Wat voor paard is geschikt voor iemand met autisme?

Moderators: Coby, petraaken, C_arola, Dyonne, Apple

Antwoord op onderwerpPlaats een reactie
 
 

xyzutu2

Berichten: 9065
Geregistreerd: 18-07-01
Woonplaats: 1 meter boven zeeniveau

Link naar dit bericht Geplaatst: 23-07-18 22:33

Ik zou met niet zo focussen op autisme, maar gewoon kijken naar je eigen karakter. Dat heeft namelijk niets met autisme te maken en alles met wat jij als mens zoekt/nodig hebt in de mensen/dieren om je heen. Ook al heb je een diagnose, dat maakt nog niet meteen elke wens of elke gedachte ziek.

Als ik kijk naar de mensen om mij heen met autisme (Asperger) dan hebben die ondanks hun gezamenlijke diagnose erg verschillende karakters en dus ook erg verschillende honden/paarden/pony's. Als je hun allemaal met hetzelfde paard/hond zou opzadelen omdat ze nou eenmaal allemaal autistisch zijn dan zou 90% doodongelukkig zijn omdat zij juist wel van rustige/sensibele/bedaagde/snelle/onderdanige/dominante paarden houden. Ik ken zelfs iemand die een paard heeft dat absoluut ongeschikt voor haar is qua temperament als het om trainen gaat, veel te snel en sensibel en intelligent, maar dat paard is tegelijkertijd haar beste maatje want zij vindt het prima om alleen maar met hem door het bos te wandelen aan de hand en is blij dat ze hem zo een mooi leven kan geven op een top stal, dus zelfs die ultieme mismatch volgens paardenmensen ('zonde dat ze niet rijdt / zonde van zo'n goed paard, die zou bij een goede ruiter op hoog niveau kunnen lopen' enz) is voor de individuen een match made in heaven.
Geen van deze mensen hebben trouwens last van paarden die hun autisme of stemmingswisselingen spiegelen, maar dat is waarschijnlijk ook omdat zij zich allemaal beter voelen als ze naar stal gaan en dus ook even niet voelen dat ze autistisch zijn als ze met hun paarden bezig zijn op sommige momenten na (bvb als er veel mensen tegelijk op stal zijn, een veeleisende les met veel informatie tegelijk, sociale verplichtingen op stal, ziekte bij het paard en als alles dus niet meer volgens het normale schema loopt, stalgesprekken die niet over paarden gaan enz). En zelfs dan 'spiegelen' de paarden niet, ze zijn gewoon zichzelf en reageren minder goed op de hulpen als baasje afgeleid is en ze verkeerd of met een minder goede timing geeft.

Het voordeel van jouw situatie is dat het al een paar keer mis is gegaan en jij zelf nu dus ook beter zou weten op welke vlakken het mis ging en wat je eigenlijk liever wilde.
Op zich vind ik de tip wel logisch om naar coaching/therapie/zorgbedrijven te gaan en daarmee op zoek te gaan naar een paard dat past bij jouw diagnose, maar tegelijkertijd klinkt het ook zo jammer als je ook je paardenleven zo enorm met je diagnose gaat verknopen. Ik ben dan bang voor de valkuil dat je een paard koopt dat bij je diagnose past, en als het goed gaat dan komt het omdat hij zo goed met jouw diagnose kan omgaan en als het slecht gaat dan komt dat doordat jouw diagnose te moeilijk voor hem is. ..
Wat nou als jouw karakter gewoon niet bij het karakter van je paard past? Dat je bijvoorbeeld op het uiterlijk van snelle bloedpaardjes valt met veel bewegingspotentieel maar je veiliger voelt op een wat kalmer paard dat minder eisen stelt aan jouw rijkunst en trainingsintensiteit? Wat als het goed gaat omdat jouw paard gewoon een leuk mens vindt? Of dat hij in de bak trainen stom vindt - niet omdat jij autisme hebt maar stomweg omdat jij bakwerk gewoon saai of te veeleisend maakt?

Als alles door jouw diagnose komt - en ik zeg niet dat dat bij jouw zo is - dan duw je jezelf in een slachtofferrol en maak je jezelf actief machteloos, want alles komt door autisme en omdat autisme nou eenmaal niet te genezen is kun je er dus ook niets aan doen dat je paard bokt/naar het gras trekt/sloom is enz. Ja, je hebt autisme. Maar wie ben jij?


Antwoord op onderwerpPlaats een reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 bezoeker