Kletstopic voor angstige ruiters

Moderators: Apple, Coby, petraaken, C_arola, Dyonne

Antwoord op onderwerpPlaats een reactie
 
 
Siamsmeesje

Berichten: 1683
Geregistreerd: 15-06-09
Woonplaats: Het Zeeuwse Vlaanderen

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-04-19 11:08

Ik meld me toch ook maar (ja, ook heel ver achter in de 40 :=). Ik ben ook iemand die wisselend ontspannen/gefrustreerd-angstig op een paard zit.
Jaren niet gereden nadat ik bij een val mijn schouder en schouderbandjes flink heb beschadigd en pas na 3 jaar pijnvrij was. Tot een kennisje me aanbood om aan de lijn eens wat rondjes op haar paard te maken en gewoon weer eens te voelen hoe het is. Dat was het moment waarop ze zei "sommige dingen moet je gewoon doen". En gelijk had ze, sindsdien is mijn houding tegenover paardrijden ook dat je sommige dingen gewoon moet doen, omdat ze te leuk zijn om er angst voor te hebben :j

Uiteindelijk na wat zoeken een Centred Riding instructrice gevonden, en met privé-lessen op een rustige Lippizaner weer het vertrouwen hervonden.
Daarna, omdat ik een stalgenoot hielp tijdens haar verhuizing, van haar Fries gevallen en een dubbele bekkenbreuk opgelopen. Gek genoeg heb ik daar geen angst aan overgehouden, want na 13 weken genezing en revalidatie ben ik zonder moeite op het nieuwste lespaard geklommen (een Tinker).
Na een half jaar lessen, ineens een complete paniekaanval, en ben na een rondje afgestapt. Uiteindelijk ben ik de Tinker gaan leasen ipv les te nemen, en heb bijna een jaar grondwerk met hem gedaan. Puur voor mijn eigen vertrouwen, want aan hem lag het niet, mijn hoofd reageerde echter te hard mee.
Inmiddels rij ik weer een aantal maanden, met dezelfde Tinker, maar blijf in bepaalde omstandigheden moeite houden om te kunnen ontspannen. En Tinkerlief voelt dat feilloos aan, en gaat dan spontaan in de staak. Tot nu toe nog geen gekke dingen, want hij durft gerust te bokken, maar toch... Het hoofd neemt het dan over, en vervolgens komt de frustratie dat het me niet meer lukt.

Inmiddels heb ik het punt bereikt dat een gereden les voor mij nog steeds belangrijk is, maar dat een genoten les eigenlijk nog belangrijker is. En tegelijk komt bij mij steeds meer de twijfel of deze Tinker wel het juiste paard is om mijn vertrouwen weer op terug te krijgen.
Sinds een paar dagen is er een nieuw lespaard, een hele zachte Comtois-dame, en ik heb me al opgegeven voor een les met haar eens ze helemaal gewend is. Eens kijken of zij me wel dat laatste zetje aan vertrouwen kan meegeven.

Herfst Op naar de mooie herfstkleuren


Siamsmeesje

Berichten: 1683
Geregistreerd: 15-06-09
Woonplaats: Het Zeeuwse Vlaanderen

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-04-19 17:08

Tafje schreef:
Siamsmeesje schreef:
Inmiddels heb ik het punt bereikt dat een gereden les voor mij nog steeds belangrijk is, maar dat een genoten les eigenlijk nog belangrijker is. En tegelijk komt bij mij steeds meer de twijfel of deze Tinker wel het juiste paard is om mijn vertrouwen weer op terug te krijgen.
Sinds een paar dagen is er een nieuw lespaard, een hele zachte Comtois-dame, en ik heb me al opgegeven voor een les met haar eens ze helemaal gewend is. Eens kijken of zij me wel dat laatste zetje aan vertrouwen kan meegeven.

Luister naar je gevoel en je hart. Al is een paard nog zo leuk en lief, er angstig op (gaan) zitten is niet wat je wilt. Ook niet voor het paard. En petje af dat je na die twee heftige valpartijen met toch best fiks letsel toch weer in het zadel zit.
Want hé, het is inderdaad niet zomaar een sport of een bevlieging, een hobby of een manier van leven. Paarden zit in je DNA :) Succes!!

Ja, paarden zitten inderdaad in mijn DNA :j
En ik denk dat mijn instructrice ook naar haar gevoel heeft geluisterd, door op zoek te gaan naar een nieuw lespaard. De Tinker moest de hoeven van de Lippizaner vullen na zijn overlijden, maar inmiddels is gebleken dat Tinkerlief ook alles behalve ideaal is voor de therapielessen die gegeven worden. Hij vind het wel leuk, maar hij is liever lui dan moe en kent en gebruikt gerust zijn kracht/gewicht.

Ik geniet nu liever van een kortere les, dan dat ik absoluut door zal rijden om het uur vol te maken. Dat is inderdaad ook de reden geweest om te kiezen voor grondwerk, en ik ben gaan lange teugelen en aan de hand gaan werken met hem, en daar geniet ik evengoed van.
Luisteren naar je onderbuikgevoel is zeker heel belangrijk, en gelukkig heb ik een instructrice die dat zelf ook doet en begrijpt. En zij snapt heel goed dat ik op sommige momenten ongewild kan blokkeren. Dat was zelfs de reden waarom ik oorspronkelijk bij haar kwam lessen. Mijn einddoel staat nog steeds, maar er hangt geen tijdschema meer aan. Als het zover is, is het zover :D

@Olikea, toch knap dat je jezelf ertoe weet te zetten om minstens 2x te gaan rijden :j

Herfst Op naar de mooie herfstkleuren

Siamsmeesje

Berichten: 1683
Geregistreerd: 15-06-09
Woonplaats: Het Zeeuwse Vlaanderen

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-04-19 10:22

Tafje schreef:
En @Samsmeesje: het rondjes rijden in de bak.. Dat is voor iedereen natuurlijk persoonlijk. Maar ik was/ben daar wel een beetje klaar mee.
Ga lekker een rit in het bos maken als het kan. Dat heb je meer afleiding, kijk lekker om je heen, luister naar de vogel,kijk naar de natuur, laat alles gewoon even gaan. Geen instructrice. Gewoon jij, je paard en de natuur. Dat werkt bij mij in ieder geval. :)

Dat zou ik graag als einddoel stellen, maar los van het feit dat er in de omgeving van stal geen bos te vinden is, is buitenrijden in België niet zomaar iets. Het schijnt iets met de brevetten te maken hebben, en onder begeleiding van de instructrice (die ze wel heeft) mogen we wel naar buiten, maar hier kan je bijna alleen langs de weg en soms tussen de weilanden/akkers. Bovendien vertrouw ik mezelf met die eigenwijze Tinker niet op de weg :n

Gelukkig is rijden in de bak hier wel iets anders dan wat je meestal verwacht. Hier staan 2 bakken vol met een vast en een verwisselbare hindernisbaan, dus er is genoeg afwisseling :j
Dat kan zelfs het simpele longeren tot een leuk spelletje maken :D

#Dorine92, wat is een schijtebak? Iemand die met knikkende knietjes toch maar doorgaat omdat iedereen verwacht dat ze dat doet? Of is dat iemand die zijn eigen veiligheid serieus neemt?
Ik ga voor het laatste, dan maar een schijtebak, mijn eigen veiligheid is me lief. Genieten staat daardoor nu op de eerste plek, serieus dressuur-werk op de tweede (ja, ik doe het ook graag, maar zonder wedstrijdambities) en de rest volgt naar behoefte. Paard-ruiter is een eenheid, en als ik me niet veilig voel, kan ik ook mijn paard geen veilig gevoel geven, en dan volgen de problemen vanzelf. Door mijn angst wil ik die graag voor zijn :j

Herfst Op naar de mooie herfstkleuren

Siamsmeesje

Berichten: 1683
Geregistreerd: 15-06-09
Woonplaats: Het Zeeuwse Vlaanderen

Re: Kletstopic voor angstige ruiters

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-04-19 15:13

Wat voor oefeningen zijn dat waar je mee test? Die kan ik dan misschien ook gebruiken om de Tinker eens te testen :)

Mijn instructrice vind het van gezond verstand getuigen als je durft af te stappen, daar is helemaal niets mis mee als het niet goed voelt voor je.

Herfst Op naar de mooie herfstkleuren

Siamsmeesje

Berichten: 1683
Geregistreerd: 15-06-09
Woonplaats: Het Zeeuwse Vlaanderen

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-04-19 16:46

Mieppony schreef:
pre flight check van parelli. Is je paard klaar om gereden te worden? ja, erop, nee, verder grondwerk.
En soms is paard er wel klaar voor, maar ik niet blijkt dan ;-(

Dank je, had ik nog niet van gehoord, dus ga erop googlen, en inderdaad, vaak ben ik ook niet klaar ;)

Herfst Op naar de mooie herfstkleuren

Siamsmeesje

Berichten: 1683
Geregistreerd: 15-06-09
Woonplaats: Het Zeeuwse Vlaanderen

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-04-19 15:10

maitestar23 schreef:
Hier inmiddels diagnose angststoornis, dus het is helaas compleet doorgeslagen.
Dus mensen doe alsjeblieft niet te vaak iets wat totaal niet goed voelt, het kan dan langzaam escaleren.

Ach, dat is echt heel vervelend voor je :(:)
Je moet je hoe dan ook echt zelf veilig blijven voelen, dus ik hoop dat je hier nog wat mee kunt, al is het langzaam.

Hier is inmiddels een nieuwe les geboekt op het nieuwe lespaard, een echte zwaan-kleef-aan dame, een Comtois, en verschrikkelijk lief <3
Zelfs het paaskamp van afgelopen week heeft ze met veel plezier gelopen, en alle kinderen waren zo veilig op haar. Volgende week mag ze ook weer spelen met de kinderen, maar ook een keer met mij :D

Herfst Op naar de mooie herfstkleuren

Siamsmeesje

Berichten: 1683
Geregistreerd: 15-06-09
Woonplaats: Het Zeeuwse Vlaanderen

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-04-19 17:21

Als jij met galopsprongen vooruit gaat, ga je nog altijd harder dan ik +:)+

Mijn instructrice is inmiddels zelf ook voorzichtig geworden met op vreemde paarden klimmen. Maar voor deze merrie heeft ze 7 uur Frankrijk in gereden, om na een rondje zich ook heel vertrouwd en veilig te voelen. Ik vertrouw dus wel op paardlief, die mij na twee keer ook al blijkbaar zo vertrouwd dat ze haar hoofd tegen me aanlegt en echt met me mee wil, ook al is mijn bijrijdpaard aan de beurt :')
Ja, ze is inmiddels al dik bewezen goud waard te zijn, ook voor de therapie-kinderen en ik denk dan ook niet dat ze snel meer zal verhuizen :j <3

Herfst Op naar de mooie herfstkleuren

Siamsmeesje

Berichten: 1683
Geregistreerd: 15-06-09
Woonplaats: Het Zeeuwse Vlaanderen

Re: Kletstopic voor angstige ruiters

Link naar dit bericht Geplaatst: 18-04-19 13:17

Goh wat gaat iedereen vooruit +:)+

Marley, ik ben ook hypermobiel, en volgens een reumatoloog heb ik een lichte variant van Ehlers-Danlos, de reumatoloog van m'n zus vond dat te ver en noemde het bij haar fybromyalgie. Maar ik heb nog nooit te horen gekregen dat paardrijden slecht voor me zou kunnen zijn. Alleen de fysiotherapeut zei dat als ik ooit pijn kreeg ik een stapje terug moest doen.

Iedereen duim voor me, morgenavond heb ik m'n eerste les op de Comtois-merrie op stal. Als ze is zoals op de eerste foto's, dan zou ik een heerlijk ontspannen rit moeten hebben voor het eerst in maanden....

Even een ander vraagje, want ik hoor best vaak dat jullie (net als ik) te weinig balans hebben. Ik doe relatief veel gymnastiek-oefeningen in het zadel daarom, en vraag me dus af wat jullie doen om de balans te verbeteren?

Herfst Op naar de mooie herfstkleuren

Siamsmeesje

Berichten: 1683
Geregistreerd: 15-06-09
Woonplaats: Het Zeeuwse Vlaanderen

Re: Kletstopic voor angstige ruiters

Link naar dit bericht Geplaatst: 18-04-19 17:49

Een hoop dingen die ik dus ook doe (bal, mindfulness, core oefeningen e.d.) en dan doe ik ook nog regelmatig de klassieke gym-oefeningen op het paard.

@marley93, Marfan is verwant aan Ehlers-Danlos weet ik, in hoeverre mijn aders zwakker zijn.... Zal vast wel iets zijn, ik loop heel makkelijk blauwe plekken op, en slaap daarom in m'n eentje op een klein 2-persoons bed (beweeg ook veel). Maar ik heb gelukkig nog nooit een waarschuwing gehad, en ik snap best dat er bij jouw dan een hoop door je hoofd gaat als je de controle kwijt bent :j

Mijn les is morgen, en is net verzet naar half 5, dus ben benieuwd. Ze is in ieder geval gigantisch lief <3

Herfst Op naar de mooie herfstkleuren

Siamsmeesje

Berichten: 1683
Geregistreerd: 15-06-09
Woonplaats: Het Zeeuwse Vlaanderen

Re: Kletstopic voor angstige ruiters

Link naar dit bericht Geplaatst: 20-04-19 16:02

Dat is heel jammer Laibadji....

Ik heb gisteren een kleine overwinning gehaald. De nieuwe Grande Dame van stal heeft mij zo'n heerlijke rit gegeven, dat ik het zelfs heb aangedurfd om alles los te laten (beugels en teugels) en ouderwets gymnastiek op het paard heb gedaan.
Zonder dollen, als ze zo rustig blijft, heb ik goede hoop dat ik mijn vertrouwen weer terug kan gaan opbouwen.

Herfst Op naar de mooie herfstkleuren

Siamsmeesje

Berichten: 1683
Geregistreerd: 15-06-09
Woonplaats: Het Zeeuwse Vlaanderen

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-04-19 10:33

maitestar23 schreef:
Man wat een idioot gedoe, ik ben onbewust constant bezig met wat zou kunnen gebeuren... Zoals gister vooral bang om onder de voet gelopen te worden in bijv. een schrikreactie van haar kant, terwijl ze zo'n beetje bomproof is.

Als ik dit lees, vraag ik me af waar ze loopt ten opzichte van jou? Want ik kan me best voorstellen dat je angst hebt om onder de voet gelopen te worden als ze bv direct achter je loopt.
Mijn bijrijdpaard had dat bij de vorige eigenaar ook geleerd, en eerlijk gezegd, ik vond en vind dat een levensgevaarlijke positie. Inmiddels loopt hij schuin achter me, en dat voelt een stuk veiliger. Als hij schrikt kan hij naar voren en wordt ik niet onder de voet gelopen.

Het is misschien niet veel hulp, maar ik weet dat alle kleine beetjes kunnen helpen.

Herfst Op naar de mooie herfstkleuren

Siamsmeesje

Berichten: 1683
Geregistreerd: 15-06-09
Woonplaats: Het Zeeuwse Vlaanderen

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-06-19 18:16

Hier gaat het voor nu weer eens de goede kant op. Gisteren zowaar een hele les zelf gereden, nog wel aan het touwtje, maar zelfs bij wat aarzelingen van het paard gewoon zelf er doorheen kunnen rijden. Dat was lang geleden. Nu werken aan weer los door de baan kunnen sturen.

@ Laibadji, dit soort mensen zou ik niet meer als rijgezelschap willen. Juist van andere paardemensen verwacht ik begrip bij angst, omdat zij juist zouden moeten weten hoe gevaarlijk dat kan uitwerken met een paard.
Fijn te horen dat er tenminste 1 persoon wel zo verstandig was om bij je te blijven, en dat je paard zich niet liet gek maken.

@Tianbelli, ik heb ook het probleem dat ik niet zo hoog meer kan opstijgen van de grond, maar dan omdat ik hypermobiel ben. Teveel risico dat ik mezelf blesseer.
Mijn instructrice (ook in België) is ook zeer zuinig op haar paarden, en ze heeft dan ook twee van deze blauwe 4-traps-opstaphulpen staan. De hoogste tree is minstens 75 cm, en ik kan zonder moeite op de Comtois stappen zonder de beugels te gebruiken. Ze zijn wat prijzig, maar volgens mijn stalhoudster één van de betere investeringen geweest :j
https://www.google.com/search?newwindow=1&q=opstaphulp+4+treden&tbm=isch&source=univ&client=firefox-b-d&sa=X&ved=2ahUKEwiJ6PfIs-TiAhWRZFAKHde8DDsQsAR6BAgFEAE&biw=1280&bih=860

Herfst Op naar de mooie herfstkleuren


Siamsmeesje

Berichten: 1683
Geregistreerd: 15-06-09
Woonplaats: Het Zeeuwse Vlaanderen

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-06-19 07:29

Olikea schreef:
Jeetje siamsmeesje... wat een rot rit, ik ben altijd van het principe samen uit samen thuis, dus ook een tempo waar iedereen zich prettig bij voelt. Ik kan me voorstellen dat je hier mee zit.
Heb je het wel uitgesproken naar de mensen waar je mee reed?

Hier komt er echt vooruitgang geloof ik.
Vanavond had ik les, en ik was zelfs mijn air vest vergeten.
Gio was het echt aan het uithangen, steeds richting de uitgang trekken (en laat dat nu net mijn angst zijn, weer door hekken en draden gaan)
Maar mijn lesjuf heeft me echt goede handvatten gegeven waarmee ik kan voorkomen dat hij zich sterk maakt, en ik heb het elke keer kunnen opvangen. 1-0 voor mij.
Al met al een fijne les gehad, pittig maar leerzaam.

Ik had geen rot rit gelukkig, ik ga momenteel juist weer vooruit. Helaas was Laibadji degene met het vervelende gezelschap. En ik ben net als jij, samen uit = samen thuis, je wilt immers dat iedereen het leuk heeft. Daarom vind ik uitlachen omdat iemand niet durft ook een grote no no, simpelweg omdat ik uitga van safety first.

Fijn om te lezen dat jij ook weer een stukje vooruit bent gegaan. Die kleine dingen zijn bij mij vaak de boostjes voor het zelfvertrouwen :j

Herfst Op naar de mooie herfstkleuren


Antwoord op onderwerpPlaats een reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: xxxmh en 7 bezoekers