Kletstopic voor angstige ruiters

Moderators: Apple, Coby, petraaken, C_arola, Dyonne

 
 
Olikea

Berichten: 5194
Geregistreerd: 19-08-07
Woonplaats: Op 't Zeeuwse

Re: Kletstopic voor angstige ruiters

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-06-19 23:30

Jeetje siamsmeesje... wat een rot rit, ik ben altijd van het principe samen uit samen thuis, dus ook een tempo waar iedereen zich prettig bij voelt. Ik kan me voorstellen dat je hier mee zit.
Heb je het wel uitgesproken naar de mensen waar je mee reed?

Hier komt er echt vooruitgang geloof ik.
Vanavond had ik les, en ik was zelfs mijn air vest vergeten.
Gio was het echt aan het uithangen, steeds richting de uitgang trekken (en laat dat nu net mijn angst zijn, weer door hekken en draden gaan)
Maar mijn lesjuf heeft me echt goede handvatten gegeven waarmee ik kan voorkomen dat hij zich sterk maakt, en ik heb het elke keer kunnen opvangen. 1-0 voor mij.
Al met al een fijne les gehad, pittig maar leerzaam.

Serious Horse Crush <3 Gio

[BRT] 3 Daagse van Huijbergen 2019


SusanH

Berichten: 22789
Geregistreerd: 27-06-07
Woonplaats: In het midden van het land

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-06-19 06:47

Die gedachtes horen bij de angst. Beste werkt bij mij om helemaal in het "doen" te gaan zitten. Dus voelen, rijden. Een plan hebben, nu dit, dan dat. En als die gedachtes wel de kop op steken, me beseffen hoe braaf hij is en hoe lekker ontspannen het gaat. Als er wel even een schrikmoment is diep in en vooral uitademen zodat het snel af kan vloeien. Maar vooral mezelf blijven beseffen dat ik heel stiekem best een beetje kan paardrijden.

Siamsmeesje

Berichten: 1683
Geregistreerd: 15-06-09
Woonplaats: Het Zeeuwse Vlaanderen

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-06-19 07:29

Olikea schreef:
Jeetje siamsmeesje... wat een rot rit, ik ben altijd van het principe samen uit samen thuis, dus ook een tempo waar iedereen zich prettig bij voelt. Ik kan me voorstellen dat je hier mee zit.
Heb je het wel uitgesproken naar de mensen waar je mee reed?

Hier komt er echt vooruitgang geloof ik.
Vanavond had ik les, en ik was zelfs mijn air vest vergeten.
Gio was het echt aan het uithangen, steeds richting de uitgang trekken (en laat dat nu net mijn angst zijn, weer door hekken en draden gaan)
Maar mijn lesjuf heeft me echt goede handvatten gegeven waarmee ik kan voorkomen dat hij zich sterk maakt, en ik heb het elke keer kunnen opvangen. 1-0 voor mij.
Al met al een fijne les gehad, pittig maar leerzaam.

Ik had geen rot rit gelukkig, ik ga momenteel juist weer vooruit. Helaas was Laibadji degene met het vervelende gezelschap. En ik ben net als jij, samen uit = samen thuis, je wilt immers dat iedereen het leuk heeft. Daarom vind ik uitlachen omdat iemand niet durft ook een grote no no, simpelweg omdat ik uitga van safety first.

Fijn om te lezen dat jij ook weer een stukje vooruit bent gegaan. Die kleine dingen zijn bij mij vaak de boostjes voor het zelfvertrouwen :j

Herfst Op naar de mooie herfstkleuren

Tianbelli

Berichten: 1382
Geregistreerd: 22-02-11
Woonplaats: België, Kempen

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-06-19 07:57

Laibadji schreef:
Wat bij ook hielp was paard parkeren voor een muur. Zo had ik het gevoel dat hij niet weg kon lopen. (Paa d heeft dat ooit wel gedaan) dankzij de muur had ik iets meer lef.


dan is paard wat onrustiger hier :+
Maar hij staat wel gewoon 10 minuten stil in het midden van de weide als ik wil opstijgen en ben aan het uitstellen :') Dus ik moet er gewoon geen drama van maken, want paard is braaf.

No_No

Berichten: 6666
Geregistreerd: 31-03-07
Woonplaats: overijssel

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-06-19 08:28

Hoi, ik kom ook binnenrollen :o
Nadat ik van mijn pony gevallen ben is mijn angst groot geworden. Mijn val was mijn eigen schuld.
Pony had rugproblemen. Iedere keer wanneer ze nukkig deed stapte ik af. Ik was bang voor het bokken en stapte voor tijd al af, ik wil immers niet op een paard zitten die pijn heeft :D . Ik heb hiermee dit gedrag zelf aangeleerd bij haar.
Het bokken en verzet werd steeds erger, ik stapte dus niet meer op. Haar rug is inmiddels weer goed zolang ik mij aan de verzorging hou die ze nodig heeft.
De wil om te rijden is wel gebleven, ik stap dus wel eens op als ik voldoende zelfvertrouwen heb! Maar verder dan stappen kom ik niet tegenwoordig. Het stappen gaat inmiddels erg goed. Daar bokt en staakt ze niet meer bij.
Op andere paarden heb ik geen angst zolang ze maar niet aanstalte maken om te bokken of steigeren.

Fleur ❤️

Pipodipo
Berichten: 1428
Geregistreerd: 26-08-13

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-06-19 12:56

Laibadji schreef:
De persoon die het mij het meeste door stak was mijn eigen vriend. De anderen deden alsof ze mij niet gehoord hadden. Nochtans vriendin die op de voorste koets zat heeft nog geroepen dat ik niet wou galopperen. Dus dat was een mooie uitvlucht.

@pipodipo: vond het wel lastig hoor. Heb zo al faalangst om te rijden met anderen in de buurt. Niet dat ik technisch niet goed kan rijden maar ik voel mij altijd al minder dan de rest. Dus mijn zelfvertrouwen heeft een knauw gekregen.

@Tianbelli: zelf gebruik ik een trapje met 2 tredes net hoog genoeg om op te stappen.

Xxwienekexx lief van jou dat je met al jouw ervaring ook deel neemt. Alle tips zijn welkom.

Hoe gaan jullie om met alle horrorverhalen en spookbeelden die vooraf in je hoofd spelen? Vaak heb ik al voor het opstijgen de meest gruwelijke valpartijen meegemaakt. Dit maakt de angst nog groter. Ik ga hier wel bewust mee om en probeer aan positieve dingen te denken zoals hoe zou je je voelen als het wel lukt, mezelf dit ook visueel voorstellen maar het blijft toch uitdagend.

Je eigen vriend? -O-

Faalangst is echt een lastig ding en komt vaak samen met minder zelfvertrouwen. MIsschien zou je iets hebben aan een training/oefeningen om je te helpen weerbaarder te zijn op dat gebied? Soms helpt het al om 'gewoon' iets aardigs te zeggen tegen jezelf en soms helpt het ook om te bedenken dat je wel kan paardrijden en dat dat ook een sterk punt is voor je.

En spookbeelden in je hoofd zijn enorm lastig, maar het is wel belangrijk om te bedenken dat je je gedachten kan sturen. Even heel concreet en misschien wat kort door de bocht: als je over een valpartij fantaseert, dan kun je voor hetzelfde geld een mooi verhaal bedenken over een fijne rit met plezier. Zoals je al zegt probeer je dat ook, maar probeer het echt te denken alsof je het echt kan. Zulke gedachtes brengen je dichter bij het echt voelen en dat kan helpen. En dan ook nog: zolang je er nog op zit hoef je niet bang te zijn om te vallen (doordenkertje).

elledani68

Berichten: 388
Geregistreerd: 12-01-05
Woonplaats: almere

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-06-19 16:05

Laibadji, wat een ontzettend nare ervaring. Maar wat is zo begrepen heb uit je verhaal heeft je paard zich ondanks het vreselijke gedrag van de ,op een na ,rest van de groep zich wel gedragen. Haal daar het positieve uit. Hoe de rest zich gedragen heeft is afschuwelijk en verteld meer over hun karakter dan over jouw reactie.

Ik ben het meteen met isabelle eens, neem de tijd voor wat je ook wil doen en welk probleem je ook wil overwinnen. Ga ervoor op het moment dat het voor jouw goed voelt dus niet thuis maar als je bij je paard bent. Met paarden opleiden nemen we alle tijd en gaan we met rust te werk waarom stellen we dan aan onzelf van die hoge eisen. Neem de tijd ga niet over jezelf heen, en al zeker niet omdat andere dat van ons verwachten.
Ik ben op een gegeven moment gestopt met rijden en natuurlijk kwamen daar de nodige opmerkingen over , mijn standaard antwoord was ik hou van mijn paard en niet zo zeer van het zadel :P

Laibadji

Berichten: 1227
Geregistreerd: 18-06-15
Woonplaats: België

Re: Kletstopic voor angstige ruiters

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-06-19 17:08

Dank je wel voor de tips en de steun. Is fijn om horen dat mijn reactie ook niet zo gek was.

Daarnet ook training met paard. Coach vond het ook dat zo een gedrag niet kon.

Paard tijdens de les ook flink gevolg in galop dus zijn kriebels zaten er nog. Uiteindelijk wel met correcte galop geëindigd zonder bokken. In de piste durf ik stilaan met dit gedrag om te gaan. Hier kan hij niet weg en ik kan overgangen maken wanneer ik wil. Trainer erkende ook dat als ik zou mee gegaloppeerd hebben ik gegarandeerd dik in de miserie zou komen. Dus ze vond het de beste beslissing om te blijven stappen.

En ja hoor ik ben heel fier op mijn paard. Hij komt van heel ver en de wandeling op zich, behalve het ene incident, was top. Nog nooit zo ontspannen kunnen wandelen met hem. We worden steeds meer een team en we slaan er ons steeds beter door. Dus we komen er wel.

Tianbelli

Berichten: 1382
Geregistreerd: 22-02-11
Woonplaats: België, Kempen

Re: Kletstopic voor angstige ruiters

Link naar dit bericht Geplaatst: 14-06-19 07:50

Dan kan je inderdaad best trots zijn op je paard, en op jezelf ;) Jij zorgt er voor dat hij toen zo ontspannen kon wandelen.

Ik vond onlangs deze dagclinic: https://www.angst-de-baas.nl/adb-dagcli ... hOmb9e21Eg

Is in Belgie, best wel ver (voor wat je in BE ver kan noemen...) van me vandaan, maar ik zou het wel willen doen denk ik, met eigen pony. Heb tegen dan m'n zadel nog niet, maar lijkt me ook niet noodzakelijk.

Iemand met ervaring in deze clinic, of demo's die ze hebben gegeven? Heb voorlopig enkel (goede) reviews gelezen op hun site.

IsabelleN
Berichten: 423
Geregistreerd: 05-10-18
Woonplaats: BRD

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-06-19 11:03

Wat klinkt dat toch lief: wandelen met je paard (Belgisch).

Wij verwijzen klanten regelmatig door naar jullie forum, ze hebben er best veel aan!
We hebben nu een meisje met een beeldschone, maar dominante merrie waar ze inmiddels met rijden wat bang voor is. Haar broer heeft een brave, maar niet zo'n knappe ruin en wil wel ruilen. Ze vindt het heel moeilijk om te switchen om 'wat de mensen wel niet zullen zeggen.' Herkenbaar voor iemand?


Simoontje04
Berichten: 105
Geregistreerd: 06-01-18

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-06-19 11:34

Ik ben ook jaren bang geweest. Een paar maanden geleden reed ik met een vriendin vrij op de manege en haar pony ging er vandoor. Ze viel eraf en kreeg een hersenschudding, gekneusde ribben etc. Later reed ik voor de lol weer eens een lesje mee en ik moest op die pony. Ik heb dat beest nooit leuk gevonden, hij is er ook met mij al aantal keer vandoor gegaan en had het dan ook totaal niet naar mijn zin. Wat ik vooral in die les heb gedaan is letten op zijn oren :D Bij die pony werkt het namelijk zo dat hij iets gaat doen wanneer hij zijn oortjes naar voren doet. Dus iedere keer heb ik er gewoon voor gezorgd dat hij een oor naar mij toe had gedraait. := En zowiezo helpt het mij om dan echt te focussen op je zit en vooral daarbij bezig zijn. :j

StillAngel

Berichten: 5874
Geregistreerd: 03-03-07
Woonplaats: Vlakbij Alkmaar

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-06-19 11:52

Ik meld me hier ook! Ik heb sinds kort een eigen leuke haflinger merrie van 12 jaar. Het heeft een maand geduurd voordat ik haar genoeg vertrouwde om in galop te gaan op buitenrit (heb geen bak). Ben super trots op kleine stappen, alles rustig aan. Het is een superlieve haf, bijna bomproof maar heeft wel flink wat pit in zich. Dus zodra je je benen aanlegt of zegt "kom op" dan gáat ze ook en liever niet in een zacht handgalopje.

Connie, oftewel in leuke buien: sponsje :D I will never forget you! Mijn lieve konijntje voor altijd in mijn hart..
01-09-2001
30-05-2010

Laibadji

Berichten: 1227
Geregistreerd: 18-06-15
Woonplaats: België

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-06-19 15:43

IsabelleN schreef:
Wat klinkt dat toch lief: wandelen met je paard (Belgisch).

Wij verwijzen klanten regelmatig door naar jullie forum, ze hebben er best veel aan!
We hebben nu een meisje met een beeldschone, maar dominante merrie waar ze inmiddels met rijden wat bang voor is. Haar broer heeft een brave, maar niet zo'n knappe ruin en wil wel ruilen. Ze vindt het heel moeilijk om te switchen om 'wat de mensen wel niet zullen zeggen.' Herkenbaar voor iemand?

:o een echt Belgje he!

SuperZodiaX
Berichten: 1108
Geregistreerd: 26-05-03
Woonplaats: Dordrecht

Re: Kletstopic voor angstige ruiters

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-06-19 05:05

Fijn dat iedereen stappen maakt zeg! Hier ging het met mijn merrie echt zoveel beter, o.a. door hulp van mental coaching. Maar helaas sinds een paar dagen is het weer erger geworden. Mijn spanning wordt erger, waardoor zij alles spannend gaat vinden en zo maken we het voor elkaar erger. Ik moet dus even een stap terug weer. Oh ik hoop zo dat ik er een keer helemaal vanaaf kom pfff..

pol013

Berichten: 6421
Geregistreerd: 18-05-04
Woonplaats: Omg breda

Link naar dit bericht Geplaatst: 18-06-19 09:58

@Laibadji vervelende ervaring.
Maar of je 'boos' mag zijn vind ik lastig in te schatten. Dat ligt er een beetje aan hoe duidelijk je geweest bent vooraf. Ik tref best vaak mensen die ook zeggen 'bang of onzeker' te zijn maar die juist na een zetje van de omstanders iets wel proberen en dan heel blij zijn dat ze het wel gedaan hebben. Dat is de categorie die je even onder druk moet zetten om hun iegen grens te verleggen.
Het is ooit lastig in te schatten voor een ander in welke categorie van 'bang' jij valt.

Ik zou met een gemiddelde bange ruiter even bespreken dat we gaan galopperen en dan goed contact houden hoe het gaat achter mij. En daar dan op inspelen. Zo iemand hebben we bijna altijd in een groepje zitten en dan zijn ze eigenlijk altijd blij dat ze het tóch gedaan hebben.

De groep waar je echt écht niet bij moet pushen is gewoon iets kleiner. Dat zou ik gewoon heel expliciet bespreken.
Als je dat wel gedaan hebt; hufterig gedrag.

trots op Owen DrZ2+1; SprB+1, SGWL+5

Laibadji

Berichten: 1227
Geregistreerd: 18-06-15
Woonplaats: België

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-06-19 20:06

pol013 schreef:
@Laibadji vervelende ervaring.
Maar of je 'boos' mag zijn vind ik lastig in te schatten. Dat ligt er een beetje aan hoe duidelijk je geweest bent vooraf. Ik tref best vaak mensen die ook zeggen 'bang of onzeker' te zijn maar die juist na een zetje van de omstanders iets wel proberen en dan heel blij zijn dat ze het wel gedaan hebben. Dat is de categorie die je even onder druk moet zetten om hun iegen grens te verleggen.
Het is ooit lastig in te schatten voor een ander in welke categorie van 'bang' jij valt.

Ik zou met een gemiddelde bange ruiter even bespreken dat we gaan galopperen en dan goed contact houden hoe het gaat achter mij. En daar dan op inspelen. Zo iemand hebben we bijna altijd in een groepje zitten en dan zijn ze eigenlijk altijd blij dat ze het tóch gedaan hebben.

De groep waar je echt écht niet bij moet pushen is gewoon iets kleiner. Dat zou ik gewoon heel expliciet bespreken.
Als je dat wel gedaan hebt; hufterig gedrag.

Ik heb heel duidelijk gezegd dat ik bang was en dat ik geen makkelijk (lees soms gek) paard heb. De voorste koets heeft plots geroepen 'galopperen' en ik heb 'neen' gegild. Iedereen is in galop geschoten. Dus niks overleg. Gelukkig blijf de ene meid met fjord bij mij en was mijn paard daardoor rustig. Was in mijn ogen hufterig gedrag. Zeker als je weet dat de passagier gehoord heeft dat ik neen zei en dat ook aan de eerste koets gemeld heeft.

Edit: lesgever gaf mij ook 100% gelijk. We zaten net in een tussenperiode. Paard reageerde heel hard op mijn spoor en we waren zoekende naar de correcte hulp. (Van flegmatiek beendoof naar heel reactief op het been). Nu zou het een ander verhaal zijn. We zijn een middenweg aan het vinden voor de hulpen zodanig dat hij minder fel reageert. Het zou nu een ander verhaal zijn echter is mijn angst om het in groep volle galop achter een bende koetsen nog te groot in mijn hoofd.

Sannexspikey
Berichten: 18
Geregistreerd: 05-11-16

Re: Kletstopic voor angstige ruiters

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-06-19 21:44

Hey allemaal,
Ik kom er even bij.. Voorheen nooit angst gehad maar door teveel laten meeslepen door eigenaar van stal, toch wat domme fouten gemaakt. Waardoor ik nu nog met rugklachten zit...
Maar vooral angst, hoe ik voorheen overal opstapte, en praktisch alles sprong, overdenk ik alles nu zoveel...

Nu hoorde ik laatst iemand spreken over diazepam? dat ze een tijd hebben gebruikt op wedstrijd. Ik vroeg mij af of daar ervaringen mee hadden? Ik start mijn paard nu L ,.. en iets tegen de zenuwen voor een tijdje zou wel fijn zijn..

Stapje terug al geprobeerd, maar dan komen we er gewoon niet, ergens weet ik dat we het kunnen maar als ik dan er op zit krijg ik zoveel stress. Met name bij het losrijden, als iedereen kijkt en je 1 hindernis afrijd, toch ander gevoel dan in het parcours

SusanH

Berichten: 22789
Geregistreerd: 27-06-07
Woonplaats: In het midden van het land

Link naar dit bericht Geplaatst: 25-06-19 06:56

Diazepam wordt ook wel gebruikt om mensen uit een epileptische aanval te krijgen. Het is een zwaar middel wat spierontspannend werkt, en alleen op doktersrecept verkrijgbaar. Een spierontspanner lijkt mij geen aanrader als je op een paard gaat stappen. Als je iets wil wat niet veel kwaad kan en ook rustgevend werkt zou ik eerder voor iets als Bach rescue druppels kiezen, of valdispert.

Maar waarom moet je er komen? Rijden gaat er toch ook om dat jij en je paard het samen leuk vinden? Ik hoef van mezelf geen wedstrijden te rijden als ik het niet wil. Ik wil rijden omdat ik het leuk en ontspannend vind :j . Ik zou eerst zorgen dat je het plezier en het vertrouwen weer terug vindt.

elledani68

Berichten: 388
Geregistreerd: 12-01-05
Woonplaats: almere

Re: Kletstopic voor angstige ruiters

Link naar dit bericht Geplaatst: 25-06-19 07:13

Ik heb ook diazepam gehad voor ruglachten, ik heb er heerlijk van geslapen, dit gebruiken om op een paard te stappen zou ik echt nooit doen

Schadows17
Berichten: 77
Geregistreerd: 19-12-18

Re: Kletstopic voor angstige ruiters

Link naar dit bericht Geplaatst: 25-06-19 08:43

Hoi allemaal,


Ik heb een 7 jarige arabofries (merrie) die bij mijn ouders aan huis staat.
Ze is ingereden toen ze 3.5 was en na 3 maanden kon ze de basis en kon ik haar zelf ook rijden in een binnenbak, dat ging heel goed.
Thuis heb ik helaas alleen een buitenbak en daar toonde ze toch wat meer angst. Het ene moment is ze heel braaf en ontspannen, volgende moment schrikt ze en gaat ze ervandoor, niet meer voor rede vatbaar.....
Dit vind ik zelf nogal eng, ook met les mocht het niet baten, en daardoor rijd ik haar niet meer, mijn zusje heeft haar nog een paar keer gereden, maar toen is ze er bij haar ook opeens vandoor gegaan en sindsdien durft mijn zusje er ook niet meer goed op.
Daarna overgestapt op grondwerk om vertrouwen op te bouwen, dat gaat heel goed. hebben we nu 2 jaar gedaan en het rijden ook even gelaten voor wat het is. Afgelopen winter wel veel gehangen, dat vind ze prima.
Voor het zadel is ze ook niet bang, dat kun je prima erop leggen en ermee longeren. Zodra je erop gaat zitten vind ze het spannend, maar dat gaat al beter. Maar zodra je gaat stappen verkrampt ze.

Ik ben nu opzoek naar iemand die ervaring heeft met angstige paarden en daarbij nu inmiddels angstige ruiter (vertrouw haar niet als ik erop zit, aan de hand wel.....)in de buurt van Maastricht.

soms denk ik wel eens dat we nooit saampjes zullen rijden, wat heel wat frustratie met zich meebrengt....paardje van mijn zusje is het tegenovergestelde daar kan een bom naast ontploffen, haar rijden is dan ook erg leuk :).

Schadows17
Berichten: 77
Geregistreerd: 19-12-18

Link naar dit bericht Geplaatst: 25-06-19 08:44

Sannexspikey schreef:
Hey allemaal,
Ik kom er even bij.. Voorheen nooit angst gehad maar door teveel laten meeslepen door eigenaar van stal, toch wat domme fouten gemaakt. Waardoor ik nu nog met rugklachten zit...
Maar vooral angst, hoe ik voorheen overal opstapte, en praktisch alles sprong, overdenk ik alles nu zoveel...

Nu hoorde ik laatst iemand spreken over diazepam? dat ze een tijd hebben gebruikt op wedstrijd. Ik vroeg mij af of daar ervaringen mee hadden? Ik start mijn paard nu L ,.. en iets tegen de zenuwen voor een tijdje zou wel fijn zijn..

Stapje terug al geprobeerd, maar dan komen we er gewoon niet, ergens weet ik dat we het kunnen maar als ik dan er op zit krijg ik zoveel stress. Met name bij het losrijden, als iedereen kijkt en je 1 hindernis afrijd, toch ander gevoel dan in het parcours



Diazepam zou ik niet aanraden, wordt ook gebruikt als slaapmedicijn, je kunt er heel moe van worden en je reactievermogen wordt veel trager, net als je reflexen.

SusanH

Berichten: 22789
Geregistreerd: 27-06-07
Woonplaats: In het midden van het land

Link naar dit bericht Geplaatst: 25-06-19 09:14

Shadows17 ik ken helaas niemand in die buurt maar echt, het helpt zo goed als je er iemand bij haalt :j hebben wij met Hocus ook gedaan en nu kunnen we bijna alles weer doen met hem. Laatste stukje is ontspannen buiten rijden. In de buitenbak gaat nu goed, maar ik wil ook echt naar buiten kunnen als in, stukje buiten uitstappen of straks het bos in. Het heeft mij (en Hocus) zo enorm geholpen. Ik durf er zelf weer op, en ik heb een totaal ander paard gekregen :j . Van de winter durfde ik zelfs niet op te stappen als iemand hem vast had.

Schadows17
Berichten: 77
Geregistreerd: 19-12-18

Link naar dit bericht Geplaatst: 25-06-19 09:25

SusanH schreef:
Shadows17 ik ken helaas niemand in die buurt maar echt, het helpt zo goed als je er iemand bij haalt :j hebben wij met Hocus ook gedaan en nu kunnen we bijna alles weer doen met hem. Laatste stukje is ontspannen buiten rijden. In de buitenbak gaat nu goed, maar ik wil ook echt naar buiten kunnen als in, stukje buiten uitstappen of straks het bos in. Het heeft mij (en Hocus) zo enorm geholpen. Ik durf er zelf weer op, en ik heb een totaal ander paard gekregen :j . Van de winter durfde ik zelfs niet op te stappen als iemand hem vast had.




Ja dat was eigenlijk ook mijn doel met deze merrie, ik wilde zo graag een rustig paard om lekker mee buiten te rijden, maar mijn angst zorgt ervoor dat ik al de kriebels krijg als ik er aan denk om op te stappen in de bak :(....

En vlak nadat ze was ingereden ging het zo goed....

Het meisje wat haar ingereden heeft, laat ik er weer bij komen, zij is zo rustig en alles behalve bang, en meestal als ik zie dat het bij haar goed gaat, begint het bij mij ook te kriebelen.

CandyArmando
Berichten: 307
Geregistreerd: 04-03-17

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-06-19 16:47

Ik ben ook al een beetje bang.. Jonge haf 6jaar... Durft nogal eigenwijs zijn(stopt soms aan een weide op wandeling(alleen) en wil dan niet meer vooruit, heef me dan een kleine bok om zijn zin door te drijven.. Als ik zeg vooruit! ... 7juli op wandeling (koetsentocht) ik begin vanalles te dromen zeg maar.. Dan denk ik als hij die koetsen ga volgen dat hij niet meer te stoppen is... Ik moet hem denk ik proberen bij mij te houden dan.. Want als ik naar huis wil gaan dat hij niet mee gaat met de andere koetsen naar huis... Ik twijfel al of ik dit wel zou doen.. Ben bang dat als ik hem wat bij mij wil houden en vb wat afstand doe van de koetsen dat hij zal bokken hoofdslaan.. En echt wild doet om er bij te kunnen zyn.. Ffff mja hij moet het ook allemaal leren, Maar ik krijg die angst niet uit mij... Tijdje geleden samen met iemand op stap geweest.. En dat ging super. M'n paardje was super! Jammer genoeg is dit niet meer door een '' uit te hand gelopen misverstand. '' mja nu moet ik terug alleen.. En daar is de onzekerheid en angst terug.

Tianbelli

Berichten: 1382
Geregistreerd: 22-02-11
Woonplaats: België, Kempen

Re: Kletstopic voor angstige ruiters

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-06-19 19:49

CandyArmando,

Je lijkt helemaal mijn pony te beschrijven, zolang er iemand of een paard in de buurt loopt (hij moet ze zelfs niet kennen), allemaal goed. Vanaf hij alleen van de weide moet, wil ie maar een 150m voor ie moeilijk begint te doen (hoofdschudden, bokje , omdraaien, achteruit gaan). En als mijn andere paarden enkele dagen van de weide zijn (soms gaan die een klein weitje in een straat verder afeten), en hij staat alleen, gaat hij van de alleen van de wei alsof hij nooit wat anders heeft gedaan.

Ik ga hier wel iemand voor laten komen, want ik wéét dus dat hij het best alleen kan, maar eerder een soort verlatingsangst met de andere paarden heeft denk ik?


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: AhrefsBot, Googlebot en 4 bezoekers