Open brief aan mijn paard: Meneer Anton. En hoe nu verder?

Moderators: Neonlight, Nadia, LindyH, balance, RianneH

Antwoord op onderwerpPlaats een reactie
 
 

beline1

Berichten: 61
Geregistreerd: 22-03-13

Link naar dit bericht Geplaatst: 25-12-18 14:26

Graag willen wij een aantal problemen aan de kaak stellen. Het keuren en afkeuren van paarden en pony's en de daarbij behorende rapporten die niet bij het paard horen maar van de betalende partij zijn. En ook de cijfers die op een keuringsrapport staan zijn een momentopname en je kunt er geen rechten aan ontlenen, wat dat betreft kunnen ze net zo goed op WC papier geschreven worden.......
Zo kan het voorkomen dat een paard met b.v. kissing spines, glansrijk door de klinische en röntgenologische sportkeuring heen komt.
Waarom zijn alle sportprestaties geregistreerd en alles wat met het medische verhaal te maken heeft geheim.
Om veel leed te voorkomen, voor zowel paard /pony als eigenaar, pleiten wij voor een verplichte registratie van officiële documenten, ook al is het slechts een momentopname.

Recent hebben wij met een tweetal paarden van ons heel wat doorgemaakt.

Wij zijn met de dood bedreigd, en ons huis zou in de brand gestoken worden als we door zouden gaan met waarschuwen van potentiële kopers van ons vorige paard, dat we onder contract verkocht hadden aan een persoon die alleen met hem zou mennen, hij kon nog wel voor de wagen lopen maar niet meer pijnvrij onder zadel vanwege vastgestelde kissing spines.
Nadat deze man een dubbele hernia had gekregen moest hij het paard verkopen, wij mochten hem terug kopen maar hadden inmiddels al een ander paard gekocht.
Er zou gezocht worden naar een nieuwe eigenaar, een menner! Maar helaas werd hij verkocht aan een handelaar, en weer door verkocht en weer door verkocht.
Nu zal hij waarschijnlijk in het buitenland zijn, en hopelijk komt hij bij iemand terecht die net als wij hem laten onderzoeken als hij opnieuw gaat bokken onder het zadel.
En achteraf denken wij, we hadden hem moeten laten inslapen, maar hij had echt plezier en geen pijn in zijn leven als recreatief menpaard.

Vandaag hebben we helaas ons 6 jarige paard af laten maken, omdat we ondanks een volledige klinische en röntgenologische keuring (ook hals en rug) na 9 maanden de diagnose progressieve artrose in haar linker voorkogel hebben gekregen.
We gingen na een paar maanden (toen ze net professioneel beleerd was voor de wagen) terug naar de kliniek waar ook de foto's van keuring waren gemaakt, omdat we een kreupelheidsonderzoek lieten doen op aanraden van een osteopaat die ook afgestudeerd dierenarts is. Bij de röntgenologische keuring was er al twijfel of het een 2 of een 3 was, en er was voor een 2 gekozen vertelde de dierenarts die toen ook de foto's ter plaatse had gemaakt. Wij zeiden dat we dat liever hadden geweten want dan hadden we haar niet gekocht (we hadden haar gekocht om mee te mennen, springen en dressuur en buitenritjes).
Na de buigproef, uitverdoven, scannen en inspuiting met pijnstilling en ontsteking remmers cortisone steroide in de kogel liep ze redelijk, en we hebben na 6 weken weer groen licht gekregen om de arbeid uit te breiden. Na 3 dagen stond ze op 3 benen en wilde de stal niet meer uit, dus weer de dierenarts erbij en metacam gekregen en 2x per dag afspuiten en op rust. Na 2 dagen weer op 3 benen en weer in de trailer naar de kliniek, er zat een hoefzweer vlakbij de rand bij de straal en dat was niet te zien op de foto en ook met knijpen met een tang gaf ze niets aan.
De hoefsmid op de kliniek had wel een klein plekje gezien op de foto en toen kwam na wat weg krabben de troep eruit.
Heel even ging het goed en toen ging ze weer minder rad lopen, weer naar de kliniek omdat ze zich op rechts aangetikt had en haar griffelbeen bleek na foto gescheurd, zalfje mee en het was toch weer haar linkerbeen waar ze kreupel op liep, en er werd veel v.d. oude zool weggehaald en daar zat wat prut en kleine steentjes tussen.
Onze hoefsmid heeft een kunststof zooltje ter bescherming van de zool tussen het ijzer en de zool gezet, want na paar dagen liep ze nog kreupel.
Na 2 weken toch een andere kliniek erbij gehaald en nadat deze arts de kogel zag met aan twee kanten vocht en gaf hij aan dat daar het probleem vandaan kwam.
Voor de zekerheid een buigproef en weer uitverdoven v.d. kogel toch een paar foto's die kon hij vergelijken met de foto's die we al hadden en daar was duidelijk te zien dat er een progressieve vorm van artrose zat.
Hij zei dat de röntgenfoto's v.d. aankoop ook echt een 3 had moeten zijn! De eerder geconstateerde zweer en scheur in het griffelbeen met schiefel zorgde niet voor de kreupelheid, maar de kogel linksvoor wel!

Waar is de bescherming voor een particulier met goed vertrouwen en liefde voor het paard? Waar kan je terecht als het in ons geval voor een tweede keer zo misgaat? Wat is de waarde van een aankoopkeuring, en waar kan je terecht om misverstanden aan de kaak te stellen zonder verstrikt te raken in mitsen en maren op keuringsrapporten en algemene voorwaarden, regeltjes en handen boven het hoofd houden?
Zure verdiende spaarcenten weg, vertrouwen kwijt en een enorm verdriet is wat overblijft...

We kunnen natuurlijk ook gewoon niets zeggen en dit maar keer op keer laten gebeuren. Als je mensen spreekt is er op elke stal of manege, wel iemand met soort gelijke ervaring.
Keiharde euro's regeren,

Ik weet niet of het wat helpt dit te schrijven, niks doen voelt ook zo verkeerd.....

Afbeelding

Afbeelding


Antwoord op onderwerpPlaats een reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 2 bezoekers