Kan een paard echt van je houden?

Moderators: Apple, Pistasche, C_arola, Nicole288, Coby, Dyonne

Antwoord op onderwerpPlaats een reactie
 
 

pien_2010

Berichten: 22969
Geregistreerd: 08-12-10
Woonplaats: Limousin

Link naar dit bericht Geplaatst: 02-05-19 18:54

Citaat:
Kan een paard echt van je houden?


Ja! Paard was naar Frankrijk verhuisd want we hadden echt (even) geen tijd voor hem. Het ging hem heel erg slecht. Dus wij na paar maanden er achter aan. Ik schrok van hem. Hij was heel heel erg ziek en enorm depressief.
Ondanks dat hij amper kon lopen, ben ik erop geklommen (intuïtief) en ben met hem gaan stappen. Alleen maar verteld hoe geweldig ik hem vond en hoe gelukkig dat we bij elkaar waren. Hij was zo depressief dat ik amper of geen contact kreeg. Toen ik hem weg zette terug in de kudde na een stevige kroel, zag ik iets blij flikkeren in zijn ogen. "Het komt goed zei ik tegen mijn ongelovige vriendin". De andere dag kwam ik weer. Paard stond in een enorm veld (uit beeld ergens diep beneden in het bos). Ik riep onze vertrouwde roep. Blij en hinnikend kwam hij aan gelopen. Na een week was hij bij aan het komen, en draafde en galoppeerde we weer. Hij was weer ons blije ei.
Vanaf dat moment gingen we hem regelmatig opzoeken in Frankrijk. Ooit mijn vriendin verteld dat we 's avonds aan zouden komen. We waren zonder het te zeggen een dag eerder vertrokken en dus overnacht. In de ochtend rond 11.00 uur kwamen we aan. Mijn vriendin vertelde tegen haar man: "Pien komt zo aan, kijk maar Hercule heeft al zijn merries mee naar boven genomen, dat heeft hij nog nooit gedaan". 15 Minuten later reden we het erf op en onze vent stond al luid te hinniken aan het hek.

Ooit naar Nl gegaan, en paard stond hier in Frankrijk te logeren bij onze smid. Na twee weken kregen we telefoon. We moesten maar terug komen, want Hercule had heimwee (onze nuchtere smid := ). Dit ook gelijk gedaan.

En Polie, die houdt ook van ons en wij van haar, maar zij totaal anders. Meer als een diertje en zeker niet zoals Hercule van mij houdt. Zij vindt het prima als ze uit logeren gaat en is altijd blij als we er zijn, maar niet echt zoals Hercule. Hercule en ik, onze liefde over en weer, is heel diep en oprecht. Van Polie houd ik meer als zij van mij, tenminste dat denk ik. Zij vind het allemaal wel best en OK en natuurlijk is ze altijd blij om me te zien. Maar voor mij is dat voelbaar een totaal andere emotie als bij Hercule.
Dus ik denk dat paarden echt oprecht en volledig voor hun mens kunnen gaan en ervan kunnen houden, maar dat zeker niet voor alle paarden is weg gelegd.


pien_2010

Berichten: 22969
Geregistreerd: 08-12-10
Woonplaats: Limousin

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-04-20 14:05

Suzanne F. schreef:
Paarden kunnen een vertrouwensband hebben met mensen maar houden van zoals mensen dat kunnen daar geloof ik niet in. Paarden kunnen wel hechten aan personen die ze eten geven en die goed voor ze zijn. Dat is hun manier van houden van. Maar als iemand anders dit overneemt en goed voor ze is en eten geeft, dan vinden ze die persoon ook gewoon lief.
Sommige mensen hebben dit ook trouwens maar dat terzijde.


Ik denk dat dit voor de meeste paarden geldt.

Mijn Hercule hield echt van mij en ik van hem. Altijd als we elkaar langere tijd niet zagen werd hij ziek van heimwee. Ik bespaar je de verhalen, maar het is echt waar. Als ik er dan weer was, dan was het goed. Hercule was mijn once in a life time paard. Een verhaal dan. Ooit toen we hem zouden opzoeken toen hij in de Pyreneeën een tijdje woonde. We waren toch eerder uit Nederland vertrokken en hadden overnacht, waardoor we 's ochtends vroeg al in het verre zuiden zouden aankomen ipv in de avnod. Hercule nam altijd zijn kudde 's middags mee naar het woonhuis van mijn vriendin.
Toen stond hij er om 10.00 uur met zijn dames waarop mijn vriendin verschrikt tegen haar man zij: "Pien komt er zo aan en niet vanavond zoals afgesproken want Hercule weet het al". Een uurtje later reden we het erf op en Hercule was buiten zinne van vreugde en ik ook. We hadden elkaar te lang niet meer gezien. Altijd als ik aankwam stond hij boven op me te wachten met zijn dames.
[IM] Hercule ♥ 21 jaar mijn soulmate

Polie is gewoon paardje en daar klopt jouw beschrijving op.

Chico is net hier en onze band wordt hechter en hechter. Maar of hij ook echt van mij gaat houden, dat zal de tijd moeten leren. Nu nog niet in elk geval. Hij is erg op mij gesteld en ik op hem.

pien_2010

Berichten: 22969
Geregistreerd: 08-12-10
Woonplaats: Limousin

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-09-20 11:05

anjali schreef:
en ik zie ook wel eens bij een paard dat die jaloers wordt als zijn baasje een ander paard gaat knuffelen en zeker wat lekkers geven!
Dat heeft niets met liefde te maken, dat is jaloezie.
Dat doet Polie ook, als ik in de kudde komt en ik roep haar, dan stuurt ze alle paarden naar achteren zo van "die benne van mên" en dan is ze lelijk hoor naar de groep.
Liefde vind ik echt als je paard zo graag bij je is, dat hij ongelukkig wordt als je op vakantie bent of zoals Hercule op je staat te wachten met zijn kudde als je hem gaat bezoeken in Frankrijk. Meestal een uur van te voren bracht hij zijn dames naar boven. Heel bijzonder en als we elkaar zagen waren we zo vreselijk gelukkig allebei. Of toen hij bij de smid logeerde, dat de nuchtere Fransman tegen zijn vrouw zei: "Je moet Pien laten weten dat ze naar huis moet komen. Het gaat niet goed met Hercule hij mist haar := ". Ben toen ook gelijk eerder naar huis gekomen daar hij al een keer zo ziek was geworden toen hij voor lange tijd in Frankrijk stond.


Antwoord op onderwerpPlaats een reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 bezoeker

cron