Open brief aan mijn paard: Meneer Anton. En hoe nu verder?

Moderators: Neonlight, Nadia, LindyH, balance, RianneH

Antwoord op onderwerpPlaats een reactie
 
 
VanHuisUit

Berichten: 4645
Geregistreerd: 06-01-08

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-12-18 00:34

Ik weet wat het is als je maar niet weet wat het is -O- :(:)
Bij Herr Anton, de mooiste haflinger die ik ken, is er nu dus wel een oordeel uitgekomen.... pffff wat verpletterend ... :(:)
Hij kan zich geen betere baas wensen en juist ook daarom vind ik het zo K met een grote K voor jullie en voor Herr Anton... ;(
Heel veel sterkte met dit alles. Ze zeggen altijd dat alles een reden heeft maar voor zoiets een reden vinden ik vind het niet en vind het alleen zo oneerlijk... |(
En wat je zegt is zo waar.... luister naar je paard..... een paard gaat echt niet verzinnen dat het maar even helemaal niets meer wil, het gaspedaal verliest etc. Hoeveel paarden worden er niet verrot geslagen, geschopt, in elkaar getrokken en weer door etc.... zo triest want ik geloof er echt niet in dat een dier dat zomaar doet. En jullie ook niet. En kijk... hoe waar... hoe zielig. Nogmaals heel veel sterkte.

You can't always get what you want, but if you try sometime, you might find, you get what you need.



VanHuisUit

Berichten: 4645
Geregistreerd: 06-01-08

Link naar dit bericht Geplaatst: 25-12-18 20:53

Allereerst vreselijk dit alles, voor alle paarden die zoiets betreft. Helaas heb ik er zelf ook een gehad, die ondanks rontgenologische en klinische keuring 100% erdoor kwam zelfs 2x helemaal op rug plus hals laten keuren nooit goed aan het lopen onder het zadel is gekomen.
Inwendige echo hebben we nooit gedaan, is ons ook nooit aangeraden. Ik denk nu misschien dat dat wel wat had opgelevert?
Wat ik vooral enorm frustrerend vond is dat het paard altijd na enige tijd weer aangaf ruitergewicht zo onplezierig te vinden maar dat er volgens DA's en specialisten niets aan de hand was. Uren en uren getraind aan de hand, aan de lijnen, van alles geprobeerd en gedaan maar het bleef zo dat ze na een of twee keer rijden (wat dan geweldig ging...) weer terugviel naar terughoudend zijn en niet meer voorwaarts willen t/m zwaar in de staak / levensgevaarlijk gedrag.

En toch vind ik het enorm lastig de vraag die volgt... hoe nu verder? Een paard wat in de wei gelukkig is en nog als gezelschap kan dienen kost wel tig-Euro's per maand / jaar, hoe je het ook went of keert, maar je 'kunt' er dus niets mee... wie kan dit en wie houdt dat vol? Ik heb daar enorm respect voor want het betekent bijv voor mensen dat ze geen ander paard meer kunnen houden waar je wel je actieve sport mee kunt doen... Stel je hebt dus een paard van een jaar of 8, 9, 10, ze kunnen wel 25 worden....

Ik heb er voor gekozen het betreffende paard (ze was toen 6) naar iemand te doen die dit dier gebruikt voor de fok, ja, want op papier / keurings technisch gezien (meerdere malen!) is er niets aan de hand... en het vermoeden is dat het een trauma is maar van wat , hoe en wie/wat? Geen idee. Dus gelukkig was er een verder.... maar dan heb je het over een merrie, niet over een ruin...

You can't always get what you want, but if you try sometime, you might find, you get what you need.

Antwoord op onderwerpPlaats een reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Googlebot en 2 bezoekers