Meisje stopt met eten en drinken

Moderators: EvelijnS, benangelique, Hanmar, Polly, Shanna, khirshanta, Dani

 
 
Maartje1990

Berichten: 19352
Geregistreerd: 05-06-06
Woonplaats: Kessel (Limburg)

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-06-19 22:48

secricible schreef:
Ricie schreef:
Pffoee, heftig artikel. Vind het erg dat het hier in Nederland zo ver moet en kan komen.....


Misschien begrijp ik je verkeerd, maar bedoel je dan dat je vindt dat hulpverlening gefaald heeft bij dit meisje? Of dat je het hizar vindt dat ze geen euthanasie heeft gekregen?


Als ik ook mag reageren vind ik beidde. Ggz kan mijn inziens vele malen beter. Maar ik vind dat euthanasie ook een keuze zou moeten zijn voor mensen die kampen met een ziekte zoals depressie.

[LZP] Getrouwd dankzij bokt
''Pak m'n hand maar''
spelvouten worten mede mogeluk gemaakt door mein moobiel :) excuses voor het ongemak
[BB-HK] [VOLG] konijnenparadijs in de maak!


elnienjo

Berichten: 479
Geregistreerd: 22-05-19

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-06-19 22:52

Whale schreef:
Ik ben altijd van mening, je wordt al zonder toestemming op deze wereld gegooid, dus als je vind dat het klaar geweest is, dat je zelf mag bepalen wanneer het klaar is. En hoe fijn zou het niet zijn als dat op een vredige manier gedaan kan worden.

Daar ben ik het helemaal mee eens! Ik heb zelf ook chronische depressies en heb ook periodes dat ik liever niet meer wakker zou worden. Het leven wordt heus niet op miraculeuze wijze beter door therapie en pillen en dood gaan we uiteindelijk allemaal.

Avalanche81

Berichten: 3382
Geregistreerd: 28-04-16

Re: Meisje stopt met eten en drinken

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-06-19 00:48

Mijn moeder is depressief geweest, tot het punt dat ECT niets meer deed. Ik weet hoe dat eruit ziet, en ik geloof zonder meer dat het meisje levensmoe was. Dat is een vreselijk iets om te zien, het is net of je niet eens meer met degene praat die je kent en liefhebt, maar een schaduw van die persoon. Iemand die er enigszins op lijkt........

Ik ben er heel vaak huilend vandaan gekomen.

Of de hulpverlening gefaald heeft, weet ik dus niet, er is weinig wat je op dat punt nog kunt doen. Als mens........ het enige wat wij nog konden was van haar houden, eromheen staan, en dat hebben we met de hele gemeente ook gedaan. Later komen er dan wel woorden, op dat moment zijn woorden gewoon te dun en te smal.

Ik hoop dat ze neit alleen heeft hoeven gaan. Dat er mensen bij zijn geweest die van haar hielden, tot het laatst aan toe.

Mijn moeder is beter geworden. Het was heel wonderlijk, opeens ging ze vooruit, en nu zijn we zelfs niet meer bang dat ze depressief wordt. Maar mijn moeder wist dat wij er waren. Dat we van haar hielden. En ook al kon ze het toen niet uitdrukken, ze is er dankbaar voor geweest, en nog.

Ik hoop dat mensen dit meisje of haar ouders niet veroordelen, maar liefdevol en begripvol zijn, ook in deze dingen.

Sunnda
Berichten: 5389
Geregistreerd: 28-12-06

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-06-19 01:05

Ik begrijp dan ergens wel weer dat ze geen euthenasie wilde plegen.
Ze was zoals ik het las een gewoon meisje tot haar 11e en daarna ging het mis door twee verkrachtingen.
Ze was toen 14 meende ik te lezen.
Dat is een gruwelijk trauma voor zo'n jong meisje, niet te bevatten.
Maar natuurlijk hoop je voor zo'n jong iemand dat ze toch een weg kan vinden waarin dat trauma meer op de achtergrond aanwezig is, zeker als ze wat ouder wordt en haar hersen dus ook volgroeien..moeilijk hoor om over zulke dingen te denken.

Ik vond het vooral erg dat bij zo'n immens trauma de zorg zo slecht is.
Zo'n klein meisje dat kliniek na kliniek ingaat omdat de ene kliniek dat wel kan behandelen, maar het andere niet en dan moet je weer door..

Vreselijk! Je zou toch denken dat een integrale aanpak op 1 locatie te verwezenlijke moet zijn voor jonge mensen, kinderen nog, met zo'n enorm verdriet en pijn.

Eigenlijk hoop ik alleen maar dat ze haar rust gevonden heeft en haar ouders dit een plekje kunnen geven.

Betteke

Berichten: 2296
Geregistreerd: 13-06-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-06-19 01:15

Ik vraag me dan serieus af hoeveel van jullie euthanisatie van dichtbij hebben meegemaakt. Als het om paarden gaat moeten we eindeloos doorgaan met behandelen, maar volgens bokt moeten mensen als het maar even kan en even willen een spuitje krijgen. Ik vind dit stuitend. Hebben jullie enig idee hoeveel impact euthanasie heeft?

Temgijten 2013 Diezaajn L vindt verliezen lekker
Beter een grote bek dan een bekrompen geest

alice0cullen

Berichten: 1517
Geregistreerd: 20-12-11
Woonplaats: Deventer

Re: Meisje stopt met eten en drinken

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-06-19 02:13

Tuurlijk is er besef over de impact van euthanasie. Ik denk niet dat dit niet doorgepraat is met familie en eventuele vrienden. Sterker nog, ik denk dat ze hier heel lang over gepraat hebben. Het leven is niet altijd maar een gift. Ik heb zelf heel veel periodes waar echt niet meer verder wil. En om nou te zeggen dat de psychische hulpverlening zo enorm goed is in Nederland.

Uit eigen ervaring zijn de therapieën die worden aangeboden in Nederland ook echt niet zaligmakend. Hoevaak ik niet ben uitgemaakt voor van alles en nog wat, de medicijn combinaties waarop ik moest functioneren volgens de artsen. De eindeloze behandelingen die steeds vroegtijdig werden afgekapt omdat ze het ineens niet meer wisten. Ik ben te complex, ik ben niet bereid mee te werken, ik ben toch al kapot, ik moet er maar mee leren leven. Allemaal dingen die mij meerdere keren zijn gezegd. Ik hoop oprecht ook niet dat ik oud wordt, moet er niet aan denken om 40 of 50 te worden.

Bij zelfmoord en euthanasie hoor ik vaak dat er rekening gehouden moet worden met de impact op de nabestaanden, en dit vind ik altijd zo cru. Dat iemand maar moet doorleven met de meest verschrikkelijke gedachtes en trauma's omdat familie leden het anders moeilijk vinden lijkt het soms wel.

Van een ruin kan je eisen, aan een hengst kan je het vragen en bij een merrie moet je 3-voudig schriftelijk verzoek indienen.

Riding: The art of keeping the horse between you and the ground.


Nabster

Berichten: 1274
Geregistreerd: 06-10-16

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-06-19 02:42

Misschien zijn sommige zaken ook gewoon niet te genezen. Ik lees steeds dat de zorg tekort is geschoten, maar dat is nogal een uitspraak.

Ik denk echt dat sommige leed te groot is om te dragen

Denken moet je aan een paard overlaten, die heeft een groter hoofd.

sanso

Berichten: 5057
Geregistreerd: 20-12-10
Woonplaats: Timboektoe

Re: Meisje stopt met eten en drinken

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-06-19 06:11

Ik heb euthanasie van heel dichtbij gezien (opa) en geloof mij, soms is dat écht de beste optie voor een mens. Het is heel vredig gegaan en iedereen vond het de beste keus, tot op de dag van vandaag.

En toen pakte god de beste paarden bij de puntjes van de oren vast en doopte hij ze in gouden verf. En zo werd het fjordenpaard geboren :D

Onali
Berichten: 13800
Geregistreerd: 16-03-06

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-06-19 06:39

Betteke schreef:
Ik vraag me dan serieus af hoeveel van jullie euthanisatie van dichtbij hebben meegemaakt. Als het om paarden gaat moeten we eindeloos doorgaan met behandelen, maar volgens bokt moeten mensen als het maar even kan en even willen een spuitje krijgen. Ik vind dit stuitend. Hebben jullie enig idee hoeveel impact euthanasie heeft?


Ik denk dat jij dit verkeerd ziet.
Juist omdat we bij onze dieren ten aller tijde een uitweg hebben kunnen we nog even doordokteren, helaas bij mensen niet.

Waarom en vooral voor wie moeten we doorleven als jij of ik het leven niet meer zien zitten?
Als ons paard de rest van zn leven kreupel blijft of pijn blijft houden willen we hem dat besparen.
Maar een mens moet er maar mee leren leven??

Ze noemen mij tante omdat medeplichtige klinkt als een slechte invloed.

Margee

Berichten: 5574
Geregistreerd: 19-08-01
Woonplaats: Kortenhoef

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-06-19 07:16

Er wordt hier gesteld dat de hulpverlening gefaald heeft maar is er wel altijd hulp te geven? Ik heb zelf nooit zoiets meegemaakt, niet persoonlijk en niet in mijn omgeving. Maar als ik kijk hoe moeilijk ik het bij mijn dieren heb gevonden hierover te beslissen, hoe moeilijk moet het dan zijn om het voor naasten mee te maken. En uit te voeren voor b.v. een arts. Hulpverleners hebben dit vak gekozen om hulp te verlenen, maar ook dat lukt niet altijd. Ik denk echter wel dat men daar hun best voor doet en dat moet ook heel moeilijk zijn als dan niet lukt en de pijn van mensen mee te maken. Het lijkt mij een vreselijk moeilijk beroep......

Jennyj01
Berichten: 4378
Geregistreerd: 25-02-14

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-06-19 07:40

Ik vind het een heel verdrietig verhaal. Maar toch heb ik er ook heel veel vragen bij. Dus misschien moet ik het boek toch maar eens gaan lezen ondanks dat het niet mij genre is. Het meisje is op haar 11e aangerand en op haar 14e verkracht. In en in triest en traumatiserend. Maar dan jaren zijn behandeld meerdere keren zijn uitbehandeld en minstens 20x ECT. En vervolgens op je 17e al zo ver zijn dat je 100% zeker bent van euthanasie. Hoe dan? Het lijkt een enorm tijdsbestek maar als je het tegenover het enorme trauma zet dan is het een periode van niks.

upendo

Berichten: 19454
Geregistreerd: 19-02-08

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-06-19 07:56

Jennyj01 schreef:
Ik vind het een heel verdrietig verhaal. Maar toch heb ik er ook heel veel vragen bij. Dus misschien moet ik het boek toch maar eens gaan lezen ondanks dat het niet mij genre is. Het meisje is op haar 11e aangerand en op haar 14e verkracht. In en in triest en traumatiserend. Maar dan jaren zijn behandeld meerdere keren zijn uitbehandeld en minstens 20x ECT. En vervolgens op je 17e al zo ver zijn dat je 100% zeker bent van euthanasie. Hoe dan? Het lijkt een enorm tijdsbestek maar als je het tegenover het enorme trauma zet dan is het een periode van niks.

Wat is je vraag?

Hoe je op je 17e al zeker kunt zijn van je wens om te sterven? Hoe er na zo'n "korte" periode "opgegeven" is? Of iets anders?

Fie <3

Jennyj01
Berichten: 4378
Geregistreerd: 25-02-14

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-06-19 07:57

Onder andere. Hoe je al meerdere keren kunt zijn uitbehandeld. Hoe al deze behandelingen die ze gehad heeft in deze korte periode passen.
Laatst bijgewerkt door Jennyj01 op 13-06-19 07:57, in het totaal 1 keer bewerkt

Cer

Berichten: 19278
Geregistreerd: 22-10-01

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-06-19 07:57

Betteke schreef:
Ik vraag me dan serieus af hoeveel van jullie euthanisatie van dichtbij hebben meegemaakt. Als het om paarden gaat moeten we eindeloos doorgaan met behandelen, maar volgens bokt moeten mensen als het maar even kan en even willen een spuitje krijgen. Ik vind dit stuitend. Hebben jullie enig idee hoeveel impact euthanasie heeft?


Een beetje off topic maar toch niet.. hier wil ik toch even op inhaken.

Ook bij paarden moet je stoppen met behandelen.. juist met mensen wordt er imo veel te lang doorgegaan..
En mensen kunnen bedenken of ze niet meer willen, dat kunnen dieren dan weer niet.

En ik heb geen idee hoeveel impact euthanasie heeft, is dat anders als wanneer iemand voor de trein springt of niet meer wil eten of drinken? En op wie heeft het impact dan? :)

Ik vind het schrijnend dat je als mens een waardig manier om ermee te stoppen, ontnomen wordt. Imo moet iemand dat echt helemaal zelf weten. Het beredeneren dat iemand zich misschien ooit beter gaat worden vind ik vergelijkbaar met kijken in een glazen bol en eigenlijk alleen van belang voor naasten, niet voor de persoon zelf.

Heel dapper van dit meisje en wat een ellende als je het besluit.. ;(

boyca
Berichten: 577
Geregistreerd: 14-12-11

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-06-19 07:58

Weet je hoeveel impact een lijdensweg heeft...

_San87_

Berichten: 19160
Geregistreerd: 18-05-09
Woonplaats: Het strand

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-06-19 08:01

Whale schreef:
Het moest mij trouwens ook denken aan een documentaire over een meisje uit België die uiteindelijk wel een euthanasieverklaring heeft gekregen. Zij kampte al sinds ze een klein meisje was met een zware depressie. Na een heel lang traject kreeg zij toestemming. Uiteindelijk op de dag van de euthanasie besloot ze om het toch niet te doen, maar het gaf haar zoveel rust dat ze nu in ieder geval elk moment kon zeggen "en nu is het klaar." Als ik mij goed herinner is België ook het enige land waar dit tot nu toe mogelijk is.

Ik ben altijd van mening, je wordt al zonder toestemming op deze wereld gegooid, dus als je vind dat het klaar geweest is, dat je zelf mag bepalen wanneer het klaar is. En hoe fijn zou het niet zijn als dat op een vredige manier gedaan kan worden.

Nederland, België en Luxemburg kennen mogelijkheid tot euthanasie voor mensen die zowel lichamelijk als geestelijk uitzichtloos lijden.

*Burp*

quera

Berichten: 13056
Geregistreerd: 10-02-05
Woonplaats: Zuid-Holland

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-06-19 08:04

Betteke schreef:
Ik vraag me dan serieus af hoeveel van jullie euthanisatie van dichtbij hebben meegemaakt. Als het om paarden gaat moeten we eindeloos doorgaan met behandelen, maar volgens bokt moeten mensen als het maar even kan en even willen een spuitje krijgen. Ik vind dit stuitend. Hebben jullie enig idee hoeveel impact euthanasie heeft?

Ik ben er zelf mee bezig om dat te regelen.. dichtbij genoeg...
‘Gelukkig’ is het bij mij kanker er zal ik deze makkelijker krijgen...
psychisch lijden is veel moeilijker een vaste criteria voor te krijgen omdat dit voor iedereen anders is.

9-10-2015 is A. Geboren <3
29-06-2018 is S. Geboren
<3

Cer

Berichten: 19278
Geregistreerd: 22-10-01

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-06-19 08:06

Waar ik eigenlijk net aan voorbij ging is, wat ook blijkt uit het bericht van de ouders, de onbetrouwbaarheid en het kort-door-de-bocht gaan van journalisten..
Hoe moeilijk is om te checken wat je opschrijft.. (en welk ander nieuws is 'niet helemaal' waar.. :\ )

NB, ik moet ook de mogelijkheden gaan bekijken, in onze familie is het dementie. Gezien ik straks de laatste overlevende van mijn familie ben, is er niemand om op me te letten als ik dwaas over straat loop. Als er dan ergens vast ligt dat ik 'dood mag' zou ik nu al een heel stuk geruster zijn.. :\
(maar dit is off topic..)

_San87_

Berichten: 19160
Geregistreerd: 18-05-09
Woonplaats: Het strand

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-06-19 08:09

Jennyj01 schreef:
Ik vind het een heel verdrietig verhaal. Maar toch heb ik er ook heel veel vragen bij. Dus misschien moet ik het boek toch maar eens gaan lezen ondanks dat het niet mij genre is. Het meisje is op haar 11e aangerand en op haar 14e verkracht. In en in triest en traumatiserend. Maar dan jaren zijn behandeld meerdere keren zijn uitbehandeld en minstens 20x ECT. En vervolgens op je 17e al zo ver zijn dat je 100% zeker bent van euthanasie. Hoe dan? Het lijkt een enorm tijdsbestek maar als je het tegenover het enorme trauma zet dan is het een periode van niks.

Ze had niet alleen PTSS, maar ook zware depressies en anorexia en deed aan automutilatie. Naast geestelijk, was zij lichamelijk ook kapot.

Zij is tig keren opgenomen geweest, sowieso een aantal keren na zelfmoordpogingen te hebben gedaan, waarna zij gedwongen gevoerd werd, in een scheurjurk in de isoleer zat. Dan heb je al PTSS en dan word je ook nog als crimineel behandeld. Nog niet gesproken over hoe zwaar traumabehandeling is, niet iedereen heeft daar de kracht voor.

Het lijkt snel, maar ergens snap ik het wel. Zij wilde een einde aan het lijden, zowel door haar trauma's als aan het lijden van kliniek in en uit zijn geweest.

*Burp*

upendo

Berichten: 19454
Geregistreerd: 19-02-08

Re: Meisje stopt met eten en drinken

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-06-19 08:13

Mijn mening is dat een residentiële plaatsing voor elke jongere sowieso al traumatiserend is. Als je al PTSS hebt en je ligt alleen in een scheurjurk in de separeer, dan ben je alleen met je hoofd en voel je je verlaten door alles en iedereen. Niet echt kwaliteit van leven.

Fie <3

Cowgirl

Berichten: 21288
Geregistreerd: 04-03-01
Woonplaats: Vulcan

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-06-19 08:34

Nabster schreef:
Misschien zijn sommige zaken ook gewoon niet te genezen. Ik lees steeds dat de zorg tekort is geschoten, maar dat is nogal een uitspraak.

Ik denk echt dat sommige leed te groot is om te dragen



Ik viel er ook een beetje over dat er best makkelijk gezegd word dat de zorg dan gefaald heeft. Beetje makkelijke uitspraak als blijkt dat het meisje al vele trajecten heeft doorlopen. Dat hebben ze niet gedaan om haar te pesten en ik denk dat het als hulpverlener ook behoorlijk frustrerend is als je iemand niet kan helpen. Daar heb je immers voor geleerd en is je passie.

Ik ben het met je eens dat sommige zaken gewoon niet te genezen zijn. Depressie is ook een ziekte net als kanker. Maar ik vind in deze gevallen dan wel dat euthanasie wel mogelijk moet zijn ook al ben je 17.

Maar ik denk dat we in Nederland(belgie/luxemburg) blij mogen zijn dat er een wet is.

xyzutu2

Berichten: 9062
Geregistreerd: 18-07-01
Woonplaats: 1 meter boven zeeniveau

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-06-19 09:07

upendo schreef:
Mijn mening is dat een residentiële plaatsing voor elke jongere sowieso al traumatiserend is. Als je al PTSS hebt en je ligt alleen in een scheurjurk in de separeer, dan ben je alleen met je hoofd en voel je je verlaten door alles en iedereen. Niet echt kwaliteit van leven.


Nee, zeker niet.
En het is ook vreselijk dat dat in veel instellingen nog de best practise is bij dit soort noodgevallen. Gelukkig is dat in een hoop instellingen al aan het veranderen en hebben steeds meer zelfs helemaal geen separeer meer omdat dit vaak ook op andere manieren begeleid kan worden.
Maar: gesepareerd worden in een scheurjurk in een psychiatrisch ziekenhuis is afschuwelijk, maar heel veel behandelingen in een lichamelijk ziekenhuis zijn dat ook. Alleen gaan we die aan omdat ze niet eeuwig duren en het door die tijdelijke vreselijke behandeling daarna vaak beter wordt. Iemand die acuut agressief/suicidaal is kan bijvoorbeeld een paar uur of dagen in een separeer worden opgenomen tot de acute situatie verdwenen is, en daarna woont zo iemand de rest van de weken gewoon weer op de afdeling. Niet omdat hij/zij genezen is (inderdaad), want zo iemand kan nog steeds depressief zijn of stemmen horen, maar wel in zoverre hersteld dat hij/zij geen gevaar meer vormt voor zichzelf of de omgeving.
Zoals ook in een somatisch ziekenhuis wordt geredeneerd: soms is een tijdelijk behandeltrauma met kans op herstel beter dan helemaal niet behandelen en de patient gewoon te laten overlijden aan die maagbloeding/darmkanker/hartaanval/depressie.

manubres

Berichten: 1295
Geregistreerd: 17-11-08
Woonplaats: Drenthe

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-06-19 09:17

Ik heb als verpleegkundige dit twee keer meegemaakt. Dat er meisjes komen zoals Noa. Beide keren waren de meisje wilsonbekwaam, dat betekent dat er gerechtelijk wordt bepaald dat je niet zelf mag zeggen wat er met je gebeurt. Je wordt zeg maar gedwongen behandeld. Want vooral als er sprake is van ondergewicht bij anorexia functioneren de hersenen niet normaal en is het daardoor onmogelijk om goede keuzes te maken. Bij één meisje werd afgesproken dat er na het voeden bepaald zou worden of ze "werd losgelaten" omdat ze al ontzettend lang worstelde met gelijke kwesties als Noa...maar nadat ze onder narcose gevoed was bleek ze toch weer positiever tegen het leven aan te kunnen kijken en heeft ze het leven niet los gelaten.
Laatst bijgewerkt door manubres op 13-06-19 09:19, in het totaal 1 keer bewerkt

Nieuwe aanwinst!..zwarte parel Jill (Fairytale x Elite v. Voice), Olita (V. Bachelor) 1996, met pensioen! Chicago HJ (V.Citango) 2011-2018 RIP Veel te vroeg moest ik je laten gaan...je werd slechts 7 jaar. Ik hou vandaag meer van je dan gisteren, maar minder dan ik morgen zal doen!

secricible
Berichten: 17683
Geregistreerd: 07-07-04
Woonplaats: Maasbommel

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-06-19 09:18

xyzutu2 schreef:
upendo schreef:
Mijn mening is dat een residentiële plaatsing voor elke jongere sowieso al traumatiserend is. Als je al PTSS hebt en je ligt alleen in een scheurjurk in de separeer, dan ben je alleen met je hoofd en voel je je verlaten door alles en iedereen. Niet echt kwaliteit van leven.


Nee, zeker niet.
En het is ook vreselijk dat dat in veel instellingen nog de best practise is bij dit soort noodgevallen. Gelukkig is dat in een hoop instellingen al aan het veranderen en hebben steeds meer zelfs helemaal geen separeer meer omdat dit vaak ook op andere manieren begeleid kan worden.
Maar: gesepareerd worden in een scheurjurk in een psychiatrisch ziekenhuis is afschuwelijk, maar heel veel behandelingen in een lichamelijk ziekenhuis zijn dat ook. Alleen gaan we die aan omdat ze niet eeuwig duren en het door die tijdelijke vreselijke behandeling daarna vaak beter wordt. Iemand die acuut agressief/suicidaal is kan bijvoorbeeld een paar uur of dagen in een separeer worden opgenomen tot de acute situatie verdwenen is, en daarna woont zo iemand de rest van de weken gewoon weer op de afdeling. Niet omdat hij/zij genezen is (inderdaad), want zo iemand kan nog steeds depressief zijn of stemmen horen, maar wel in zoverre hersteld dat hij/zij geen gevaar meer vormt voor zichzelf of de omgeving.
Zoals ook in een somatisch ziekenhuis wordt geredeneerd: soms is een tijdelijk behandeltrauma met kans op herstel beter dan helemaal niet behandelen en de patient gewoon te laten overlijden aan die maagbloeding/darmkanker/hartaanval/depressie.

Maar ik denk dat het moeilijke is dat we bij somatisch lijden veel beter inzichtelijk hebben wanneer we iemand kunnen genezen en wanneer niet en hoe dat behandeltraject eruit ziet. Daarnaast is iemand psychisch dan nog voldoende bekwaam om het traject te overzien.
Bij psychisch lijden gaat dat veel moeilijker, wat ook verklaart waarom euthanasie bij die doelgroep zo ingewikkeld is.

Kom maar op met die kerstmuts op mijn hoofd!

xyzutu2

Berichten: 9062
Geregistreerd: 18-07-01
Woonplaats: 1 meter boven zeeniveau

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-06-19 09:23

secricible schreef:
Maar ik denk dat het moeilijke is dat we bij somatisch lijden veel beter inzichtelijk hebben wanneer we iemand kunnen genezen en wanneer niet en hoe dat behandeltraject eruit ziet. Daarnaast is iemand psychisch dan nog voldoende bekwaam om het traject te overzien.
Bij psychisch lijden gaat dat veel moeilijker, wat ook verklaart waarom euthanasie bij die doelgroep zo ingewikkeld is.


Heel veel lichamelijke ziekenhuisingrepen lijden niet tot genezing, maar alleen tot herstel of stoppen/vertragen van de voortgang van een probleem of ziekte. Iemand bij wie een been geamputeerd wordt na een gecompliceerde botbreuk is als de wond genezen is in ziekenhuistermen ook genezen, maar is als mens nooit meer dezelfde. Als je naar ziekenhuisafdelingen zoals geriatrie, oncologie maar ook andere afdelingen gaat dan is 'genezing' vaak zelfs überhaupt niet meer het behandeldoel omdat heel veel zaken nou eenmaal niet te genezen zijn. Diabetes is in heel veel gevallen niet te genezen, de ziekenhuisbehandelingen zijn dus gericht op het opvangen/herstellen van crisismomenten en de patient leren hoe hij met zijn ziekte kan leren leven.
Ik denk dat je diezelfde nuance ook in de psychiatrie kunt gebruiken (en moet gebruiken). Bovendien belanden ook een hoop mensen in het somatische ziekenhuis met lichamelijke problemen door psychische problemen, en met psychische problemen door hun lichamelijke problemen. Lichaam en geest zijn ook in het gewone ziekenhuis helaas vaak één. Tegenwoordig doen steeds meer lichamelijke ziekenhuizen zelfs standaard psychiatrische screenings van patienten om dat te monitoren.


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: 123Sanne, amiette en 11 bezoekers