Bokt.nl • Garrano eigenaren gezocht.
Pagina 5 van de 5

Link naar dit berichtGeplaatst: 03-11-10 14:10
door Ninx
Ik houdt dit topic even in de gaten....
Ben bezig zoveel mogelijk informatie te vergaren over het ras, en vind het leuk om een beetje op de hoogte te blijven van jullie ervaringen...

Ik heb trouwens even zitten zoeken en toch nog wat filmpjes gevonden over Garrano's... er is weinig over te vinden he?
De linkjes:

http://www.youtube.com/watch?v=91rA0SP1YwA
http://www.youtube.com/watch?v=U-eJDmexUKM
http://www.youtube.com/watch?v=fkSn5HMa ... re=related
http://www.youtube.com/watch?v=SCBiYLXx1RE
http://www.youtube.com/watch?v=2SHXfHBsRMo

Link naar dit berichtGeplaatst: 03-11-10 19:32
door Juangi
Jaa, er is echt weinig over te vinden! Erg jammer! Denk dat als je Spaans/Portugees kan dat er al veel meer over te vinden is. :)

:oo Wat ontzettend gaaf die filmpjes! Tis gewoon echt net Casanova, precies zelfde bouw, manen, koppie en zelfde bewegingen. (vooral dat 1e filmpje!) En die omgeving, wauuw! :+: Aah, best sneu dat hij uit zo'n omgeving is weggehaald...

Erg gaaf idee dat hij daar dus als jong ding waarschijnlijk ook heeft geleefd!

Hier gaat het nog steeds erg goed met Cas! Heeft het erg goed in de kudde, die hij al heeft verovert. Nog steeds een erg braaf ding, ontzettend nieuwsgierig, nergens bang voor, leert ontzettend snel en ontzettend lief. Zit echt geen kwaad in! Heb nu al meerdere buitenritten (aan de fiets en aan de hand) gemaakt en hij is nergens van geschrokken. Treinen, brommers, auto's, vliegtuigen, you name it... Zelfs over ijzeren platen gelopen toen zijn ijzertjes er nog onder zaten, geeft zo'n klik geluid en hij deed het met 2 hoefjes in zijn neus, letterlijk.

Is niet een enorm grote fan van plassen water, maar vind het wel erg leuk om er in te spelen en te stampen. Heeft wel een ontzettende hekel aan regen, hij dribbelt dan zo zijn stal in. Helemaal met zijn kont er naar toe gekeerd.

Ik ben zeker van plan om (later) meer Garrano's naar Nederland te halen, wat een ontzettend fijne pony's! Zo vind je ze hier in Nederland echt niet....

Voor nog meer foto's van hem: Juangi @ [ITP] Gave Garranopony op weg naar de zee! (eerste keer naar het strand, tweede keer op buitenrit!)

http://img521.imageshack.us/gal.php?g=sam0577.jpg
http://img72.imageshack.us/gal.php?g=sam0392.jpg

Wat een leven heb je als veulen dan, hoe ontzettend schattig:
http://www.youtube.com/watch?v=SeOxZ1w9 ... re=related

Link naar dit berichtGeplaatst: 18-08-12 12:46
door msJane
Ik heb geen idee of iemand dit ooit lees maarje
Hallo wij hebben ook een Garrano pony!
Het is een merie van nu 7jaartjes:)
Ze zijn eigelijk nog opzoek naar een Garrano hengst in Nederland, België, Luxemburg of Duitsland maar we kunnen nog niks vonden:(
Als iemand een hengst weet pb?

Link naar dit berichtGeplaatst: 18-08-12 13:57
door R.X.
Hoi,

Onze Gerrano is nu 23 jaar oud.

Volgens mij is hier iemand op bokt die een Gerrano hengst heeft.

Hoelang is ze al bij jullie?
En hoe zijn jullie aan haar gekomen?

Link naar dit berichtGeplaatst: 20-08-12 08:33
door msJane
Ze is net anderhalf jaar hier. We hebben haar uit Hengelo gld. fototje:) Afbeelding erg liee pony de ook nog kan lopen. Top pony!

Link naar dit berichtGeplaatst: 14-01-14 22:31
door Karlijn_f
R.X. schreef:
Hoi,

Onze Gerrano is nu 23 jaar oud.

Volgens mij is hier iemand op bokt die een Gerrano hengst heeft.

Hoelang is ze al bij jullie?
En hoe zijn jullie aan haar gekomen?


Aah wat leuk, staat Rola nu bij jullie?

Re: Garrano eigenaren gezocht.

Link naar dit berichtGeplaatst: 14-01-14 22:34
door Lusitana
Ik heb een merrie en een veulen, maar zijn vader was een paard.

Afbeelding

Link naar dit berichtGeplaatst: 23-04-14 12:39
door R.X.
Karlijn_f schreef:
R.X. schreef:
Hoi,

Onze Gerrano is nu 23 jaar oud.

Volgens mij is hier iemand op bokt die een Gerrano hengst heeft.

Hoelang is ze al bij jullie?
En hoe zijn jullie aan haar gekomen?


Aah wat leuk, staat Rola nu bij jullie?

Hoi ik zie nu pas je berichtje.

Ja rool was bij ons, helaas hebben we der op 25 jarige leeftijd in moeten laten slapen.
Der koppie wou nog wel maar der lichaam kon niet meer.

Link naar dit berichtGeplaatst: 19-10-14 20:01
door Karlijn_f
R.X. schreef:
Hoi ik zie nu pas je berichtje.

Ja rool was bij ons, helaas hebben we der op 25 jarige leeftijd in moeten laten slapen.
Der koppie wou nog wel maar der lichaam kon niet meer.


Ik zie ook nu pas het berichtje weer, aaah sneu was telkens nog opzoek waar ze zou staan!
Ik heb ook nog wat foto's van der toen ik haar nog verzorgde.
Was altijd lekker pittig, maar echt een lieverd.

Link naar dit berichtGeplaatst: 29-10-14 13:32
door R.X.
Karlijn_f schreef:
R.X. schreef:
Hoi ik zie nu pas je berichtje.

Ja rool was bij ons, helaas hebben we der op 25 jarige leeftijd in moeten laten slapen.
Der koppie wou nog wel maar der lichaam kon niet meer.


Ik zie ook nu pas het berichtje weer, aaah sneu was telkens nog opzoek waar ze zou staan!
Ik heb ook nog wat foto's van der toen ik haar nog verzorgde.
Was altijd lekker pittig, maar echt een lieverd.


Lopen deed ze graag inderdaad maar altijd o zo lief en betrouwbaar.
ben blij dat we nog een tijd van der hebben mogen genieten.

Link naar dit berichtGeplaatst: 06-05-18 21:50
door 10tje2
Ik meld me ook even als garrano eigenaar, al is het een oud topic.

We hebben in de Minho gewoond en onze Zeb is meeverhuisd naar Nederland.
Zijn naam is Zebro Sancho en hij is 14 jaar.

Een klein stukje geschiedenis van Zeb kun je hier lezen:
https://www.purepaardenvoeding.nl/garan ... eke-nolet/

Link naar dit berichtGeplaatst: 04-02-19 15:32
door xMvGV
Ondanks dat dit al een redelijk gedateerd topic is, wil ik toch ook even reageren - ik heb jaren onder de meeleessteen geleefd en vond het recent tijd om eens een account aan te maken, vandaar dat ik nooit eerder heb gereageerd...

Onze vorige pony was ook een Garrano dametje van 1,35 m en vanuit Portugal hier heen gekomen. Bijpassend Portugees tuig, zowel (parade) zadel als hoofdstel, paste zo mooi bij haar diepbruin/rode warme kleur...
Ik heb haar ooit eens aangetroffen met een foto op het internet, in de tijd net voor dat ze bij ons kwam, echter kan ik die site helaas niet weer vinden...

Inmiddels is onze Ulissia niet meer in ons midden. In een periode van enkele maanden vonden we dat haar nek steeds dikker begon te worden. Eerst dachten we aan een forse bespiering, Garrano's zijn al wat klein en gedrongen gebouwd en ze stond op dat moment wat meer in training, maar naarmate ze slechter ging bewegen - stijfheid vooral vanuit haar nek - hebben we haar eens laten onderzoeken. Daar kregen we in eerste instantie niet echt duidelijkheid op, maar via via kwamen we op een wat alternatieve dierenarts uit, die ons er op wees dat het rantsoen in Nederland bij lange na niet hetzelfde is als in Portugal. Logisch, en het kwartje viel bij ons vrijwel direct.
Daar waar ze in Portugal vooral leven van droog en dorre voeding, is het hier energie- en eiwitrijk. Door een aantal onderzoeken zijn we er achter gekomen dat ze extreem gevoelig was voor het eiwitten uit het land waar ze op stond. Echter was het helaas al zo ver, dat ze per direct moest 'afkicken' en op zandgrond moest staan met speciale droge kruidenhooi. Slim als ze was wist ze steeds weer uit haar paddockweide te ontsnappen om zich weer aan te sluiten bij haar vriendjes in de eiwitrijke weide. Daar heeft ze zich in één dag zó enorm volgegeten dat ze extreem hoefbevangen werd en ze staakte met lopen en af en toe had ze zelfs momenten dat ze omviel. Na wat pijnstilling leek ze op te knappen maar helaas binnen een paar dagen bleef ze steeds vaker liggen en zwol haar hele nek op en gilde ze van de pijn. Tot ze op een zondagochtend lag te rillen, verstijfd en zo opgezet in haar nek, dat we besloten haar in te laten slapen...

Ik mis de kleine smurf nog steeds, ondanks dat het al weer heel wat jaartjes geleden is. De allereerste pony die ik zelf had ingereden, wat niet altijd vanzelf ging vanwege haar koppigheid - daar staan ze ook om bekend - maar o zo trouw en gevoelig naar de mens toe. En als ze eenmaal op gang was, had ze een enorm werk- en looplust waar menigeen dier van kan leren. Maar bovenal was ze gewoon ontzettend lief en ook gek op kinderen en aandacht, zolang het niet gedeeld hoefde te worden met een soortgenoot of iemand anders want jaloers kon ze ook wel zijn, hihi. Pittig dametje maar wel met een gouden hart!

Heel jammer dat in die tijd nog niet echt ''de digitale'' wereld bestond, daardoor hebben we ook niet heel veel foto's van haar en de foto's die er zijn is de kwaliteit niet super...
Maar onderstaande foto's heb ik nog van d'r waarvan de kwaliteit enigszins goed is! :)

Afbeelding

Afbeelding