Ik ben transgender

Moderators: Hanmar, Polly, EvelijnS, Shanna, Dani, benangelique, Ladybird

 
 
Horizonnig

Berichten: 124
Geregistreerd: 21-01-17
Woonplaats: Heiloo

Link naar dit bericht Geplaatst: 23-02-19 21:20

Hiraeth schreef:
Om het even anders te zeggen: omdat je zelf in het proces zit fiets je veel sneller dan de rest van het peloton. Soms moet je dus even stoppen met trappen en de rest de kans geven om zich weer bij je te voegen. Dat kan soms voor frictie zorgen, dus ik snap in zekere zin de problematiek wel binnen jouw gezin. :j


Ja ik denk dat je zeker gelijk hebt ja. Het heeft dan weer als effect op mij broer dat hij denkt dat ze het niet accepteren terwijl ze gewoon schrikken, waardoor m'n broer nog eerder boos wordt. Neerwaartse spiraal enzo.


Sheehan

Berichten: 1864
Geregistreerd: 27-04-14
Woonplaats: Utrecht

Link naar dit bericht Geplaatst: 23-02-19 21:21

Hiraeth schreef:
Oh enne, Mandy: dankjewel lieverd! <3


:* :* :*

Ik ben kapot stoer.

vikawiek

Berichten: 379
Geregistreerd: 24-10-16
Woonplaats: Grunn

Link naar dit bericht Geplaatst: 23-02-19 21:22

Hiraeth schreef:
Nou jongens, ik denk dat ik maar ga oefenen op m'n schouderspieren want zo te horen gaat het me anders nooit lukken om 'Dorito-shaped' te worden. :')

Gewoon 3 keer per week 5 ontzettend vieze stallen uitmesten op je lokale manege, dan komt het wel goed! :D
Afbeelding
En cringe weer uit, maar het is inmiddels een trend onder transjongens om je spieren te showen op instagram en dergelijke. Doe ik toch maar een keertje mee :')

Narvika: Therapie pony en meesterschilder
mijn prachtige avatar geschoten door Drawn Horse fotografie

julhan99
Berichten: 61
Geregistreerd: 16-08-11

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-02-19 09:35

Horizonnig schreef:
Ik merk dat mijn ouders (die heel accepterend zijn) het toch lastig vinden. Vooral omdat hij dus pas op zijn 17e bedacht dat hij geen meisje wilde zijn. Daarbij is hij autistisch en denken mijn ouders dat dat meespeelt. Ook hebben ze moeite met hoe mijn broer dingen vertelt. Dan zitten we aan de eetkamertafel en dan zegt hij: ik heb binnenkort een gesprek met iemand en als ik een paar van die gesprekken heb gehad mag ik aan de testosteron. En als ik nog langer wacht kan ik m'n borsten en baarmoeder er ook uit laten halen.


Beste Horizonnig, Wat knap van jullie als gezin dat je ondanks de strubbels toch steeds weer probeert begrip voor elkaar te hebben. Voor jullie voelt het misschien alsof hij op zijn 17e bedacht heeft om geen meisje meer te willen zijn maar het zou ook kunnen zijn dat hij altijd al een heel onbestemd gevoel heeft gehad over zijn "eigen zijn" en pas rond zijn 16-17e jaar er de juiste woorden voor heeft gevonden. Dan volgt er nog een periode van "zal het het wel of niet vertellen - wanneer is het juiste moment - wanneer heb ik voldoende moed verzameld". En op het moment dat je het dan gaat vertellen volgt er een waterval aan woorden en meningen.

Hij is jullie waarschijnlijk 20 stappen vooruit en na 17 jaar wil hij nu vaart maken. Maar jullie moeten nog aanhaken en lopen al die jaren achter. Hij staat in de 5e versnelling en jullie hebben net de motor gestart. Heel goed om fysiek wat afstand te nemen en dat hij op zichzelf is gegaan. Zo krijg je de tijd om even van een afstandje naar zijn uitspraken en wensen te kijken.

Blijf vragen, blijf praten en begin vooral ook zelf over andere zaken die jullie delen in het leven. Voor hem is het misschien lastig om ook eens iets anders te vertellen omdat hij er vol van in dat hij eindelijk de weg naar zijn eigen identiteit is ingeslagen. Nu gaat het misschien alleen even over zijn transitie maar over een jaartje of wat is hij zijn "gezellige echte zelf" en kunnen jullie nog 75+ jaar praten over alle mooie dingen die het leven te bieden heeft.

Horizonnig

Berichten: 124
Geregistreerd: 21-01-17
Woonplaats: Heiloo

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-02-19 19:04

julhan99 schreef:
Beste Horizonnig, Wat knap van jullie als gezin dat je ondanks de strubbels toch steeds weer probeert begrip voor elkaar te hebben. Voor jullie voelt het misschien alsof hij op zijn 17e bedacht heeft om geen meisje meer te willen zijn maar het zou ook kunnen zijn dat hij altijd al een heel onbestemd gevoel heeft gehad over zijn "eigen zijn" en pas rond zijn 16-17e jaar er de juiste woorden voor heeft gevonden. Dan volgt er nog een periode van "zal het het wel of niet vertellen - wanneer is het juiste moment - wanneer heb ik voldoende moed verzameld". En op het moment dat je het dan gaat vertellen volgt er een waterval aan woorden en meningen.

Hij is jullie waarschijnlijk 20 stappen vooruit en na 17 jaar wil hij nu vaart maken. Maar jullie moeten nog aanhaken en lopen al die jaren achter. Hij staat in de 5e versnelling en jullie hebben net de motor gestart. Heel goed om fysiek wat afstand te nemen en dat hij op zichzelf is gegaan. Zo krijg je de tijd om even van een afstandje naar zijn uitspraken en wensen te kijken.

Blijf vragen, blijf praten en begin vooral ook zelf over andere zaken die jullie delen in het leven. Voor hem is het misschien lastig om ook eens iets anders te vertellen omdat hij er vol van in dat hij eindelijk de weg naar zijn eigen identiteit is ingeslagen. Nu gaat het misschien alleen even over zijn transitie maar over een jaartje of wat is hij zijn "gezellige echte zelf" en kunnen jullie nog 75+ jaar praten over alle mooie dingen die het leven te bieden heeft.


Dankjewel voor je bericht! Ik denk dat je gelijk hebt ja, goed om dit te lezen!

piendumaitre

Berichten: 18264
Geregistreerd: 08-12-10
Woonplaats: Limousin

Link naar dit bericht Geplaatst: 04-03-19 10:05

Omdat hier sprake is van discriminatie als het gaat om alleenstaande en lesbische vrouwen durf ik hier onderstaand onderwerp ook onder de aandacht te brengen.
Gisteren kreeg ik van mijn dochter deze link met vraag of ik wil tekenen. Heb ik natuurlijk gedaan. Maar ben zo verdrietig erover. Vanaf vandaag kunnen alleenstaande vrouwen, lesbische stellen geen beroep meer doen op de verzekering die vruchtbaarheidsbehandelingen betalen.
Zoals sommige van jullie weten ben ik de zeer gelukkige oma van een donor kleinkind. Mijn dochter is single en bewust moeder en haar zoon is zo'n geschenk. Ik vind het zo oneerlijk dat alleen nog hetero stellen voor vergoeding in aanmerking mogen komen, zo discriminerend. Voor ons betekent dit dat mijn dochter geen donor kind als broer of zusje erbij kan krijgen, want we kunnen dit gewoon niet betalen als familie.
Dus ik Plaats hier de link en wellicht willen jullie deze petitie mee ondertekenen :
https://petities.nl/petitions/vergoedin ... q3z8azsOzM

Dit heeft dus niets te maken met een discussie over wel of niet kinderen krijgen. Waar het om gaat is, dat het in een stap terug is en alleen voor hetero stellen met een kinderwens mogelijk is om voor vergoeding in aanmerking te komen. In deze tijd waarin juist ook aandacht begint te komen voor andere mensen en andere levensvormen, vind ik dit een te grote stap terug en ik ben hier echt verdrietig over . Ik denk dat TS dit geen probleem vind dat ik er even aandacht voor vraag.

capopjekop

Berichten: 26377
Geregistreerd: 30-11-03

Link naar dit bericht Geplaatst: 04-03-19 10:09

Ik weet nog niet zo goed wat ik daar van vind, omdat ik me er nooit in verdiept heb. Om wat voor bedragen gaat het dan ongeveer? En is het dan niet mogelijk om zelf een donor te zoeken?

Wellicht is het handig om er een eigen topic over te maken?

piendumaitre

Berichten: 18264
Geregistreerd: 08-12-10
Woonplaats: Limousin

Link naar dit bericht Geplaatst: 04-03-19 10:13

Waar het om gaat is dat het per maand € 1250 kost. De meeste vrouwen hebben één à twee jaar nodig. Dus afhankelijk van hoe lang het duurt kan dit enorm oplopen. Zelf vind ik dat de vergoeding voor iedereen moet zijn, of voor niemand of dat er naar hoogte inkomen een bijdrage gevraagd wordt. Maar dit vind ik discriminatie.
Toevallig was mijn dochter al vrij snel zwanger, maar dat is eerder uitzondering als regel, dus bij haar heeft het niet veel gekost (onder de € 5000,--).
Zelf een donor zoeken is niet zo gemakkelijk en er zijn mensen die dat niet willen. Mijn dochter bijvoorbeeld is heel bewust gestopt met zoeken naar een partner, omdat ze het on eerlijk vond jegens de man daar ze ontdekte bij haar zelf dat ze op zoek was naar een vader voor haar kind in plaats van naar een partner. Dus (gezien haar leeftijd) heeft ze gekozen om eerst voor haar kindje te gaan in de hoop dat er later nog een leuke partner bij kan komen.

julhan99
Berichten: 61
Geregistreerd: 16-08-11

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-03-19 13:18

Wachtlijsten. Zucht, wat een vloek zijn die dingen. Wachtlijsten, overal wachtlijsten. Zo blij als we waren dat we direct naar Antwerpen konden, zo teleurgesteld waren we weer toen we hoorden dat voor de eerste diagnostische fase bij de Mutsaertsstichting, waar we door onze zo behulpzame huisarts waren aangemeld, ook een wachtlijst van bijna een jaar was op de tijd van onze aanmelding.

Teleurstelling doet iets met mij. Het maakt een soort monster in me los. Niet een kwaadaardig monster maar meer een oplossingsvretend monster. Google is my middle name inmiddels. Mijn beste vriend in teleurstellende tijden en mijn kompaan in het kwaad. Het woord transgender is uitgesleten op mijn toetsenbord. Maar soms hoef je niet ver te zoeken naar weer een stukje van de puzzel. Deze keer werd die me aangedragen door iemand van het forum hier. I rest my case voor wat betreft het nut van dit soort topics. Via een pb kreeg ik een naam door van een GGZ instelling in Rotterdam. Lekker dichtbij ook vergeleken met Venlo :j

15 WEKEN (cijfers kunnen niet in kapitaal anders had ik het gedaan). Jawel meneer, mevrouw, slecht 15 fluttige weekjes was de wachtlijst! Belletje naar onze oh zo behulpzame huisarts die weer een aanmelding verzorgde in Rotterdam. De eerste dag na 15 weken viel op 1 januari 2019. Ik vergeef het ze dat ze dan nieuwjaarsdag vieren maar meer symbolisch kan het niet. Mijn kuiken kan in 2019 beginnen aan de eerste diagnostische fase.

Begin december controleerde ik nog maar eens de site en daar stond inmiddels een wachtlijst van 50 weken. Met de schrik om het hart en lood in de schoenen ben ik gaan mailen. "Dat gold toch niet voor ons toch? toch?" Nee, niet voor ons. Hartslag terug naar 80. Gelukkig hoefde ik niemand teleur te stellen. En al snel in januari mochten we langs komen voor een intake.

Nou daar zaten we dan, het kuiken en ik, in de auto. Mijn vrolijke gebabbel verborg de zenuwen over het voorloop van het gesprek. Al te vaak lees ik namelijk dat er ook een flinke rem gezet kan worden op je proces. Nou ben ik een voorstander van zorgvuldig te werk gaan en nauwlettende controles maar natuur alleen als het gaat om anderen. Mijn kuiken mag natuurlijk geen strobreed in de weg worden gelegd want dan wordt ik wel een soort natgeworden gremlin.

Nee, verstandelijk meen ik dat natuurlijk niet maar gevoelsmatig wel. Alle teleurstellende doemscenario's die te bedenken waren, heb ik bedacht, gevisualiseerd, uitgewerkt en omgebogen. Vermoeiend man! Hoe anders was de werkelijkheid. Het doemscenario hield op nadat ik de auto geparkeerd had. "Makkelijk in de buurt parkeren" is daar het overstatement of the year. Ik kan niet tegen eenrichtingsstraatjes en obstakels op de weg als ik naar een heel heel belangrijke afspraak voor mijn kuiken moet.

De intake verliep geweldig. Nog nooit was ik zo snel op mijn gemak en het kuiken ook. Wat een fijn team is dat! Zelfs het kuiken had praatjes. Dat is meestal wel anders. Maar hier vertelde hij honderduit. Wat een zaligheid om te zien hoe snel hij vertrouwen had in de hele situatie. Deze mensen gaan hem helpen. Dit komt goed. Zo voelde het direct. Het komt goed.

Dat jullie het ook vast weten: het komt goed.

anjali
Berichten: 6934
Geregistreerd: 25-07-15

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-03-19 13:36

capopjekop schreef:
Ik weet nog niet zo goed wat ik daar van vind, omdat ik me er nooit in verdiept heb. Om wat voor bedragen gaat het dan ongeveer? En is het dan niet mogelijk om zelf een donor te zoeken?

Wellicht is het handig om er een eigen topic over te maken?

Het is offtopic. Maar goed,ik zag het op het journaal. daar werd gezegd dat het om 600 euro gaat voor het zaad van een donor. Maar, ik ben er van overtuigd dat er genoeg mannen zijn die gratis willen doneren. En dan kun je hem ook zelf beoordelen of je hem goed genoeg vindt. Want een kind stamt biologisch gezien toch voor de helft van de vader af. Je zou dan wel hele goede afspraken moeten maken overal over.

piendumaitre

Berichten: 18264
Geregistreerd: 08-12-10
Woonplaats: Limousin

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-03-19 13:49

anjali schreef:
Het is offtopic.

Ja en ook weer niet. Er werd namelijk o.a. door Lilian Ploumen verteld dat het een grote stap achteruit was en dat in een land dat het homo huwelijk als eerste had en waar ook meer de gender neutraal kwestie positieve aandacht krijgt (denk aan paspoorten die veranderd kunnen worden) dat Nederland in deze kwesties daarin toch vooruit loopt en dit dan weer een stap terug is.
Dus ja, het is off topic en toch heeft dit wel allemaal met elkaar te maken, want het gaat over mensen die andere keuzes maken in hun leven die nu wel voor vergoeding in aanmerking komen maar dat kan dus zo weer afgelopen zijn en deze minister heeft dit volkomen buiten de tweede kamer geruisloos weer terug gedraaid.
Dus dat kun je dan heel erg per onderwerpje bekijken en het als off topic beschouwen, je kunt dit ook wat ruimer zien, doortrekken naar andere vergoedingen die mensen krijgen en er voor gaan dat dit soort vergoedingen blijven.

Julhan99, wat een verhaal zeg. Sterkte en heel fijn om te lezen!
julhan99 schreef:
Deze mensen gaan hem helpen. Dit komt goed. Zo voelde het direct. Het komt goed.
*\o/* Heel erg fijn om te lezen. Jullie verdienen het!! Ik hoop zo dat het allemaal mooi en goed uitkomt.

julhan99
Berichten: 61
Geregistreerd: 16-08-11

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-03-19 14:50

anjali schreef:
capopjekop schreef:

Het is offtopic.


Misschien niet helemaal. Want als mijn kuiken als transjongen met zijn misschien toekomstige vrouw een kindje wil? Is hij dan onvruchtbaar of heeft hij daar zelf voor gekozen? Het onderwerp gaat wel raken aan transgenders ben ik bang.

anjali
Berichten: 6934
Geregistreerd: 25-07-15

Re: Ik ben transgender

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-03-19 14:56

@Julhan99: daar moet je wel bij stilstaan inderdaad,dat je door een geslachtsverandering onvruchtbaar zult worden. En dat je dat nu misschien denkt niet erg te vinden,maar later in je leven mogelijk wel.

Oliefanter
Berichten: 436
Geregistreerd: 18-08-05
Woonplaats: België

Re: Ik ben transgender

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-03-19 16:38

Ik lees al een tijd geboeid, en ter zijnen tijd ook geraakt, mee. Het valt op hoe fijn, open en eerlijk jullie verhalen, en de hoop en de ergernissen zijn-- prachtig te lezen; ik kan het als het ware bijna zelf voelen.

Wat me opvalt, mede door de discussie hierboven over het wel of niet off of on-topic zijn van zaken, is hoe zeer sommigen (heel menselijk), toch nog alles willen in een hok duwen 'gekozen is gekozen, men moet de gevolgen er maar van dragen dan'. Echter, en dat is mijn persoonlijk visie, is ook alle twijfel, het groeien, het proces, het zichzelf en zijn context in vraag stellen, deel van het proces. Mensen veránderen, en kunnen (gelukkig maar!) nu zo zijn, en wat later toch weer andere richting opneigen. Ook dit is menselijk, normaal, en van mij part moet er plaats voor zijn. 'Jezelf zijn', is (helaas) niet steeds een statisch gegeven, maar hangt af van zoveel factoren: je omgeving en maatschappelijke context, de mensen die je op je weg leert kennen, de zaken en gebeurtenissen die je meemaakt, die je vormen en ja, ondanks alles, ook kunnen tekenen en veranderen.
Voor mij is 'het al of niet kinderen willen' juist één van de meest typerende voorbeelden hiervan (kijk maar naar alle cis-mensen die op 30 roepen 'nee nooit!', en 7 jaar later, met de juiste partner, er toch voor gaan), en zo dus, is voor mij, deze discussie hier wel degelijk op zijn plaats. Is het mooie van dit topic niet juist dat 'alles' wat gerelateerd is aan het trans zijn, of waar er bezorgdheden voor zijn, geuit kunnen worden? Is het dan belangrijk dat iets wel of niet onder de titel past?

Voor mij niet alleszins :-). Ik kruip terug onder mijn steen, en hoop oprecht dat jullie alles wat er te delen valt willen blijven delen; het doet deugd af en toe eens iets genuanceerd, open en oprecht te lezen!

Hiraeth

Berichten: 2123
Geregistreerd: 08-08-07
Woonplaats: Broekhuizen (Meppel)

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 11-03-19 17:50

julhan99 schreef:
Dat jullie het ook vast weten: het komt goed.

<3

Dit doet me een beetje denken aan een liedje waarin dat de laatste zin zo'n beetje is. Vanaf 2 minuut 30 Verder heeft het liedje niets met mijn persoonlijke situatie te maken oid, maar als ik gewoon die paar zinnen hoor ben ik gelijk helemaal rustig en ebben al mijn zorgen weg.

Wat een pracht post weer van jou en je kuiken! Het lijkt mij mooi dat we misschien een keer een koffie ergens doen oid, jullie lijken me zulke inspirerende, leuke mensen om eens mee rond een tafel te zitten. :D

Oliefanter schreef:
Ik lees al een tijd geboeid, en ter zijnen tijd ook geraakt, mee. Het valt op hoe fijn, open en eerlijk jullie verhalen, en de hoop en de ergernissen zijn-- prachtig te lezen; ik kan het als het ware bijna zelf voelen.

Wat een prachtige woorden om mee onder een meeleessteen uit te komen! :D

Van mijn kant ook nog even een update. Toevallig komt hier ook nog iets in ter sprake wat misschien weer relevant is met de rest van de posts hier.

Afgelopen donderdag had ik weer een afspraak. Mijn moeder ging met mij mee dit keer, dus misschien wel leuk voor julhan om het nu andersom te lezen. :P De autorit naar het UMCG is voor ons ongeveer een uurtje, dus ik had mooi de tijd om mijn moeder nog een beetje moed in te praten. Mijn huiswerk was namelijk dat ik met mijn moeder om de tafel ging zitten om te bespreken dat ik het niet fijn vind dat ze mij haar 'kind' blijft noemen en mij soms nog steeds voorstelt als een meisje. Deze maand ging íets harder voorbij dan ik had verwacht, dus voor ik het weet was het tijd voor de afspraak en realiseerde ik dat ik het dus helemaal niet besproken had. Kak. -O-

Goed, ergens ter hoogte van afrit Beilen stonden we in de file en hebben we dat dus allemaal besproken. Toch nog mijn huiswerk gedaan dus. Onderweg, zoals ik wel vaker doe.

Eenmaal aangekomen merkte ik op dat mijn moeder toch wat gespannen was. Voor mijn opleiding heb ik haar wel een keer geïnterviewd en tja... ze is gewoon niet goed in vragen beantwoorden. Ze zet een hele andere stem op, gaat raar praten en geeft eigenlijk nooit echt goed antwoord. Hoe dan ook vond ik het wel heel vermakelijk om toe te kunnen kijken, ik hoefde dit keer namelijk alleen maar af en toe te knikken. :D

Het ging verder wel redelijk goed met haar. Mijn moeder is echt súper supportend maar maakt soms dingen groter in haar hoofd. Ze is voornamelijk heel bang als het gaat om de operaties e.d. die er bij komen. Verder heeft ze gezegd dat ze het lang vindt duren, want ze wil dat ik aan de testosteron ga als ik nog thuis woon zodat ze alles kan meemaken. Super lief, maar ik dacht wel echt: "máááám"

Ook zijn er een paar dingen waarvan ik gemerkt heb dat we het er nog over moeten hebben. Ze hameren best wel op het goed communiceren me de familie en ik zie nu in dat dat inderdaad belangrijk is. Zelfs als je familie honderd procent achter je staat moet je ze blijven betrekken in je proces. Het is een transitie voor het gezin, niet alleen voor mij.

Verder kwam dus ook nog het dilemma rondom vruchtbaarheid naar boven. Ik heb zelf áltijd gezegd dat ik geen kinderen wil en dat ik later wel de coole oom wordt voor mijn broer zijn toekomstige kroost. De bloedlijn gaat niet verder met mij, etc. etc. Het ding is: ik ben oprecht een heel vrij persoon. Ik wil niet gebonden zijn aan dingen die mij verplichten om thuis te moeten blijven. Ik zie mijzelf dus écht niet later kinderen hebben, omdat je eigenlijk de eerste 15 jaar moeilijk je kroost ergens kunt dumpen.

En toch.

Ik ben een onwijze softie. Ik heb zo goed geleerd om solo te leven, maar toch wil ik gewoon een zweverige, wijze poëet om 's avonds op de bank diepe gesprekken mee te hebben in de reclame's van prut-TV en dan samen in te dommelen. Ik wil een veel te dikke kat. Een CD- en platenkast die de muur vult. Ik verlang naar een stabiel thuis met levende wezen waar ik enorm veel om kan geven. En stiekem? Héél stiekem zou ik dan best wel een klein hummeltje willen hebben. En dat hoeft er geen één van mezelf te zijn. Vreemden hoeven mij te niet te vertellen dat een kindje mijn ogen heeft of mijn partner's neus. Ik zou het gewoon, stiekem, heel mooi vinden om een vaderfiguur te kunnen zijn. Om mij te kunnen ontwikkelen tot iemand waar een jong mensje bij terecht kan als het even niet meer lekker gaat. Of als ze iets doms willen doen dat ze mij om advies vragen. "Papa, jij deed vroeger veel domme dingen, toch?"

Zulke dingen kunnen ontstaan, zelfs al heb je er eigenlijk nu 0,0 behoefte aan. Even inhakend op pien vind ik het dus ook een kwalijke zaak dat er deuren worden dichtgegooid voor stellen die misschien op deze wipwap staan.

Anyway.... Even weer terug naar mijn update. Als het goed is was dit mijn laatste gesprek met deze mevrouw! Eind deze maand (28e) heb ik een afspraak met een psycholoog/psychiater/haalzealtijddoordewar die mij nog iets meer aan de tand gaat voelen. In april wordt er dan gekeken of ik gelijk doorverwezen kan worden naar het medische team of dat er eerst nog verdere psychologische onderzoeken gedaan moeten worden. Eind april krijg ik dus een spannend telefoontje! Als ik eenmaal toegelaten ben in het medische team gaan dingen namelijk ineens héél hard. :D

“The really important thing to be was yourself, just as hard as you could.”
― Terry Pratchett & Neil Gaiman, Good Omens: The Nice and Accurate Prophecies of Agnes Nutter, Witch

piendumaitre

Berichten: 18264
Geregistreerd: 08-12-10
Woonplaats: Limousin

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-03-19 18:04

*\o/* *\o/* Hiraeth ik vind je een kanjer. Zo top man, hoe je er mee bezig bent. Echt gaaf om t e lezen. Ik ben helemaal blij hierover.

Ik heb mijn reactie op Olifanter <3 (zo mooi verwoord en zo mee eens!) en Julhan <3 , die ik net geschreven had, eventjes geparkeerd voor een ander moment toen ik zag dat Hiraeth zijn post gedaan had. Ik vind dit namelijk zo'n belangrijke post van Hiraeth, dat ik nu niet met mijn uitgebreide reactie wil komen want dat voelt niet goed. Dus wellicht later kom ik er nog op terug.

Avalanche81

Berichten: 4369
Geregistreerd: 28-04-16

Re: Ik ben transgender

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-03-19 18:08

Ik wil jullie gewoon een dikke :+: geven. En met name TS. Ik vind jullie zo mooi, zo open, zo kwetsbaar, en zo bewust ook van waar je mee bezig bent :+:

Mooie mensen.

AbbyBlues

Berichten: 1752
Geregistreerd: 07-01-15
Woonplaats: Indiana, Verenigde Staten

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-03-19 02:05

Ook ik kom weer even onder mijn meeleessteen vanuit mijn eigen(aardige) aanvliegroute. Ik had er eigenlijk niet op willen reageren omdat ik het ook een beetje offtopic vond en de discussie niet verder wilde aanzwengelen, maar als hij hier dan toch hoort dan draag ik mijn 2ct ook even bij.

Ik wordt een beetje kriebelig als mensen die (bewust) partnerloos zijn , maar waar biologisch niks mis mee is, vinden dat ze vruchtbaarheids behandelingen vergoed moeten krijgen. Terwijl mijn ex schoonbroer en zus jarenlang ieder dubbeltje om hebben moeten draaien omdat ze maar een deel vergoed kregen. Na 3 pogingen nog niet zwanger waren en daarna geen vergoeding meer kregen. En toen nog eens enkele 10-duizenden euros moesten betalen om te mogen adopteren. Dat ook niet vergoed werd bij de weg.

Vergoedingen zoals deze worden betaald van de premies van de andere verzekerden, en ik persoonlijk, vind niet dat ik hoef te betalen voor een medische ingreep voor iemand waar medisch niets mee aan de hand is.

Ik begrijp dat dit een glijdende schaal/grijs gebied is. Ik kan me helemaal voorstellen dat een transgender stel dit soort behandeling nodig heeft. En voor mij valt dit hier dan wel weer onder. Want in mijn ogen is er medisch iets mis (verkeerd geslacht in een verkeerd lichaam of hoe je het ook noemen wilt, er zit iets mis).

Waar je de grens dan trekt? Ik vind het een erg moeilijke vraag. Ik weet dat ik aan de andere kant van het spectrum zit kwa denkwijze en tolerantiedan de meeste van jullie, maar wilde toch mijn stem even laten horen.

Afgezien daarvan blijf ik stilletjes meelezen. Ik vind het een reuze interessant onderwerp en echt een eye opener. Vooral de diverse invalshoeken maken het een mooi rond en bijna 'af' geheel. Ik heb veel respect voor de bijdragen van vooral Julhan en Hiraeth, maar ook alle anderen, die hier zeer openhartig hun verhaal doen. Jullie maken een moeilijk onderwerp bespreekbaar voor de mensen die er mee worstelen en begrijpbaar voor anderen die er ook mee worstelen, maar op een andere manier. Begrijpen jullie me nog? :')

You're only given a little spark of madness. You mustn't lose it.

piendumaitre

Berichten: 18264
Geregistreerd: 08-12-10
Woonplaats: Limousin

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-03-19 09:10

@AbbyBlues, vroeger was de regeling zoals jij hem beschreven hebt. O.l.v Schippers zijn de vruchtbaarheidsbehandelingen voor IEDEREEN beschikbaar gesteld en komen voor vergoeding in aanmerking. Nu is dat iedereen vervangen voor hetero stellen (CDA minister is van volksgezondheid! ;) ) waarvan de man onvruchtbaar is. Dat gaat tegen de wet voor gelijke behandelingen waar we zo voor geknokt hebben.
De vouw van die man die wel voor vergoeding in aanmerking komt, is gewoon vruchtbaar net als de alleenstaande en lesbische vrouwen.

Nu de link naar transgender onderwerp en plaats ik even mijn stukje van gisteren die ik weggehaald heb daar Hiraeth en ik tegelijkertijd aan het posten waren en hij net iets eerder was als ik en ik zijn post belangrijker vond als de mijne. Gisteren had ik dus opgeschreven:


Oliefanter wat een mooie inhoudelijke post <3 Ik ben het er ook helemaal mee eens.

julhan99 schreef:
Want als mijn kuiken als transjongen met zijn misschien toekomstige vrouw een kindje wil? Is hij dan onvruchtbaar of heeft hij daar zelf voor gekozen? Het onderwerp gaat wel raken aan transgenders ben ik bang.
Dit dus, maar er is nog meer.....

Je komt niet zomaar als alleenstaande of lesbische vrouw aan een donor kind. Je gaat door een pittige procedure vergelijkbaar denk ik met de transgender procedure. De transgender krijgt (terecht) alles vergoed. Je gaat wel snijden in een gezond lichaam kan ook een argument worden om deze vergoeding terug te gaan draaien door reactionaire conservatieve mensen die aan de geldknoppen zitten. Want God heeft dat lichaam zo bedoeld.

Het 1ste donorkindje van mijn dochter is gewoon vergoed (ze had een eigen bijdrage). Was een pittige procedure voordat ze mocht starten.
Ze kwam bij het tweede gewenste donorkindje pas onlangs terwijl ze in de wachtkamer aan het wachten was voor de 6de KI behandeling er achter dat het dus niet meer vergoed zou worden, doordat er allemaal pamfletten op hingen :oo .
Vergelijking:
Zie je het al voor je, na al die stress, gesprekken dat je als transgender in de wachtkamer er achter komt dat je de transitie het niet meer vergoed krijgt, terwijl je eindelijk net bezig bent? Het gaat wel ergens over hé, mensen?

Zonder enige vorm van overleg, afstemming in de Tweede kamer is dit terug gedraaid. Al jaren wordt dit gewoon vergoed.
Dus ook hiertegen, vind ik, moeten mensen in opstand komen. Of niemand kan meer voor vergoeding in aanmerking komen, of je vraagt aan iedereen naar gelang hoogte inkomen een bijdrage, of iedereen komt in aanmerking. Als we dit zomaar laten lopen, schept dit een precedent. Wat is het volgende, dat geruisloos wordt terug gedraaid door deze CDA minister die zijn achterban wat wil geven? Dit had gewoon via de volksvertegenwoordiging moeten gaan! Procedureel zo slecht.

Laat ik het anders stellen, de transgender is voor mij persoonlijk een ver van mijn bed show. MAAR, als morgen de vergoeding wordt terug gedraaid, dan teken ik onmiddellijk de petitie. Argument, zie stukje van Olifanter, die de spijker op de kop slaat met:

Oliefanter schreef:
mensen veránderen, en kunnen (gelukkig maar!) nu zo zijn, en wat later toch weer andere richting opneigen. Ook dit is menselijk, normaal, en van mij part moet er plaats voor zijn. 'Jezelf zijn', is (helaas) niet steeds een statisch gegeven, maar hangt af van zoveel factoren: je omgeving en maatschappelijke context, de mensen die je op je weg leert kennen, de zaken en gebeurtenissen die je meemaakt, die je vormen en ja, ondanks alles, ook kunnen tekenen en veranderen.
Ik wil voor al die andere mensen die ver van mijn bed behandelingen krijgen, of dingen doen die bij hun past, graag ook betalen. Het diverse, dat iedereen mag zijn of worden wie hij is, keuzes mag maken, dat vind ik zo ontzettend belangrijk.

Dus toen mijn dochter 2 jaar geleden kwam: "mam ik ben in verwachting van een donor kind" voelde ik als eerste :oo en enorme schrik en een honderdste van een seconde later voelde ik zo'n enorme trots <3 voor dat kuiken (30+) van mij (met haar piep klein kuikentje in haar)die zo voor haar geluk gaat en wist dat ze dood ongelukkig zou zijn zonder kind.
Vergelijking doorgetrokken, zoals hier de transgenders weten dat ze doodongelukkig zullen zijn zonder transitie. Voor beiden wil ik graag een betalend "soldaatje" zijn (want de zorgverzekering wordt natuurlijk door de belastingbetaler opgebracht en dat zijn wij!).

Op dit moment is dus de behandeling voor donor kindje 2 van mijn dochter gestopt in de hoop dat de vergoeding gauw weer opgang komt, want zoveel tijd heeft ze niet meer en het kan aardig oplopen als je langer moet wachten. Hoe verdrietig is dit voor haar, kunnen jullie dat niet voorstellen. Ik heb er zo om gehuild, om haar en al die andere vrouwen die èn een pittig bedrag moeten terugbetalen (stond in de kleine lettertjes) en die nu moeten stoppen met het krijgen van hun grootste wens. Ik vind het gewoon afschuwelijk.

julhan99
Berichten: 61
Geregistreerd: 16-08-11

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-03-19 10:38

Hiraeth schreef:
Afgelopen donderdag had ik weer een afspraak. Mijn moeder ging met mij mee dit keer, dus misschien wel leuk voor julhan om het nu andersom te lezen. :P De autorit naar het UMCG is voor ons ongeveer een uurtje, dus ik had mooi de tijd om mijn moeder nog een beetje moed in te praten.



Waar zo'n auto al niet goed voor is! Zo vaak al zijn in de auto onderweg naar "iets" de meest belangrijke gesprekken gevoerd bij ons en bij jullie dus ook haha.


Je ziet wel dat iedereen zijn eigen tempo heeft bij het accepteren en meekomen in dit proces. Jouw moeder ook. Nog steeds gaat ze mee in jouw richting. Misschien soms niet zo snel als jij zou willen of als eigenlijk zelfs goed zou zijn voor je maar ze doet haar best. Ik weet ook niet hoe het vangnet van jouw moeder is.


Ik zelf heb mensen in mijn eigen netwerk waar ik mijn ei kwijt kan. Daar kan ik mijn demonen vrijlaten en bestrijden. Toen we nog eerder in het proces zaten en ik nog moest wennen aan de nieuwe naam heb ik bij een vriendin zo ontzettend gehuild om het verlies van zijn meisjes naam. Ik vind hem zo mooi. We hebben hem zo zorgvuldig uitgekozen. En nu mocht ik hem niet meer uitspreken.


Alsof honderduizend keer de meisjesnaam nog in mijn mond zat als een volgepropte mond met m&m's heb ik toen een minuutlang die naam geschreeuwd. Wel honderd keer. Heerlijk was dat. Zo, hé hé dat moest eruit. Ik voel me gezegend met zo'n vriendin. Ik kan met haar lachten en huilen, zorgen maken en onbelangrijk maken. Als je dat niet hebt, wordt het moeilijker natuurlijk. Dan kost het meer energie en duurt het langer voor iemand helemaal aangehaakt is.


Het doet een enorm beroep op jouw geduld. Ik hoop dat je haar inspanning kunt blijven zien ook als je soms boos of verdrietig bent. Maar volgens mij lukt dat wel. En maak muziek. Als je het niet kunt zeggen, zing het dan zeiden wij in het stenen-tijdperk :)ddd

En dat bakkie koffie staat genoteerd. Gaan we zeker een keer doen!

piendumaitre

Berichten: 18264
Geregistreerd: 08-12-10
Woonplaats: Limousin

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-03-19 11:21

Citaat:
Alsof honderduizend keer de meisjesnaam nog in mijn mond zat als een volgepropte mond met m&m's heb ik toen een minuutlang die naam geschreeuwd. Wel honderd keer. Heerlijk was dat. Zo, hé hé dat moest eruit. Ik voel me gezegend met zo'n vriendin.
Wat mooi dit en wat heftig! Hiervan springen de tranen in mijn ogen. Ik vind je een prachtvrouw Julhan.

Hiraeth

Berichten: 2123
Geregistreerd: 08-08-07
Woonplaats: Broekhuizen (Meppel)

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 12-03-19 13:13

julhan99 schreef:
Alsof honderduizend keer de meisjesnaam nog in mijn mond zat als een volgepropte mond met m&m's heb ik toen een minuutlang die naam geschreeuwd. Wel honderd keer. Heerlijk was dat. Zo, hé hé dat moest eruit. Ik voel me gezegend met zo'n vriendin. Ik kan met haar lachten en huilen, zorgen maken en onbelangrijk maken. Als je dat niet hebt, wordt het moeilijker natuurlijk. Dan kost het meer energie en duurt het langer voor iemand helemaal aangehaakt is.

Jij moet echt iets doen met je schrijfstijl, joh!

julhan99 schreef:
En dat bakkie koffie staat genoteerd. Gaan we zeker een keer doen!

Yes!

Jouw verhaal doet me er trouwens aan denken dat tijdens het gesprek ook een potentiële naamsverandering om de hoek kwam. Ik had dat nog niet echt uitgesproken richting mijn moeder, behalve dan dat ik eigenlijk best tevreden ben met de naam die ik nu heb. Ik vertelde dus dat ondanks dat ik tevreden ben ik toch het idee heb dat ik liever een andere naam wil.

Ik verwachte een traantje. Schok. Verbazing. Maar er was niets. Ze dacht even na, keek mij aan en toen de mevrouw van het UMCG, en knikte. Of ik al wat in gedachten had. Ik vertelde dus mijn eisenlijstje: Germaanse afkomst en moet beginnen met de letter G. Ik vertelde dat ik soms al Gilles gebruik en daar qua schrijfstijl echt dol op ben, maar dat ik qua uitspraak als Drent mij raar voel bij de zachte G. Ik heb liever iets scherpers. En dat ik dus gekeken had naar Deense, Duitse en Nederlandse namen en vervolgens via de Belgische Wie Is De Mol? terecht kwam bij Gilles.

En weet je wat ze toen zei? Echt, ik smolt. Ik voelde me alsof er een soort pot met goud open ging. Ze zei: "Ik wil wel helpen met een naam uitzoeken." Mijn moedertje, die het zó moeilijk heeft soms maar er toch altijd is. Die jaren geleden met veel zorg deze naam speciaal voor mij heeft verzonnen. We gaan dus kijken of we iets kunnen verzinnen.

Het enige moment waar we beide echt even emotioneel van werden was toen ik zei dat ik echt héél graag de naam van mijn opa als tweede naam wil op mijn paspoort. Dat was eigenlijk altijd al de planning geweest als ik vanaf het begin af aan al als een jongetje door het leven ging, maar ik heb uiteindelijk de naam van mijn oma gekregen. Nu na het overlijden van mijn opa voelde het ineens anders. Alsof hij toch nog een soort van kans krijgt om voort te leven ofzo. En helemaal omdat ik hem dus heb leren kennen en weet hoe moedig hij was. Ik zie mijn lieve moeder terug in zijn karakter trekken en voel me vereerd om zijn naam nog een x aantal jaren voort te kunnen laten leven.

(Het grappige is trouwens dat mijn studiegenoten als ik dit vertel altijd naar babynamen websites gaan en dan dus met die overdreven ouderwetse namen aankomen. 'Günther', 'Gerard'.... :') )

Oh enne, omdat jullie 'm nog te goed hebben. Ik zet 'm even in een spoiler omdat ik niet per se naar mijn gezicht hoef te kijken elke keer als ik deze pagina open.

Spoiler:
Afbeelding


Als mijn foto met mijn favoriete Deense acteur een beetje leuk wordt krijgen jullie er in april nog één. :')

“The really important thing to be was yourself, just as hard as you could.”
― Terry Pratchett & Neil Gaiman, Good Omens: The Nice and Accurate Prophecies of Agnes Nutter, Witch

Maflinger_S
Berichten: 8240
Geregistreerd: 01-07-08

Re: Ik ben transgender

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-03-19 13:26

Mooie posts komen hier weer voorbij, van hen die in transitie zijn, gaan of zijn geweest. Maar ook van familieleden en meelezers die een deel van hun leven hier kunnen en willen delen.

(G.: wat een mooie foto!)

"Under a cherry tree there are no strangers"
Dalai Lama, Ahoy Rotterdam, 16 september 2018

julhan99
Berichten: 61
Geregistreerd: 16-08-11

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-03-19 15:09

Hiraeth, jouw teksten zijn trouwens ook heel smakelijk haha. En die foto is prachtig!

Tanya
Berichten: 8750
Geregistreerd: 28-12-01
Woonplaats: Leidschendam

Re: Ik ben transgender

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-03-19 15:40

Knapperd! Mooie foto!


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: AhrefsBot, Annisa, Dancyy, LK_2312, Mamarleen, meremeer, mingming, Saskia9, Selka, Soooof, StonedRomy, XXInKA en 92 bezoekers