Wanneer weet je dat het genoeg is voor je paard?

Moderators: Lous, RianneH, Neonlight, Nadia, balance

 
 
senna21

Berichten: 7138
Geregistreerd: 17-03-09

Link naar dit bericht Geplaatst: 25-08-19 23:11

Elisa2 schreef:
Homiafortuna schreef:
Ik heb mijn merrie op 32-jarige leeftijd in moeten laten slapen, omdat ze met geen mogelijkheid meer in de benen kon komen in haar stal. We hebben toen echt vanalles geprobeerd. Buiten lukte het haar nog wel, maar ook moeizaam. Ze mankeerde verder niets, maar er was helaas geen andere optie. Merkte bij het inslapen ook dat zij daar geestelijk eigenlijk nog niet klaar voor was. Ze verzette zich er echt tegen. Was een hartverscheurend moment en vaak denk ik nog steeds of we echt wel alles hebben geprobeerd toen.


Wat een verdrietig verhaal.. |(

Het is inderdaad wel belangrijk dat ze er geestelijk klaar voor zijn, dat de plezier en levenslust gedoofd is. Dat hoort imo ook bij het stervingsproces, alleen heb je niet altijd die keuzes.


Niet ieder paard, of ander levend wezen, is op enig moment geestelijk klaar voor de dood . o.i.d.
Andersom bestaat ook, levensmoe, maar een sterk lijf....
Het is natuurlijk ideaal als dat wel zo congruent verloopt, maar dat is niet altijd zo.


wittepit
Berichten: 1172
Geregistreerd: 22-11-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-08-19 06:29

Homiafortuna schreef:
Ik heb mijn merrie op 32-jarige leeftijd in moeten laten slapen, omdat ze met geen mogelijkheid meer in de benen kon komen in haar stal. We hebben toen echt vanalles geprobeerd. Buiten lukte het haar nog wel, maar ook moeizaam. Ze mankeerde verder niets, maar er was helaas geen andere optie. Merkte bij het inslapen ook dat zij daar geestelijk eigenlijk nog niet klaar voor was. Ze verzette zich er echt tegen. Was een hartverscheurend moment en vaak denk ik nog steeds of we echt wel alles hebben geprobeerd toen.


Wat verdrietig... mijn bejaarde merrie heb ik laten gaan toen ze doelbewust haar hoofd tegen de muur had staan stoten. Pijn? Druk? Jeuk? At supergoed, stond nog prima op, maar lag al jaren met gestrekte benen plat in de stal omdat opvouwen niet lekker lag. Stond ook al in de box waar we met de trekker voor konden komen. Mijn angst was haar een keer te vinden dat ze niet meer in de benen kon komen buiten, in de regen, onderkoeling, slecht gecirculeerd, euthanasiemiddel niet snel aankomen etc.
I.o.m. De da op vrijdag besloten op zondag in te slapen ivm afspraak met rendac, goeie pijnstillers en het hele weekend was n bizarre afscheidsreceptie met oude eigenaren, stalgenoten, verzorgmeisjes. En op zondagmiddag met de oren naar voren achter de dierenarts aan naar de binnenbak (en als er eentje een hékel had aan dierenartsen...) infuusje gezet, ze moest twee spuiten en na de eerste, poef, weg was ze. En toen wist ik, ze kunnen er echt klaar voor zijn, ook zonder doffe ogen of hangend koppie. Overigens: ook alpha-merrie, sterk karakter.

dems75

Berichten: 3576
Geregistreerd: 07-09-02
Woonplaats: Alkmaar

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-08-19 06:39

Ons paard had heel veel last van zomereczeem (vooral einde zomer/najaar), had PPID en daarbovenop kwam ook nog EORTH. De eerste keer hebben we nog 6 tanden laten trekken. Het zou nog wel jaren duren voor de volgende tanden aan de beurt waren aldus de da. Dat had er echt ingehakt merkten we, vooral die antibiotica spuiten (dikke naald!) die we elke dag moesten geven vond hij vreselijk. Toen na een maand hij weer last kreeg van tanden (en jeuk en en en) hebben we besloten dat het genoeg was.

If it's not an icelandic, it's just a horse

Rakkie123
Berichten: 759
Geregistreerd: 28-07-19

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-08-19 08:41

Elisa2 schreef:
Homiafortuna schreef:
Ik heb mijn merrie op 32-jarige leeftijd in moeten laten slapen, omdat ze met geen mogelijkheid meer in de benen kon komen in haar stal. We hebben toen echt vanalles geprobeerd. Buiten lukte het haar nog wel, maar ook moeizaam. Ze mankeerde verder niets, maar er was helaas geen andere optie. Merkte bij het inslapen ook dat zij daar geestelijk eigenlijk nog niet klaar voor was. Ze verzette zich er echt tegen. Was een hartverscheurend moment en vaak denk ik nog steeds of we echt wel alles hebben geprobeerd toen.


Wat een verdrietig verhaal.. |(

Het is inderdaad wel belangrijk dat ze er geestelijk klaar voor zijn, dat de plezier en levenslust gedoofd is. Dat hoort imo ook bij het stervingsproces, alleen heb je niet altijd die keuzes.


Het spijt me, maar daar ben ik het niet mee eens, dat ze er klaar voor moeten zijn.
Mensen zijn ook niet altijd klaar om te gaan, terwijl ze toch gaan.

Helaas moeten we vaak het besluit nemen, en als een paard in de stal niet meer kan gaan staan, wat moet je dan?
Haar laten liggen tot ze moegestreden is en de strijd opgeeft?

Dus, hoewel het ideaal is, als ze er klaar voor zijn, het leven is niet altijd ideaal.

Kelan

Berichten: 1076
Geregistreerd: 23-03-01
Woonplaats: Veluwe

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 26-08-19 08:46

Tja, dat vind ik dus het lastige. Het is een sterke pittige merrie. Echt de baas. Dus die zal niet snel laten merken dat het niet goed is. Dus ze is nog niet echt anders. Ze gaat haar eigen gang, houdt alles in de gaten, en terroriseert de pony nog.

Dus ik ben bang dat als ze het echt laat merken, het eigenlijk al te ver is. En daarnaast vind ik dat ik een verantwoordelijkheid heb, om te zorgen ik haar niet in een onmogelijke situatie (als echt niet meer op kunnen staan) breng. Liefst zou ik haar de dag voordat dat dat gebeurt, laten gaan. Maar ja, het lastige is dat je niet weet wanneer dat gaat gebeuren.

Voor nu heb ik de Duivelsklauw besteld. Dat gaan we bij voeren. Voorlopig lopen ze nog even 24x7 buiten. Hopelijk kan de Duivelsklauw dan z'n werk doen / aanslaan. En als ze dan weer 's nachts naar binnen gaan, ga ik het even goed bekijken. Als ze dan ook blijft liggen als ik binnen kom en/of steeds meer wondjes van het (proberen) op te staan, dan ga ik verder nadenken.

JosefienE schreef:
Ik heb niet alle reacties gelezen. Maar 2 jaar terug heeft mijn paard ook een maand gehad dat ze moeite had met opstaan. Op een dag kwam ze ook helemaal niet meer omhoog, het lukte haar niet meer. Dierenarts er bij en met een aantal mensen omhoog gekregen. Buiten haar artrose (waar ze medicijnen voor krijgt), vond de dierenarts haar nog super gezond. Na deze periode is het ook weer beter gegaan en nu twee jaar verder houden we nog altijd ons hart vast als ze ligt, maar is het nooit meer mis gegaan. Wel gaat ze s'avonds naar binnen ipv 24/7 buiten, omdat ze de rust en warmte toch nodig heeft.

Ik zou het dus nog even aankijken, misschien gaat het over een tijdje weer perfect. Of heeft ze toch wat meer rust nodig, ik weet niet hoe actief ze loopt in de kudde.

Ah, dat biedt perspectief. Hopelijk gaat het met mijn oude dame net zo!


Homiafortuna schreef:
Ik heb mijn merrie op 32-jarige leeftijd in moeten laten slapen, omdat ze met geen mogelijkheid meer in de benen kon komen in haar stal. We hebben toen echt vanalles geprobeerd. Buiten lukte het haar nog wel, maar ook moeizaam. Ze mankeerde verder niets, maar er was helaas geen andere optie. Merkte bij het inslapen ook dat zij daar geestelijk eigenlijk nog niet klaar voor was. Ze verzette zich er echt tegen. Was een hartverscheurend moment en vaak denk ik nog steeds of we echt wel alles hebben geprobeerd toen.

Och wat naar. Zo is inderdaad niet zo als je het zou willen.


siskeh schreef:
Persoonlijk vind ik niet meer kunnen opstaan, of twijfelen daarover wel een grens.
Ook omdat ik weet wat het gevolg kan zijn, dier wat niet meer overeind kan in de box is géén pretje.

Dat gezegd hebbende, ik zou vooral ook al "vooruit" denken mocht het eens toch mis gaan, kan je misschien van box wisselen zodat ze er makkelijker uit kan? (dicht bij de uitgang) is de boxwand er af te halen?

Misschien kan je ook een aantal dagen in de box filmen hoe ze overeind komt.


Van box wisselen is lastig. Het zijn er 5. 3 aan 1 kant, daar staan de ruinen. en 2 aan de andere kant. Daar staat ze in (want naast of tussen de ruinen kan niet: dan houdt ze iedereen wakker met haar gegil naar de ruinen). De boxwanden kunnen er uit. Dus op zich maakt het ook niet zo veel uit in welke box ze staat. Maar eigenlijk vind ik dat ik moet voorkomen dat het zo ver komt dat we dat nodig hebben.

*****************************************

Sonraffie

Berichten: 1172
Geregistreerd: 24-04-09
Woonplaats: Warder, Noord-Holland

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-08-19 08:49

ik heb afgelopen donderdag mijn merrie op 20-jarige leeftijd laten gaan...
na ruim 10,5 jaar samen te zijn geweest
ruim 1,5 jaar geleden werden er 2 blessures bij haar vastgesteld die niet meer beter zouden worden, dus toen met pensioen, ik heb altijd geroepen zodra ze pijn krijgt is het klaar, en dan ga je natuurlijk net nog een stapje verder dan je geroepen hebt.
vorige week donderdag de knoop doorgehakt, meteen afspraak gemaakt met de dierenarts en de rendac (individueel transport) en eigelijk is ze super rustig en vredig gegaan, verdriet blijft natuurlijk maar zat hier al een tijd tegenaan te hikken dus nu ook een soort van opluchting, last van mn schouders af..

het verdriet blijft het zelfde, of ik het nou over een maand, jaar of paar jaar zou doen maar heb echt gekozen voor mijn merrie, uit liefde en respect voor haar!

✨Sonante 25/05/1999-22/08/2019 (Lancet X Saluut) ✨
Ravello 04/06/2015 (Almglimt X Haugguten)

callippo

Berichten: 2608
Geregistreerd: 03-06-02
Woonplaats: Enschede

Re: Wanneer weet je dat het genoeg is voor je paard?

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-08-19 09:13

@Sannerebbel: heel veel sterkte en wat fijn dat je deze moeilijke keuze in het belang van je paard hebt kunnen maken!!

Ik vind dit het ellendigste dilemma waar je mee te maken krijgt als je een paard hebt...

Ik snap je worsteling heel goed. Het idee dat ze 'te goed' is om te laten gaan, maar 'te slecht' om te doen wat ze altijd deed.
2 jaar lang heb ik getwijfeld over het moment. Een vriendin zei me: je voelt het, wanneer het het juiste moment is. Nu voelde ik dat nog steeds niet. Dus tot die tijd er zou zijn elke keer een supplementje erbij, om het leven aangenaam te houden. De mijne leek ook prima in orde. Happy in de kudde, zelfde gedrag als altijd. De dierenarts zou hem nog wel willen inspuiten als ik wedstrijden zou willen rijden (uh, ik rijd hem al 5 jaar niet meer) en anders kon hij nog prima op de wei.
Tot hij dit voorjaar achterbleef wanneer de kudde in galop vertrok. Als test een week op pijnstillers gezet en doordat hij zo opleefde, hem daar niet meer vanaf gehaald. Een laatste mooie zomer heeft hij nu van mij gekregen (en ik de tijd om bewust afscheid te nemen, met heel veel 'laatste keren' en mooie herinneringen). Verdere aftakeling wil ik hem besparen. Voor een paard is het niet snel 'te vroeg'.
Ohja, 4 jaar geleden had ik ook een week pijnstillers getest, toen maakte dat geen verschil, niet in beweging en niet in karakter, dus was ik ook gerustgesteld dat hij nog best een tijdje happy in de kudde kon blijven.

Eigenlijk het enige dat ik je kan aanraden, is eens te testen hoe ze het doet op een week pijnstiller. En heel veel sterkte, welke beslissing je ook maakt, het is voor jullie de juiste.

Pipodipo
Berichten: 1387
Geregistreerd: 26-08-13

Re: Wanneer weet je dat het genoeg is voor je paard?

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-08-19 09:27

Ts, het is misschien handig om in je achterhoofd te houden dat een paard instinctmatig altijd wil kunnen staan en lopen. Vluchten is van nature belangrijk voor levensbehoud en dat moeten ze altijd kunnen. Met datzelfde instinct weet je paard al dat hij in een omgeving met natuurlijke vijanden als eerste aan de beurt is en dat geeft hem innerlijke stress. In de natuur is hij ten dode opgeschreven en dat weet hij.

Wellicht is het genoeg zodra je paard zelf niet meer op kan staan om te vluchten, want dat is iets wat hij van nature moet kunnen. Je kan doen wat calippo heeft gedaan en aanraadt, een pijnstiller om het duidelijker te maken en nog wat tijd te kopen zodat jij als mens kunt wennen aan het idee en rustig afscheid kunt nemen. Voor je paard is dit niet relevant, die denkt niet na over wat de dag van morgen zal brengen.

piendumaitre

Berichten: 18915
Geregistreerd: 08-12-10
Woonplaats: Limousin

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-08-19 09:36

Als het moment daar is weet je het. Je houdt haar goed in de gaten en je geeft om je merrie.

Wat je zou kunnen proberen is nog een kuurtje Synopet geven. Je hebt dit voor de gewrichten en dat kun je afwisselen voor de pezen en spieren. Bij ons is het resultaat in positieve zin enorm. Het kost wat, maar dan heb je ook wat.

Inderdaad zijn niet alle paarden er klaar voor als het moment daar is. Hier ook die ervaring. Soms is er echter geen redden meer aan en de pijn te heftig. Ik wist het gelijk toen ik mijn paard vond, dat het moment waar ik altijd bang voor ben geweest daar was. Dat is een heel diep innerlijk weten. Ik wist het al voordat de dierenarts hier was en het doodvonnis zonder enige twijfel bevestigde en mijn man en ik hadden van te voren al afscheid genomen en zijn er verder bij gebleven totdat hij ook daadwerkelijk dood was (euthanasie).
Paard leek te denken dat we hem (weer) gingen redden en was zo vol vertrouwen en blij dat we er waren ondanks de vreselijke pijn. :(:)

Lous
Moderator Kantine

Berichten: 23171
Geregistreerd: 01-08-04
Woonplaats: De parel van het zuiden

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-08-19 10:03

Helaas heb ik een paar uur geleden met de DA aan de telefoon gehangen om deze beslissing te moeten nemen.......
Mijn Shetlander heeft 5 jaar geleden de bevestiging PPID/Cushing gekregen. Maar inmiddels is zijn weerstand zo slecht dat zijn billen helemaal onder de onderhuidse onstekingen zitten. Hij lijd pijn en de pus loopt over zijn benen.
Zijn hoofd wil nog, maar zijn lijf laat hem in de steek. Hij kan nog lopen, eten, kijkt helder uit zijn ogen. Maar is gewoon knetterhard voor zichzelf. Ondanks die helderheid kun je ook echt de pijn zien.
Dit word voor mij ook de eerste keer. Gelukkig krijg ik van veel kanten steun.

TS ik denk echt dat je zelf gewoon goed naar je paard moet blijven kijken. Jij kent haar het beste.

Natuurlijk wil iedereen hier je helpen, dat is alleen maar heel goed. Zo kunnen we elkaar steunen. :(:)
Maar vanachter een scherm kan niemand zien wat de gesteldheid van je paard is.

It’s all about glitter, rainbows and Unicorns!

jeannaa

Berichten: 1142
Geregistreerd: 27-09-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-08-19 10:16

Het is een lastig iets... Mijn 35 jarige hoop ik ook nog heel lang bij me te houden, maar ik hoop ook dat ik het verstand heb om hem op tijd te laten gaan. Afgelopen jaar een beetje aangeklungeld en daar heeft ie wel wat op ingeleverd. Een rotte kies getrokken, foto's van het hoofd laten maken. Niks bijzonders trouwens. Toen ging hij ook op metacam, geen verschil te bemerken in zijn doen en laten. Hij ligt nog steeds op stal en zie hem ook rollen in de wei. Hij staat ineens op, alleen het gaat niet zo uber elegant als de jongere garde dat doet. Hij is ook nog steeds de baas. Hij heeft het gezellig met de rest, maar binnen/buiten, eten is hij haantje de voorste.
Nou is het gras dit jaar ook niet altijd even best met de droogte en vind hem best wat ingevallen vooral op de bovenlijn. Hopelijk krijg ik hem daar weer boven op.

Misschien kan je haar even op metacam zetten om te kijken of ze daar erg van opleeft?

Sterkte Lous...

Meneer de Wit 1984, schotse woezelReduster Fleur 2006, Welsh NWR v. DGR Now or Never x Wester Aikemas Adios, drachtig van His Royal Badness DKBillie Jean MDW 2018, Welsh WPBR v. Cassanova du Bois x DGR Now or NeverZonnnebloem 2018, Welsh NWR v. Veenstra's Grapjas x Wester Aikema's NorbertFoxy Foxtrot MDW 2019Welsh NWR v. Veenstra's Grapjas x DGR Now or Never

_Lorette_

Berichten: 8049
Geregistreerd: 27-09-04
Woonplaats: Omgeving Zwolle

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-08-19 10:41

De blik in de ogen vind ik niet heel verstandig om aan te houden als richtlijn. Bij paarden ben je sneller te laat dan te vroeg, voor zover je van 'te vroeg' kunt spreken...

Ik heb een atactisch paard dat we met 2 jaar in zouden slapen, maar hij werd met wat oefeningen aan de hand, medicatie en diverse behandelingen van de osteopaat in rap tempo beter in plaats van slechter. Hij is nu 9 en doet het top, maar hij wordt wellicht niet oud. Zodra hij het werk niet meer aankan, gaat hij heel hard achteruit. Een blessure is nu al heel spannend, niet zozeer vanwege de blessure, maar omdat zijn ataxie dan sterk verergerd. Ik kan hem niet vervoeren en de kans dat hij een been breekt bij het ontwaken uit een narcose is groot, dus een operatie gaan we sowieso niet doen, mocht hij die ooit nodig hebben.

Paard moet bij mij goed kunnen functioneren als paard. Gaat het in de basis mis en is dat niet meer op te lossen, dan laat ik hem/haar gaan.

- Paard is blij
- Paard kan goed genoeg eten en drinken
- Loopt onbelast zonder pijn en kan zich uit de voeten maken als een paard hoger in rang daarop aanstuurt (kunnen vluchten)
- Kan goed genoeg gaan liggen en opstaan
- Kan zichzelf kriebelen bij jeuk, zonder om te vallen
- Tilt de benen voldoende op voor hoefsmid

Wij hebben slechts twee keer een paard moeten laten gaan. Eentje was op leeftijd en had cushing (in die tijd nog geen prascend). De ander was nog te jong, maar had tumoren, waarvan eentje zo groot als een volleybal, en cushing. De operatie was risicovol en ze zou meer dan een half jaar op boxrust moeten om te herstellen. Dat deden we niet. In zulke gevallen is het relatief makkelijk om de keuze te maken. Bij mijn atactische ruin vind ik het moeilijk. Wanneer bel je? Als hij een keer is gevallen? Of is dat dan één keer domme pech en wacht je totdat het vaker gebeurt? Ik ben heel bang voor het moment dat hij zich ernstig blesseert en ik wil hem de pijn van een gebroken been besparen. Of de stress van het niet overeind kunnen komen... Ik denk niet dat ik te vroeg kan zijn met de beslissing. Te vroeg zou dan betekenen dat ik het nog langer had kunnen rekken voor mijzelf. Niet dat ik het leven van mijn paard te vroeg heb beëindigd. Hij leeft al in de extra tijd en ik heb de plicht om het af te sluiten voordat het leven lijden wordt.

In jouw geval zou ik ook de zenuwen krijgen van dat opstaan. Als het twijfelachtig is of ze zelf in de benen kan komen én ze zichzelf daarbij beschadigt en is dat niet een tijdelijke fase door een goed te revalideren blessure of ziekte, dan zou ik het na het weideseizoen ook (mooi) afsluiten. Ik vind het vreselijk sneu als vluchtdieren niet meer overeind kunnen komen. Dat moet je niet willen.
Laatst bijgewerkt door _Lorette_ op 26-08-19 10:42, in het totaal 1 keer bewerkt

Monique1963

Berichten: 3079
Geregistreerd: 14-03-17
Woonplaats: Frankrijk, Hérault

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-08-19 10:41

Ik vraag mijn dierenarts als het jouw paard was, wat zou jij dan doen?

Callas is mijn alles
Het tij keren kan dat? Doorzetten of verkopen, dat was de vraag na de val, lees hier meer :
[PP] [VOLG] Het tij keren, kan dat?

piendumaitre

Berichten: 18915
Geregistreerd: 08-12-10
Woonplaats: Limousin

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-08-19 11:04

Monique1963 schreef:
Ik vraag mijn dierenarts als het jouw paard was, wat zou jij dan doen?

Hebben wij hier ook gedaan. We kregen geen antwoord, maar de blik sprak boekdelen en met name de tranen die er in schoten. Ze ging toen gelijk alles klaar maken voro de euthanasie.

Kelan

Berichten: 1076
Geregistreerd: 23-03-01
Woonplaats: Veluwe

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 26-08-19 14:14

_Lorette_ schreef:
Paard moet bij mij goed kunnen functioneren als paard. Gaat het in de basis mis en is dat niet meer op te lossen, dan laat ik hem/haar gaan.

- Paard is blij
- Paard kan goed genoeg eten en drinken
- Loopt onbelast zonder pijn en kan zich uit de voeten maken als een paard hoger in rang daarop aanstuurt (kunnen vluchten)
- Kan goed genoeg gaan liggen en opstaan
- Kan zichzelf kriebelen bij jeuk, zonder om te vallen
- Tilt de benen voldoende op voor hoefsmid


Dat is een mooi lijstje. 4 van de 6 zijn zeker nog goed bij die van mij.
Maar deze twee zijn de vraag:
- Loopt onbelast zonder pijn en kan zich uit de voeten maken als een paard hoger in rang daarop aanstuurt (kunnen vluchten) - pijnvrij denk ik wel, maar weet ik uiteraard niet 100% zeker. vluchten is gelukkig niet aan de orde. mevrouw is de baas :D
- Kan goed genoeg gaan liggen en opstaan - die dus niet meer zo


_Lorette_ schreef:
Ik vind het vreselijk sneu als vluchtdieren niet meer overeind kunnen komen. Dat moet je niet willen.

Dat denk ik dus ook.
Dus ik heb besloten dat ik het even aankijk, misschien dat wat supplementen nog kunnen helpen. Of wat meer routine (als ze weer iedere dag ligt, en dus moet opstaan..). En zo niet, dan is het helaas duidelijk.

*****************************************

Dorine92
Berichten: 3514
Geregistreerd: 21-04-12
Woonplaats: Schagen

Re: Wanneer weet je dat het genoeg is voor je paard?

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-08-19 15:13

Als het tijd is weet je dat wel. Als je goed oplet ben je nooit te laat. Vaak zie je eerst aan het paard dat ie het op bepaalde momenten zat is, maar ook nog geluksmomenten kent. Dat is het moment om de beslissing te nemen.
Als je het eerder doet (dus als het paard nog geen echte last heeft) voelt het voor jou niet goed/te vroeg en het kan best zijn dat hij nog een paar jaar had meegekund. Daar blijf je dan ook over malen lijkt me.
Zorg ervoor dat je wel voorkomt dat je het paard pas laat gaan als iedere sprankeling eraf is en het paard nergens meer van kan genieten. Dan ben je dus te laat. Het ene moment denk je: nee deze kan nog niet dood, en het andere moment denk je: als ik hem zo zie moeten we ermee stoppen. Op dat moment ben je niet te vroeg en niet te laat. Dan geef je hem een mooie laatste dag op de wei en wat lekkere hapjes en dan maak je er een eind aan. Kan je het goed afsluiten en verwerken en weet je zeker dat je het goed hebt gedaan.
Dus nee ik zou jouwe nog niet laten gaan zolang hij happy lijkt

Wohlan inter 2 startgerechtigd
Beliche zz-licht+2
Ugalla Sz zz-zwaar startgerechtigd

Elisa2

Berichten: 19004
Geregistreerd: 31-08-04

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-08-19 16:52

Rakkie123 schreef:
Het is inderdaad wel belangrijk dat ze er geestelijk klaar voor zijn, dat de plezier en levenslust gedoofd is. Dat hoort imo ook bij het stervingsproces, alleen heb je niet altijd die keuzes.


Het spijt me, maar daar ben ik het niet mee eens, dat ze er klaar voor moeten zijn.
Mensen zijn ook niet altijd klaar om te gaan, terwijl ze toch gaan.

Helaas moeten we vaak het besluit nemen, en als een paard in de stal niet meer kan gaan staan, wat moet je dan?
Haar laten liggen tot ze moegestreden is en de strijd opgeeft?

Dus, hoewel het ideaal is, als ze er klaar voor zijn, het leven is niet altijd ideaal.


Dat is toch precies wat ik zeg? dat die keuzes er niet altijd zijn...

TS: duivelsklauw is alleen een pijnstiller, als ze blessures heeft aan de botten dan is glucosamine erbij zeker een aanrader. (zorgt voor meer smering tussen de gewrichten)

''De echte discipel van de rijkunst heeft niet de erkenning door andere mensen nodig maar veel meer het gevoel om met zijn paard een te zijn. Ontbreekt deze harmonie, dan ontstaat in het beste geval volmaakte techniek, maar er ontstaat nooit volmaakte (rij)kunst.''

-Kurt Albrecht-

Lotus83

Berichten: 4878
Geregistreerd: 02-10-09
Woonplaats: Naarden

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-08-19 17:19


Ik zal je zo missen, voor altijd in mijn hart
Medische Hoefschoenen te koop https://www.bokt.nl/markt/ad/486715/2-p ... efschoenen

superpony
Berichten: 14886
Geregistreerd: 25-02-05

Re: Wanneer weet je dat het genoeg is voor je paard?

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-08-19 17:43

Heel moeilijk.

Mijn ruin van 21 mankeert ook al jaren meerdere dingen met ups and downs. Ook al een paar keer alles aan het regelen geweest, maar hij is altijd nog vrolijk.
Heb zeker al 2 veeartsen, fysio en tandarts mee laten kijken en die zeggen ook stuk voor stuk; hij is niet heel oke, maar heeft nog echt niet opgegeven.

Je gaat je ook afvragen hoeveel zij zichzelf neerleggen bij iets minder kunnen. Die van ons lopen hele jaar rond 24/7 samen buiten en zijn relaxed, dus hij hoeft niet te vluchten of moeite te doen voor eten bijv.

Het andere nadeel voor mij is wel dat mijn merrie van 26 nog erg goed is en ik te vaak vergelijk. Zij staat ook echt niet heel soepel op, maar wel soepel genoeg. En zij heeft haar idiote momenten nog veel. Dan is 21 niet meer oud en hoe graag ik ook per paard wil kijken, leg je het soms toch naast elkaar.

Tot nu toe hebben wij vaker jonge paarden moeten laten gaan, maar vaker heb je dan een duidelijke kwaal.

Ik heb de bute test gedaan in een slechte periode. Hij liep toen goed, maar toen ik afbouwde en stopte bleef hij goed, dus tja.......
Lang en veel bute zou bij mij een no go zijn, maar glucosamine, duivelsklauw etc vind ik geen probleem om langere tijd te geven, mits te dan oke rondlopen verder.

Ik merk ook dat de veeartsen en mensen om me heen op mijn ervaring en kennis vertrouwen. Maar juist bij deze ruin, die ik zo lang heb, zo goed ken en elke dag uren zie, heb ik moeite om objectief te zijn.
Toch denk ik dat ik het echt weet wanneer het goed is en dan is alles ook snel genoeg te regelen.
Feitelijk ben je wel altijd te laat, omdat je een teken van pijn nodig hebt om te stoppen.

Dorine92
Berichten: 3514
Geregistreerd: 21-04-12
Woonplaats: Schagen

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-08-19 17:55

superpony schreef:
Heel moeilijk.

Mijn ruin van 21 mankeert ook al jaren meerdere dingen met ups and downs. Ook al een paar keer alles aan het regelen geweest, maar hij is altijd nog vrolijk.
Heb zeker al 2 veeartsen, fysio en tandarts mee laten kijken en die zeggen ook stuk voor stuk; hij is niet heel oke, maar heeft nog echt niet opgegeven.

Je gaat je ook afvragen hoeveel zij zichzelf neerleggen bij iets minder kunnen. Die van ons lopen hele jaar rond 24/7 samen buiten en zijn relaxed, dus hij hoeft niet te vluchten of moeite te doen voor eten bijv.

Het andere nadeel voor mij is wel dat mijn merrie van 26 nog erg goed is en ik te vaak vergelijk. Zij staat ook echt niet heel soepel op, maar wel soepel genoeg. En zij heeft haar idiote momenten nog veel. Dan is 21 niet meer oud en hoe graag ik ook per paard wil kijken, leg je het soms toch naast elkaar.

Tot nu toe hebben wij vaker jonge paarden moeten laten gaan, maar vaker heb je dan een duidelijke kwaal.

Ik heb de bute test gedaan in een slechte periode. Hij liep toen goed, maar toen ik afbouwde en stopte bleef hij goed, dus tja.......
Lang en veel bute zou bij mij een no go zijn, maar glucosamine, duivelsklauw etc vind ik geen probleem om langere tijd te geven, mits te dan oke rondlopen verder.

Ik merk ook dat de veeartsen en mensen om me heen op mijn ervaring en kennis vertrouwen. Maar juist bij deze ruin, die ik zo lang heb, zo goed ken en elke dag uren zie, heb ik moeite om objectief te zijn.
Toch denk ik dat ik het echt weet wanneer het goed is en dan is alles ook snel genoeg te regelen.
Feitelijk ben je wel altijd te laat, omdat je een teken van pijn nodig hebt om te stoppen.

Dat laatste denk ik niet. Want een paard heeft geen besef van tijd dus als hij momenten van pijn laat zien heb je je teken van pijn even gehad maar sterft hij daarna alsnog gelukkig/happy. Paard is de pijn dan alweer vergeten.
We hebben het hier dan wel over een wisselend kwakkelend paard, niet over een acute situatie zoals een vreselijke dodelijke koliekaanval of iets anders waardoor het paard ongelukkig sterft

Wohlan inter 2 startgerechtigd
Beliche zz-licht+2
Ugalla Sz zz-zwaar startgerechtigd

Veraaaaah

Berichten: 1271
Geregistreerd: 05-07-15
Woonplaats: Breda

Re: Wanneer weet je dat het genoeg is voor je paard?

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-08-19 18:00

Deze keuzes zijn zo ontzettend vervelend en bovendien moeilijk om te maken. Ik heb mijn pony in laten slapen omdat ze al langere tijd kreupel was en de kans op genezing klein was. Op een gegeven moment kon ze niet meer pijnvrij in de wei en werd ze vaker getrapt (ze kon niet meer wegrennen). Dit vond ik zo sneu en niet paardwaardig dus heb haar toen laten gaan.

Zolang de slechte dagen niet overheersen en ze verder nog fit en vrolijk oogt zou ik haar gewoon een kans geven. Vaak genoeg merk je het als eigenaar wel als de tijd zo ver is. Dan kijk je in hun ogen en weet je dat het goed is.

Glamour Girl de mooiste schimmel <3
Rinda, you're a star in heaven 7-6-2017

Lusitana

Berichten: 19924
Geregistreerd: 26-10-04
Woonplaats: buiten Grandola, Alentejo, portugal

Re: Wanneer weet je dat het genoeg is voor je paard?

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-08-19 18:10

Ik ben vrij makkelijk met in laten slapen als ik zie dat ze lijden en het is uitzichtloos.
Maar slecht opstaan is slechts een handicap die ze 1 x daags in de weg zit...
Ik heb goede resultaten gezien met een flinke wal tegen de wand maken, een schuin kussen als het ware. Dit maakt het opstaan iets makkelijker als ze daar op/ tegen gaan liggen. De heup hoeft dan niet van grond level te komen en dat kan het verschil maken.
Ze schijnen zelf zo´n dijkje te kiezen als ze kunnen.

Je wilt een Iberiër kopen, paard of muilezel/muildier? *KLIK* voor Lusitanos, cruzados en andere Portugese paarden en ponies.
http://silverwing.simplesite.com/ Vakantie blog Rota Vicentina, zuidwest Portugal

senna21

Berichten: 7138
Geregistreerd: 17-03-09

Re: Wanneer weet je dat het genoeg is voor je paard?

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-08-19 18:26

Als een paard moeite heeft met gaan liggen en opstaan vanwege pijnklachten, is dat m.i. weldegelijk een ernstige situatie. Het dier kan zichzelf moeilijk ontlasten, doordat van positie te veranderen ook moeizaam is.
Onlangs bij buren: pony die duidelijk niet meer wist hoe zijn benen en lichaam te ontzien. Dat was echt zielig om te zien. De mensen waren zeer gehecht aan het ponytje, maar hier was m.i. sprake van 'niet los kunnen laten'.
Maar goed, het is ook gemakkelijker als buitenstaander.

superpony
Berichten: 14886
Geregistreerd: 25-02-05

Re: Wanneer weet je dat het genoeg is voor je paard?

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-08-19 23:09

Dorine92, je begrijpt het niet. Pas als een paard wat mankeert, dus pijn en of ongemak toont ga je aan inslapen denken. vaak volgt eerst een traject met van alles proberen. Niet alleen de eigenaren, maar ook veeartsen slapen niet zomaar even in.
Ik heb het niet over het inslapen. Wat trouwens echt niet altijd goed of pijnvrij gaat, geloof me......

Een gezond paard laat je bijna nooit inslapen, dus het moet altijd eerst pijn en of ongemak hebben. Dus ja, je bent altijd te laat.

Maar heel veel pijn of ongemak is tijdelijk of acceptabel.

Mijn ruin staat wel redelijk goed op na liggen of rollen, maar hij heeft weleens vast gelegen in een kuil. Dan heeft een jong paard die gezond is het wel makkelijker.

Persoonlijk hebben wij meerdere paarden moeten laten inslapen, maar tot nu toe met duidelijke problemen zonder toekomst.
Een ouder wordend paard vind ik echt een stuk lastiger. Het gaat soms langzaam en zeker zoals bij ons in een rustige stabiele kudde lijken ze het wel prima te vinden.

Dorine92
Berichten: 3514
Geregistreerd: 21-04-12
Woonplaats: Schagen

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-08-19 00:52

superpony schreef:
Dorine92, je begrijpt het niet. Pas als een paard wat mankeert, dus pijn en of ongemak toont ga je aan inslapen denken. vaak volgt eerst een traject met van alles proberen. Niet alleen de eigenaren, maar ook veeartsen slapen niet zomaar even in.
Ik heb het niet over het inslapen. Wat trouwens echt niet altijd goed of pijnvrij gaat, geloof me......

Een gezond paard laat je bijna nooit inslapen, dus het moet altijd eerst pijn en of ongemak hebben. Dus ja, je bent altijd te laat.

Maar heel veel pijn of ongemak is tijdelijk of acceptabel.

Mijn ruin staat wel redelijk goed op na liggen of rollen, maar hij heeft weleens vast gelegen in een kuil. Dan heeft een jong paard die gezond is het wel makkelijker.

Persoonlijk hebben wij meerdere paarden moeten laten inslapen, maar tot nu toe met duidelijke problemen zonder toekomst.
Een ouder wordend paard vind ik echt een stuk lastiger. Het gaat soms langzaam en zeker zoals bij ons in een rustige stabiele kudde lijken ze het wel prima te vinden.

Ik snap het prima, denk dat je mij niet snapt.
Zelf ervaring mee helaas en mijn paard heeft een mooie laatste dag gehad en heeft ook laten zien dat hij nog kon genieten maar liet ook echt merken van het is goed zo.
En om de reden die jij noemt heb ik hem niet ingeslapen maar naar de slager gebracht. Heftig maar leek me het beste. Heb gelijk daarna nog even staan praten met de slager en hij heeft me ook verteld dat ze echt altijd acuut weg zijn. Te vaak gehoord dat inslapen in een ware horror eindigde dus dat is hem gelukkig op deze manier bespaard

Wohlan inter 2 startgerechtigd
Beliche zz-licht+2
Ugalla Sz zz-zwaar startgerechtigd