353 dagen met pijn, op naar een verbetering?

Moderators: ynskek, Dani, Mondy, Polly, Ladybird, Shanna, Hanmar, Princesj

 
 
xDenies

Berichten: 10924
Geregistreerd: 29-01-08

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 07-02-20 16:55

Joanne1987 schreef:
Kijk eens online bij de Lidl, daar heb en ze veel van dag spul geloof ik

Maar wel een super positieve sessie gehad joh, kei goed!


Ga ik doen, dankjewel :) En inderdaad, heel fijn!


betadine schreef:
Hey TS. Ik herken niet alles in jouw verhaal, maar wel de ellende van een auto ongeluk. Ik heb meer als een jaar mank gelopen en voel nog steeds dat mijn voet niet 100% is. Geef jezelf de tijd om te herstellen. Werken is bijzaak. Gezondheid gaat voor. Ik ben sinds dat ongeluk nooit meer zo fit als ervoor geworden. Ik heb leren luisteren naar mijn lichaam en beetje bij beetje mijn activiteiten weer opgepakt. Nu vandaag kan ik alles weer, maar ben ik veel sneller uitgeput. De sofa, een dekentje een goed boek zijn mijn therapie geworden op de mindere momenten. Ik ben ook niet altijd even positief maar probeer mezelf te nemen hoe ik ben. Ondertussen zijn we 9 jaar verder en grap ik geregeld dat ik geen 20 meer (ben er 32 :+ ) ongelukken, ziekten, verlies, depressie, het hoort bij het leven. Sommigen hebben geluk hiervan bespaard te blijven, maar vroeg of laat krijgt iedereen wel wat te verduren. Lief zijn voor mezelf en de prestatiedruk proberen te omzeilen hebben mij persoonlijk veel geholpen. En eens goed zeuren hell Yess dat dat ook eens deugd kan doen.


Ik ben mij inderdaad heel goed bewust welke vervelende gebeurtenissen er allemaal bij het leven horen. Ik denk dat ik ondertussen wel meerdere kwartetspellen compleet heb en krom loop van de zware rugzak. Door gaan is dus in dit geval mijn valkuil geweest. Ik moet stoppen met vechten, zeggen ze me. Ik voel me niet zielig maar denk wel met regelmaat waarom het 'ons' toch keer op keer moet overkomen.
Fijn dat het bij jou ook zijn weg een beetje vind!


Jet schreef:
Balen dat het nog niet wil, maar misschien is zoiets als dit iets als verwarmend nekkussen: https://www.gezondheid-aanbiedingen.nl/ ... 75051.html . Opwarmen in de magnetron, snel klaar en langere tijd warm. Ik weet niet of deze voldoende steun biedt, maar qua prijs vind ik het bedrag wel te voerzien.


Dankjewel! Ik had deze inderdaad ook gevonden maar helaas met kersenpit producten de ervaring dat deze juist helemaal niet lang warm blijven. Maar ik ga gewoon nog eens rondneuzen.


Vandaag niet gaan werken, wel naar het werk geweest. Het duurde iets langer omdat mijn bazin in gesprek was. Ik heb uiteindelijk mijn map van de kliniek laten zien en een goed en positief gesprek weer gehad. Ik heb kunnen vertellen hoe afgelopen week is gegaan en het is me echt op mijn hart gedrukt dat ik me niet druk hoef te maken over het werk en/of over mijn bezoek bij de bedrijfsarts en dat ik echt eerst voor mijn eigen herstel moet gaan want ik moet uiteindelijk nog jaren met mijn lichaam leven. Dus dat was fijn, nu nog in mijn bovenkamer opslaan en vasthouden. En zoals ze in de kliniek ook zeggen; Even in het hier en nu blijven, de rest komt later wel.

S H I N E L I K E A S T A R
L U P A ~ B O D H I ~ M E R A
The more I learn about people, the more I love my animals
https://hamsterscaping.info/ ⋆ https://hamsterypurecolour.com/


xDenies

Berichten: 10924
Geregistreerd: 29-01-08

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 10-02-20 18:00

Week vier, dag twee. ~ 10-02-2020.

Pfoe vandaag was het een beetje haasten. Blij dat ik ruim op tijd mijn route controleerde want er was wat file. Eenmaal op de weg viel het reuze mee en had ik maar 500meter langzaam rijdend verkeerd, maar toch! Het was even doorpoten. Toch op tijd aangekomen. Op de één of andere manier wilde mijn hartslag ook niet echt zakken (al vraag ik me af of die hartslag meter wel functioneerde zoals het moet). Op een begeven moment had ik zoiets van, 'Vind het best', en ben ik gewoon met mijn cardio begonnen. Ik kan wel een half uur naar een muur gaan zitten staren in de hoop dat mijn hartslag zakt maar kan ook gewoon aan de gang gaan en in de rustpauzes iets langer blijven liggen.

13 minuten gewandeld en daarna gaan liggen. Op de maandag werkt de manueel therapeut een soort van met mij (of mijn eigen begeleider) en op de woensdag is het de vrouw die mijn intake deed en mijn soort van begeleider. Op de één of andere manier praat ik niet zo lekker met de manueel therapeut. Nadat ik gelegen had wilde ik naar de zitfiets gaan maar net op dat moment ging er iemand anders zitten en de andere was ook bezet. Dus ik ben even gaan zitten en met enige tegenzin de normale fiets gaan gebruiken. (wilde eigenlijk 10min zit fiets en 3min normale fiets) Op dat moment kwam de manueel therapeut ook met me 'praten'. Dus ik was én geïrriteerd dat ik op die rot fiets moest en toen bleef ook zij nog door vragen en door vragen en door vragen. En dat werd gewoon een beetje irritant. Ook omdat je je toch aan het inspannen bent (13 minuten fietsen). En op de één of andere manier leek mijn antwoord niet het juiste en dan werd ook mijn houding nog gecorrigeerd (oké dat moet ik weet het!) dus ja er vielen op een begeven moment awkward stiltes, maarja.
Tsja hoe voel ik me? Wel oké. Ja dat is niet goed & niet slecht, gewoon in het midden. Het is te doen, ik ben niet sago, niet depri, gewoon normaal. Neutraal. Maarja.

Toen vroeg ze nog hoe ik de zaaltraining ervaarde. Ja ook wel oké. Maar ik vind het irritant als ik moet gaan zitten wachten op iemand. 'Ja maar je kan dan...', ja dat snap ik maar ik wil wel een doel bereiken met wat ik doe. 'Ja maar dan kan je ..', & 'Ja maar wachten en rust is goed voor jou om te leren'. ZUCHT. Als ik in een ritme zit wil ik gewoon lekker door gaan. En niet iedere keer moeten wachten om iets te kunnen doen. Ze willen dat je ontspant, nou ik kan niet op zo'n fysiobank gaan liggen want dat is kneiter hard en van de pijn blijft mijn hartslag dan vrij hoog. Ga ik twee tellen op het matras liggen dan schiet mijn hartslag gelijk naar ontspanning; dus dat zegt toch genoeg?
Nu was er gelukkig nog iemand die eindelijk een opmerking er over maakte en nu gaan ze kijken of er een tweede matras bij kan … *\o/* Of zoals ik het ook zei, 'Ik ben maar 45 kilo, ik heb niets wat het 'opvangt' :')

Uiteindelijk dus rust kunnen nemen na 26 minuten cardio. Hartslag zat rond de 170 toen ik van de fiets kwam (intensief wandelen met 4,5 helling en 5,5 snelheid zit op 145. Fietsen was nu level 5. Zitfiets level 6 hartslag rond 148, best een verschil dus. Terwijl ik áltijd fiets). Hartslag bleef op 77 hangen en ik voelde pijn door mijn nek en schouder trekken. Ik heb het kussentje weggedaan (zo'n fysio kussentje) en een opgerolde handdoek onder mijn hoofd gelegd en hopatee daar ging mijn hartslag naar 64, ontspanning sloeg toe.
Ik begin mezelf wel een beetje te kennen.

Daarna mijn oefeningen gedaan. Vorige week woensdag had ik na de EMDR natuurlijk een goeie dag. Toen ging ook alles vrij gemakkelijk. Nu merkte ik toch wel dat de nieuwe oefening een stuk zwaarder was, maar ik voer hem ondanks dat het gevoelig is wel goed uit. Andere oefeningen gingen ook goed. Toen gaf ze aan dat ik nog even rust moest pakken en dan konden we kijken of we een nieuwe oefening er bij konden pakken.

Ik heb de power plate gebruikt, blijf een grappig ding. Deze keer een handdoek onder mijn stuitje gelegd zodat dit ook wat comfortabeler lag. Vervolgens kreeg ik dus een nieuwe oefening en in eerste instantie had ik echt zo iets van wáááááát een houding is dit :'). Ik moest dus op mijn knieen gaan zitten en steunen op mijn handen, soort van mislukt opdrukken. En dan moest ik mijn kin naar mijn borst 'duwen/trekken?' zodat de spieren in mijn nek/achterhoofd getraind worden. Dat moest ik 3x5 doen, met tussenpozen. Bij de 3e set heeft ze me echter laten stoppen omdat ze zag hoeveel pijn het deed en ik niet meer de juiste houding aannam. Dus nu ontspannen en gewoon iedere keer kijken of het iets meer kan. Tijdens het ontspannen moest ik dan helemaal naar achter leunen (met je billen op je onderbenen) en mijn nek helemaal laten hangen. Hele vage houding :')

Uiteindelijk cooling down van 5 minuutjes gedaan en toen was het wel klaar voor vandaag. Veel pijn, pfoe, niet leuk die oefening. Maar soms moet het gewoon even om het sterker te maken.

Positief puntje van vandaag. Thuis herstelde ik vrij vlot gelukkig. Toen er voor gekozen om met de honden te wandelen. Ik heb dit een poosje niet gedaan omdat mijn energie level het gewoon niet toe liet. Dus dit is dan een stapje vooruit. (ze komen gewoon 's ochtends en 's avonds op wandeling hoor, maar een middag wandeling lukte me gewoon even niet).

Op naar woensdag dan maar weer. Week 5. :)F

Wellicht de reden dat ik met de manueel therapeut niet zo lekker kan praten is omdat ik nu al tot twee keer toe op de woensdag te horen heb gekregen, 'Ooh maandag heb je dit en dat behandeld' en dat ik dan kijk alsof ik water zie branden. Heel irritant want het geeft mij een apart gevoel. Even kijken of ik dat een keer bespreekbaar kan maken.

S H I N E L I K E A S T A R
L U P A ~ B O D H I ~ M E R A
The more I learn about people, the more I love my animals
https://hamsterscaping.info/ ⋆ https://hamsterypurecolour.com/

xDenies

Berichten: 10924
Geregistreerd: 29-01-08

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 11-02-20 10:52

Misschien is dit leuk om er bij te houden. Wellicht gaan we op die manier kunnen terug kijken dat er verbetering is.

Oefening Serratus(punch)
Gekregen op: 29 januari 2020.
Aantal sets: 3x10
Weerstand: 1kg

Begin: Frustratie, verdriet, linkerarm wilt dit niet. Veel pijn.
10-02-2020: Oefening gaat gemakkelijker, merk wel dat het opbouwend pijn geeft.

Oefening Low-rowing
Gekregen op: 29 januari 2020.
Aantal sets: 3x10
Weerstand: 0,5kg

Begin: Goed te doen. Perongeluk één keer op weerstand 1kg gezet. Was ook te doen.
10-02-2020: Oefening die momenteel prima gaat. Ik doe hem om en om met de Serratus voor afwisseling en dat werkt fijn.

Oefening Pulldown met stang
Gekregen op: 5 februari 2020.
Aantal sets: 3x10
Weerstand: 2kg

Begin: Gekregen op een goede dag. Oefening doe ik gelijk goed met schouders laag & kracht uit juiste plek halen. Oefening ging oké.
10-02-2020: Oefening blijkt toch wel pittig op een minder goede dag. Maar is vol te houden.

Oefening kruiphouding nek opstrekken
Gekregen op: 10-02-2020.
Aantal sets: 2x5
Weerstand: Geen, ja mezelf.

Begin: We zouden starten met 3x5, maar dat is teveel. Veel pijn, rot oefening.
//

S H I N E L I K E A S T A R
L U P A ~ B O D H I ~ M E R A
The more I learn about people, the more I love my animals
https://hamsterscaping.info/ ⋆ https://hamsterypurecolour.com/

xDenies

Berichten: 10924
Geregistreerd: 29-01-08

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 12-02-20 22:39

Week vijf, dag één. ~ 12-02-2020.

Wat een ellende, wat een ellende. Maandagmiddag verging ik van de pijn. Dinsdagochtend werd ik met nog meer pijn wakker. En in de loop van de middag kreeg ik me toch pijnsteken in/rond/onder mijn schouderblad & nek. Pffff … Echt van die pijnscheuten dat je al 'aaah' moet zeggen. Mijn moeder die vroeg wat ik aan het doen was .. nou sterven van de pijn |( |( Uiteindelijk ook heel slecht geslapen en flink misselijk geweest. Goed begin van de woensdag ochtend ..

Daar aangekomen werd me natuurlijk direct gevraagd hoe het ging en heb ik bovenstaande verteld. Toch maar even kijken hoe we dat met die oefening kunnen aanpakken. Even doorgepraat wat ik ging doen vandaag en wanneer ik aan mijn oefeningen begon moest ik een gil geven.

Week vijf, een nieuwe week en dus weer twee minuten er bij. Ik heb 14 minuten gelopen, 10 minuten op de zitfiets & 4 minuten op de normale fiets. Eigenlijk ging dat best goed. Beide fietsen kon ik op level 7 zetten waar ik begon met level 5. Deze keer moest ik ook een handdoek over het scherm leggen zodat ik niet te veel op de tijd lette. Ik moest meer naar mijn lichaam luisteren ipv op de 'tijd' letten. Oké … :)F

Voordeel van de woensdag is dat het een stuk rustiger is in de zaal. Ik kon dus gewoon iedere keer op het matras liggen en daar ontspan ik het meeste op. Toch was ik wel een tikkeltje onrustiger maar dat zal ook te maken hebben met de pijn. Ik heb dus tussen het lopen & fietsen even gelegen. Daarna na de cardio weer volledige rust en toen gingen we aan de oefeningen werken.

Alle oefeningen gingen eigenlijk goed. Ze vinden het niet direct nodig om er meer gewicht aan te hangen maar willen liever meer oefeningen aanbieden om de variatie/doseren er in te houden. In principe klinkt dat vrij logisch. Er werd goed op mijn houding gelet. Grootste gedeelte van de oefeningen gingen goed.

Bij de 'Low-rowing' oefening vond ik dat deze te licht was geworden. In plaats van er meer gewicht aan te hangen kreeg ik een boek op mijn hoofd om nog meer op mijn houding te letten. Super gek maar eigenlijk deed ik het direct goed. Boek is er niet vanaf gegleden. Wel merkte ik dat dit erg zwaar was. Mooi om de oefening zo toch een ander doel te geven.

Ik heb een nieuwe oefening er bij gekregen. Het is een combinatie van de 'Endorotatie/Extorotatie arm'. Ik moet met twee handen de hendel pakken en dan naar links bewegen waarin ik mijn bovenlichaam mee draai. Qua gewicht dus totaal niet zwaar maar die beweging triggert wel de linkerspieren in mijn bovenlichaam en dat zijn juist de ellendelingen.

Die ozo leuke oefening hoefde ik gelukkig niet te doen. Maandag ook niet want dan heb ik evaluatie *\%/* . Zal later wel weer opgepakt worden hoor ..

Als cooling down gingen we iets heel anders doen. Ik moest gaan zitten bij een computer en kreeg een dingetje om mijn vinger die mijn hartslag o.a (?) controleerde. Je moest niet naar het beeld kijken want dan schiet alles alle kanten op :') Ik moest echt ontspannen zijn en goed mijn lichaam proberen te voelen en op uitademing letten. Na tien minuten hoorde ik ineens één van de begeleiders, 'Waaaauw, jij bent echt een schoolvoorbeeld!', en aangezien ik een beetje zat te dutten keek ik heel vaag om me heen waarop ze wel moesten lachen. Blijkbaar deed ik dus iets goed en kwam heel netjes in ontspanning en dat gaven de resultaten goed weer. Ruim 65% in het groen en dat was dus heel goed. Zo zou het dus bij iedereen moeten haha.

En dat was het weer voor vandaag. Aankomende maandag heb ik de eerste evaluatie. Dan gaan ze kijken of het huidige trainingsschema volgens plan verloopt en of er aanpassingen gedaan moeten worden. En natuurlijk ook of ik vooruit ga qua conditie en dergelijke. Ik ben dus heel benieuwd.

Morgen even een dagje pauze & dan heb ik vrijdag mijn eerste gesprek met een andere psycholoog.

S H I N E L I K E A S T A R
L U P A ~ B O D H I ~ M E R A
The more I learn about people, the more I love my animals
https://hamsterscaping.info/ ⋆ https://hamsterypurecolour.com/

xDenies

Berichten: 10924
Geregistreerd: 29-01-08

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 12-02-20 22:53

kiwiwitje schreef:
Ben heel benieuwd naar de evaluatie. Dan kun je goed zien wat hun verwacht hadden


Ik ben ook heel benieuwd. Ook of mijn conditie is verbeterd en zulk soort dingen. Qua pijn merk ik nog niet echt een verbetering dus ik weet ook niet wat ik er van moet verwachten.


MissBambi schreef:
Ik vind het echt heel fijn om via jou een beetje te kunnen lezen wat me te verwachten staat! Ik heb geloof ik niet zo'n heftige pijn als jij maar meer een overal zeurende verzuurde pijn :+

Heb toevallig woensdag nog een doorverwijzing gekregen naar het vitamine B12 institute en naar Q-support (blijk ook Q-koorts doorgemaakt te hebben). Dus er lopen nog wat zaken naast :=

Vrijdag mag ik voor mijn intakegesprek bij de revalidatiearts *\o/*


Haha ik weet natuurlijk niet hoe dit voor jou gaat verlopen maar ik hoop dat je er uiteindelijk net als ik baat bij heb. Gewoon het feit alleen al dat je gehoord wordt. En als ik die vrouw van vorige week (was dat vorige week?) zag .. man dat was net een atleet aan het eind van haar traject ..
Er zijn nog meer dames op de maandag die aan hun laatste periode gaan beginnen dus ik ben benieuwd …

Ik heb ook een B12 te kort. Dit is eerder naar voren gekomen dan het auto-ongeluk. Ik krijg hier nu om de week een injectie voor, die zetten wij zelf. Ik ben namelijk naar de B12 Kliniek geweest, die van Amsterdam & Barendrecht :) Is er voor Q-koorts nog iets te doen?

Spannend, ik hoop dat je intake goed verloopt! En dat je dus ook slecht genoeg bent om geholpen te worden ;) (krom heh …)

S H I N E L I K E A S T A R
L U P A ~ B O D H I ~ M E R A
The more I learn about people, the more I love my animals
https://hamsterscaping.info/ ⋆ https://hamsterypurecolour.com/

xDenies

Berichten: 10924
Geregistreerd: 29-01-08

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 13-02-20 09:53

MissBambi schreef:
Nope, aan de qkoorts is weinig te doen. Enige bewezen effect is cognitieve gedragstherapie. Die heb ik in het verleden al voor een ander probleem gehad en toen had ik er weinig aan. Ik vermoed dat een beetje van dat ook wel aan bod komt bij het traject :j

Ik hoop ook echt dat ik na een week of 4 echt weer ga merken alles weer wat makkelijker aan te kunnene en meer uithoudingsvermogen te hebben.

B12 was binnen de normaalwaarde, ik heb echter een HA die weet dat dat niet altijd wat zegt =:) had geloof ik een waarde van 314 dus dat was zo slecht nog niet (kleine kanttekening, ik slikte al een maand of vier tabletten op eigen initiatief).

Hij gaf ook aan dat het B12 institute ook nog wel eens wat met het foliumzuur wil doen, schijnbaar hebben mensen met een tekort aan B12 soms ook een hogere behoefte aan foliumzuur.

Echt die man is mijn held van het jaar :D

Dus ik mag 'gelukkig' nog even de molen in, alhoewel er wel een wachtlijst was van 4 tot 5 maanden _-:(


Ooh dat is inderdaad wel lastig. Hoe zijn ze daar nu dan achter gekomen? Door jouw dossier er weer bij te pakken?

Dat is wel heel jammer dat je op eigen houtje tabletten bent gaan slikken. Nu is je waarde niet heel hoog maar ook niet erg betrouwbaar. Zodra je gaat beginnen met het krijgen van b12 is je waarde niet meer betrouwbaar. Die van mij is 1400+ dus volgens mijn huisarts ben ik 'gezond'. Ik mocht geen injecties meer en moest over op tabletten. Ik voelde me steeds beroerder worden en na 3 maanden heb ik de tabletten gelaten en een afspraak in de B12 kliniek gemaakt. Sindsdien prikken we zelf want mijn huisarts wilt er niet aan mee werken. Ik krijg daar inderdaad één keer in de week foliumzuur bij & om de week vitamine D.
Fijne dokter heb je! Mogen er meer een voorbeeld aannemen.

Pfoe, zo lang kon ik niet wachten en daarom heb ik een kliniek gezocht die me aansprak en waar ik snel terecht kon! Is dat voor jou een optie?


Nayomie schreef:
Ben ook wel erg benieuwd naar de evaluatie, zeker omdat je dus nog geen verschil in pijn merkt. Wat vind je zelf intussen van deze behandeling?


Ik geloof er in dat er een reden achter zit wat ze nu doen. Ik merk in die zin wat verschil dat ik bepaalde oefeningen beter kan dan in het begin dus dat is een positief verschil. Maar het is nog niet dat ik zeg van, 'heeuj ik ga weer paardrijden en 40 uur werken'. Ik mag niet aan de toekomst denken maar dat doe ik dus wel ... Aan de andere kant houd ik die atleet dame in mijn achterhoofd....


_Tarzan schreef:
Wat een heftig verhaal/ongeluk, maar wat fijn dat je eindelijk de juiste hulp krijgt!

Ik start toevallig komende week zelf met een revalidatie traject na 15 maanden met pijn te hebben rondgelopen, ik ben benieuwd in hoeverre het mij op weg gaat helpen. (Ik heb overigens wel een verklaring van mijn pijn op scan staan)

Heel veel sterkte en succes!


Pfoe dat is ook al een hele lange pijn! Je zegt dat je de bevestiging hebt, konden ze niet eerder iets voor je betekenen dan? Ik bedoel dat natuurlijk niet verkeerd maar uit nieuwsgierigheid.



Ik heb gisteravond op bed weer verschillende flinke pijnscheuten in mijn schouder/nekspier gehad. Gewoon hartstikke kl*te. Ook ontzettend onrustig geslapen. Gelukkig vandaag een dagje off & dankzij de regen wordt het misschien wel meer off dan ik anders had gedaan :')

S H I N E L I K E A S T A R
L U P A ~ B O D H I ~ M E R A
The more I learn about people, the more I love my animals
https://hamsterscaping.info/ ⋆ https://hamsterypurecolour.com/

xDenies

Berichten: 10924
Geregistreerd: 29-01-08

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 13-02-20 10:21

_Tarzan schreef:
Denies, helaas niet, ik heb in november pas een scan gehad en kreeg in januari de uitslag (ging een beetje mis tussen België en Nederland haha!)

Het onbegrip van buitenaf is vreselijk vind ik, je ziet niet dat ik iets mankeer, ik loop ook gewoon lachend rond, maar van binnen schreeuw je het uit van de pijn, voor sommige mensen helaas onbegrijpelijk.

Ik ben benieuwd waar de revalidatie jou (en ook mij) brengt :)


Ooh dat is inderdaad wel heel jammer. Zonde dat het allemaal zo lang duurt heh. Mijn eerste afspraak was ook pas in april en eind januari was het ongeluk. Wellicht mede ook omdat er ongeveer 6 weken voor een herstel staat. Maar ergens wel 'fijn' dat er iets te zien is want dan kunnen ze doelgerichter behandelen, ik hoop voor je dat dit echt iets gaat opleveren want dit is niets! <3

Precies, het is vreselijk. Sommige zien dit maar als een vakantie. Die hebben geen flauw idee hoe erg ik er door heen heb gezeten. Dat gaat nu wel iets beter maar het is wel gebeurd en ik voel het ook nog steeds. Vooral omdat het in mijn ogen helemaal niet zo ver had moeten komen. Het 'uitvallen' van mijn collega had ook voorkomen kunnen worden. Je moet haast opletten met hoe je rondloopt want één keer glimlachen of wat enthousiaster doen en ze denken gelijk dat je beter bent. Net alsof jij er voor kiest om 'ziek' te blijven en met die pijn te moeten leven :(

Ik ben altijd wel van de plaatjes en deze kwam langs op mijn instagram .. toepasselijk.

Afbeelding

Ik wens jou in ieder geval alle goeds en op een positief verloop van de revalidatie! Mocht je meer willen vertellen over wat je hebt en hoe je er aan komt, ik ben wel benieuwd (is dat het goede woord?)

S H I N E L I K E A S T A R
L U P A ~ B O D H I ~ M E R A
The more I learn about people, the more I love my animals
https://hamsterscaping.info/ ⋆ https://hamsterypurecolour.com/


xDenies

Berichten: 10924
Geregistreerd: 29-01-08

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 14-02-20 18:57

Week vijf, dag twee ~ 14-02-2020.

Nou. Dus .. Ik heb langer in de auto gezeten dan dat ik aanwezig ben geweest in de kliniek. Daar baal ik wel van want ik voel me helemaal niet zo lekker. Ik heb nog steeds pijnsteken maar daarbij ook gewoon een beetje beroerd.

Toen ik zat te wachten tot ik geroepen werd kreeg ik echt een klap door mijn schouder/nekspier heen dat is niet normaal. Het leek wel stroom .. Ik riep ook op recht, 'Au!', uit :')

In ieder geval dit was dus in principe een uurtje Psychologie. Echter werden dat er maar 25/30minuten. Dit zou meer een beetje een 'elkaar leren kennen' worden. Oké prima. Ik heb er eigenlijk weinig over te vertellen. Er vielen ook met regelmaat stiltes, het leek wel alsof ze dan niet wist wat ze moest zeggen ofzo? Ik begon een beetje aan mezelf te twijfelen .. Het ging uiteindelijk over kwaliteitseigenschappen en wat je hier mee kan doen om een valkuil te voorkomen.

Je kan hierbij denken aan perfectionisme. Een valkuil is daar in door slaan (heb ik gelukkig niet, in mijn mening). Welke balans je daar in kan vinden maar ook wat je 'allergie' is. Dus bijvoorbeeld dat je vind dat andere personen te laks zijn dat kan jij ook worden als je het ineens helemaal laat gaan. Nouja oké. Het is voor mij allemaal zo klaar als een klontje, ik weet het precies. Nu nog toepassen.

Ik heb twee blaadjes meegekregen waarop ik mijn eigenschappen kan gaan aankruisen en daarop bovenstaande invullen. Welke balans, welke valkuil & welke allergie.

Meer heb ik er niet over te zeggen :')

S H I N E L I K E A S T A R
L U P A ~ B O D H I ~ M E R A
The more I learn about people, the more I love my animals
https://hamsterscaping.info/ ⋆ https://hamsterypurecolour.com/

xDenies

Berichten: 10924
Geregistreerd: 29-01-08

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 17-02-20 18:41

Evaluatie, één ~ 17-02-2020.

Hallo, daar ben ik weer. Vandaag hoefde ik pas laat in de kliniek te zijn omdat ik een evaluatie had. Ik heb er dus voor gekozen om in eerste instantie langs mijn paard de rijden. Deze heeft helaas mok en daarom 'dwing' ik mezelf een soort van beetje om er naar toe te gaan en dit te behandelen. Het is niet dat ik niet wil, want ik schaam me er zelfs voor dat ze dit nu heeft, maar het is dat het me soms gewoon teveel energie kost maar ook meer pijn geeft. Maar goed. In dit geval ben ik dus wel gegaan en kreeg gelijk de vuurdoop van een staartje van Dennis :')

Slagregen. Rukwinden. En toen weer felle zon. Maar goed, we zijn op stal aangekomen. Normaal probeer ik met auto rijden wat af te wisselen tussen mijn armen (voornamelijk rechts) en nu moest ik met beide handen het stuur goed vast houden en dan bouw je spanning op dus het was een heer-lijk ritje. -O-
Toch is dat heerlijke koppie zien ook wel weer fijn! En als je dan ziet dat de mok al een stuk verbeterd is na één keer behandelen; ik teken er voor (Dennis echter niet .. want nu is er weer modder..)

Het voordeel is dat ik nu een soort rondje reed. Ik houd niet van onnodige kilometers rijden :P Dus van huis naar Brabant en vanuit Brabant terug naar Dord en zo weer naar huis. De reis naar Dordrecht ging overigens een stuk gemoedelijker met een lekker zonnetje en harde muziek.

De evaluatie is dus eigenlijk een soort praatje maken hoe het er voor staat met je doel. Ik probeer overal vrij neutraal in te staan maar toen ze vroeg of ik verschil merk was er maar één antwoord, 'Ik merk ook wel dat ik meer conditie krijg, of nouja ik mag hopen dat de test dat zo laat zien. Maar qua pijn? En meer kunnen doen? Nee, totaal niet.' En zeker niet na mijn autoritje van vanmiddag … zoiets simpels eigenlijk.

Er is een hoop genoteerd. Want ik gaf ook aan dat ik het jammer vind dat het zo lang duurde voordat er op mentaal/geestelijk vlak begonnen werd met behandelen. Dat begreep ze en vond ze een goede om te noteren. Zodoende zijn er nog meer dingen genoteerd. Ook op het gebied van mijn laatste '' 25 minuten-afspraak '' :') van vorige week vrijdag.

Vervolgens word je bloeddruk opgemeten. Die was prima. Vorige keer was deze 103/81 & nu 105/80. Daarna moet je 3 minuten lang een soort band om en deze gaat van alles controleren. Je ademhaling, je hartslag, je rust enzovoort. Mijn rusthartslag was toen 61 en zat nu op 67, nouja dat kan. Ik weet dat ik tijdens de rust van de cardio dagen ook wel eens naar 55 zak.
Mijn zogenaamde HRV (hart rate variability) was ook prima. Maar die was vorige keer ook al prima. Als je daar onder de 30 scoort heeft het orthosympatisch zenuwstelsel in rust de overhand (actiesysteem) & wanneer je boven de 30 scoort heeft het parasympatisch zenuwstelsel in rust de overhand (herstel/opbouw). Vorige keer zat ik op 35 en nu op 48.
Mijn ademfrequentie is niet verandert. Nog steeds 10. Tussen de 8-12 is een goede ademfrequentie. Ook nog steeds een borstademhaling en die moet meer naar buikademhaling gebracht worden. :o?

Terugkomend op mijn conditie. Die is inderdaad verbeterd hoor. Ze houden echter nog wel de norm aan van iemand van mijn leeftijd, mijn postuur & normale activiteit.
Vorige keer had ik een O2opname van 28,90, %(eigen intake test) van 100 & %-norm (hoe dit bij andere is) van 72.
Nu is de O2opname 39,80, % 138 & %-norm is 97. Ik ben dus ontzettend gestegen qua conditie.

Ik kon tijdens de intake een maximale belasting van 80 aan (weerstand denk ik op de fiets) met een maximale hartfrequentie van 129. Nu kon ik een maximale belasting van 120 aan met een hartfrequentie van 164. Volgens mij was dat ook prima.

In ieder geval gaf ze aan dat dit topresultaten zijn voor de eerste vijf weken. Ik zei ook dat ik het heel leuk vind dat iedereen zo tevreden is, maar ik daar nog niet echt in mee kan doen :') Dat begreep ze en daarom moet daar ook wat meer op gewerkt worden. 'Doe eens een stapje achteruit en kijk eens naar alle bomen in het bos. En denk eens bij jezelf, waar kan ik nu invloed op uitoefenen om te verbeteren en wat moet ik gewoon even loslaten?'
Ja het is allemaal zo simpel, ik weet het ook allemaal wel .. Maarja …

Morgen weer EMDR, is het stom als ik zeg dat ik naar die vage oliebol uit kijk?

S H I N E L I K E A S T A R
L U P A ~ B O D H I ~ M E R A
The more I learn about people, the more I love my animals
https://hamsterscaping.info/ ⋆ https://hamsterypurecolour.com/

xDenies

Berichten: 10924
Geregistreerd: 29-01-08

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 20-02-20 14:27

Sorry, hierbij de updates.


Week vijf, dag drie ~ 18-02-2020.

Vandaag had ik weer EMDR. Ik wist nu natuurlijk een beetje wat ik kon verwachten maar het blijft rare hocus pocus gedoe. Deze keer gingen we werken aan '' de klap ''. Omdat ik heel goed het beeld voor me kan halen dat mijn auto de andere auto raakt (of juist eigenlijk andersom..) en ook precies schuin voor me, is dat wel een puntje wat continu door mijn hoofd heen spookt. Dus zodoende. Ik moet zeggen, ondanks dat ik het toen makkelijk kon oproepen dat beeld, het was ook ineens weg uit mijn hoofd. Het is ontzettend raar maar het lukt mij niet meer omdat beeld op die manier op te roepen. Tuurlijk weet ik wel wat er gebeurd is maar ik beleef het niet meer. Nu ook, ik kan er aan denken wat ik wil maar het blijft een beetje vaag in mijn bovenkamer. Lekker joh.

Omdat dit zo vlot ging konden we nog een ander puntje erbij pakken. Iets wat vanaf dag één een grote rol heeft gespeeld is alle rompslomp er om heen. Al het geregel, papierwerk, financieel, alles bij houden, de onzekerheid, de onduidelijkheid enzovoort enzovoort. Maar ook dit heeft op een bepaalde manier wat rust weten te brengen. Dat lucht wel op. Het verandert natuurlijk nog steeds niets maar uiteindelijk moet rust nog steeds het begin van het herstel gaan zijn.

Uiteindelijk sluit ze de EMDR af met het stukje dat ik mezelf sterk mag vinden en dat ik mag blij zijn om wie ik ben. Ik begin me langzaam wel te realiseren dat ik helemaal niet zo zwak ben als ik dacht, of als wat sommige mensen mij laten geloven. Dat klinkt wellicht heel egoïstisch om te zeggen maar eigenlijk wat ik ook al tijdens de EMDR zei, 'Ik ben hier nog steeds'. Ik ga nog steeds gewoon door, ik knok me er wel door heen en laat mijn hoofd grotendeels niet hangen bij al het gedoe. Dus ja, het is denk ik ook tijd dat ik die gedeelten van mezelf wat meer ga waarderen.

In ieder geval een positieve sessie. Ontzettend moe, veel hoofdpijn. Terug reis naar huis ging niet zo goed en voor een eventuele volgende EMDR sessie ga ik kijken of ik gehaald en gebracht kan worden voordat het mis gaat.


Week zes, dag één ~ 21-02-2020.

Een dag waarvan ik eigenlijk het liefst de hele tijd in mijn bed wilde blijven liggen of op de bank. Ik voelde me hondsberoerd, misselijk, duizelig, gewoon niet lekker. Het liefst had ik afgebeld maar dan denk ik weer bij mezelf, 'wanneer ga je het inhalen?', en toen ben ik maar gewoon gegaan. Wel onder het motto van, 'ik doe wat en daar blijft het bij'. Rustig aan, goed op mezelf gelet. Ze vonden dat een heel positief iets; een stap in de goede richting.
De woensdag is altijd lekker rustig dus het is niet 'vechten' om het matras dus ik kon gewoon lekker mijn dingetje doen. Week zes betekend wel weer +2 minuten dus zodoende heb ik dat verdeeld onder 15 minuten op de loopband, vijf minuten op de normale fiets en 10 minuten op de zitfiets. Daarna heb ik een mini gesprekje gehad waarin ik toch ook wat uitingen kon doen dat ik gewoon echt niets merk qua verschil en dat vervelend is. Dat ik het ook lastig vind om bepaalde dingen te doseren want ik ga niet tijdens een autorit even langs de zijkant staan omdat ik pijn heb of krijg. Dat ik er eigenlijk van baal dat ik meer pijnklachten lijk te ontwikkelen dan dat het minder wordt. Je vraagt je dan af, 'Wat doe ik hier?'. Maar ook het feit dat ik nog te veel stil sta bij, 'Wat als'. & 'Wat dan'.

Maar het is toch ontzettend moeilijk om dat los te laten? We kijken toch allemaal vooruit? Het is toch niet gek dat ik er over na denk hoe het straks weer is als ik 40 uur werk? Als ik dat überhaupt nog kan. Ik ben daar bang voor ja. Ik vind wat ik doe leuk en mis dat op een bepaalde manier zeker wel. Los van het feit welk werk ik nu doe; is er wel een andere baas die mij op deze manier zou willen aannemen?

En niet alleen dat. Ik woon op dit moment thuis waardoor ik héél veel huishoudelijke dingen niet hoef te doen. Dat is een hele grote dikke vette plus op het moment. Ik heb net gedouched en dat kan ik tien minuutjes volhouden. Met kerst in het restaurant gaf ik met tranen in mijn ogen mijn bord aan mijn moeder zodat zij mijn biefstukje kon snijden. Hee, ik word 27 heh…

Ze begrepen dat in ieder geval en ik weet ondertussen dat ze alles noteren dus ik hoop ook dat de psychologen dit verder oppakken.

Op een begeven moment had ik de oefeningen gedaan. Zoveel als dat lukte, echt naar mijn lichaam geluisterd (het word nog eens wat). En toen heb ik gezegd dat ik aftaaide. Dat was prima. Het was iets minder dan een half uurtje eerder.

Op naar maandag, dan heb ik een dubbele afspraak. Cardio/sporten en daarna psycholoog.

S H I N E L I K E A S T A R
L U P A ~ B O D H I ~ M E R A
The more I learn about people, the more I love my animals
https://hamsterscaping.info/ ⋆ https://hamsterypurecolour.com/

xDenies

Berichten: 10924
Geregistreerd: 29-01-08

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 24-02-20 16:58

Bedankt voor jullie lieve reacties. Ik lees ze wel, maar ze komen nog niet helemaal binnen. Ik doorloop het traject maar ik begin steeds minder het gevoel te krijgen dat ik over 17 weken pijnvermindering ervaar.

Week zes, dag twee ~ 24-02-2020.

Vandaag hadden we dus weer cardio. Ik vind het eigenlijk een beetje saai worden :') Sowieso vind ik maandag de minst leuke dag omdat het dan altijd erg druk is (5 man) en mede ook door één van de behandelaren op dat moment. Ik ben er dus achter dat mijn aanspreekpunt met vakantie is en nu was er een mannelijke collega die ook mijn intake heeft gedaan, die ging mij vandaag behandelen. Ik moet zeggen dat het erg fijn was! Ik 'moet'/wil altijd na het inspannen even liggen en zoals eerder gezegd (en ook continu in de kliniek) gaat dat gewoon niet op die plank van een fysiobank. Alleen op het moment dat ik besloot dat ik ging liggen was het matras nog beschikbaar en vervolgens vul ik mijn lijstje in en toen lag er iemand. Dus ik ging op de fysiobank liggen (man wat een pijn...) En toen kwam die beste kerel vragen of ik een extra matras wil. Nou uuuhh .. al zes weken! En die persoon op het matras beaamde dat volledig. Dus zodoende werd er een tweede matras gehaald van een andere afdeling, mag ik voortaan gewoon naar vragen, en toen kon ik ook gewoon ontspannen. En terwijl mijn hartslag in eerste instantie op 77/79 bleef hangen, schoot ie nu gelijk naar 54 en trok de pijn weg.

Daarna weer 5 minuten de normale fiets en 10 minuten de zitfiets. Volgens mij klopte mijn hartslagmeter niet helemaal want op de normale fiets had ik het best zwaar en mijn hartslag bleef op 88 hangen, toen op de zitfiets ging hij wel vlot omhoog. Na deze inspanningen heb ik mijn rust gepakt op wederom het heerlijke matras en kakte ik bijna in :')

Oefeningen weer gedaan. De vorige keer vroeg ik of de oefeningen niet zwaarder moesten als ze gemakkelijk gingen, maar dat hoefde toen niet maar we konden het wel uitbreiden dmv een boek op het hoofd. Nu kregen we juist te horen of we het niet al zwaarder hadden gemaakt. Dus uitgelegd wat er gezegd was en dat gingen ze intern bespreken zodat ze wel op één lijn komen. Woensdag mag ik dus, waar lukt, de oefening zwaarder maken.
Stomme ik .. pin er niet in is 0,5 kg en pin op 1e gat is 1kg. Maar onbewust had ik de pin in het 2e gat gedaan en op 1,5 kilo en al twee oefeningen gedaan … dat deed au :Y)

Na de oefeningen ben ik voor het eerst ook gaan liggen want ik had veel pijn. Het vloeide gelukkig wel weg. Daarna mocht ik nog op zo'n evenwichtsbal staan en gingen ze overgooien met een bal. Die oefening was ook voor iemand anders maar ik deed daar even in mee.

Tijdens mijn oefeningen zaten ze continu met elkaar te fluisteren over mij wat ik gewoon hoorde. Ze gingen ook allerlei vragen stellen over mij, mijn paard en dergelijke. Echt een beetje afleiding terwijl ik gewoon zat te tellen in mijn hoofd. Mijn 'focus' moest doorbroken worden. Ja waarom? Laat mij lekker m'n ding doen :') Maar uiteindelijk legde die man uit dat ie oefeningen wilt bedenken die mij kunnen helpen om straks bij het paardrijden mee te werken. Zodoende gingen we naar de flex chair in een andere zadel.
Daar gingen we oefeningen dat ik op de computer een stipje in een bepaald vlak moest bewegen door middel van mijn heupen. Het was aan de ene kant best lastig en aan de andere kant totaal niet maar weer eens wat anders. In ieder geval vond ie dat ik het goed deed en dit kan ik nu voortaan oefenen. Ik merkte wel dat het last gaf in mijn nek/schouder dus mooi om mee te pakken.

Verder oké afgesloten. Maar … ik was nog niet klaar, wel kapot :')

Week zes, dag drie ~ 24-02-2020.

Dit was een psycholoog afspraak. Ik had netjes mijn huiswerk gemaakt en kernkwaliteiten en dergelijke ingevuld. Echter zijn we daar niet zo ver op ingegaan. Ik weet eigenlijk niet zo goed wat ik van dit onderdeel moet vinden. Ik heb veel het gevoel dat het raar is wat ik zeg en er vallen ook veel stiltes als ik iets vertel. In ieder geval ging ze het nu hebben over emoties in combinatie met pijn. Want ik kan geen antwoord geven op de vraag, 'Waarom heb ik nog pijn'. |o Ze wilde daar in duidelijk maken dat emotie heel veel doet op dit gebied en dat snap ik ook, dat wist ik ook, maar om nu te zeggen dat ik al deze touwtjes in handen heb en het kan veranderen? :o?
Ik moet maandag naar een nieuwe bedrijfsarts en daar kijk ik heel erg tegenop. Dus ze hoopte op een bepaalde manier het gesprek wat makkelijker voor mij te maken maar toen ze aan het eind vroeg, 'Heb je hier iets aan?' en toen ik antwoord gaf was het, 'Nou .. ja .. kijk eerst maar wat voor vlees je in de kuip hebt'. Huh .. oké dan :')
Dusja ik weet niet zo goed wat ik er nou van moet vinden.

In ieder geval. Ik zie het maandag wel. Niemand die kan zeggen dat ik niet mijn best aan het doen ben. Ik zou de situatie ook graag anders zien :(

S H I N E L I K E A S T A R
L U P A ~ B O D H I ~ M E R A
The more I learn about people, the more I love my animals
https://hamsterscaping.info/ ⋆ https://hamsterypurecolour.com/

xDenies

Berichten: 10924
Geregistreerd: 29-01-08

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 24-02-20 19:18

Misschien intepreteer ik het verkeerd hoor. Maar ik vind het heel vervelend dat als ik iets vertel (zeker iets waar je al niet zo zeker over bent) dat er dan stiltes vallen en je de tegenpartij echt ziet denken van, 'Goh, en wat moet ik nu zeggen?'. Ik ben altijd iemand die heeft geleerd om iemand in de ogen aan te kijken maar ik merk nu dat ik steeds weg kijk en eigenlijk na het bezoek heel rot voel. Ik voel me nu ook een beetje sip eigenlijk.

Ergens triggert het een gevoel die ik al heel lang heb, maar die nergens op slaat. Het geeft mij het gevoel dat ik de pijn zelf veroorzaak. Dat ik de pijn mezelf zou aanpraten. En dat gevoel had ik juist aan de kant gezet want dat is écht niet zo. En tijdens de andere behandelingen wordt het duidelijk dat het niet zo is, en na zo'n gesprek krijg ik het gevoel dat het juist wellicht wel zo is.

En ik kijk echt op tegen het gesprek en ik legde haar ook uit dat ik het gevoel heb dat ik mij continu moet bewijzen tegen over andere. Dat het écht niet lukt en het écht pijn doet máár dat ik wel heel graag wil. Ik wil meer dingen kunnen doen, ik wil geen pijn meer hebben, ik wil ook weer lekker op de werkvloer staan. En daarnaast wil ik deze keer niet vergeten dat ik er zelf ook toe doe en dat alles geven voor het werk niet de oplossing is. Daar zijn we vorig jaar achter gekomen ..

In ieder geval, door het praten over emotie & pijn moest ik handvaten krijgen voor dat gesprek. Maar ik moest ook weer niet teveel zeggen. :o? Misschien vind ze het lastig dat ik juist zo makkelijk over alles praat? Ik mankeer ook niets aan mijn hoofd of mond.. B-)

Edit: Net als het stukje dat mijn lichaam tijdens de intake én evaluatie beide keren gewoon gemakkelijk in herstel komt. Dat is raar, dat vond zij ook raar. Want dan zou je dus moeten kunnen herstellen, maar dat gebeurd dus niet :Y) Maarja ... de test heh ...

S H I N E L I K E A S T A R
L U P A ~ B O D H I ~ M E R A
The more I learn about people, the more I love my animals
https://hamsterscaping.info/ ⋆ https://hamsterypurecolour.com/

xDenies

Berichten: 10924
Geregistreerd: 29-01-08

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 24-02-20 19:30

Maar daar besteden ze tijdens de cardio ook al heel veel aan, dus dat stukje weet ik ondertussen wel en dat is ook terug te zien in de resultaten. Daarom kon ik het nu niet plaatsen hoe ze deze vragen stelden. Ik weet wat het met je doet, stress, zo heb ik 1,5 maand thuis gezeten met zware rugklachten, paar jaar terug. En ik weet nu ook dat ik lang stress heb ervaren, maar ondertussen is dat toch wel heel anders. Dan zou je toch ergens verschil moeten gaan ervaren. En ook bijvoorbeeld tijdens het eventuele paardrijden, dat is leuk - dus dan moet ik toch verschil merken?

De man die nu inviel bij de cardio had het ook maar over dat het hebben van een letselschade zaak lastig is. Ja, maar het aan de kant schuiven kan ook niet want dan snijd ik mezelf voor de toekomst flink in de vingers. Maar zo lang de letselschadezaak speelt, belemmert dat het herstel. Ja .. wat moet je dan?


pien_2010 schreef:
Die stiltes kan ook te maken hebben met de methodiek die zij hanteert. Er kan de gedachte achter zitten dat als er stiltes vallen jij die zelf gaat op vullen en ze zo dieper komt bij wat er speelt.
Dus die stiltes hebben minder , denk ik, met jou te maken en meer met haar.

Als zij niet ok voelt voor jou dan mag je stoppen hé. Het is jouw proces en je hoeft haar niet te pleasen. Oke?


Dat zou een manier kunnen zijn maar als ik een riedeltje heb verteld en je hoort aan mij dat ik twijfel met wat ik zeg, of het voldoende is dat ze wilt horen, dan is een stilte wel heel vervelend. En het is niet dat ze me dan aankijkt, maar je ziet aan alles dat ze zoekt naar woorden.
Ik vind het lastig in ieder geval.

Ik wilde het inderdaad bespreekbaar maken dat ik me er niet erg op m'n gemak bij voel.

S H I N E L I K E A S T A R
L U P A ~ B O D H I ~ M E R A
The more I learn about people, the more I love my animals
https://hamsterscaping.info/ ⋆ https://hamsterypurecolour.com/

xDenies

Berichten: 10924
Geregistreerd: 29-01-08

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 24-02-20 22:36

pien_2010 schreef:
Daar heb je ook gelijk in. Met mijn opmerking wilde ik tevens zeggen dat het belangrijk is dat jij je op je gemak voelt bij haar en zij dat klimaat hoort te scheppen, dus dat zij daarin iets fout doet en dat jij dus niets fout doet.


Ja ik begreep jouw opmerking inderdaad, dankjewel! Ik vind het wel lastig dus ik moet het bespreekbaar maken. Op het moment denk ik van, 'Nouja oké dan', maar als ik thuis ben en er goed over nadenk krijg ik er een rot gevoel van.


kiwiwitje schreef:
T is niet zo dat als je iets doet is wat leuk is dat dat je klachten oplost. :) t gaat echt om onbewuste houding en ontspanning betekend ook niet dat de pijn weg trekt omdat de spanning eraf is. Dat is juist t probleem van spanning. Ontspanning en oefeningen gaan daarin zeker helpen. Maar zoiets heeft tijd nodig zeker met aanpassing in houding en het oplossen van de stress/spanning. En dit laatste is nog lang niet opgelost. Dus zal dat uiteraard zn uitwerking hebben. En tuurlijk kun jij daar niet direct een oplossing in hebben. Ook dat kost tijd :)
En ik zeg ook niet dat dit de hele oplossing is. Maar ik denk dat t zeker een onderdeel ervan is :)


Ja, dat snap ik ook wel! Maar ik had gehoopt dat ik ondertussen, door overal voor open te staan en dergelijke, al iets van verschil kon waarnemen. Ondertussen zegt iedereen wel dat ik alles zo netjes doe, een goede houding heb, alles goed gaat ... maar voor mijn gevoel ga ik nog steeds achteruit in de pijnklachten. Daardoor merk ik ook dat ik een beetje mijn motivatie en zin begin te verliezen. Ik ga me weer rotter voelen bijvoorbeeld en dan trekken mijn gedachten toch al snel richting het negatieve 'wat als …' enzovoort.
Ik hoop dat woensdag de ene dame van mijn intake er is. Voor mijn gevoel kan ik daar wel fijn mee praten en dan leg ik het wel uit.


Janneke2 schreef:
Ik citeer even een uitstekende therapeute die ik ooit voor de neus kreeg.
Waarschijnlijk zei ze niet echt 'lieve schat' tegen me, maar ik heb haar gezicht en stem in mind en ze zegt tegen me "Lieve schat, wil je alsjeblieft ophouden met zeggen dat jouw gevoel nergens op slaat...?" :) :(:)
....Blaise Pascal schreef al, 'dat het hart zo haar redenen heeft waar dem ratio niets van weet'.
En veel mensen die nare dingen hebben meegemaakt hebben de ernstige behoefte om het 'in eigen hand' te hebben.
Die behoefte is legitiem. (Maar niet hetzelfde als het objectieve gegeven dat je er zelf voor koos, etc.)

En wellicht heeft deze psycholoog een valide reden om dit soort vragen te stellen (don't ask me, ik krijg er als gezegd een staart van) -
Als je je telkens voelt alsof je je moet verdedigen, heeft het meer zin om te vragen waarom ze nou zo praat.
Want gesprekken waar je vooral verdrietig van wordt en die haaks staan op de rest van het traject, dat zou toch niet 'moeten'.

En jij zet psychologische stappen door je lichaam serieus te nemen, je zegt iets waarbij je twijfelt - en ik vind dan dat je ondersteund zou moeten worden in de stap die je gezet hebt.
Of desnoods dat de twijfel als twijfel serieus genomen wordt. (Zoiets als: "Je kiest er voor je lichaam serieus te nemen en je vindt dat moeilijk 'hoe zit dat dan precies?'")


Ja dat is ook wel iets wat ik moet 'leren' hoor. Ik ben makkelijk in het mezelf wegcijferen, vandaar dat ze ook met die kerneigenschappen(of weet ik veel) aan de gang is gegaan. Maar ik ben niet op mijn achterhoofd gevallen. Ik weet wat ik kan verbeteren en ik weet in welke situaties het veel voorkomt. Het toepassen is alleen niet altijd even gemakkelijk. Maar ik weet waar het vandaan komt en ik probeer er zo bewust mogelijk mee om te gaan.

Ik probeer mijn gevoel en gedachten uit te leggen als antwoord op haar vraag. Maar ik kan niet alles duidelijk verwoorden omdat je in principe niet heel bewust bij je gevoelens stil blijft staan. Het praat veel makkelijker als iets direct gebeurd dan als je moet gaan terug denken. Laat staan het ongeluk want dat is een jaar geleden.

Wellicht had ik wel iets heel anders verwacht bij dit psychologie-stukje. Wat meer inspelen op gebeurtenissen door het auto-ongeluk zoals het 'conflict' op mijn werk, of dingen uit mijn verleden met mijn biologische vader (waardoor ik ook het conflict wellicht heftiger heb opgepakt dan andere dat zouden doen). Ze zei in ons eerste gesprek dat ze mij niet kent maar wel door heeft dat ik in een soort 'vecht-stand' sta, maar voor mijn gevoel word er nog niet echt naar toe gewerkt om dat aan te passen.

Ik weet het niet. Ik ga het wel zien. Ik vind het moeilijk.

S H I N E L I K E A S T A R
L U P A ~ B O D H I ~ M E R A
The more I learn about people, the more I love my animals
https://hamsterscaping.info/ ⋆ https://hamsterypurecolour.com/

xDenies

Berichten: 10924
Geregistreerd: 29-01-08

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 26-02-20 16:30

Week 7, dag één ~ 26-02-2020.

Ja, daar zijn we alweer. Week 7. En week 7 betekend weer + twee minuten bij de cardio. Ik noem dit dus sporten maar ik ben er vandaag achter gekomen dat dit niet het juiste woord is :+ (ik moet het zien als revalideren en niet als sporten ..:o) Ik ging weer met enige tegenzin naar de kliniek nadat ik vanochtend genoten had van mijn honden in het beetje sneeuw dat we hadden *\o/* Muziek aan en vol mee galmen met de radio helpt een hoop om een beetje uit die nukkigheid te komen.

Toen ik in de zaal kwam was er niemand die mij begeleid dus ik ben maar gewoon begonnen. Balen, want ik wilde beginnen met het gesprek. Toen één van mijn begeleiders er wel was (die ander is dus met vakantie) was eerst iemand anders die een gesprek wilde. Nadat ik 16minuten gewandeld had (snelheid 5,3 en stijging 4, pfff) en 6 minuten had gefietst (level 5) en even was gaan liggen kwam daar het moment dat ik aan de bel kon trekken.

Enerzijds voelde het fijn om het even gezegd te hebben. Anderzijds kreeg ik er toch een rot gevoel bij. Wat zeur ik nou? Ben ik alleen maar aan het tegenwerken? Stel ik me niet gewoon aan? Enzovoort. Ik heb dat ook wel uitgesproken hoor dus dat scheelt. Ze begreep wat ik zei en had sommige dingen ook wel gezien, sowieso de maandag-frustratie. Ik heb ook gezegd dat het afgelopen maandag ineens wel kon, een extra matras. En zo heb ik nog wel meer dingen gezegd. Dat ik voor mijn gevoel bots met één van de begeleiders op maandag, mede omdat er in het systeem dingen worden gezet als zijnde 'behandeld' maar dat ik van niets weet onder andere. Ook het continu door vragen en geen enkel antwoord accepteren. Als ik me neutraal voel dan ben ik niet blij en niet boos, gewoon neutraal; zo moeilijk is dat toch niet? Ze begreep het allemaal en het wordt morgen of vrijdag in het team overleg besproken. Wel kreeg ik terug dat ze vond dat ik vaak gesloten ben en dat ik het zou uitstralen. Ik vind dat wel vervelend om te horen, zeker omdat ik echt mijn best doe om open te blijven staan en alles aan te nemen en te doen. Ook vooral omdat dit pas over de laatste 3 keer zaaltrainingen gaat. Ik gaf dat ook direct aan en ze deed haar best om dat uit te leggen. Oké.
Het belangrijkste; 'Help, ik voel geen verschil - alleen maar slechter - gaat dit wel werken!?'. Dus dit gaan ze meenemen en ik hoor woensdag hoe dit uitgepakt is.

Ik heb de training wel positief afgesloten maar volgens mij niet helemaal 100% gedaan. Al met al de oefeningen wel van 0,5kg naar 1kg kunnen aanpassen en zo wil ik ook vooruit gaan werken.
Ook weer op een evenwichtsbal/plaat gaan staan en een bal overgegooid. Uiteindelijk gaat dat wel pijn doen, die bal opvangen. Maar in principe ging alles netjes.

Dat is het probleem ook niet … maar ik zou zelf ook graag willen zien dat ik vooruit ga, en niet alleen cijfer/computer technisch.

Aankomende maandag moet ik naar de bedrijfsarts, een nieuwe/onbekende want mijn werkgever is van arts verandert. Ik heb dus wel wat zenuwen. -O-
Daarna dinsdag psycholoog, woensdag cardio & vrijdag ook cardio.

S H I N E L I K E A S T A R
L U P A ~ B O D H I ~ M E R A
The more I learn about people, the more I love my animals
https://hamsterscaping.info/ ⋆ https://hamsterypurecolour.com/

xDenies

Berichten: 10924
Geregistreerd: 29-01-08

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 26-02-20 22:31

Ja we gaan het wel zien. Ze gaf aan dat het verandert kon worden, dat ik bijvoorbeeld begin met de oefeningen en dan de cardio. Of dat de cardio helemaal niet meer hoeft in zekere zin. Dat is in principe niet eens mijn doel maar jeetje een extra matras en gewoon een rustige zaal zoals woensdag is toch niet heel bijzonder? :') (woensdag drie personen, maandag rond de 6-8)

In ieder geval haalde ze ook aan dat veel behandelaars mensen weigeren als er nog een letselschadezaak loopt. Iedere keer als ik dit hoor doet me dat wel pijn. Alsof ik in een tweestrijd zit. Maandag werd ook met regelmaat aangehaald dat ik nog steeds een zaak heb en dus 'stress'.

Ook werd er gezegd van ja, je bent al zo aan het vechten (werkgedoetje, jeugddingetje, autoongelukgedoe etc) en dan moet je ook nog hier 'vechten'. Toen had ik weer zoiets van ja, maak ik het mezelf nou zo moeilijk? |o |o

S H I N E L I K E A S T A R
L U P A ~ B O D H I ~ M E R A
The more I learn about people, the more I love my animals
https://hamsterscaping.info/ ⋆ https://hamsterypurecolour.com/

xDenies

Berichten: 10924
Geregistreerd: 29-01-08

Re: 353 dagen met pijn, op naar een verbetering?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 26-02-20 23:12

Oké, ik snap wat je zegt. Het is niet dat ik het mezelf bewust moeilijk maak. Maar hoe zou jij zijn als je in mijn schoenen stond? (wellicht heb je dat wel ooit gestaan en kan je mij uit je eigen ervaring een tip geven?) Zou jij je dan geen zorgen maken om de toekomst en zou je dan niet na een jaar veel pijn hopen op een stukje vooruitgang? Gewoon uit nieuwsgierigheid.

Ik weet dat dit traject mij niet pijnvrij gaat krijgen maar het zal wel de belasting omhoog krikken en de pijngrens wat omlaag. Na 7 weken al hard aan het werk (op meerdere gebieden) mag ik toch wel het gevoel hebben dat daar een vooruitgang tegenover kan staan?

Falen zou ik doen wanneer ik de handdoek in de ring gooi en besluit niet meer te gaan. Dat heb ik vandaag ook nadrukkelijk gezegd dat ik dit absoluut niet wil doen.

S H I N E L I K E A S T A R
L U P A ~ B O D H I ~ M E R A
The more I learn about people, the more I love my animals
https://hamsterscaping.info/ ⋆ https://hamsterypurecolour.com/

xDenies

Berichten: 10924
Geregistreerd: 29-01-08

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 28-02-20 20:05

De afgelopen dagen heb ik veel nagedacht. Mede ook door het bericht van Achterom. Daarom heb ik vandaag contact op genomen met de kliniek of het mogelijk was om de uitkomst van het gesprek te horen.

In de tussentijd heb ik twee uurtjes gewerkt. Ik post hier natuurlijk alleen wat er op de kliniek dagen gebeurd en niet de dagen daar om heen. Wellicht geeft dat ook een heel vertekend beeld. Ik vond het fijn om weer op het werk te zijn want ik geniet op recht wat ik doe (daar zie ik wel resultaat :Y) grapje) en ik had naar mijn moeder geappt dat ik rond half 12/12 uur zou stoppen. Aangezien er voer mee naar huis moest zou zij dan langs rijden. Echter rond 10 over 11 kreeg ik het vreselijk koud, werd ik suf en misselijk; eigenlijk 'gewoon' door de pijn in mijn nek & schouder. Ik ben dan ook wat eerder naar huis gegaan.

's Middags werd ik gebeld door de kliniek met eigenlijk heel positief bericht. De persoon waar ik een beetje mee botst wilt uiteraard graag even met mij praten wat ik volledig begrijp. Ik weet dat ik dingen op dat moment beter kan aangeven maar 'helaas' ga ik er thuis wat meer over zitten 'piekeren' waardoor ik het gevoel beter kan plaatsen.
De cardio gaan ze anders indelen. Ze willen in ieder geval dat ik andere apparaten ga uitproberen om de afwisseling er meer in terug te brengen. En ze gaan meer doelgerichte oefeningen er bij pakken die kunnen bijdragen dat ik straks weer dingen kan oppakken die ik zo graag weer wil kunnen doen omdat die heel belangrijk voor me zijn; zoals het paardrijden.
Ook gaan ze kijken of ik bij een andere begeleider geplaatst kan worden, de man van afgelopen maandag, omdat deze op een bepaald gebied meer getraind is en daar effectiever mee aan de gang kan. Daar waar mogelijk gaan ze deze veranderingen toebrengen.
Aankomende woensdag gaan we dit dus oppakken en ik ben heel blij om te zien dat ze het niet weggewuifd hebben maar doelgericht naar een oplossing zijn gaan zoeken.

Zelf ga ik meer aan de acceptatie werken. Ik hoop dat ik daar in vooruitgang kan boeken zodat ik mezelf wat meer rust kan gunnen. Ik heb een mooie film gekeken vandaag en halverwege deze film is het bubbeltje ook geknapt en dat heeft heel erg opgelucht. Ik doe echt mijn best maar heb hulp nodig om het juiste pad te kunnen blijven bewandelen (en te kiezen) & daar in ook leren dat er niet op ieder paadje een beer staat.

S H I N E L I K E A S T A R
L U P A ~ B O D H I ~ M E R A
The more I learn about people, the more I love my animals
https://hamsterscaping.info/ ⋆ https://hamsterypurecolour.com/

xDenies

Berichten: 10924
Geregistreerd: 29-01-08

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 03-03-20 19:54

kiwiwitje schreef:
Topper! Je bent goed bezig!


<3


Janneke2 schreef:
Dat een rechtszaak stress oplevert lijkt mij de nuchtere waarheid.
Niet een kwestie van dat jij het ingewikkeld maakt, of dat jij het jezelf lastig maakt.

Wat mij wel van belang lijkt: in welke fase zit 'de zaak'.
Er moet van jouw kant een diagnose liggen (en die zal er best zijn, daar is dit traject denk ik ook op gebaseerd),
maar - afdeling stress - de tegenpartij kan vragen om een contra expertise (= onderzoek door een andere arts oid).
....als dan jouw klachten deels zijn weg-gerevalideerd, is dat uiteraard zuur.
Dus wat dat betreft snap ik de weigering van een x aantal behandelaars wel. :(:)


Ik snap ook zeker wel dat een letselschadezaak (het is geen rechtzaak) stress en zorgen op levert. Maar die is er nu eenmaal en die schuif ik niet aan de kant. Dus met dit 'in mijn rugzak' moet ik gewoon verder.
Er is een medisch rapport opgesteld en ze willen 'het herstel' en de revalidatie kliniek afwachten.


Achterom schreef:
Wat ontzettend fijn om te lezen hoe je bezig bent! Het is je gegund, echt waar.
Sorry als ik wat bot over kwam, ik moet eerlijk zeggen dat ik blij ben dat ik misschien heb kunnen helpen om je aan het denken te zetten, want ik moet zeggen dat ik daar niet zeker van was. Het had ook averechts kunnen werken en dat gun ik je echt niet.

Fijn dat de hulpverleners nu ook met je mee gaan denken, dat is precies wat leek te ontbreken. En nu vast/volhouden... Wees lief voor jezelf, je verdient het!


Je bent niet de enige die het natuurlijk gezegd heeft en een aantal dingen blijven hangen en daar blijf je dan over nadenken. Dat is niet erg. Ik had wel graag nog een reactie gehad op de vragen die ik terug stel, haha. Maar daar ben je uiteraard vrij in.


Gister ben ik bij de bedrijfsarts geweest en daar van uit heb ik twee uurtjes gewerkt. Vandaag werd ik gebeld dat mijn afspraak bij de psycholoog niet door ging wegens ziekte en toen besloot ik, in plaats van thuis te blijven en 'uit te rusten' heb ik er voor gekozen om ook naar het werk te gaan. Uiteindelijk begon ik daar aan iets dat ik graag wilde afmaken en daarom wel iets over mijn pijngrens heen gegaan, maar gelukkig na een half uurtje op bed liggen trok dat weer weg.
Hopen dat de pijn in de nekspier/aanhechting hoofd zich vanavond gedeisd houd. Gisteravond tijdens het wandelen werd ik helemaal naar, wazig, kei misselijk. Ben gelukkig goed thuis gekomen en daarna op de bank plat gaan liggen waarbij nog even flink de huiskamer om mij heen draaide, misselijkheid zakte wel. Had gehoopt dat vandaag bij de kliniek te bespreken maar dat ging dus niet. Morgen maar weer tijdens het '' sporten '' :Y)

S H I N E L I K E A S T A R
L U P A ~ B O D H I ~ M E R A
The more I learn about people, the more I love my animals
https://hamsterscaping.info/ ⋆ https://hamsterypurecolour.com/

xDenies

Berichten: 10924
Geregistreerd: 29-01-08

Re: 353 dagen met pijn, op naar een verbetering?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 03-03-20 22:05

We kunnen elkaar dus de hand schudden wat betreft op jonge leeftijd snel volwassen worden. Maar zoals je zelf ook al typt heb je daar jaren over gedaan en voor mij ligt de verwachting geschetst in 17 weken. Die schets is niet van uit mij, al had ik wel gehoopt op wat 'verlichting'. Mijn reacties zijn dus niet heel vreemd en daarom vind ik het juist zo knap hoe ik de afgelopen dagen in de hele situatie ben gaan staan. Ik herken zeker miniscule dingen die anders zijn, wellicht makkelijker gaan. Beter vind ik echter nog niet het juiste woord.

Hoe zeiden ze dat nou in die film, 'It's okey to wander, if only you can find the way home'. Zo iets. En dat vond ik wel heel mooi. Het is niet erg om even verdwaald te zijn of niet te weten hoe en wat, als je uiteindelijk maar wel de weg naar het juiste punt vind. Acceptatie is daar in ieder geval een punt van denk ik zo :)

S H I N E L I K E A S T A R
L U P A ~ B O D H I ~ M E R A
The more I learn about people, the more I love my animals
https://hamsterscaping.info/ ⋆ https://hamsterypurecolour.com/

xDenies

Berichten: 10924
Geregistreerd: 29-01-08

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 04-03-20 22:23

Dankjewel Kmbrly voor je lieve reactie! En zuur is dat heh .. gelukkig ben ik deze persoon tot op heden niet tegen gekomen. Een paar weken terug zei mijn moeder dat ze nog een filmpje op haar telefoon had. Op dat filmpje is te zien hoe mijn broertje mijn auto met pijn en moeite verplaatst zodat overig verkeer er langs kan en de andere persoon naar de parkeerplaats rijd. Mij hoor je op de achtergrond huilen en wanneer mijn moeder zegt, 'Zo, die rijd best hard weg', hoor je mij heel boos, 'Ja joh! Die ken gewoon rijden en mijn auto is helemaal kapot'. Moet zeggen dat ik wel emotioneel werd van het filmpje. Dus ik begrijp je heel goed!

Week 7, dag twee ~ 04-03-2020.

Eigenlijk had dit dag drie moeten zijn maar gister is mijn afspraak met de psycholoog afgezegd. Best jammer want die afspraak is nu verplaatst naar eind april en eigenlijk vind ik dit persoonlijk één van de belangrijkste(en fijnste) afspraken.

Vanochtend ging ik in ieder geval enthousiast naar de kliniek (positief heh!?) en begon mijn cardio zoals gewoonlijk met de loopband. Ondertussen waren de begeleiders ook geupdate en kwam één van de twee (degene waar ik het fijnste mee kan praten) naar mij en toen kon ik ook vertellen dat het zo positief ging de afgelopen dagen. Niet dat ik volledig pijn vrij ben geweest en niet af en toe dacht van; ARRRGGHGHH, maar dat hoeft ook niet en mag ik ook niet verwachten. Ze merkte in ieder geval duidelijk verschil aan me. Ze gaf aan dat we de trainingen voortaan anders gaan doen zoals afgesproken. We gaan beginnen met interval trainingen :Y)

Ik mocht eerst de loopband even afmaken en besloten dit op 10 minuutjes te houden. Daarna gingen we voor het eerst op de cross-trainer, wat een vaag ding zeg. Alsof je op de maan loopt. In ieder geval hier begonnen we dus met de interval training. Binnen 10 minuten bouwt dat ding het level op en zakt ie weer. Omdat dit de eerste keer was ben ik begonnen met level één en het apparaat bouwt dan op.

Daarna heb ik zes minuten op de normale fiets intervaltraining gedaan en vervolgens nog zes minuten op de zitfiets intervaltraining; deze kon ik wel gelijk op level 6 zetten en door de intervaltraining gaat die uiteindelijk naar level 10 en dat kon ik gemakkelijk.

Omdat ik had uitgelegd dat de pijn zich steeds meer centreert in de linkerspier in mijn nek en ik daar echt onwijs veel last van heb (hoofdpijn en misselijk etc) gaf ze aan dat het wel mogelijk is om te behandelen; masseren. Prima! Dus na de cardio en trainingen zijn we de zaal uit gegaan en mocht ik letterlijk even pijn lijden op een fysio bedje.

Want mama mia. Dít wens je echt nie-mand toe. Ik moest ook echt aangeven wanneer het me te veel werd, duidelijk grenzen tonen. Maarja pijn mag het wel doen, maar af en toe was aan alles in mijn lijf te merken dat ik het uitschreeuwde van de pijn - maar wel kon ontspannen. De zogenaamde 'triggerpoints'.
De spier die in het kuiltje in je achterhoofd te voelen is; die is extreem gevoelig bij mij. Die loopt door naar je schouder en langs je ruggenwervel. Door het masseren zijn we er ook achter gekomen dat iedere spier die aanhecht aan mijn schedel (of hoe het ook mag heten allemaal) zijn stijf en gespannen. WAT EEN PIJN!! |( |( |(
Ik heb het advies gekregen dat best iemand dat af en toe mag masseren en ik heb een tennisbal meegekregen waarmee ik het zelf een beetje kan doen. Vandaag laat ik dat in ieder geval met rust.

Wat betreft de oefeningen; omdat het masseren veel impact had hoefde ik maar een aantal oefeningen te doen. Eén van de oefeningen heb ik op 1,5kilo kunnen zetten als 'beloning'. Dat ging erg goed. Weer een stapje vooruit!
Daarna nog op de evenwichtsbal gestaan om een bal over te gooien, ook dat ging al een stuk beter omdat ik leer hoe ik de dingen gemakkelijker kan opvangen. Bewuster wordt van mijn houding.

Ze waren toch wel een beetje 'trots' op me en ik heb met die vibe nog iemand anders in de zaal proberen op te peppen (arme vrouwke zit er flink door heen :( ) maar uiteindelijk weet ik precies hoe ze zich voelt want ja iedereen zegt het maar, maar zelf voelen ho maar. Dus ik snap het.

Morgen even een pauze dagje, ik heb de afgelopen dagen behoorlijk wat gedaan in tegenstelling tot normaal. Vrijdag weer cardio.

:wave:

S H I N E L I K E A S T A R
L U P A ~ B O D H I ~ M E R A
The more I learn about people, the more I love my animals
https://hamsterscaping.info/ ⋆ https://hamsterypurecolour.com/

xDenies

Berichten: 10924
Geregistreerd: 29-01-08

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 06-03-20 20:12

Last van onder andere hoofdpijn heb ik al een hele tijd maar ik had in die omgeving natuurlijk nog wel heel veel meer pijntjes. Ik heb ook met enige regelmaat ineens een 'klap' in die schouder/nek alsof er een elektrische schok tegen aan komt; het is daarna ook even wat warmachtig. Heel gek.

De rest beantwoord ik een beetje in mijn dagverslag :)

Week 8, dag één ~ 06-03-2020

En daar zijn we aangekomen in week 8. Ik ga niet zeggen dat het een wereld van verschil is op het gebied van de pijnklachten. Wat ik wel durf te zeggen is dat ik zelf wellicht een wereld van verschil ben geworden. Dusdanig dat ik hier complimenten over krijg & niet alleen van de begeleiders maar ook van mede 'patiënten'. (al ben ik momenteel bang dat ik ze irriteer met mijn vrolijkheid). Op het moment voel ik me heel open, enthousiast en een soort van vrolijk. Ik heb zin om iets extra's te doen zoals een rondje verder lopen met de hond. Ik 'durf' weer wat dingen een stapje verder te doen maar ben daarbij ook een stuk bewuster van mijn houding, doen & laten.

In ieder geval. Week 8, er komen weer twee minuten bij en dat nu we met de interval zijn begonnen. Dus de cardio bestaat nu uit 34 minuten. Omdat we begonnen zijn met de interval (je begint op een level en die doet hij om de minuut verzwaren, max is 4 of 5 levels erbij) is dat wel even pittig. Woensdag had ik de interval op level 1 staan en nu wilde ik dat wel iets opbouwen, maar dus ook gelijk een minuut langer volhouden.
Begonnen met de loopband. Dat was wel even gek want die zet ik altijd op snelheid 5,5 & stijging van 3,5 tot 4,5. Nu had ik de snelheid wel op 5,5 gezet en daarna is het apparaat zelf met stijging aan de gang gegaan. Dat moet ik dus nog even uitvogelen. 10minuten.
Vervolgens ben ik op de normale fiets gaan zitten met level 5. Het was dus best even pittig om uiteindelijk door de interval op level 9 te fietsen, maar wel weer een opluchting toen hij zakte. 7 minuten.
Daarna even gezeten want het fietsen vind ik best pittig. Toen heb ik ook even met een begeleider kunnen praten. Ze vroeg hoe het ging en dat heb ik verteld. Daar is dus ook uit gekomen dat we eigenlijk de komende weken één keer gaan 'masseren'. Dat vond ik eigenlijk wel heel fijn om te horen! Ik mag ook zelf ongeveer 6x per dag (als het lukt) met de tennisbal wat masseren in mijn nek.
Vervolgens heb ik de cross trainer gedaan, ook hier level 5 aangezet en met de interval opgebouwd. Grappig ding hoor, beetje alsof je op een maan loopt. 7 minuten.
Afgesloten met de zitfiets, deze op level 6 begonnen en dus uiteindelijk level 10 aangetikt door de interval. Ik heb over een paar weken beenspieren waar je u tegen zegt :Y) En deze heb ik 10 minuten gedaan en daarna heb ik zitten praten met een mede patiënt. Heb best te doen met dit vrouwke.

Het matras was bezet en ik had eigenlijk niet echt de behoefte om me daar druk om te maken :)* Dus toen ben ik bij de trilplaat gaan liggen. Je legt dan je kuiten daar op en die plaat trilt 60seconden en daarna ontspan je gewoon lekker. Ondanks dat ik niet op het matras lag was dat dus wel te zien en mijn hartslag zakte netjes. Dit was overigens de eerste keer dat ik ging liggen dus positief!

Toen was het tijd voor de oefeningen en alle oefeningen zit nu op 1kg en een andere oefening op 1,5kg. Ik zie daar in dus wel wat vooruitgang. Ik merk wel dat de pijn stijgt tijdens het doen van de oefeningen en de boel aanspant (en ik voer de oefeningen wel goed uit). Toen ik mijn laatste oefening met de stang wilde toen viel de begeleider dat ook op en toen gaf ze aan dat ik dan gewoon mag stoppen. Die heb ik dus maar 1x10 gedaan ipv 3x10. Ik ben toen wel gaan liggen om de pijn wat te laten afvloeien.

Toen geëindigd met wat uitwandelen 10 minuutjes.

Al met al een zeer positieve training. Ik ben benieuwd hoe mijn weekend er uit gaat zien. Pijnvrij ben ik zeker niet maar het staat even minder groot voor mijn neus met extra luidsprekers en neonborden. Dat is ook wel fijn.

Aankomende maandag had ik een lange dag. Eén afspraak is alleen afgezegd.
Vroeg daar zijn vanwege psycholoog en daarna cardio. Ben benieuwd, ik hoop dat ik dit gevoel wat vast kan houden!

All the Bright Places op Netflix, tis een aanrader O:)

S H I N E L I K E A S T A R
L U P A ~ B O D H I ~ M E R A
The more I learn about people, the more I love my animals
https://hamsterscaping.info/ ⋆ https://hamsterypurecolour.com/

xDenies

Berichten: 10924
Geregistreerd: 29-01-08

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 06-03-20 20:34

Misschien is vooruitgang een beter woord :o

S H I N E L I K E A S T A R
L U P A ~ B O D H I ~ M E R A
The more I learn about people, the more I love my animals
https://hamsterscaping.info/ ⋆ https://hamsterypurecolour.com/

xDenies

Berichten: 10924
Geregistreerd: 29-01-08

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 06-03-20 20:49

Janneke2 schreef:
.... hoe wordt trouwens jouw pijn fysiek ingeschat?
(Spierpijn, zenuwbeklemming of nog weer iets anders?)


Ik snap hier even niet wat je bedoeld?

S H I N E L I K E A S T A R
L U P A ~ B O D H I ~ M E R A
The more I learn about people, the more I love my animals
https://hamsterscaping.info/ ⋆ https://hamsterypurecolour.com/

xDenies

Berichten: 10924
Geregistreerd: 29-01-08

Re: 353 dagen met pijn, op naar een verbetering?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 07-03-20 18:06

Los van 'Chronische pijn' & 'Whiplash gerelateerde klachten' zit er geen naam aan. Er is natuurlijk op geen enkele scan of dergelijke iets terug te vinden. Het een naam kunnen geven had wellicht ook eerder naar een betere en specifiekere behandeling geleid denk ik.

Wat betreft de 'massage' bedoel ik meer op mijn fysio behandelingen die ik voorheen kreeg. Nog voordat ik bij een DC kliniek kwam of voor een MRI en dergelijke werd gestuurd. In ieder geval het nalopen van triggerpoints.

Aan welke manieren denk jij, Janneke2?

S H I N E L I K E A S T A R
L U P A ~ B O D H I ~ M E R A
The more I learn about people, the more I love my animals
https://hamsterscaping.info/ ⋆ https://hamsterypurecolour.com/


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: DDD3, katha, lazy, m9ara, Nancy__, Shetje14, Vaiqua, winnie03 en 54 bezoekers