Kletstopic voor angstige ruiters

Moderators: C_arola, Dyonne, Apple, Coby, petraaken

Antwoord op onderwerpPlaats een reactie
 
 
Britt_xxx
Berichten: 58
Geregistreerd: 05-03-19

Link naar dit bericht Geplaatst: 15-07-19 16:55

Ik heb niet alles hier gelezen, maar wel herkenbare dingen gevonden. Ik vrees dat ik me hier ook moet melden. Wellicht kunnen jullie mij een steuntje in de rug geven. :P
Op mijn manege rijden we vrijwel altijd op een vast paard, en ik ben sinds een week of 10 overgestapt op een 6-jarige PRE ruin. Lief ding, zit heerlijk, maar heeft weinig balans en gaat in de galop nogal hard. Op zich geen probleem, dat gaat al steeds beter. Nu is hij alleen drie weken terug met mij aan de kletter gegaan. -O- Hij was heel de les al heet, beetje wegspringen, aangaloperen ipv draven, maar allemaal prima uit te zitten. Bij het uitstappen met lange teugel (als in, ik had de teugels echt aan het einde vast) vertrouwde ik het niet helemaal en hield ik voor de zekerheid mijn bokriempje vast. En ja, daar ging hij. Van rustige stap binnen twee passen in volle galop, met lange teugels. Het grappige is, ik ben er door mijn riempje niet eens afgevallen, was op het moment zelf niet eens bang. Maar nu, de twee keer dat ik er weer op moest, zo bang geworden. Ik durf mijn riempje dus niet los te laten. Dat rijdt niet echt makkelijk. :+ Hij heeft de afgelopen twee keer geen stap verkeerd gezet, wel heel kijkerig. Hoe kom ik hiervan af? We moeten nog 1 keer rijden en dan gaan de paarden met vakantie, en ik zou het graag goed afsluiten en gewoon zonder riempje rijden. Iemand tips?


Britt_xxx
Berichten: 58
Geregistreerd: 05-03-19

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-07-19 12:03

Laibadji schreef:
Britt_xxx: gewoon proberen en blij zijn met 1m zonder riempje en zo stelselmatig opbouwen. Desnoods kan er iemand naast je stappen zodanig dat je jezelf iets veiliger voelt. Denk ook het positieve. Je hebt het uitgezeten en je bent niet gevallen. Dat is knap! Dit moet je vooral onthouden. Denk: 'he ik kan dit uitzitten.'

Je komt er wel!


Dankjewel voor de tips! Ik vind het ook zo stom van mezelf. Was ik er nou hard afgevallen, maar er is feitelijk niets gebeurd en toch ben ik zo bang...


Janneke2 schreef:
Eerst een opmerking over barokke paarden, en dan over angst.

Ik rijd met veel plezier Spanjaarden, maar ik vind het wel jammer als zo'n jonkie dat weinig balans heeft al manegelessen moet lopen inclusief galop. Galop is in principe hun beste gang, maar graag eerst balans en dan kracht opbouwen en dan die mooie barokke galop.... (Ipv knetterhard....)
Maar daar kun jij weinig aan doen - ze hebben dit dier gekocht en hij moet toch de kost verdienen.

En typisch wat je schrijft over angst. Opeens slaat het toe.
De bravert heeft wellicht je spanning gevoeld (en is dus kijkerig) en het verstand kan constateren hoe braaf hij is - maar angst is iets instinctmatigs en trekt zich daar niets van aan.

Wat precies is voor jou 'goed afsluiten met het riempje los'...?
Angst is je overlevingsinstinct.
Willen 'dat je het kan' is dan vooral druk zetten (wat je instinct beslist niet zal herkennen als iets positiefs).

Heb je idee├źn over wat jou in het zadel een gevoel kan geven 'dat het gewoon goed is'?
Paard aan de longe, iemand er naast, rustige muziek afspelen, een bodyprotector - of juist weer iets heel anders...?


Ben ik met je eens, hij is nog jong en zou eigenlijk beter opgeleid moeten worden voordat hij in de lessen werd gebruikt. Ik moet er wel bijzeggen dat hij door ervaren ruiters gereden wordt, en dat ik de enige wat "mindere" ruiter ben rijtechnisch. Op zich is zijn balans al geweldig verbeterd, in stap en draf is hij nagenoeg recht en komen we keurig de hoeken door, en galop rechtsom ook wel. Alleen linksom blijft een klein rampje, voor mij dan tenminste. Dus eigenlijk sla ik dat de laatste lessen over.

Ik vraag me ook af of hij daadwerkelijk kijkerig is, of dat ik dat denk omdat ik er nu veel meer op gespitst ben "oh zijn hoofd gaat omhoog, oh hij spant een beetje aan, gaat hij ervan door?" Ik denk dat jullie om zijn kijkerigheid zouden lachen. :')

Voor mij goed afsluiten zou zijn, net zoals voor ons avontuurtje tijdens stap en draf gewoon mijn riempje los, zoals ik altijd al deed. En niet bij ieder kijkje denken oh god daar gaat ie. Een bodyprotector is een hele goede! Die ga ik de komende tijd aanschaffen, alleen niet meer voor zaterdag waarschijnlijk. En verder zit ik ook aan een stijgbeugelriem om zijn nek te denken, dat ik iets makkelijk vast kan grijpen. En ik ben mij aan het verdiepen in het vallen, dus als ik ga, hoe je het beste kan vallen. Dat heeft mij ook veel rust gegeven tot nu toe.

Britt_xxx
Berichten: 58
Geregistreerd: 05-03-19

Link naar dit bericht Geplaatst: 20-07-19 21:19

Janneke2 schreef:
Helder doel...!
Maar soms hebben doelen rondom angst de neiging om eisen te worden (= meer stress te geven).
Vooral ook omdat niet iedereen evenveel benul van angst heeft - onbekend maakt onbemind en dan wordt je overlevingsinstinct dat overijverig is aangeduid als stom en wat al niet.
---
Ik heb standaard de balansteugel met een riempje vast aan het zadel, meestal hangt het ding los om de schouders/ voor de boeg. Gaan er dingen mis, kan ik mijzelf vastgrijpen - en je kunt er ook mee rijden (links rechts verzamelen en ho).


Bedankt voor je reactie! Dat van die eisen herken ik... Dat geeft alleen maar meer stress omdat je het zo graag wil, en moet van jezelf, maar dat het gewoon niet gaat...

Een kleine update: vanmorgen mijn laatste les gehad voor de zomer. Paardlief had helaas zijn ijzer eraf geschopt, en mocht niet lopen vandaag. Dus een ritje gemaakt op de vrijwel bomproof Fries die ik hiervoor heb gereden. Oh, wat een verademing. <3 Ik heb zo genoten. Bliksem, onweer, keiharde regen op het dak, meneer stapte onverstoord door en heeft mij zoveel vertrouwen gegeven. Heerlijk. Ik heb aangegeven aan mijn instructrice dat ik na de vakantie graag weer op de Fries wil. Toch even de druk eraf en genieten van mijn hobby. *\o/*


DewiRox schreef:
Als ik dit allemaal zo lees vraag ik mij toch af wat dan maakt dat jullie wel willen blijven rijden. Het lijkt mij verschrikkelijk om iets te doen waar je zo angstig voor bent/waar zoveel om te doen is. Voor mij is paardrijden echt ontspanning, tuurlijk denk ik ook wel eens 'oef, als dat maar goed gaat', maar om er op zo'n manier bezig mee te moeten zijn als wat ik bij de meeste hier lees lijkt mij ontzettend vermoeiend.

Vooral erin genieten als je deze angst niet hebt! Het is moeilijk te begrijpen als je het zelf niet hebt vrees ik. Ik word nog steeds zo gelukkig van paardrijden, als ik na de les afstap en met een voldaan gevoel naar huis ga. Daarom doe ik het dus nog! :)


Britt_xxx
Berichten: 58
Geregistreerd: 05-03-19

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-08-19 16:03

SusanH schreef:
Ik ben vandaag weer gevallen. Baal enorm want we gingen juist zo fijn.


Oh nee, wat is er gebeurd? -O-
Ben je er daarna nog opgestapt?


Antwoord op onderwerpPlaats een reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Capriootje, Larissa123, Marije_1997, Regendans, Tango1979 en 6 bezoekers