze lekker naar de wei. Tegenwoordig neem ik vaak allevier de paardjes tegelijk mee en ze was zo enthousiast ze wilde niet achter me blijven. Toen ik volhield dat ze wél achter me moest blijven, steigerde ze! Jawel we puberen lekker door.

Dinsdag 22 maart 2016
Dit moet ook in mijn logbook. De eerste keer dat we nergens van zijn geschrokken! Geen enkel woord negatief. Het was het perfecte bosstapritje, we waren nergens bang voor en wat luistert ze verschrikkelijk goed naar mijn stemcommando's Zo trots en blij!

28 maart 2016
Ik heb dit weekend twee keer in het bos gereden, behalve een mountainbiker die eng was, was alles goed beheersbaar. Was wel grappig, nadat ze gezien had dat het een mens was op een ding, wilde graag ze achter de mountainbiker aan! Leuk gezellig een mens, hé waar ga je heen, gaan we niet praten en aaien? Ze was wel helemaal opgewonden ervan, maar we konden er uiteraard niet achteraan en zeker niet in het tempo dat die man door het bos kan over alle rotsen. Dat is veel te link met een paard. Ik heb haar wel op het bit moeten tegenhouden, wat een draf op de plaats opleverde, maar toen hij eenmaal buiten zicht was en ook buiten gehoor, kalmeerde ze weer.

Vandaag heb ik gewoon maar eens in de zon in het weiland naar de kudde zitten kijken. Poupette is nog steeds de underdog. Shadow is de leider. Callas volgt hem overal en Bubbles houdt ze heel goed in de gaten want het is wel haar ruintje. Toen kwam Callas eens kijken wat ik aan het doen was. En warempel ineens was ze heel aanhankelijk! En kwam volgens mij om een knuffel vragen. Nou die voorraad gaat nooit op, dus graag!

31 maart
De afgelopen dagen heb ik niet kunnen rijden en ik heb de paardjes in een stukje boomgaard gezet waar nieuw gras stond. Zo! Dat geeft wel energie aan de jonge dame. Het stilstaan en het gras.
Dus toen ik vandaag ging rijden, was ik nog een 100m van huis of ze begon met haar hoofd te zwaaien. Niet knikken maar zwaaien. Shadow is laat geruind en toen hij nog hengstje was, deed hij dat altijd als hij het ergens niet mee eens was.
Voor de zekerheid maar extra strikt geweest en op het bit gaan rijden want ze wilde eigenlijk wel gelijk galopperen. Dude! Dit is asfalt! Heb ik nou een Gypsy of een arabier?
Toch luisterde ze goed naar het rijden van de overgangen wat ik maar gelijk ben gaan doen. Komen we in het bos, dat is onderaan ons land, is er een boom gevallen over het pad. Als in een heule grote boom, waar we niet overheen konden. Omheen ging ook lastig, dus moest ik terug een ander pad zoeken. Joepie, we gaan terug, hop knetteren! Dus niet. Ik kon haar gelijk op de cirkel zetten en met overgangen rijden ben ik maar weer terug naar huis gegaan. Kortste rit ever. 10 minuten. Toch weer wat bereikt denk ik, ze heeft er niet vandoor kunnen gaan.

1 april
Ook in Frankrijk een grapjesdag en een wegbeheerder had van die driehoeken neergezet met werk in uitvoering erop.
Is dit een 1-aprilgrap, vrouwtje? Die waren er vorige keer niet.
Nee, Callas die waren er vorige keer niet.
Die zijn heel erg geel.
Ja, Callas die zijn heel erg geel.
Ze zijn wel heel erg geel vind je niet, vrouwtje?
Valt wel mee hoor Callas.
Ik weet het niet vrouwtje, ik geloof niet dat ik...
Jawel Callas, vrouwtje weet het wel, die doen je niets, toemaar je kunt er best langs.
WHOEAH, aan de achterkant zijn ze grijs! Dat had je me niet verteld vrouwtje.
Zucht.

Gelukkig was ze met alle auto's die langskwamen heel erg goed. Ik keerde haar telkens naar de auto toe, ging stil staan, maakte met mijn handen gebaren van rustig rijden naar de auto's en het ging netjes.


3 avril
Vandaag naar aanleiding van eergisteren heb ik in de weide een groot stuk oranje plastic in de wei gelegd. Met hooi erop. Ik wist niet of hooi lekkerder zou zijn dan gras, maar het is het proberen waard. Het plastic waarmee ik in de stal oefende was zwart, dus feloranje plastic is misschien weer een andere uitdaging. De shetten kwamen meteen aanlopen hop zo over het plastic naar het hooi. Bubbles met haar jarenlange mensenervaring deed het ook. Maar Callas. Ach, wat een innerlijke strijd moest ze overwinnen. Er was hooi. Heerlijk hooi. En er waren drie andere paarden die haar hooi stonden o op te eten. Want al het eten is van Callas. Haar vraatzucht hielp haar en na een paar minuten rond het zeil cirkelen, stond ze ook rustig ervan te eten. Braaf paard!
Ik verplaats het zeil slepend met hooi erop naar een andere plek. Shadow was niet van plan van het zeil af te gaan, dus die moest ik ervanaf duwen, anders had ik hem mee kunnen slepen. Callas vond het heel spannend. Bewegend hooi! Zodra het zeil stil lag, stonden de andere drie er al weer op om hooi te eten. Callas stond weer te ijsberen om haar angst te overwinnen. Het was hier beslist toch een veel enger zeil dan daarstraks, misschien zat er wel een bergleeuw onder. Dat die andere paarden dat nou niet zagen hoe eng dat was! Weer naar een paar minuten was het ok. De vierde keer van het slepen was het goed en stond zij er oo meteen bij.


Woensdag 6 avril 2016
Feestje! Vandaag is Callas een half jaar bij ons. En tjee wat een half jaar is het geweest!
Ik wilde met haar die dag weer eens door de tunnel en dan door het bos terug. Het waaide behoorlijk en om een uur of 4 ben ik lekker gaan rijden. Nou ja, lekker. Veel wind, er bewoog van alles, dus ze was vanaf het begin onrustig. Maar gelijk op het bit gaan rijden.
Diverse auto's passeerden ons, geen probleem. Kom ik op het recreatiepad naar de tunnel, zit daar een meneer op een bankje met zijn hondje op schoot. Dat was heel verschrikkelijk eng! Dus ik voelde al dat ze er eigenlijk niet langs wilde en wilde vluchten. Ik begon al van ver tegen de oude meneer te praten, zodat ze kon zien dat het een mens was en niet een tweekoppig monster halfhond/halfmens. De meneer wist wel het een en ander van paarden dus uitgelegd dat het een jong paard is dat veel indrukken moet opdoen en hem daarom nog een beetje eng vond met dat hondje op schoot. Dus hij is gaan staan en kwam haar aaien. Ging gelijk uiteraard een stuk beter.

Maar aan de andere kant van het recreatiepad stond een mevrouw een paard te poetsen! Ik had die vrouw noch het paard nog nooit gezien, dus een aangename verrassing. Er lopen wel paarden in de buurt in het land, maar die worden niet bereden. Callas vond het prachtig een ander paard!

Vol energie, zijn we een lekker stuk gaan draven. Tot er een jogger staat te bellen. Met zijn hoofd gebogen en zijn phone met zijn hand beschermend tegen de wind die het geluid verwaaide denk ik. Ik kan dat allemaal beredeneren natuurlijk maar Callas niet. Die begreep niet wat het was. In stap overgegaan en rustig haar pratend naar de man toegedreven. De man hoorde ons en draait zich om. Dat was voor Callas de druppel.
Ik heb wel eens op een spinnende quarter gezeten, maar dan verwacht je het. Deze spin zag ik niet aankomen. Ik verlies mijn balans. Callas gaat er in paniek vandoor. Ik hang aan de linkerkant van het zadel. Ze bokt en racet weg. Ik voel dat ik ga vallen. Ik val. Mijn linkervoet blijft haken in de beugel. Ze gaat in volle rengalop ervandoor. Ik word meegesleept. Een paar galopsprongen verder gelukkig valt mijn voet uit de beugel en kom ik glijdend tot stilstand op de grond. G*dverd*mme. Ik zie haar hoefschoenen door de lucht vliegen. Ik sta op om achter haar aan te rennen. Maar mijn rechterschoen zit los. Bungelt half van mijn voet af. Ik buk om hem aan te trekken. Dan zie ik dat mijn schoen wel degelijk gewoon nog goed aan zit, maar dat het mijn voet is die los bungelt van mijn been...
Laatst bijgewerkt door Monique1963 op 31-08-17 10:58, in het totaal 1 keer bewerkt

Callas is mijn alles
Het tij keren kan dat? Doorzetten of verkopen, dat was de vraag na de val, lees hier meer :
[PP] [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Monique1963

Berichten: 3079
Geregistreerd: 14-03-17
Woonplaats: Frankrijk, Hérault

Re: [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 31-08-17 11:05

Hey all, ik vind dit hele traject met deze blog erg moeilijk, toch wil ik dit doen, ook voor mezelf omdat er nog veel onverwerkt zit merk ik. Maar ik herleef alles. Zit met een verhoogde hartslag achter mijn pc! Ik ga nu eerst ff wat anders doen en dan later een update.

Callas is mijn alles
Het tij keren kan dat? Doorzetten of verkopen, dat was de vraag na de val, lees hier meer :
[PP] [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Monique1963

Berichten: 3079
Geregistreerd: 14-03-17
Woonplaats: Frankrijk, Hérault

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 31-08-17 13:21

Dit was het laatste wat ik in mijn logboek heb bijgehouden. Vanaf nu zal ik vanuit mijn geheugen en foto's etc en filmpjes verder werken.

Wie het ooit is overkomen, weet hoe verschrikkelijk het is je paard te zien wegrennen, wetend dat áls ze helemaal naar huis rent (4km) ze een drukke provinciale weg moet oversteken.

Ik heb geroepen en geroepen, maar ze luisterde niet. Dit was ook geen paniekschrik geweest, dit was de initiële schrik aangrijpen om ondeugend te doen en mij eraf te werken.
Liggend op de grond, terwijl de jogger de hulpdiensten belde, belde ik naar huis. Antwoordapparaat. Ik sprak een boodschap in. Later hoorde ik die meermalen terug en het verdriet dat daarin doorklonk deed mij iedere keer weer huilen. Ik belde mijn vriend op zijn phone en legde in een paar woorden uit waar ze moest zijn.

Ik begon inmiddels enorm te shaken en naar mijn voet kijken wilde ik al helemaal niet. Die lag compleet naast mijn been. De jogger legde zijn jack over me heen. Ik hoorde gehijg. Keek op en toen was het die oude meneer. Was helemaal geschrokken aan komen rennen. Hij had Callas voorbij zien racen. Hij en die mevrouw die het paard aan het poetsen was, zijn er achteraan gegaan. Een andere vrouw heeft nog voor Callas gesprongen volgens hun en haar willen grijpen, maar ze ontweek. Volgens hen was ze verder het recreatiepad afgerend dan de logische weg naar huis. Ik weer bellen naar huis.

Mijn vriend is eerst met de auto gaan zoeken op de meest logische route en vond haar op een kilometer van huis, veilig grazend in een weitje, waarbij een groepje mensen zich stond af te vragen wat ze moesten doen. Hij heeft hen gevraagd op haar te letten en heeft naar mij willen komen, wat niet ging, want het recreatiepad is niet toegankelijk voor auto's. Hij is teruggescheurd naar huis, fiets in de auto gegooid, weer teruggescheurd naar het recreatiepad en daar op de fiets naar mij toegekomen. De ellende op zijn gezicht zal ik niet gauw vergeten. Ik was zo blij dat Callas veilig was. Dat ze geen ongeluk veroorzaakt had, dat ze niets gebroken had. Je moet er niet aan denken dat door mijn schuld iemand anders uitwijkt en een ongeluk krijgt.

Toen hij bij me was, was inmiddels de brandweer mij op een brancard aan het sjouwen. Ja, in Frankrijk is het de brandweer die fungeert als hulpdienst. Ik ga jullie besparen door welke hel van pijn ik ben gegaan, maar het was beslist niet grappig. De brandweer wilde per se mijn schoen van mijn voet. Hoe lief en voorzichtig ze ook waren met het doorknippen van mijn jodhpur, ik had het gevoel dat ze mijn voet er aan het afknippen waren. Sok ook nog doorknippen, broek ook doorknippen en toen konden we zien waarom mijn voet ernaast lag, de botten staken nog net niet door mijn vel, maar je zag ze heel duidelijk zitten onder mijn vel. Soort ouderwetse tentstokken onder een tentdoek.

Er moest een arts komen om mij morfine toe te dienen, dat mag de brandweer niet doen. Daar hebben we een kwartier op moeten wachten. Mijn vriend is terug naar die mensen en Callas gegaan en heeft haar aan de hand en met de fiets naar huis gebracht. Is toen teruggefietst naar de auto en is met de auto naar de plek gereden waar de brandweer het recreatiepad op was gegaan. Zij hebben uiteraard wel sleutels van de hefbomen die auto's beletten.

Afijn, de rest is niet interessant. Ik ben diezelfde nacht nog geopereerd, moest lang wachten. Een plaat en een pin en nog wat ijzerwerk in mijn been, want alletwee de botten van mijn onderbeen waren diagonaal doorgebroken en hadden mijn spieren al doorboord en waren bezig mijn huid ook te doorboren. De maandag mocht ik naar huis in een rolstoel. Daar heb ik twee maanden ingezeten met div soorten gips, want ik mocht niet staan op het been en toen begon in juni het revalideren. En dat allemaal voor een gewone botbreuk.

Goed dat is even snel het oninteressante deel van het ongeluk. Wat er volgde was veel emotie. Heel veel emotie. Schuldgevoelens tov van mijn vriend die nu maandenlang de dieren moest verzorgen, tov van mijn Callas, twijfels, schaamte, verdriet en zoveel gehuild, zoveel gehuild. En zoveel vragen.

Ik ben begonnen om de fokker in te lichten met het logboek en te vertellen dat ik dacht dat Callas ongelukkig was. De vraag of ze haar wilden terugnemen, durfde ik niet te stellen en zij boden het niet aan. Ze leefden wel mee en vonden het verschrikkelijk, maar daar bleef het bij. Waarom heb ik het niet gevraagd. Zat daar iets diepers achter? Het enige wat ze me wel sms'te op de opmerking dat Callas mij ongelukkig leek, was dat ik een recente foto van Callas naar haar kon mailen, zij had namelijk een gave om via foto's met paarden te communiceren. Ik heb die foto nooit gestuurd. Sorry, maar ik geloof daar niet in.

Ondertussen kon ik niet bij de stallen komen met de rolstoel, maar ik kon Callas ook niet zien. Ik kon alleen maar huilen. Mijn vriend verzorgde haar en de andere dieren en vond haar enorm down. Ze was totaal niet de opdringerige puber meer. Ze was timide en enorm gezeglijk. Kan een paard schuld voelen. Denk ik niet. Kon ze me missen? Misschien op haar manier. Het heeft weken geduurd er ik haar weer kon zien. Op het erf zittend in mijn rolstoel leidde mijn vriend haar voor en hebben we even gekroeld en ik gehuild. God wat was ik enorm emo.

Zoveel vragen had ik. Met een heel lieve paardenvriendin waar ik dagelijks mee mailde, heb ik alle opties overwogen die ik had. Mijn vriend vond dat we haar een paar jaar in de wei moesten laten staan. Misschien een veulentje erbij of zo. En als ik weer wilde rijden ooit een ander paard kopen. Ik zag dat financieel niet zitten. Maar nu was het nog maar een botbreuk, volgende keer zou het wel een erger ongeluk kunnen zijn, of andere mensen. Zo kon het niet.

Ik besloot haar te koop te zetten. Nog nooit in mijn leven heb ik een dier dat bij ons was, en anders deed dan ik verwachtte, weggedaan. We hebben van allerlei zwerfhonden, die ons gebeten hebben noem maar op, tegen beter weten in toch gehouden. ik had ook gedacht Callas nooit weg te doen. Toch zette ik haar op internet op div Franse sites op zoek naar een beter geschikt baasje. Maar eerlijkheidshalve vertelde ik wel de reden van de verkoop en ook dat het beslist geen beginnerspaard was.

De oud-collega met de tinker die op 12 jaar pas gezeglijk werd, zei, "geef haar nou nog een kans, zoek hulp. Ze is pas 4, nog zo jong en jullie hebben binnen een half jaar al zo ontzettend veel met haar bereikt. Ze verdient die kans."

Ik was een emotioneel wrak die eerste weken en wist gewoon niet meer wat ik moest doen. Toen alle mogelijke belangstelling op de advertenties op nul uitliep ben ik gaan zoeken naar hulp. Ethologische hulp. Dus soort natural horsemanship en dan denkend vanuit het gedrag van een paard. Half mei vond ik een man die aan mijn wensen voldeed. Wel eentje van dik hout zaagt men planken, maar hij staat erg goed bekend en heeft goede resultaten, zegt ieder probleempaard te kunnen helpen en niet goed, geld terug. Ik wilde hem uitleggen wat er gebeurd was, maar hij onderbrak me en zei: "Ik beoordeel jou niet. En vanaf nu gaan we het niet meer hebben over het verleden. Dat moet je vergeten. Het heeft geen zin om bij het verleden stil te staan. Je moet alleen maar oplossingsgericht gaan denken en daar ga ik je bij helpen. Jouw probleem is dat je haar leider niet bent en daar zal ik je bij helpen dat te worden."

En zo kwam Bruno Marchal in Callas' leven.

Callas is mijn alles
Het tij keren kan dat? Doorzetten of verkopen, dat was de vraag na de val, lees hier meer :
[PP] [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Monique1963

Berichten: 3079
Geregistreerd: 14-03-17
Woonplaats: Frankrijk, Hérault

Re: [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 31-08-17 14:35

Kaitlyn, Waratje, Astrid-Brann, welkom in mijn volgtopic

Iedereen dank voor jullie reacties.

Heftig IMJ! Hoe kwam je paard in godsnaam op de snelweg? Pb'jte?

Selka ik wist niet wat CPL was heb een yt filmpje bekeken. Ze heeft wel wat korstjes hoog op haar voor onderbeen, meer richting knieholte en toen ik daar bij de fokker wat over vroeg zei die dat tinkers een extra talgklier hebben dat dit veroorzaakt. Ik heb ook niet het gevoel dat haar benen dik zijn?

Mijn voet heeft lang rot gedaan, ook wond die is gaan ontsteken onder gips, erg lelijk litteken geworden, totdat in febr dit jaar het ijzerwerk eruit is gehaald. Toen was de diepere pijn weg en kon ik meteen lopen zonder mank te lopen.

De reden dat ik niet lang kan lopen is gewoon een halve hernia en een versleten linkerheup, maar ik ben voor de heup te jong met mijn 53 jaar. Het is nog niet erg genoeg vindt men. Dus nog even 20 jaar verder lijden tot het wel erg genoeg is en dan krijg ik een nieuwe heup. Van die dingen.

Bruno Marchal kwam in ons leven. Paardenfluisteraar nee, wat dat is onzin, het zijn gewoon NH-technieken, heeft weinig met fluisteren te maken, en zo heeft Bruno Marchal ook zijn eigen techniek. Er is in Frankrijk bij mij in de buurt niets verder en hij was positief en heeft dagelijks met me gemaild en gefilosofeerd.

Op zijn opmerking, je kunt in 2 minuten je paard zijn leider worden, heb ik hem uitgenodigd om hier met Callas te komen uitleggen wat hij bedoelde.

Mijn vriend heeft speciaal daarvoor snel een roundpen in elkaar getimmerd, op een helling, want op het platje kon het niet. En Bruno kwam een week later een hele middag om naar Callas te kijken, heeft ie vier uur voor in de auto gezeten.

Of er nog hoop was, want dát was mijn kernvraag. Als hij mij kon bevestigen dat het kón werken tussen haar en mij, ging ik door. Zo niet, ging ik er nooit meer op rijden en wat ik dan met haar ging doen, zou ik wel verder zien.

Het filmpje is in het Frans, maar de beelden zeggen genoeg denk ik.

https://www.youtube.com/watch?v=28ELp4mwv78

En weer was ik emo. Wat deed ze het goed! En wat vond ik haar knap! Waarom was dat ons samen nou niet gelukt. Alleen omdat ik haar niet leidde? Dit moest ik toch ook kunnen! Dit vertrouwen moest ik haar toch ook kunnen geven?

Nav deze ervaring hebben we besloten Callas een maand in training te geven bij Bruno. Alleen... ik wilde haar niet alleen bij hem achterlaten. Niet dat ik hem niet vertrouwde, maar ik wil wel gewoon weten wat hij doet met mijn paard. Ook uit belangstelling. En is het niet beter om samen deze heropvoeding aan te gaan? Ja, dat was zeker heel erg goed, maar er was verder helemaal niets op de pensionstal waar het zou gaan gebeuren, te beleven, het was in de middle of nowhere. Dan zou ik daar met een camper gaan staan en daar een maand gaan wonen. En zo geschiedde in de maand juli, toen ik net weer zonder krukken kon lopen.

Daarvan heb ik ook een logboek bijgehouden en daarin zal ik jullie de vorderingen die ik van dag tot dag heb bijgehouden, met filmpjes en foto's laten zien.

Callas is mijn alles
Het tij keren kan dat? Doorzetten of verkopen, dat was de vraag na de val, lees hier meer :
[PP] [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Monique1963

Berichten: 3079
Geregistreerd: 14-03-17
Woonplaats: Frankrijk, Hérault

Re: [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 31-08-17 14:53

Trouwens in mijn erge emo tijd heb ik nog een songtekst op mijn gitaar geschreven voor haar. Ik kan het lied helaas niet spelen op mijn gitaar. ja ik kan het wel, maar ik houd het nog steeds niet droog, hahaha, emoooooo-dooooooos

Autodestruct button
--------------
intro
-----------------
D A7
A raving beauty, swirling hair
E G
sparkling eyes, would i dare
D A7
I took you home, to make you mine
E G
For us the sun would always shine
------------------------------
G D D A7
But when did i hit your autodestruct button
A7 E G G
and when did you turn into that phyton
D A7
help me to trust you for ever again
E G D
I can wait, you just say when
------------------------------------------
should not have gone, for your looks
that's what they teach you in the books
with all the beauty that you had
Now our joy is forever sad
--------------------------------
When did i hit your autodestruct button
and when did you turn into that phyton
help me to trust you for ever again
I can wait, you just say when
--------------------------------
What happened to you that you're so afraid
Don't understand your fears for the shades
I thought it was love at first sight
but when did we then start our fight
-----------------------------
When did i hit your autodestruct button
and when did you turn into that phyton
help me to trust you for ever again
I can wait, you just say when
-----------------------------
bridge contrasterend
----------------------
But when did i hit your autodestruct button
and when did you turn into that phyton
how can i ever trust you again
love is to let go, but I don't know when
-------------------
outro
------------------------

Callas is mijn alles
Het tij keren kan dat? Doorzetten of verkopen, dat was de vraag na de val, lees hier meer :
[PP] [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Monique1963

Berichten: 3079
Geregistreerd: 14-03-17
Woonplaats: Frankrijk, Hérault

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 31-08-17 16:39

En ook welkom Mara2000

Voor jullie statistieken even een foto van het poot toen het uit het verband kwam op tien dagen

Spoiler:
Afbeelding



en de röntgen van de breuk, heb lijntjes om de breuken gezet.

Spoiler:
Afbeelding

Callas is mijn alles
Het tij keren kan dat? Doorzetten of verkopen, dat was de vraag na de val, lees hier meer :
[PP] [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Monique1963

Berichten: 3079
Geregistreerd: 14-03-17
Woonplaats: Frankrijk, Hérault

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 31-08-17 20:47

Goeienavond allemaal en fijn dat jullie er ook bij zijn Mara2000, Sica, Basic21, Lukka63 en Buuk,

Dank allemaal voor jullie hartelijke reacties. Ik kan niet op iedereen persoonlijk ingaan, maar van sommige reacties moest ik toch ook een brok wegslikken en andere reacties moest ik om lachen, zoals van de nietjes.

Ik heb hier een transcript van het filmpje gemaakt van de eerste tien minuten. Omdat er geen NLse ondertiteling bij zat.

Bruno verteld:

Ik loop naar het midden want de chef staat altijd in het midden

Een paard is als een tennisballetje, en mijn aanwijsstokje is mijn tennisracket. Als ik wil dat ze van
richting verandert, neem ik het racket in de andere hand.

Ik geef niet teveel druk

Als ze langzamer gaat geef ik weer wat meer druk

ze komt naar me kijken dus ga ik naar haar kijken

De moeilijkheid is nu, dat ze niet mag eten.

(hij loopt nu naar haar toe en aait haar op 2:06 en zegt) ze kauwt. (dat is overgave)

Hij drijft haar weer weg, en zegt, het lukt nog niet (join up), dus doen we het nog een keer.

Ze is niet tevreden (daar waar hij haar wegjaagt met handenklappen als ze wil gaan eten)

Hij roept wat aanmoedigingen en laat haar nog in de rondte werken

Ik laat mijn "racket" zakken, ze kauwde en keek me aan.

(Hij maakt de join up en zegt,) we zijn nu verbonden.

Het is belangrijk dat ze niet graast. onverstaanbaar. Dus nu is de connectie gemaakt (hij aait haar over

het hoofd) Het is niet meer hetzelfde paard als tevoren, en daarbij weet ze nu dat ze een leider heeft

(hij loopt weer weg en Callas volgt)

Hetzelfde met halthouden, zegt hij (weten dat ze een leider heeft)

Zie je, ik ken haar nog geen 5 minuten en we zijn verbonden en ze reageert erg goed. Ik ben tevreden. Ze wil nu niet grazen en ze denkt nu: Volgen! Want ik ben nu beter dan het gras. En mij gaat ze niet opeten. Hahaha

Ik doe een pas, zij doet een pas, ik doe een pas zij doet een pas.

Dus zodra je een verbinding hebt, kun je dit doen voor je opstijgt, voor je op een rit gaat,

onverstaanbaar.

Als we dit (join up) gedaan hebben, beginnen we met grondwerk in het soepel maken. onverstaanbaar, in veiligheid

4:43 nu gaan we het grondwerk doen. In het paard hebben we 3 onderdelen. Hoofd, heupen en schouders. Of je er nu op zit of ernaast loopt, je werkt altijd in dezelfde volgorde. 1 het hoofd dat is het stuur, 2 de heupen de motor en de remmen, 3 de schouder voor de richting. Vaak werkt men niet goed op de schouder en het paard valt daarop (naar binnen) Dit (deze techniek) staat ons toe het wel te doen.

We beginnen met het hoofd te vragen, dat is het belangrijkste. Ze wilde niet. (Callas volgt niet zijn
aanwijzing om haar hoofd te buigen maar draait haar hele lichaam weg)

Ik zeg: Ik heb dat nog nooit gedaan. Ze heeft nog nooit hoeven inbuigen of flexen of laterale bewegingen gedaan.

Bruno: dat is wel belangrijk voor haar soepelheid. Ze moet haar hoofd buigen zonder weg te willen. Je kunt haar helpen met xxx (ik dacht beloning)

Ik: ik kan het ook doen, als ik haar kont tegen het hek zet

ja.
Als ik het hoofd heb (ingebogen) dan ga ik de achterhand vragen. En dat moet je meteen doen. Er zijn veel paardengedragsdeskundigen die het hoofd vragen, maar die het paard een rondje laten draaien. Dat is een grote fout, want het paard krijgt daarvan pijn in zijn schouders. Dus de meeste ethologen doen dat, maar ik doe hoofd, heup, schouders, maar tijdens een lopende beweging. Als je dat niet doet, valt ze naar binnen. (Hij gaat haar nu lopend wegduwen, bijzonder bizar vind ik dat overigens)
Dus wat ik nu gedaan heb, is haar net als daarstraks dat IK haar heb gevraagd te bewegen, dus ik ben haar leider.

(hij loopt te klooien met de longeerlijn op haar rug te leggen en zegt,) ik controleer of ik nog steeds haar
leider ben door te lopen en ze volgt mij.
Hetzelfde gaan we doen aan de andere kant. Als je het gaat doen, doe het dan met een kortere longe (met musketons) want nu heb ik het vastgebonden (is niet handig)

Ik: een leadrope.

ja dat is voldoende, het ding dat je daarstraks had (lange leadrope van 3 m), die maak je aan de ene of aan de andere kant vast

Hij gaat haar nu de andere kant op werken op 7:31.
Hoofd, heupen en schouder.
Nu daar omdat ze onevenwichtig is gaat ze versnellen (Callas is gaan draven)
Ik vervolg mijn oefening tot alles in evenwicht is.
Ik neem en ik duw, zie je?
Ze is daar teveel op haar schouder.

En daar hop is ze op de goede schouder 7:52 en dit is alleen maar door mijn energie. Dus dit is grondwerk dat je kunt doen om haar te versoepelen, maar dit kun je nog niet doen omdat je ook niet kunt opstijgen, (doelend op mijn gebroken pootje)
Ze kauwt. Ik probeer nog even of ze volgt, ja, het is nog altijd hetzelfde, ze volgt mij.

Dus hier heb je twee eerste stappen, het werken in vrijheid (dus waar hij de joinup maakte) en het werken te voet (grondwerk). En als je dát goed kunt, dan ga je onder het zadel werken. Dat gaan we vandaag niet doen, dus dat kan ik je niet laten zien, maar daarom gaan we werken aan de lange longe.
Werken aan de lange longe is hetzelfde alsof je erop zit. Dus je gaat erachter staan. Het enige geheim dat je moet kennen, (in het begin is het moeilijk maar dat is normaal) is dat je maar met 1 teugel/kant
tegelijk werkt. Net als onder het zadel (in een manege) is de buitenteugel niet nodig. Je werkt altijd met de binnenteugel. Ik zal het een beetje laten zien. 8:48
Als ik met twee teugels tegelijk werk, gaan ze over het paard en glijden. Dus wat ik hier ga doen, rustig, (maakt zijn zin niet af) deze hand (de buitenteugel) dient nu nergens voor. (om aan te tonen dat hij alleen de binnenteugel gebruikt) Als ik van hand wil veranderen, dan verander ik mijn hand en neem ik deze weer in. op 9:18, (Interessante move inderdaad) Dit helpt om haar de gewoonte te laten ontwikkelen, haar hoofd naar binnen te laten kijken.
Ik loop naar haar achterhand om haar achterhand te laten bewegen. En ik laat haar van hand veranderen, hop hop. Op deze manier krijg je een soepel paard en ik houd het alleen hier vast. En ik laat haar weer van hand veranderen. Zie je het werkt bij paarden met een harde mond en zelfs als je geen bit in hebt om ze zo te manipuleren.

Fade out fade in (hier heeft hij enorm lang de techniek staan uitleggen)

In ieder geval (onverstaanbaar iets met mond). Dus hier laat ik haar vertrekken op de linkerhand, ik laat mijn rechterhand los, laat het glijden, ze geeft me haar hoofd, ze buigt en de achterhand volgt automatisch. Het is een uitstekende oefening. En je doet hetzelfde als je in het zadel zit. Onverstaanbaar door de wind.
Toen jij je ongeluk had (onverstaanbaar maar Komt erop neer): Je laat het paard even een paar meter vertrekken tot ze niet bang meer is, maar je begint dan pompend te trekken aan 1 kant, dat noemen we de noodstop. En als ze vertrokken is van het gevaar, kun je dit doen. Als je te vroeg begint met de noodstop dan is ze heel bang want dan drukt het (die noodstop) op het bit en dan rent ze weg.

10:40, goed er is niet meer zoveel te laten zien, ze leert snel, we gaan een wandeling maken.


Einde transcript. Ik hoop dat het pannekoekenNederlands niet te erg is, want het is maar haastig vertaald.

Callas is mijn alles
Het tij keren kan dat? Doorzetten of verkopen, dat was de vraag na de val, lees hier meer :
[PP] [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Monique1963

Berichten: 3079
Geregistreerd: 14-03-17
Woonplaats: Frankrijk, Hérault

Re: [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 31-08-17 21:09

Knuffel aan je Belg en welkom in het topic VKM.

Callas is mijn alles
Het tij keren kan dat? Doorzetten of verkopen, dat was de vraag na de val, lees hier meer :
[PP] [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Monique1963

Berichten: 3079
Geregistreerd: 14-03-17
Woonplaats: Frankrijk, Hérault

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 31-08-17 22:02

Esaqar wat rot dat jij ook je pootje gebroken had, ook te paard? In febr is alles bij mij eruitgehaald en dat is een megaverbetering. De diepe pijn die ik bleef voelen is weg. Ik had het mogen laten zitten, want ze zeiden dat die diepe pijn niet van het ijzerwerk kon komen, maar ik heb het er toch uit laten halen, zo van baadt het niet schaadt het niet. En het baatte wel, dus erg blij.

En toen het net gebeurd was het ongeluk, vroeg ik, wanneer kan ik weer lopen, of paardrijden. Zei die verpleegster, nou als u nog 25 was geweest met een maand, maar gezien uw leeftijd...

Ja dank u laat maar zitten...

En Waratje, fijn dat je wat aan de vertaling hebt, het is wel erg letterlijk vertaald, maar ik wilde het ff snel doen voor jullie.

Ik ga zo de eerste dag aldaar updaten.

Callas is mijn alles
Het tij keren kan dat? Doorzetten of verkopen, dat was de vraag na de val, lees hier meer :
[PP] [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Monique1963

Berichten: 3079
Geregistreerd: 14-03-17
Woonplaats: Frankrijk, Hérault

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 31-08-17 22:44

Kenyada ook welkom.

(Ik heb besloten om een maand lang van huis te gaan met Callas om samen in een heropvoedingsprogramma te gaan van Bruno Marchal. Hij heeft zelf geen manege, dus zijn paarden en zijn cliënten kunnen op een bevriende manege tegen 200 euro per maand staan. Dat is niet zo veel geld, maar er is ook niet veel dus dat is niet zo verwonderlijk. Dit is zonder Bruno's uren. Een eerste cold turkey impressie:)

Dinsdag 5 juli 2016, aankomstdag zonder sessie.

Asbest kan toch alleen geen kwaad als het niet gebroken wordt? Dat weet iedereen. Stéphane de manege eigenaar rookt al, dus die zal in de toekomst zijn longkanker aan het roken wijten, maar de paarden lopen hier over met honderden stukjes asbest bestrooide paden. Tja, je moet toch wat met je asbestafval als je niet voor afvoeren ervan wilt betalen.

Maar dit is peanuts vergeleken bij de enorme bende die dit bedrijf kent. Vorige keer tijdens de eerste kennismaking zagen we al door de bende de paarden niet meer, van dichtbij is het nog erger. Het is dan wel weer gesorteerde bende dat wel. Alle kapotte auto's en machines zijn bij elkaar gezet en gelukkig liggen er overal kapotte en nog ongebruikte bouwmaterialen, dat is handig gelijk ter plekke bij de tientallen projecten die nooit zijn afgemaakt. Oude banden en oud ijzer liggen “netjes gescheiden” naast de camper gedonderd in een aanhanger die door zijn voegen is gezakt. Iedere keer wordt er weer wat bij gegooid en de moeite om naar de sloop te rijden en de oude banden af te voeren is te veel.

Net als met de paardenmest, niet echt reclame voor je bedrijf als je als klant bij binnenkomst op het terrein een enorme hoop mest ziet, die zijn verplichte betonnen vloer met rand allang is uitgegroeid.

Als ik het moet schatten staan hier zo'n veertig paarden in dertig paddockjes van 5m bij 10m, waarvan denk ik dertig paarden in pensionstalling staan. Vette winst. 200 euro per maand per paard is 72.000 euro per jaar. Wat men ervoor doet is slechts: water geven een maal per dag, want automatische drinkbakken zal ongetwijfeld een te grote investering zijn. En hooi geven twee maal per dag. Nou ja, hooi. Slim gemixt met veel stro, het lijkt veel wat de paarden krijgen maar in feite is het maar weinig en van slechte kwaliteit. De mest uit de paddocks halen moeten de klanten zelf doen. Stéphane kan het niet doen, hij heeft zelf een overwerkte arm. Hij heeft drie meidjes rondlopen. Eentje een roodharig meiske, Fanny, loopt hier stage vanaf het Lyceum voor vijf weken (gratis kracht dus) want ze wil later ook zo'n bedrijf als dit. Eh, zie je dan de bende ellende niet? Dat gaat hem dan niet worden. Ik zie in haar mezelf van zo'n 37 jaar geleden. Grote dromen en veel te hard werken voor je leeftijd op een manege die je misbruikt.

Maar Stéphane werkt dus niet. Het is nu kwart voor zes in de avond en deze Stéphane is nu voor het eerst buiten iets aan het doen met zijn tractor. Iets wat niet lukt want hij krijgt iets niet aangekoppeld zo te horen. Aan het einde van de dag om 20.25 staat het nog steeds half aangekoppeld te wezen en er is niets mee gedaan.

Bloedje heet hier in superzuid-Frankrijk! De eerste fles bronwater is er al doorheen. In de camper alle ramen tegen elkaar open, ventilatoren aan en alle zonkanten de blindering dicht. Naast me wolken wierrookslingertjes want in het verlate hoekje waar ik sta met de camper, ligt denk ik ook slachtafval van de kippen, of zo, want het meurt verschrikkelijk naar dood. Bah. Wel hadden we vanmiddag een verfrissend buitje.

Maar laat ik bij het begin beginnen. We stonden om 6 uur op. Ik was erg nerveus voor het inladen met Callas (toch een beetje een trauma van het ongeluk met Thor die in de trailer stond en over de klep weer naar buiten kwam, terwijl ik onder de klep terechtkwam) en ook voor de rit met de camper die ik zou rijden. Erwin zou de auto met trailer doen.
Met goed overleg ging Callas gelukkig netjes in de trailer, wel wat aarzelend, maar die emmer bix die vooruit liep was niet te versmaden. Tien over zeven waren we op weg, de grote hitte vooruit.

Het rijden met de camper bleek een eitje te zijn. Ik keek alleen maar naar Callas haar kont of ze wel goed bleef staan en haar evenwicht kon bewaren. Zodoende reed ik automatisch in het spoor van Erwin en nam alle bochten goed. De reis ging zeer voorspoedig behalve een kleine hik waar de tomtom ons verkeerd liet rijden en we aan de achterkant van de manege uitkwamen, waar je niet met je auto naar binnen kunt.

Aangekomen wilde Callas niet uit de trailer. Erwin en ik beiden te ongeduldig, bang dat je te veel tijd van een ander in beslag neemt, kregen het niet voor elkaar en vreemde ogen dwingen, Stéphane liep haar superrustig uit de trailer. Stapje voor stapje, geen haast. Zie daar de grote pré van Stéphane hij heeft geen haast, dat was al duidelijk en is erg lief voor dieren. Meteen kreeg Callas een douche van hem om af te koelen, want ze was doorweekt van het zweet. Zijn kundige tip van de dag, volgende keer het middenschot scheef laten staan dan heeft ze meer ruimte om haar evenwicht te bewaren en is ze minder gestrest.
Maar Callas had helemaal eigenlijk geen last van stress! Ongelooflijk. Ze leek het totaal niet gek te vinden dat haar kudde weg was! En later hoorde ik van Erwin dat de kudde haar ook niet mist. Afscheid van Erwin genomen, maar over maximaal 5 dagen is hij weer hier, dan zijn we 28 jaar bij elkaar en dat gaan we natuurlijk vieren!

In de camper mijn draai gevonden door wat dingen te reorganiseren en ik heb me in de computerhoek geïnstalleerd. De lange bank is precies heerlijk voor mij om te zitten en ik kan zelfs mijn zere pootje omhoog leggen op de tafel.

Deze maand wil ik ook gebruiken om de overtollige kilo's, die er door de verplichte rustperiode van morgen 13 weken, eraan gevlogen zijn er weer af te eten. Onze camper ligt vol met gezonde dingen en zelfs fruit en geen suikerdingen. Overigens is de koelkast gewoon open zetten en ervoor gaan zitten een heerlijke gewaarwording in het superhete Montpellier.

Ik heb een verkenningsrondje over het terrein gelopen en alle paarden een aaitje gegeven als ze dat wilden. Er staan een paar superoudjes bij zo te zien, maar ook eentje van twee jaar schat ik. Ik heb ook de koe geaaid die op een gevaarlijke zwarte stier lijkt, maar een enorme knuffel is en de balkende ezel geaaid. Hoop niet dat die om 5 uur in de ochtend gaat balken.
Ik tel denk ik 5 hengsten waarvan er twee camarque zijn, twee espagnol en eentje weet ik niet wat het is. De camarque paarden zijn klein. Max 140 schat ik, maar hun manen zijn wel superwit. Er staat ook een schimmel camarque en die vind ik het mooist. Maar ze zijn te klein naar mijn smaak. Callas is wel het enige zwarte paard. Je wilt in deze hitte geen zwart paard hebben!

Ondertussen heb ik Laura ontmoet de dochter van Stéphane. Ze ging de lusitaner van een klant longeren. Even gekeken, maar ik ben niet onder de indruk. Maar ja, ik kan helemaal niets op dit moment en ben ook nog eens van mijn paard gelazerd 13 wkn geleden, dus wat is mijn recht van spreken.

Morgen ga ik Callas weer in de anti mijt/luis spul zetten, want itt vorige keer staat ze nu vandaag nog wel te bijten naar de mijten. Echt enorm jammer want haar rechter voor en achterbeen hebben geen sok meer aan de voorkant.

Inmiddels is Bruno gearriveerd om zijn hengst te rijden. Even bijgekletst en naar de hengst gegaan. Ik ben overal meegelopen en heb gekeken. Eerst even afspuiten, doet iedereen hier voordat ze beginnen met rijden. Ik weet in ieder geval dat ik nooit een hengst wil. Wat een ellende lijkt me dat. Ieder paard moet naar gehinnikt worden en merries natuurlijk helemaal. Callas vond hem wel leuk toen hij langs kwam lopen. Bruno heeft hem eerst in de roundpen laten werken zonder longe, maar de join up lukte niet helemaal overtuigend. Daarna heeft hij in de bak gereden, wat een power heeft dat dier. Indrukwekkend. Hij rijdt vooral veel overgangen op kleine cirkels, achtjes etc om te voorkomen dat hij te veel vaart kan maken. Bruno rijdt overigens op een Spaans zadeldekje zonder beugels. Je moet het maar durven ook nog eens zonder cap op een hengst gaan zitten. Hij heeft changementen gereden en Spaanse pas laten doen en piafferen. Hij had er wel een scherp schaarbit in hangen, maar dat snap ik wel met een hengst. Hij heeft hem voor de doorverkoop gekocht.

Bruno heeft me voorgesteld aan Anaelle. Een van de drie leerlingen van Bruno die bij zijn evt afwezigheid mij zullen helpen. Ze was niet te toeschietelijk en ze had kennelijk geen zin om even kennis te maken met Callas. Maar wel drie zoenen ten afscheid dat dan weer wel.

Morgen rond zessen in de avond komt Bruno om voor het eerst met Callas te werken en ook met die drie leerlingen als ik het goed begrepen heb. De bedoeling is dat ik Callas gepoetst heb en dat alles klaar is.

Het is nu half negen en nog steeds bloedje heet. Je zou nu pas willen gaan rijden. Maar na 9 uur moet het stil zijn volgens de regels. Wel lekker natuurlijk, maar dat betekent dat je altijd in de hitte moet rijden. Da's nou weer jammer.

Ik ga maar eens kijken of ik vroeg de slaap kan vatten om in te halen wat ik lang gemist heb de laatste tijd.

Afbeelding

Callas is mijn alles
Het tij keren kan dat? Doorzetten of verkopen, dat was de vraag na de val, lees hier meer :
[PP] [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Monique1963

Berichten: 3079
Geregistreerd: 14-03-17
Woonplaats: Frankrijk, Hérault

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 01-09-17 06:37

Woensdag 6 juli, 1e Brunodag

Volgens mij heb ik gisteren 7 honden geteld, 3 jack russels, een laag puppy corkyding en een vullisbak met pluimstaart en een boerbul of hoe schrijf je dat en een Mechelse herder maar dan dikker. Het puppy zit overdag zielig vast aan een ketting met een hokje en hij jankt een beetje overdag. Die mag in wisseldienst met het vuilnisbakje los. Wel gunstig want vanmorgen vroeg zag ik hem in de berm achter de camper wat staan opvreten en het stinkt nu niet meer naar dood. De herder hetzelfde maar dan aan een ketting bij een kennel. De boerbul zit denk ik binnen in het huis, maar de jack russels eentje ervan is een ettertje. Hij bijt in je kuiten als je niet uitkijkt! En iedereen is stil, maar die jack blaft 's nachts! Weg nachtrust. Sliep ik net, blaf blaf waken om niets, verschrikkelijk irritant. Ik hoop dat ik eraan wen en er door heen leer te slapen.

Om 7 uur opgestaan en netjes mijn fysiooefeningen gedaan en toen al mijn spulletjes bij elkaar gezocht.
Callas gaan halen om te poetsen en haar sokken te behandelen met anti-mijt spul en haar hoefzolen in de verharder te zetten en haar nog eens in de antivlieg spray te zetten. Dit is de eerste keer dat ik alleen met haar een stuk liep. Het is een behoorlijk eind wandelen naar de paddock, paard halen naar de poetsplek. Ze liep het eerste stuk over het algemeen netjes achter me, en daar waar ze niet achter me wilde blijven, heb ik haar op de cirkel gezet en laten draaien en gezorgd dat ze haar aandacht bij mij hield. Wat alleen op de cirkel lukte. Zodra we verder liepen het tweede stuk, dat ze dus nog niet kende, was ze erg fanatiek. Met hinniken en ongeduldig zijn. Logisch want je bent jon en je wilt wat en er staan overal niet te versmaden mannen.
Eerst op de spuitplaats gezet en haar sokken natgespoten. Toen ze iets minder stond te stampen en te draaien heb ik haar buiten op de poetsplaats gezet. Ook daar weer erg onrustig en heb ik haar manen gekamd tot ze wat rustiger werd. Toen was het inmiddels zo heet dat ik haar in de overdekte poetsplaats heb gezet waar nog net wat schaduw was zo dat we minder last van die reuzendazen hadden. Hier ook nog steeds was ze ongeduldig maar ik hoop dat dat in de loop van de tijd gaat slijten als ze went. In de mijtenspul gezet en als beloning wat brokjes gegeven. Teruglopen ging beter, ze kwam niet meer langs mij. Het lopen voor mij ging zozo. Het gaat nog steeds goed als ik op platte grond loop, maar er zitten in de route wat verradelijk diepe bandensporen waar ik twee keer mijn zere been lelijk op verstapte.

Heb nog met de eigenaar van Vega gepraat een camarque tegenover mij en met Fanny de stagiaire die alle paarden water kwam geven. Er zijn inmiddels wel zo'n 8 dames met hun paarden bezig op zowat het heetst van de dag. Drie zijn wandelen met hun paarden en 3 zijn een rit aan het maken. Fanny is een paard in de bak aan het rijden. Terug in de camper omkleden, drinken, pootje omhoog met coolpack en ik denk dat ik zo een dutje ga doen.

Dat dutje kwam er niet van want ik ben weer een kruiwagen mest uit de paddock van Callas gaan halen, eigenlijk om haar het klokhuis te geven van mijn appel. Ja echt ik heb een appel gegeten! Ik wil vaak even bij haar zijn. Ik heb even nek-flex-oefeningen gedaan en dat wil goed lukken nu ze weet dat ik een heuptasje met voer heb. Tjonge wat is ze ineens flexibel! Ze moet hier ook naar veel dazen bijten en dan kan ze ook met gemak ombuigen. Wat opvallend is tov thuis is dat ze hier gewoon in de volle zon blijft staan, net als alle andere paarden overigens en geen schaduw in het schuilstalletje zoekt. Thuis moet dat dan toch komen door bubbles die in de uitloopstal gaat staan. Callas hinnikte wel naar haar buurpaard dat een eind verderop met zijn baasje een rit aan het maken was en nog net zichtbaar was toen hij het terrein af ging. Zo snel wennen en herkennen ze dus.

Denk ik net die worteltjes te gaan opeten en wat te drinken te nemen, pak ik mijn beker, vol met mieren! Nachtmerrie! Ik zie ze nergens lopen binnen in de camper. Komen ze via het plafond in de kastjes? Flink gesprayd met anti-insecten troep. Ruikt wel lekker naar citroen.

Ik net Callas weer gehaald en haar staart gewassen. Ook hard nodig. Eerst in de paddock heb ik haar het stalletje laten zien waar ze niet in gaat uit zichzelf. Ik heb haar daar wat voer gegeven. Erin staan is geen probleem maar eruit gaan is een vluchtreactie. Dus een stuk of tien keer geoefend tot ze iets normaler uit het stalletje kon lopen. Daarna lopen over het weggetje naar de poetsplaats. Een camarque hengst staat de hele dag al te gillen en dat vindt ze erg interessant, dus totaal geen aandacht voor mij, alleen maar voor hem. Dus weer rondjes om mij heen laten lopen, linksom rechtsom om te zorgen dat ze op mij let. Mwah. Ik liep langs de camper omdat ik daar mijn poetsdoos klaar had gezet, en de camper was ook eng. Vanavond zal ik dat allemaal vertellen aan Bruno en dan kunnen ze mij vertellen hoe het op te lossen als leider.
Daarna staart wassen in de wasplaats. Ze was weer druk en ongeduldig en schrapen en pas bij de tweede wasbeurt werd ze rustiger. En o ja, schuim dat langsstroomt is best wel eng.

Nu lekker terug op het HQ en er waait ietsjes een verkoelend briesje af en toe door de camper. Alles staat tegen elkaar open en daar waar geen zon staat is helemaal open. Ik heb nu nog een uurtje om uit te rusten tot de Marchal-crew komt en ik Callas om 17.30 klaar moet hebben. Ben benieuwd.

Net nog even voordat het gaat gebeuren haar gewassen staart bijgeknipt. En het is bizar hoe koel haar witte vlekken zijn in vergelijk met de zwarte vlekken! Op de zwarte kun je eigenlijk nauwelijks je hand houden en op de witte wel. Toch gaat ze niet in haar stalletje staan. Nu nog even wat eten en nu maar afwachten wat er gaat gebeuren.

En het gebeurde om 18.07 mijn eerste join up met Callas. Verwarring van taal, een razende trein waardoor ik niets meer verstond wat Bruno zei en Callas was afgeleid, maar toch was er die join up. YES!!!! I did it! Op de eerste dag al! Zou het dan toch nog allemaal goedkomen?
Morgen in mijn eentje ga ik het nog een keer doen en nog vele malen erna natuurlijk, maar zeker morgenochtend nu alles nog vers is. Waar ik aan moet denken, is fluiten is stoppen en dan gelijk belonen met aaien en liefst een brokje. (niet dat fluiten een garantie is voor stoppen, want later op de avond ging zijn hengst er met een leerlingetje vandoor en we floten ons allemaal zere lippen, maar hij liep gewoon door, maar dit terzijde) Ik moet daarbij bij het haar benaderen mijn handen langszij laten hangen, niet vooruit steken, dat is bedreigend. En ze heeft los gesprongen, dat had ik nooit in haar gezocht! Dat vind ik een erg leuke ontwikkeling. Dat wil ik zeker vaker gaan doen.

Daarna zijn we in de bak gaan rijden. Bruno hing er wel een veel scherper bit in. Wel zacht rubber, maar wel een hefboom van 10cm. Het hangt er natuurlijk vanaf hoe je handen zijn. Een shank waarmee ik vroegah reed met western kan in verkeerde handen heel scherp zijn en in mijn handen was het zacht. Wat er echter gebeurde en helaas heb ik dat niet op film, is dat Bruno kennelijk scherp inkwam en ze dus ging steigeren. Hij wist niet hoe snel hij zich eraf moest laten glijden want ook dit ging zonder zadel. Daarna deed hij het rustiger na nog wat grondwerk met bit en dat ging beter. Hij is wel goed, wat iedereen al zegt, maar hij is inderdaad ook van dik hout zaagt men planken.

Toen mochten er twee meisjes op Callas rijden. Vond ik wel een beetje gek. Dat was vandaag niet aan mij gevraagd, maar hij legde uit hoe meer verschillende mensen erop rijden hoe beter het voor Callas is. De meisjes zijn Samantha, Sandy en Anaelle. De laatste twee hebben op Callas gereden en rondgestapt en gestuurd. Bij Anaelle schrok Callas en ging er vandoor, maar het liep goed af. Dat meisje kan goed zitten zonder zadel! Dat was mij niet gelukt.

Daarna zijn we 20minuten wezen wandelen met zijn allen. Sandy op Callas. Ook weer zonder zadel. Bruno voorop. Spannende dingen waren een houten brug, een auto die krakend hard tegen een boom geparkeerd werd, grote deuk en grote meterhoge stenen in de berm. Fietsers natuurlijk en een trein. Als ze duidelijk aangaf met haar houding en oren dat het eng was, pakte Bruno haar vast, was het enge overwonnen kreeg ze een brokje. Daarna ging hij ipv voor haar uit, naast haar lopen om haar te leren zelf dingen niet eng te vinden. Het was meteen duidelijk dat ze inderdaad nu zelf beslissen moest want ze vond bakken van plastic in de berm erg eng, maar met een beetje aanmoediging liep ze wel door, zij het met een reuzenboog eromheen. Erg herkenbaar, zo is het van oktober 2015 tot april 2016 gegaan. Ik ben benieuwd of dit deze maand gaat veranderen.

Zijn conclusie, het is een lief paard, maar ze heeft totaal geen opleiding gehad en ik moet gewoon helemaal vanaf de grond af aan beginnen met africhten.

Na het werken met Callas hebben we haar afgespoeld en toen ging Bruno zijn hengst nog rijden. Samantha ging hier wel op rijden ook allemaal zonder zadel alleen met het dekje en helaas ging de hengst ervandoor en viel ze eraf, maar ze had zich gelukkig geen zeer gedaan.

Ik heb Erwin gebeld nadat hij mij al een paar keer gecontact had, maar ik was pas om 20.25 weer terug in de camper. Thuis is alles goed, hier ook en hij vroeg zich af wat dat geluid toch was in de camper was? Eh, dat is een papegaai die rookmelders, autoalarms en fluiten nadoet maar wel 20m hier vandaan zit!

Zo, ik heb op de eerste dag toch wel mooi een join up voor elkaar gekregen! Er lijkt weer een toekomst met het mooie meisje. Met die heerlijke gedachte ga ik naar bed...

Dan is het mijn beurt
https://www.youtube.com/watch?v=VngnJTIDwho

Daarna rijden zijn leerlingen op Callas
https://www.youtube.com/watch?v=ug_EKF-vPXg

Callas is mijn alles
Het tij keren kan dat? Doorzetten of verkopen, dat was de vraag na de val, lees hier meer :
[PP] [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Monique1963

Berichten: 3079
Geregistreerd: 14-03-17
Woonplaats: Frankrijk, Hérault

Re: [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 01-09-17 09:51

Guys en dolls, please, ik kom net ff snel binnen wippen nog voor ik een dag visite krijg.

Jammer dat het gebeurd is, maar het is de reis die interessant is, niet de eindbestemming.

Callas is mijn alles
Het tij keren kan dat? Doorzetten of verkopen, dat was de vraag na de val, lees hier meer :
[PP] [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Monique1963

Berichten: 3079
Geregistreerd: 14-03-17
Woonplaats: Frankrijk, Hérault

Re: [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 01-09-17 16:18

Ok, mijn visite is weer naar huis en hier in het topic zijn de vlammen geblust. Ieder nadeel hep sun foordeel, zei Cruijff, en het berichtje van Pol1 heeft een aantal stille meelezers onder hun steen vandaan laten komen, dus Welkom: Women2, Mossel, Johnie, Celiien, Yltje, MissWeenie.

Heel even kort ingaan op een opmerking over Bruno Marchal. Ja, het is er echt een van dik hout zaagt men planken. Vol gas erin en gaan met die banaan en niet miepen. Hij is (vind ik) op een bepaalde manier erg hard van stapel lopend en op een andere manier weer heel erg goed en lief voor zijn paarden. Met mensen heeft hij niet veel. Als zijn leerlingen zo suf zijn om op teenslippers naar een sessie te komen, interesseert hem dat niets. Dat is hun keuze. Ook als ze eraf vallen, is zijn eerste reactie naar het paard gaan en dan nog eens een keer naar de leerling. Ik zou het zelf niet zo aangepakt hebben als hij deed, maar goed we weten waar dat toe geleid heeft. Dus misschien hadden Callas en ik dit nodig. Hieronder dag 2.

Donderdag 7 juli, 2e Bruno-dag

Dat wil natuurlijk niet zeggen dat een join up meteen de volgende dag weer lukt, zou wel moeten als ze mij nu als leider zou zien, maar daar moeten we nog wel stug aan werken. Zeker als de voerauto er om tien voor negen net aan komt met hooi. Erg gemeen om dan te willen gaan grondwerken. En ook niet als er enge sproeiers in de buitenbak naast de roundpen aan het spuiten zijn. Nogal energiek liep ze mee naar de roundpen. Ik had niemand die me kon filmen dus heb ik de camera maar op een springblok neergezet in de hoop dat ik er toch nog wat van kon leren.

Bruno zei gisteren al, dans met haar mee. Maw als zij niet doet wat jij wilt, laat haar beweging dan de jouwe worden en maak het jouw plan, jouw opdracht. Dat moet ik vaak doen want ik kan haar er niet uitrennen met die manke poot.

Ze wilde telkens bij de uitgang gaan stilstaan, kijken naar al dat lekkere hooi dat uitgeladen werd, maar dat mocht uiteraard niet van mij. De join up mislukte 3 keer grandioos. De vierde keer was ik zo slim om naar de uitgang toe te lopen met de join up en dat lukte. Ze liep toen wel weer weg, maar DOORBRAAK...!!! Ik was innerlijk zoooo happy, ze kwam ook uit zichzelf weer naar me terug!!! En weer liep ze weg en weer kwam ze zelf terug! YES! Maar toen liep ze weg en kwam niet terug dus weer even laten draven, zonder zweep dit keer en laten stoppen en komen.

Ik heb goed opgelet dat als ze naar mij kwam ik mijn handen niet gekromd hield als klauwen. Leek mij niet zoveel uitmaken, maar Bruno zei dat paarden in feite 99% alleen met hun lichaam communiceren en dus zien ze iedere subtiele houding en omdat wij mensen al zo moeilijk “paards” praten, moeten we er alles aan doen om geen verkeerde signalen af te geven. Met je handen uitgestrekt naar een paardengezicht toe strekken zoals ik de eerste dag deed, kan lijken op de voorpoten van een roofdier dat haar bespringt. Ja vergezocht, maar dat is dus zijn vak, ethologisch paarden trainen, dus vanuit gedragsleer van de paarden. Dus als ik het kan vermijden dus maar niet doen en mijn armen laten afhangen als ze naar me toe komt. Ik was toch best tevreden na 10 minuten trainen.

Het is nu tien voor elf, camper is aangeveegd, fysio gedaan, mest uit haar paddock gehaald. Ook even wat oefeningetjes achterwaarts. Ze was braaf. Nu ligt Bruno's hoofdstel met het rubberen schaarbit te weken in water om het soepeler te krijgen en dan ga ik het invetten.

12.45 is het nu, bloedje heet. Callas daarstraks opgehaald om haar hoeven te raspen, ze liep alweer een stukje braver mee naar de poetsplaats. Een kar met stro was nog wel eng, maar ik hoop dat ze stoerder wordt. Hoeven geraspt in het schaduwpoetsplaatsje. Niet zo succesvol. Ze wilde maar slecht stilstaan, ik ben letterlijk even uit mijn slof geschoten, maar dat verdiende ze. Ik kan haar rechterachterbeen niet goed doen. Zodra ze beweegt doet mijn eigen been veel te zeer. Daarnaast zijn haar hoeven keihard door de droge grond en krijg ik er zowat niets af. Ik zou het iedere dag moeten doen om er wat beters van te maken. Daarna heb ik haar nog even afgespoten in de schaduwspuitplaats, ze wilde zelfs even spelen met het water uit de slang en haar mond. Weer in haar paddock heb ik haar in het stalletje wat brokjes gegeven en terloops een join up gedaan, wat niet slecht ging, maar dat komt door de koekjes niet door mijn mislukte leiderschap denk ik.

Even op bed gelegen voor het pootje te laten rusten en rond tweeën met het hoofdstel naar Callas. Dus met hoofdstel aan grondwerk: flexen en laten overstappen en inbuigen. Dat lukte wel aardig al hebben we het flexen thuis al veel geoefend natuurlijk en zeker met beloning koekjes, altijd goed.
Daarna ernaast lopen en sturen alsof je erop zit ging niet zo goed. Ze snapte niet dat ze voorwaarts moest en hoe drijf je nu ernaast lopend met je handen aan de teugels. Ik zou een lang zweepje moeten meenemen om haar te tikken op haar billen zodat ze het gaat begrijpen. Door met 1 hand te sturen en de andere als voet te gebruiken om te drijven lukte het toch naar omstandigheden redelijk. In ieder geval was het goed om haar weer even aan het bit te laten wennen. Doordat het een zacht bit is, met rubber bekleed is het erg dik en het lijkt me een heel vervelende prop in je mond, dus vaak ermee oefenen lijkt me goed.

En Bruno sms'te dat hij al om 5 uur zou komen, en op zijn Frans kwart over vijf was hij er en ik had Callas net klaar. Dit keer kwam hij met Angelique een schone indiaanse. Ik heb eerst Callas een join up laten doen en dat ging in 1x goed, mede omdat ik haar nepte bij de ingang en erg lekkere brokjes heb, maar dat mag vooralsnog van Bruno als ik maar onthoud dat brokjes circus is, zegt hij. Een leider heeft geen brokjes nodig.

Daarna ging Bruno er meteen op en heeft wat stuuroefeningen op dat bit gedaan en daarna ging Angelique erop. Het idee hierachter was begreep ik vooral alleen op de binnenteugel te sturen, maar ik vatte het niet helemaal geloof ik.


https://www.youtube.com/watch?v=op4uH-FL90Y


Ze zijn toen met zijn tweetjes 3 kwartier aan de hand wezen wandelen met Callas, dat ging ik niet redden met het poot. Toen ze terugkwamen zag ik dat Callas weer de blauwe bakken in het weiland eng vond en er nog steeds met een grote boog omheen loopt. Verder had ze het goed gedaan vonden ze. Richting roundpen lopen, schrok ze toch weer ergens van, dus de schrik is er uiteraard nog niet uit.

Erna hebben we haar opgezadeld. Opstijgen kan ik alleen met blok, want mijn rechtervoet heeft geen kracht om af te zetten met opstappen en doet ook zeer. En YES heb ik in de roundpen op Callas rondgestapt voornamelijk sturen met dit bit. Dat was voor het eerst sinds het ongeluk dat ik weer op haar zat! Wat een raar gevoel, en tegelijk zo vertrouwd! Eindelijk weer één zijn met mijn meisje. Ging best goed het sturen, helaas staat dat niet op film.

Na afloop hebben Bruno en Angelique zijn hengst nog gereden, mooi om te zien.
https://www.youtube.com/watch?v=G1Brf8JySyI

Morgenochtend om 9.30 gaan we met nog twee paarden een staprit maken, dit om Callas te begeleiden en vertrouwd te maken met enge dingen die andere paarden niet eng vinden.

Callas is mijn alles
Het tij keren kan dat? Doorzetten of verkopen, dat was de vraag na de val, lees hier meer :
[PP] [VOLG] Het tij keren, kan dat?