[VOLG] Het tij keren, kan dat?

Moderators: Lous, RianneH, Neonlight, Nadia, balance

 
 
Koper

Berichten: 27918
Geregistreerd: 12-10-07
Woonplaats: Op 1.5 uur vliegen van Parijs

Link naar dit bericht Geplaatst: 02-09-17 06:31

Nu kan ik het niet meer laten om ook te reageren.

freetorun schreef:
al lukt het met de oudere niet vanwege artrose kan je vriend (zeker in het begin) toch gemakkelijk een shetje meenemen? Zo is ze niet alleen.

Mijn ruin, die ook niet gewend was om in z'n eentje op stap te gaan, trekt zich echt niks van een shet aan hoor. Moet heus een grotere maat paard zijn wil hij er steun aan hebben.

Dit gezegd hebbende sluit ik mij aan bij wat al gezegd is over de join up en de frequentie ervan. Een join up is een allerlaatste noodmaatregel. Iets wat je als het goed is nooit hoeft te doen, en als je er je toevlucht toe moet nemen dan één keer.

Wel vind ik het heel dapper dat je je verhaal deelt Monique. Ik heb een paard wat qua karakter heel erg op Callas lijkt. Een zeer zelfredzaam type zullen we maar zeggen, maar niet uit vrije wil. Hij is erg sensibel en in het verleden hebben mensen hem in de steek gelaten. Dankzij dit topic dank ik de kosmos op mijn knietjes dat hij 9 was toen ik hem vond, en dat zijn karakter dus al gevormd was waardoor hij altijd in zijn eigen energie heeft kunnen staan. Hij is mijn eerste paard. En vanuit dat referentiekader begrijp ik eigenlijk niet waarom jij van Thor, Bubbles en je shetje allerlei dingen niet geleerd had al. Maar ieder heeft z'n eigen pad en iedereen komt op het juiste moment het juiste paard tegen. Al ben ik het er wel mee eens dat dat in dit geval nogal ten koste van dat paard gaat. Was bij mij ook zo hoor :o Mijn ruin en ik zijn nu oké. We kunnen prima door 1 deur en op intellectueel vlak klikt het als een dolle. We wandelen nu op een mooi, vlak pad, na de nodige hobbels in het begin.

Kickin' my can all over the place
Weet je wat mijn paard kan? Hij kan pannenkoeken maken zonder beslag :j
Vivo por vos <3 Pony <3





https://books.google.nl/books?id=N6dHAw ... er&f=false


joey2010

Berichten: 3748
Geregistreerd: 08-09-11
Woonplaats: limburg

Link naar dit bericht Geplaatst: 02-09-17 06:47

Ik denk dat ts het nu ook anders zou aanpakken, maar ze heeft toch gekozen om hulp te zoeken en in Frankrijk gaat het anders dan in Nederland. En ja ik vind ook dat Bruno te snel/ veel wil van Callas maar ik denk dat ze zonder Bruno het steeds meer mis ging met Callas waardoor ze misschien beide waren verongelukt!

Dus top dat ze hulp zocht en doorzet om haar en uiteindelijk ook Callas te kunnen helpen.

Verder is het mooi dat ze dit verhaal en filmpjes wil delen zodat wij en haarzelf hier van kunnen leren om bepaalde dingen anders aan te pakken in de toekomst.

Kendra

Berichten: 7109
Geregistreerd: 08-12-01
Woonplaats: Drenthe

Link naar dit bericht Geplaatst: 02-09-17 07:53

Roosch schreef:
Iemand kielhalen voor iets wat 2 jaar geleden speelde. :D :D

Misschien is Callas op dit moment wel de wereldkampioen dressuur-met-een-jonglerende-ruiter-erbovenop.

Mijn punt: meerdere wegen leiden naar Rome en het verhaal speelt zich nu nog in het verleden af. Tuurlijk gaat het niet vlekkeloos maar tips zijn nu niet op zijn plek. Tenzij TS in die caravan een tijdmachine heeft zodat ze terug kan om de tips toe te passen? :D


Dus jij denkt dat Bokt niet met terugwerkende kracht kan kielhalen }> }> }> :D :D :D ???
Het speelt in het verleden, maar daarom ben ik nog wel nieuwsgierig naar de overwegingen van TS - anders dan 'laten we het maar proberen'.... En je kunt je toch ook achteraf verbazen over onnozelheid?

Floortz
Berichten: 1770
Geregistreerd: 19-02-15

Link naar dit bericht Geplaatst: 02-09-17 08:56

[quote="Kendra]
[i]Dus jij denkt dat Bokt niet met terugwerkende kracht kan kielhalen [/i] }> }> }> :D :D :D ???
Het speelt in het verleden, maar daarom ben ik nog wel nieuwsgierig naar de overwegingen van TS - anders dan 'laten we het maar proberen'.... En je kunt je toch ook achteraf verbazen over onnozelheid?[/quote]

:D :)) :))

Onnozelheid denk ik niet, maar ook met een paar andere, meer 'willing to please' ponys voorheen, kom je stevig jezelf tegen met een stevig Tinkerkarakter. Ze zijn zoals ze zijn, sommige heel braaf en sommige heel stevig van karakter, en zolang het niet lukt om echt een connectie te maken, compagnon te zijn, blijven ze zich afsluiten bij spanning. Soms is het alleen een kwestie van tijd, en soms tref je er eentje die wat meer 'opvoeding' en begeleiding nodig heeft. Dus onnozel niet, maar achteraf wel een enorme ervaring rijker, met letterlijk vallen :x en opstaan. Met die importpaardjes weet je achteraf pas wat ze wel en niet kennen. Deze kende niets.
Waar ik het wel mee eens ben...als je vaker met jonge pony's hebt gewerkt dan begin je vooraan, en niet halverwege ergens, maar dat is dan ervaring. En niet geloven wat de verkoper je wijsmaakt...

Monique1963

Berichten: 3331
Geregistreerd: 14-03-17
Woonplaats: Frankrijk, Hérault

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 02-09-17 10:11

Volgens mij zijn dit nog niet verwelkomde volgers, dus welkom, Nagini, Miesnaom, Renatuuh, Ellen,

Dank voor jullie reacties, ik leer weer van alles van jullie. Dat een join-up niet meer dan 1x gedaan moet
worden is helemaal nieuw voor mij! Vind ik eigenlijk heel erg logisch. Dank.

7e dag
Vandaag wil ik spelen met een bal en een doek. Kijken wat ze daarvan vindt. Ik wil haar met de doek poetsen en dan rustig over haar hoofd leggen of ze dat wil toestaan. En ik wil de bal tegen haar voeten rollen omdat ze na de poopscoop onverwachte dingen rond haar benen maar raar vindt. En ik wil haar met de lange longe sturen. En ik vond haar super! Morgen doen we niets behalve wandelen en poetsen.

https://www.youtube.com/watch?v=25As_04qdQk

https://www.youtube.com/watch?v=uW_Y_KNVpoY


9e dag.

Met Bruno weer een staprit gemaakt langs spannende dingen. Het is in ieder geval erg fris weer met de
stormachtige mistral die er staat. Bruno stelde voor om naar het dorp te gaan om Callas aan allerlei indrukken te laten wennen zoals de stieren die opgesteld staan in kralen. Ik heb aangegeven dat ik dat wel heel spannend vond en dat ik denk deze spanning op Callas over te brengen. We besloten dan door de wijngaarden die kant op te gaan en dan te zien hoe de paarden ervoor zouden staan. Bruno op de hengst Illustrado en Elodie op de hengst Tarago.
En ja het is fris weer. Met losse teugels rijden was er niet bij. Daarbij sloeg Callas met twee benen naar achteren naar Tarago! Nog niet meegemaakt dat ze zo geïrriteerd was naar andere paarden. Ik heb toch van de week ook met Tarago meegereden met Sandy. Afijn, ze miste op een haartje na Tarago zijn oog. En gelukkig bleef ik er wel goed op zitten.
We kregen na de wijngaard nog een paar fietsers achterop en ook dat maakte alle drie de paarden goed zenuwachtig. Dus besloot Bruno dat we niet naar het dorp met de stieren gingen. Gelukkig. Ik doe nu onderweg veel stuuroefeningen en halthouden, zonder dom achter Bruno zijn hengst aan te sjokken. Dat leert haar en mij opletten en ik ben dan veel meer met Callas bezig.

Teruggekomen van de rit, trek ik mijn jas uit en gooi hem op een paaltje, althans dat was de bedoeling
maar hij viel er naast op de grond en Callas ging helemaal uit haar dak van paniek. Ik lag er zowat weer,
af, maar ze rende niet ver van de hengsten weg.
Bruno zocht meteen uit waar ze dan bang voor was en wat was ze weer een dapper paardje. Al die dingen die hij met haar deed! Uiteindelijk bleek het toch iets dat tegen haar achtervoeten kwam.

https://www.youtube.com/watch?v=q9XIgOZC6JM

Zijn conclusie bij de evaluatie je kunt haar nog meer gaan desensibiliseren. OK, dan hebben we iets om
gericht aan te werken. Zijn techniek: je stelt het dier bloot aan een gevaarlijke situatie, net zo lang tot het dier zelf ontdekt dat het niet gevaarlijk is en er zelf voor kiest het niet gevaarlijk te vinden. Zo overwint hij zelf zijn eigen angst en wordt dapperder. Zodra ze zelf het gevaar overwonnen heeft en stilstaat krijgt ze een brokje.
Misschien dat Bruno vanavond nog komt maar dat vond hij wel veel voor Callas op 1 dag. In ieder geval
morgen (vrijdag) wel weer om dezelfde tijd en dan gaan we zeker dit weer oefenen. Zaterdagochtend komt Marion.

Vanmiddag even een kwartiertje rustig gewandeld met Callas, na de hectiek van vanmorgen. Een rondje terrein gedaan en haar daar laten grazen waar het mocht van mij. Verder geen enkele druk. De wind waait nog steeds enorm, maar er waren weinig gevaren vond Callas. Gelukkig. Met Manon en Laura staan praten die water aan het geven waren en precies bij Callas waren. Als het uitkomt nemen ze me zaterdag mee naar de camarque-veulentjes, ik weet niet hoe laat, want 's morgens komt Marion en natuurlijk 's middags komt mijn vriend. In ieder geval is het gebaar aardig.

10e dag.

De tweede desensibilisatietraing van Callas door Bruno. De doek deed ze waanzinnig goed. En zo grappig, pakt ze zelf de doek! Ik heb een paard met humor! Bruno zoekt uit wat ze nou precies niet fijn vindt. En een topvoetballer zal ze niet worden, maar het ging al heel erg veel beter met de bal. Daarna nog over mikado balkjes laten stappen om haar beter op haar voeten te laten letten. Superpaardje.

https://www.youtube.com/watch?v=QQUp5D20n3Q

Er is in de ochtend een nieuw paard aangekomen. Het beest zit helemaal onder de schurft. Dus ik heb de gelegenheid maar eens aangegrepen om een praatje op het terras te gaan maken met Stéphane en Laura (die overigens erg vriendelijk is en altijd vraagt hoe het gegaan is met Callas) en tevens alle honden eens de gelegenheid te geven aan me te snuffelen want dan blaffen ze misschien niet meer zo tegen me.
Het paard bleek deze morgen op de grote weg te lopen en de politie belt in zulke gevallen een dichtstbijzijnde manege. Dus Stéphane is vroeg uit zijn bed getrommeld, heeft met een vriend het paard gevangen en hierheen gebracht tot er een eigenaar om komt. Die eigenaar kan rekenen op diverse PV's. Ook wegens verwaarlozing van het paard. Ook moet die de verzorging en verblijf al hier betalen. Het arme dier ziet er niet uit. Hoeven ook veel te lang, daarbij heeft ze ook een blessure aan haar voorbeen en loopt erg kreupel. Triest.

Bruno kwam toch nog onverwacht en nam hij ons dit keer mee naar een mooi canyon. Gaaf plekje op deze aarde. Er zijn allerlei geheimzinnige mythen aan verbonden over Maria Magdalena en spirituele gevoelens en paarden die intens reageren daar. Whatever, het was een prachtige plek. We hebben fijn gereden, Bruno op Illustrado, Marion op Tarago en ik op Callas. Geen verschrikkelijk enge dingen gezien of meegemaakt, eigenlijk lekker relaxed. Wel merk ik dat met lange stukken draven ik mijn balans niet goed heb door het poot.


11e dag.

Vandaag ging ik samen met een van zijn leerlingen verder op het desensibilisatiethema van gisteren. En het was duidelijk zichtbaar dat het zijn vruchten afwerpt. We bedachten van allerlei rare dingen voor haar.
Bijv we legden het doek weer over haar en dan ging ik erop staan zodat het van haar af viel tegen haar
achterbenen. En we bonden een bal aan het de longe waaraan we haar vasthadden, zodat de bal met haar meebewoog over de grond, dat deed ze allemaal heel goed. Toen we de bal met de lijn over haar rug hadden, vond ze hem spannender en hij kwam een paar keer tegen haar achterbenen en dat vond ze niet leuk ze trapte er zelfs naar, maar ze ging er niet vandoor. Stoer! Ze wordt weerbaarder! Ik heb ook de bal nog naar haar achterbenen geschopt en ik zal ook geen profvoetballer worden, hahaha, en Callas vond het uiteindelijk wel best. Wat interessant was, was dat ze de blauwe bal, overigens mijn fysiobal voor mijn voet, spannender vond dan de lichte kleur ballen. Vond haar het echt heel erg goed doen! Ik heb weer goede hoop op de toekomst!

https://www.youtube.com/watch?v=b8vGl0XkFf4

Spoel ik haar daarna lekker af, zet haar in haar paddockje en heb ik het hooi in de schaduw in het stalletje gezet. Gaat ze weer naar buiten en rollen en rolt ze zich in het schrikdraad met haar achterbeen. Ja krijgt ze een schok natuurlijk, paniek, opstaan, ragt het hele schrikdraad mee wat aan haar blijft hangen en ze schok na schok krijgt, ze blijft rondrennen met dat draad wat uiteindelijk breekt en de stroom verbreekt. Dus ik ben me ook te pletter geschrokken. Helemaal trillend stonden we allebei tegen elkaar aan. Zij met haar hoofd in mijn shirt en ik janken. Houdt het dan nooit op? Weer een trauma erbij.

Later die dag heb ik alleen nog maar gewandeld en haar laten grazen buiten het terrein. Ze keek wel
regelmatig op, maar er waren geen schrikreacties. En bizar genoeg, doet het schrikdraad haar niets! Ze
bleef niet overmatig ver weg van het schrikdraad, had geen paniekreactie bij het tussen het schrikdraad
doorgaan. Helemaal niets!!! Het is net alsof ze weet, dit kwam door mij zelf, ik weet waardoor het kwam, en ik weet dat het niet eng is.

12e dag

Vandaag zijn we met Laura en Manon, zonder paarden en met de auto, naar de camarque-veulentjes gegaan. Inderdaad erg cute. Ze worden in allerlei kleuren, behalve bont en wit, geboren. Na een maand of 2 beginnen die geboortehaartjes eruit te vallen, zien ze er nogal mottig uit en komt er onderdoor hun grijze babykleur die ze een jaar of 4 houden tot ze echt sneeuwwit zijn. We hadden het nog over de prijs van een camarque en daar willen ze toch ook al gauw 3000 euro voor hebben, 4 jaar en afgericht. En passent hoorde ik dat Bruno 10.000 euro voor Illustrado wil hebben, lachertje. Hij is 10 jaar oud, een verschrikkelijke klier en toch te weinig echt gereden en kan eigenlijk alleen kunstjes. Daar krijg je geen 10.000 euro voor.


Afbeelding



Afbeelding


Afijn 11 u waren we met de auto weer terug op de manege en heb ik in de roundpen wat gebrobeerd.

https://www.youtube.com/watch?v=9MtWa5AhVdo

En erna zijn Bruno's leerling Anaelle en ik een minuutje of 10 in de bak gaan rijden. Dat had ik aan haar gevraagd omdat Callas bang leek voor de bak, misschien omdat ze nog nooit in een bak gereden had. Maar waar ze nog banger voor blijkt te zijn is als ik dingen op haar zittende naar beneden gooi. Dus mijn jas vorige keer, dat was geen toeval en gebeurde dit keer met mijn heuptasje dat ik op een stoel wilde gooien. Paniek! Dus weer wat gevonden om aan te werken.
Daarna trokken de wolken op en was het meteen bloedheet en hebben we maar heel weinig gedaan. Ik heb eerst Anaelle op Grimpeau in stap gevolgd in de bak. Erna zelf wat rondgestuurd, wat rondgedraafd en ook één galopje voor elkaar gekregen! Het wordt nog eens wat.

Vervolgens zijn we het natuurgebied achter de pretparken in gegaan en zijn we naar de Maria-vallei gegaan om ze een paar uur te laten grazen. Een paar keer gedraafd onderweg en ook een keertje gegaloppeerd, Callas voorop, want Grimpeau is niet vooruit te branden! Ze vond het duidelijk wel spannend, maar heeft alles netjes gedaan zonder te schrikken. Er was ook niet zo veel om te schrikken, maar toch. En het grazen was natuurlijk heerlijk! Zo'n kale paddock vind ik zo verschrikkelijk onnatuurlijk. Ik ben blij dat ik thuis mijn dieren een heel natuurlijk terrein kan bieden. Wat lijkt thuis ver weg eigenlijk, ik leef hier zo'n ander leven en ben alleen maar met Callas bezig.

Callas is mijn alles
Het tij keren kan dat? Doorzetten of verkopen, dat was de vraag na de val, lees hier meer :
[PP] [VOLG] Het tij keren, kan dat?

smileydees
Berichten: 1661
Geregistreerd: 03-03-11
Woonplaats: in het westen v/h land

Re: [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Link naar dit bericht Geplaatst: 02-09-17 10:31

Wat zijn jullie knap bezig. Ik begrijp zeker dat je de hulp aanpakt die voorhanden is.Voor ons hier is dat gewoon heel anders. Hulp die je wilt veel bereikbaarder. En net als jij, wisten wij veel toen we Kwin met haar 4,5 jaar kochten?! Helaas wordt je niet met alle kennis geboren en zou ik het nu ook zeker anders doen. Maar deze ervaring met onze Kwin zou ik zeker niet hebben willen missen. Waarschijnlijk net als jij met Callas. Je leert door schade en schande naar je dier te kijken, te luisteren en mee samen te werken. Ik vind het een heel bijzonder en waardevol iets. Ik blijf lekker meelezen.

Tinker Kwiny
Sindy
Now I am a warrior!
- demi lovato-

Koper

Berichten: 27918
Geregistreerd: 12-10-07
Woonplaats: Op 1.5 uur vliegen van Parijs

Link naar dit bericht Geplaatst: 02-09-17 10:53

Monique1963 schreef:
Wat interessant was, was dat ze de blauwe bal, overigens mijn fysiobal voor mijn voet, spannender vond dan de lichte kleur ballen.

Dat is heel normaal. Blauw en oranje/geel zijn de kleuren die een paard in kleur kan zien. Alle andere kleuren die wij in kleur zien zien ze in verschillende tinten grijs. Zo reageert mijn ruin op bewegende gele bloemetjes en op mensen met van die gele hesjes aan. En op nog wel meer gele (bewegende) dingen.

Kickin' my can all over the place
Weet je wat mijn paard kan? Hij kan pannenkoeken maken zonder beslag :j
Vivo por vos <3 Pony <3





https://books.google.nl/books?id=N6dHAw ... er&f=false

Jolliegirl

Berichten: 31015
Geregistreerd: 18-07-04

Re: [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Link naar dit bericht Geplaatst: 02-09-17 13:09

Ik volg ook!

Doe voorzichtig... Rustig...

Het komt vast goed!

De gevaarlijkste hartziekten zijn nog altijd haat, afgunst en jaloerzie. :evaw:

lynnXtubbie

Berichten: 220
Geregistreerd: 30-07-10
Woonplaats: Noord Holland

Link naar dit bericht Geplaatst: 02-09-17 13:11

Wat een verhaal! Ben heel benieuwd hoe het verder gaat. Heb vannacht alles gelezen en volg zeker mee. :j

15'11'11

piendumaitre

Berichten: 19560
Geregistreerd: 08-12-10
Woonplaats: Limousin

Link naar dit bericht Geplaatst: 02-09-17 14:05

Mo werk je nog steeds met haar af en toe op stem commando in de roundpen? Zo ja, bij Hercule als ik wil dat hij stapte dan wees ik met de lange zweep naar zijn voet koot. Ho: zweep wijzen naar de grond. Draf, zweep wijzen naar de knie, galop zweep wijzen hoogte bil. Als ze van galop naar draf moeten, dan sleep je even met je eigen voet die daardoor vertraagd met zweep die omlaag gaat naar knie. Dat hebben ze heel snel door. Voordeel is dat jij niet zoveel moeite hoeft te doen om paard te laten galopperen of in galop te houden. Want je zweep laat paard precies zien wat je van hem verwacht.
Met omdraaien het zelfde. Je zegt: "draai om" en je gaat in een bepaalde hoek staan voor de schouder en wijst met de zweep naar de andere kant. Gelijk zal je paard om draaien. Een kind doet de was :)) . Als je het lastig vindt om dit voor je te zien, dan laat ik je het maandag wel zien :)) }> . Hercule die echt niet zo slim is als Callas, had dit eigenlijk meteen door.

Sneu je schrikdraad verhaal. Las het met tranen in mijn ogen. Ik heb trouwens geen geluid bij je laatste filmpjes.
Ik word wel blij, want het lijkt allemaal de goede kant uit te gaan. Super.

Monique1963

Berichten: 3331
Geregistreerd: 14-03-17
Woonplaats: Frankrijk, Hérault

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 02-09-17 14:14

Lynnxtubbie en Jolliegirl welkom!

En Pien als we elkaar die maandag over een week zien, gaan we het erover hebben.

13e dag.

Zo, het is kwart voor twaalf en ik ben net terug van een rit. Onverwacht. Er kwamen twee dames die een staprit gingen maken, ik vroeg of ik mee mocht, geen probleem en we zijn naar de zoutbassins geweest. Wat een rust en wat een prachtige omgeving. We reden over de dijkjes die zoutbassins
scheiden. In de verte zie je dan de Middellandse Zee en de zoutbassins zijn natuurreservaten en er zijn van allerlei vogels en ook weer flamingo's.

En omdat we alleen maar stapten was het lekker ontspannen. Alleen een van de twee had een jong paard aan de lange lijn, maar die heeft Callas een trap tegen haar hoofd gegeven. Dat doet ie anders noooooit! Ik had de hele tijd achteraan of voorop gelopen met dat paardje in het midden en we waren
aan het wisselen van positie waarbij ik dus langs dat paardje moest. Ik kon niet verder opzij. Callas lijkt er gelukkig geen last van te hebben maar ik schrok wel. Ik zag ook niets op haar gezicht of zo. Geen haartjes eraf, dus misschien was het wel een schampschot. Maar het had ook mijn zere been kunnen zijn.

Afbeelding

Verder alles goed gegaan, er waren wel wat dingen die ze niet leuk vond, terug op het fietspad kwam er een auto langs met een fluitend geluid (wind in de imperiaal) en wilde ze gaan rennen, maar de groep en het bit hielden haar tegen.

Terug bij de stallen nog even met die twee mensen aan weerszijden vasthoudend het tasje af gedaan en neergegooid, maar dit keer was het niet eng omdat die mensen erbij waren. Hoe ga ik nu zulke dingen oefenen? Als er mensen bij haar staan is bijna niets eng, maar als er niemand naast haar is die haar (geestelijk) kan steunen, dan blijft het eng. Vind het voor mezelf ook wel een beetje teleurstellend, als ik haar leider echt zou zijn, zou ze dat ook niet erg vinden, maar ze vertrouwt mij dus duidelijk niet.

Toen ik bij haar paddock kwam stond eindelijk laura de aanhanger vol met ouwe poep te laden, dus geholpen met scheppen, maar er ligt nog wel een aanhanger! En dat zou ik gaan zijn opruimen, hahaha, lijk wel gek. Ben blij dat ik het gevraagd heb.

Vanmiddag heb ik een rondje terrein met haar gegraasd ondertussen stenen gooiend in de berm, de eerste was eng, de rest nauwelijks, op eentje na. Maar ze had geen vluchtreactie. Daar ben ik dus wel tevreden over.

Mijn vriend heeft thuis geconstateerd dat we het platje om op te rijden kunnen uitbreiden als we wat struiken slopen, palen eruit halen en dichter op de weg zetten, een kuil in een talud opvullen en dan zal het uitkomen op druppelvormig plat stuk, waar ik een grote volte kan maken, maar dan nu ook langere stukken heb om rechtuit te draven en te werken. Alle beetjes helpen.

Dag 14.

Vandaag een paar keer gewandeld. Wat wel grappig is, is dat de mensen hier Irish Cobs niet kennen. Meeste paarden zijn Camarques natuurlijk. Het pad langs de manege is ook het pad naar de pretparken, dus daar lopen veel mensen en kids. Callas komt heel erg aaibaar over met haar lange manen en
sokken, en als ik aan ieder die haar geaaid heeft een euro had gevraagd, had ik de pensionkosten eruit gehad, hahaha. En Callas vindt het heerlijk al die aandacht van mensen. Ze wil in zakken en tassen naar lekkers zoeken, wat niet mag van mij, maar de mensen snappen de hint wel en die appel bestemd voor de picknick verdwijnt toch echt in Callas. Ik heb zelfs gehad dat een jochie liever bij Callas wilde blijven dan mee het klimpark in! Ware liefde.

Ik heb nog in de rounpen geklooid. Er zijn dingen die fijn gaan en er zijn dingen die niet lukken. Tja. Rome is ook niet op 1 dag gebouwd zullen we maar zeggen.

https://www.youtube.com/watch?v=N4JBEe392Ts

Dag 15

Om 17u was Marion er. Zij is nog nooit te laat geweest, dat is erg fijn. Lieve meid ook en leuk om mee samen te werken. We zijn eerst met Callas en Grimpeau naar het speelterrein geweest. Daar hebben we ze rondgejaagd en daarna gevraagd bij ons te komen, dat lukte de eerste keer met Callas niet, de tweede keer wel, maar ze is wel heeeeeel erg op brokjes gericht en daardoor ben ik nog steeds geen leider. Ze volgde mij erna ook perfect maar dat zijn alleen de brokjes.

Als oefening hebben we de banden gedaan en heb ik ook een beetje gelokt met brokjes, Callas is wel erg een schurk daarin en manipuleert mij lekker. Van Bruno mag ik dit niet doen. Omkopen noemt hij het.

https://www.youtube.com/watch?v=n-IPGvSf1UI

Daarna hebben we even bij de camper wat gedronken en hebben we Callas opgezadeld om in de roundpen te oefenen met bloes op de grond gooien als ik die uittrek als ik erop zit. Net als gisteren na de Salines was het geen probleem en ook het zwarte tasje op de grond naar haar achterbenen gooien was geen probleem. Dus ook dit vond ik een succes.

Daarna hebben we allebei gedraafd en gegaloppeerd op Callas en ook dat vond ik een succes. Ik heb mijn beugels korter gedaan en met een tikje van het zweepje weet ze dat ze moet galopperen. Dus ik ben helemaal blij.

(Voor de bokkers, op de achtergrond ging iemand helemaal door het lint omdat een PRE-hengst liep te etteren. Daarom vroeg ik of Marion dat gezien had. Verder zeg ik tegen Marion, ze heeft nog nooit op commando gegaloppeerd, maar daarmee bedoel ik onder de man, eh vrouw, hier in de roundpen.)

Dag 16, 21 juli.

Om half zes zijn we met zijn vieren een rit gaan maken. Zoals ik hoopte naar de salines, omdat ik vind dat de stenen haar toch zeer doen ondanks het beslag. En wat blijkt; mijn schatje is hengstig! Heb ik nog niet eerder van haar gemerkt. Kan ook haast niet anders met zoveel mooie mannen om je heen. En van de vier paarden op deze rit zijn er twee hengst. Dus iedere keer als we ergens stilstonden moest madam een plasje doen om te laten zien dat ze hengstig is. En die hengsten maar met een stijve lopen. Zwieber zwabber. Gelukkig zijn ze dan wel weer zo opgevoed dat ze er niet opduiken. Maar regelmatig gillen en flemen, dat dan weer wel.
De salines was ook fijn omdat het lekker waait daar en dus was het niet zo heet. Met Bruno voorop die zijn hengst daarmee trainde omdat die hengst daar nog nooit geweest was, zijn we ook door het dorp gereden door een woonwijk, met blaffende honden en gillende kinderen. Dat was allemaal ok. In een kudde lopen is het niet eng natuurlijk. Terug hebben we gegaloppeerd door de wijngaarden. Toen ik mijn been even uit de beugel haalde om mijn zere voet te ontlasten, schrok ze zich weer te pletter van mijn been! Net als van de jas, en het tasje, als er iets donkers in haar ooghoeken beweegt, schrikt ze zich een ongeluk. En dan wil ze omdraaien en vluchten. Nu dus ook weer, alleen stonden er paarden achter haar of wijngaarden links en rechts. Dus daar moet ik nog veel aan trainen.

Verder heb ik haar nog gewerkt in de round pen en alhoewel ik iedere dag een beetje beter kan rennen met het poot, is het moeilijk om met haar mee te rennen voor een galop. Fluiten is komen en dat doet ze graag, want je weet maar nooit of er nog brokjes komen. Aaien aan haar hoofd vond ze nog steeds gezeur, maar oortjes wrijven is ok en erna liep ze toch weer keurig mee. Het was nog geen 5 minuten, maar het was goed zo. Het hoeft ook niet langer als ze het goed doet.

https://www.youtube.com/watch?v=Xw4nelxPSD8

Dag 17

Ik heb haar landje weer gemest, het karretje vol met oude mest is weg gelukkig. Vlak erna begon het te onweren en donderen en hozen dat het een lieve lust was. Toch ook water in de camper bij het keukenraam. Het was hopeloos, dus drie koppen thee, wierrook en puzzeltjes verder hielt het eindelijk
op. Naar Callas geweest om te kijken of ze de bui had overleefd en haar paddock is een drekbende verschrikkelijk. Andere paddocks ook, maar de hare in het bijzonder. Bijna geheel een meertje. Wat grappig is, is dat ze nu zo achter me aanloopt door plassen heen. Eerst waren plassen eng. Nu niet
meer, of dat ook zo is als ik erop zit weet ik niet, maar wel als ik ervoor loop. Ben ik toch vertrouwd, dat is wel een compliment.

Vandaag is er een wonder gebeurd. Ik heb gisteren de opdracht gekregen haar eindelijk eens te leren stilstaan bij het opstijgen. Bruno had me dat al vanaf het begin af aan opgedragen, maar ik vond de methode niet prettig. Wat ik moet doen is zodra zij gaat lopen bij het opstijgen, hetgeen zij graag wil doen, onaantrekkelijk maken. Dus als ze wegloopt bij het opstijgen moet ik stoppen met opstijgen en terwijl ik op de grond sta haar juist overdreven rond en rond en rond mij laten lopen liefst draven onder het motto van: Je wilt toch zo graag bewegen? Dan zul je ook bewegen. Maar dat ziet er rot uit. Ziet er boos uit en ik wil niet boos zijn. Toch maar gedaan. En ze stond stil!!! Ze stond helemaal netjes stil na de eerste keer dat ik dat gedaan had! Wauw. Ik weet niet of dit voor altijd gelukt is, zoniet dat herhaal ik het en zal ze vanzelf wel leren.

Bruno heeft me bekeken bij het grondwerk in de roundpenn en hij heeft veel aangemerkt. Ik ben niet geaard. Ik wapper teveel met mijn armen en geef onduidelijke signalen af, het is een wonder dat Callas mij begrijpt, ik ben een koekje, geen leider, ik ben haar moeder en niet haar coach. Zo. Daar kon ik het weer mee doen. Het laatste was ineens wel een grote eye-opener voor mij. Inderdaad is daar een groot verschil tussen. Overdenkend kom ik inderdaad tot de conclusie dat ik haar altijd heb gerustgesteld bij enge dingen. Ik ben nooit streng of doortastend geweest. Bruno zegt dat ik haar niet moet troosten. Als er vervelende dingen gebeuren, jammer dan, sh*t happens, niet terugkijken, maar verder gaan. Niet troosten, maar juist zeggen, hop, niet zeuren, ja het is rot wat er gebeurd is, maar niet zo miepen. Niet haar troostende moeder, maar haar doortastende oplossingsgerichte coach. Doorgaan. De keren dat ze troost bij mij zocht zoals met de poopscoop en zo en de laatste keer met het schrikdraad, zijn geen goede actie van me geweest. Door haar te troosten heb ik haar schrik bevestigd en beloond. Ik had dan beter het kunnen negeren of weglopen en haar zelf op haar eigen benen leren staan. Ik vind het goed en logisch klinken, maar nu moet ik die klik in mijn hersens gaan maken en dat is mijn grootste probleem uiteraard, want ik ben van nature een moeder voor mijn dieren en ik ben van nature geen leider. Toch mijn best hierop gaan doen!

Al met al was dit denk ik de belangrijkste dag tot nu toe. Het stilstaan en het coachen. Twee nieuwe inzichten.
Laatst bijgewerkt door Monique1963 op 02-09-17 14:43, in het totaal 2 keer bewerkt

Callas is mijn alles
Het tij keren kan dat? Doorzetten of verkopen, dat was de vraag na de val, lees hier meer :
[PP] [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Jen4
Berichten: 29
Geregistreerd: 07-10-16

Link naar dit bericht Geplaatst: 02-09-17 14:34

Floortz schreef:
Onnozelheid denk ik niet, maar ook met een paar andere, meer 'willing to please' ponys voorheen, kom je stevig jezelf tegen met een stevig Tinkerkarakter. Ze zijn zoals ze zijn, sommige heel braaf en sommige heel stevig van karakter, en zolang het niet lukt om echt een connectie te maken, compagnon te zijn, blijven ze zich afsluiten bij spanning. Soms is het alleen een kwestie van tijd, en soms tref je er eentje die wat meer 'opvoeding' en begeleiding nodig heeft. Dus onnozel niet, maar achteraf wel een enorme ervaring rijker, met letterlijk vallen :x en opstaan. Met die importpaardjes weet je achteraf pas wat ze wel en niet kennen. Deze kende niets.
Waar ik het wel mee eens ben...als je vaker met jonge pony's hebt gewerkt dan begin je vooraan, en niet halverwege ergens, maar dat is dan ervaring. En niet geloven wat de verkoper je wijsmaakt...


Mee eens!

Monique1963

Berichten: 3331
Geregistreerd: 14-03-17
Woonplaats: Frankrijk, Hérault

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 02-09-17 17:53

dag 18

Ik heb zojuist even een mini-oefening achterwaarts ernaast gedaan. Ging niet verkeerd.

https://www.youtube.com/watch?v=etH1P6ZgMUw

We zijn met drie paarden op rit geweest. Leuke stuuroefeningen gedaan in een bos, maar ze is nog wel behoorlijk hengstig. Dat maakt het niet makkelijker. Op de terugweg door de wijngaarden hebben zij twee gegaloppeerd maar Callas wilde alleen draven en tikte dus met haar achterijzers haar voorijzers aan. Dus ik moet echt die springschoenen voortaan aantrekken.

Toen vroeg Aurelie of ik zin had met haar en haar moeder, Anna, de lunchpauze door te brengen, we hadden van 11u tot 17u de tijd. Graag natuurlijk en we zijn naar de kathedraal geweest van Villeneuve de Magelone, die op dat eilandje staat.

Afbeelding

Niet zo heel indrukwekkend, maar wel gezellig er gewoon uit te zijn. Ook leuk om te kletsen want Zwitsers zijn als Nederlanders, schoon en netjes en ook zij verbazen zich enorm over de puinhoop op deze manege.

Het was wel een enorm eind wandelen naar de kathedraal, 1km vond mijn pootje niet grappig. Terug ook weer. Daarna hebben ze me nog getrakteerd op een drankje bij zo'n stalletje en hebben we in de omgeving nog een poos rondgetoerd om in een dorpje een farmacie te zoeken omdat homeopathie hier veel goedkoper is dan in Zwitserland.

Terug op de manege was het feest, want iemand was vergeten zijn paard in de paddock terug te zetten en dat liep met halster en al tussen alle paddocks in. De hengsten staan aan de buitenrand van alle paddocks, waar normaal gesproken geen andere paarden langs hoeven. Dit paard heeft daar waarschijnlijk wel gelopen en de hengst van Bruno, Illustrado was daar waarschijnlijk nijdig om geworden en was door zijn schrikdraad gekomen. Het paard had een halster om die hadden we zo gepakt en ik heb vastgehouden en in de paddock bij Callas even gezet en erbij gebleven. Met vier man hebben ze toen Illustrado, die zich niet liet vangen, zijn paddock weer ingejaagd. Yippie a yay.

Ik heb vanmiddag met Aurelie en Callas en Grimpeau op het speelveld gewerkt. Het lopen met de lange longe ging redelijk goed met mijn pootje want dat kon vorige week echt niet. Wat stuuroefeningen met Callas gedaan rond de paaltjes en haar over de banden laten stappen wat ze goed deed! Dat vind ik toch superknap van haar! Daarna heeft Aurelie nog met Callas wat draafoefeningen gedaan die er ook goed uitzagen. Callas is wel een beauty! Ik ben weer een beetje verliefd op mijn schoonheid.

Van thuis kwam het vervelende bericht dat mijn oudste hond niet wil eten. Hoop dat hij vanavond wel wil eten, zo niet en morgenochtend ook nog niet dan ga ik naar huis. Ik wil Erwin niet belasten met dierenartsperikelen. Dus dan komt Erwin me halen en blijf ik een paar dagen thuis eer ik weer naar hier terugkeer om de training af te maken.
Misschien als de hond straks nog niet wil eten, dat ik dan eigenlijk vandaag al naar huis zou willen. Als die oude hond dood gaat, wil ik toch wel graag afscheid van hem kunnen nemen als hij nog leeft.

Dag 19, zondag 24 juli

Gelukkig is het met de hond weer beter en komt mijn vriend me vandaag net zoals ieder weekend tot nu toe, opzoeken in dit strafkamp, hahaha. Zo voelt het toch wel een beetje. Ik kan behalve wandelend of te paard dit terrein niet af en al zou ik ver kunnen wandelen er is binnen een loopbare straal niets te beleven. Het is verschrikkelijk heet ruim boven de 36 dagelijks, dus je gaat voor je lol niet naar buiten. Je blijft lekker binnen in je airco gekoelde huis. De camper is echter net een koekblik in de oven. Ik kan niet in de camper zijn overdag. Verder is er eigenlijk tussen 10 uur en 19u niets te beleven. Iedereen vindt het te heet. Ik heb ook geen internet en mijn gsm heeft dat ook niet, dus ben ik verstoken van de wereld, althans zo voelt het. Ik kan ook een boodschapjes doen, die neemt mijn vriend iedere keer mee. Wat wel erg goed gaat is lijnen. Ik had me voorgenomen de tig kilo die ik er in april na het ongeluk aangevreten heb, weer af te lijnen en dat gaat wel goed. Verder is het maar saai. Ik heb mijn zadel al vaak gepoetst, Callas ook, puzzelboekjes zijn vol en slapen lukt niet. ik begin mijn vent, thuis en mijn dieren erg te missen.

Om 9u was Bruno er en Zwitserse Aurelie ook voor een trailerlaadsessie van een half uur. Behalve dat Callas schrok van een stuk ijzer waar ze op ging staan en mij weer pijnlijk omver liep, was het erg leerzaam. De truc is om de longeerlijn achter haar kont langs te halen zoals met werken aan de lange longe en dan achteruitlopend voor haar uit de trailer in te lopen, sturend aan twee lijnen trekkend haar naar binnen te halen. Belonen als ze binnen is uiteraard. En dan het touw achter haar kont wegtrekken en haar met backup er langzaam weer uit laten gaan. We waren er net mee klaar toen Erwin om ca 9.30 keurig op tijd kwam aanrijden om samen een gezellige zondag te hebben en een uitje te maken.

https://www.youtube.com/watch?v=VtJU5bnVjQ0


Maandag 25 juli, 20e Bruno-dag.

En na zo'n leuke dag met elkaar is het wel een enorme kater om weer aan de gang te moeten. Erwin sms'te al dat hij ook helemaal geen zin heeft en ik heb ook helemaal geen zin in weer een week alleen hier te zijn en in die bloedhitte te werken met Callas. (de camper is fijn, daar gaat het niet om, maar je bent niet bij je thuis en je bent ook niet op vakantie, dus je bent niet vrij om te doen en te laten wat je wilt.)

Ik heb Callas gepoetst en toen zag ik Cathy, van Rodeo het spikkelpaard, en dacht laat ik eens aan haar vragen of ze nog een rit wil maken een dezer dagen. We raakten aan de praat en zij heeft exact dezelfde problemen gehad met Rodeo als ik met Callas! Dus een tak tegen je cap is paniek, je rits open doen van je jas is paniek. Etc. Het heeft haar een jaar iedere dag trainen gekost om de paniek eruit te krijgen en nog eens een jaar trainen om hem een lief paard te maken. Staat ie dus wel alleen in een paddock hier en niet in een kudde. Vind ik wel zielig voor Callas. Weet nog niet of ik dat wil, haar alleen houden. Ik weet uiteraard wel dat een paard zonder kudde zich meer op mensen gaat richten. Of misschien moet ik haar wel bij de anderen houden maar in een eigen stukje. Dus met een schrikdraad ertussen of zo. Verder heeft zij met de clickermethode gewerkt. Daar zou ik me ook nog eens in kunnen verdiepen.

Om één uur had ik een afspraak met Sandy voor een training, en om half drie was ze er dan eindelijk. We hebben eerst even in de bak gereden omdat Callas dat nog steeds gek vindt. Daar hebben we ook mijn GSM even af laten gaan omdat ze dat thuis wel eng vond. Nu niet. Mooi zo. Ik heb twee keer een galopje gedaan. Ik ben totaal niet in balans op haar. Weet niet of dat nou aan mijn voet ligt of niet, of dat ik het zadel ontgroeid ben, maar ze is verschrikkelijk rond en ik lijk er met galop zo vanaf te glijden. Zit ook te twijfelen of ik iemand anders eens zal vragen dressuur op Callas te rijden om te kijken hoe die op haar zitten. Afijn ik was niet ontevreden over in de bak, maar ik merk wel dat ze er vandoor wilde gaan als Grimpeau een stukje te ver voor haar reed, maar dat kon ik met dit bit wel goed beheersen.
Toen zijn we een buitenritje gaan maken, zonder steentjes graag. Maar ja, Sandy kent de omgeving niet dus zijn we weer verdwaald. Dat is iedere keer zo met haar. Maar we hebben geen vreemde dingen meegemaakt en het was toch een heel fijn stuk.

Ik heb vanavond wat gewandeld over het terrein en foto's gemaakt van de voetstapjes van een bisamrat die ik eergisteren zag lopen. Heb trouwens vanmorgen een zwarte fazantenmoeder met twee kinderen zoetjesaan weggejaagd van het erf. Als de honden haar zien, is ze met haar baby's geheid hondenvoer. Het is me gelukt om zonder de aandacht te trekken van de honden haar weg te jagen.

Afbeelding

Dinsdag 26 juli, 21e brunodag.

Drie weken ben ik hier. Soms lijkt het zo'n tijdverspilling om voor een hobby zo lang van huis te zijn, waar mijn vriend zo hard werkt en hulp erg goed kan gebruiken. Maar ja. Ik leer wel heel veel en Callas ook.
Ik heb in de bak gegrondwerkt ipv in de roundpen, weer wat nieuws. Het stilstaan gaat zelfs erg goed en kon ik om haar heen lopen en aaien. Ze is dan wel zo gespannen als een veer, want neus ophalen was schrikschokje door haar lichaam. Dus nu moet er nog ontspanning in komen in het stilstaan.
Vanuit de stilstand met het fluitje naar me toe laten komen en belonen gaat ook erg goed. Het is ook dat belonen dat haar zo druk maakt, want ze wil eigenlijk alleen maar dat koekje. Die aai interesseert haar niet. Wel een heel goede HO bereikt en afgesloten met laten komen.

Teruglopend naar de paddock uitgevoerd wat Bruno me van de week geleerd heeft. Als Callas me voorbij wil lopen, terwijl we wandelen bijv, moet ik haar voor me langs laten draaien en weer terug. Ook weer uit het principe overdreven laten doen wat zij zo graag (fout) wil doen. Ging redelijk.

Echter in de paddock bij haar stalletje lukt het stilstaan helemaal niet. Terug in de paddock betekent voor Callas koekjes krijgen en nog eens oefenen, of stilstaan, na al gewerkt te hebben, dat was errug moeilijk. Uiteindelijk is het wel gelukt, geef nooit op, maar wel met veel moeite.

Vanmiddag heb ik haar in de bak gereden en Callas was verbazingwekkend lief. Met poetsen best wel rustig en ze ging netjes om als ik het vroeg. Opzadelen voor de camper bleef ze echt netjes stil staan. Opstijgen ook al zo netjes, wel beloond met een brokje. Naar de buitenbak vond ze niet zo leuk, alleen erin gaan ook niet. Het werd al beter toen Grimpeau erbij kwam met Samantha. Ik heb ietsjes getraind met inbuigen, naar links inbuigen gaat wel goed, naar rechts stuk minder. Beetje wijken voor de kuit gedaan zelfde probleem. Dus aan extra souplesse werken kan geen kwaad. Een galop gevraagd langer dan 5m en dat ging goed.

Samantha vroeg toen of we een rit zouden maken. Ok. Maar van het terrein vertrekken voor een buitenrit, mwah daar had ze niet zoveel zin in. Toen we eenmaal buiten het terrein waren en als het ware om het terrein terug gingen had ze wel zin want terug is altijd goed, weer van de manege af was weer lastiger. Toch twee keer voorop goed gegaloppeerd. Als ze achter iemand moet galopperen doet ze dat namelijk niet en draaft ze keihard, eh, werden tinkers door de zigeuners niet gebruikt als dravers in weddenschapen? Ze tikt zelfs in stap af en toe haar ijzers aan, ze stapt dan ook ruim over. De springschoenen die ik heb gekocht voldoen niet. Ik moet langere, grotere en stevigere hebben.
Langs het wijnchateau gingen we terug, we hebben auto's, fietsers, ligfietsen met vlaggetjes, een bestelbus en een minitractor gehad met kar erachter en niets, maar dan ook niet heeft problemen gegeven! Helemaal blij! Ze schrok nergens van, wel was ze aarzelend om langs een geparkeerde tractor te gaan. Ook grote pakken stro waren eng. Er heen gegaan om zowel aan de pakken als aan de tractor te snuffelen en ook dat was erna goed. Ipv gelijk terug naar de manege nog een extra omweggetje en dat wilde ze eerst niet, want ze wist zeker dat ik de verkeerde weg nam, maar doorzetten en coachen en niet moederen en toen ging het toch wel. Op terugweg nog door diepe plassen gegaan, haar laten spelen ermee en zeer tevreden weer terug op de manege. Met afzadelen bleef ze ook netjes stil staan, dus ik ben blij met haar vandaag. Toppertje!

22e brunodag

Vanmorgen vroeg op en het is nu kwart over negen en ik heb al gereden in de bak. Alleen. Overwinning. En ze was best heel braaf. Er waren wel wat dingen waar ze naar moest kijken en eigenlijk niet langs wilde, maar met coaching aandringen komt het wel goed. Wat stuuroefeningen gedaan en stop, stap, draf, 2 galopjes beide kanten, over een balkje gedraafd, iets kunnen laten wijken voor de kuit dus best tevreden. Met opzadelen was ze lief dus alweer tevreden.
Maar ik heb het gevoel thuis beter aan de gang te kunnen met haar en dat alles wat ik nu met haar doe, ik ook thuis verder kan uitbreiden en Callas weer te herenigen met haar kudde. Ook door het niets kunnen doen, de blaffende gevaarlijke honden, de haan om half 5, de krijsende coco de hele dag, de continue herrie van de autowegen en de boenken van de steengroeve in de verte, de hitte en het gevoel dat de paarden hier slecht verzorgd worden (hooi wordt steeds minder en vandaag had ze geen water) wil ik naar huis. Zondag is het de 26e brunodag, en de 27e dag dat ik hier sta. Ik heb dan nog recht op 3 dagen stalling en 3 lessen, maar Bruno is er maandag en dinsdag niet, dus denk ik dat zondag een mooie dag is om af te sluiten. Dat paar gemiste dagen qua geld weegt niet op tegen eindelijk weer naar huis kunnen, want het is wel een soort gevangenis dit. Dus ik heb Erwin al gesms't dat ik het zo wil doen, nu vanmiddag nog even tegen Bruno zeggen en Stéphane en dan kan ik me gaan verheugen op naar huis! Ben heel benieuwd hoe het zal gaan thuis in onze eigen roundpen met trainen en op ons inmiddels door Erwin grote gemaakte veldje. En natuurlijk hoe het zal gaan met buitenritten.

Tarago de hengst van Bruno is zo heel verschrikkelijk mager geworden in een paar weken, ik heb Bruno gesms't of ik met de hengst een wandelingetje zou maken om hem te laten grazen zoals ik met Callas doe. Bruno smste of ik idd met Tarago wilde gaan grazen. Heb ik gedaan voor 2 uur. Wat een ezel is dat beest, zeg. Wil geen stap maken, snapt niets. Stronteigenwijs of is dat omdat ie hengst is? Afijn, erna heb ik hem zijn mueslivoer gegeven dat hij niet wilde. Callas gaf ik een handje die het ook maar raar spul vond. Toen ik Bruno sms'te of ik Illustrado het voer zou geven omdat die ook niet zo vet is, was dat prima en hij sms'te “pfff hengsten!!” Dus ik sms terug: "het is niet de fout van de hengsten maar van de mensen." Zei Bruno "Dat ook, ja". Nee, niet dat ook, hengsten horen niet in een afgesloten hokkie waar alle verleidingen overal en naast hen zijn. Ze horen in een kudde. Arme beesten, vreten zichzelf hier op van ellende en frustratie, worden er broodmager van. Dan is castreren nog humaner.

Om 5u was Marion er, lieve meid. Toen ik een beetje klaagde over de eenzaamheid hier, bekende ze dat zij het nooit zo lang vol gehouden zou hebben. Ze vindt het een enorme opoffering om een maand van huis te gaan om een paard te heropvoeden. Zij zou dat niet gedaan hebben. Tja. Ik zou niet weten hoe het anders had gemoeten.
Daarna hebben we Tarago en Callas een uur laten grazen en om 6 u was Bruno er. Ik heb terwijl zij opzadelden nog even in de bak gereden en doorzitten begint eindelijk goed te lukken. Om kwart over zes reden we weg. Erg lange rit gemaakt door boomgaarden en spoorweg over naar Salines. Callas was erg braaf, veel gegaloppeerd. Ze schrok wel een keer van een trui in de struiken, maar dat mag. Wat niet mag was dat ze op de spoorwegovergang begon te bokken. Lag ik er bijna weer af! Marion reed achter me en zei dat Callas uitgleed. Pootje weer zeer gedaan. De mijne. Niet die van haar. Daarna was ze weer rustig gelukkig, maar vond het niet grappig. Voor de camper afzadelen deed ze weer erg braaf.

23e dag

Ik heb in de roundpen Callas wat laten draven met de klotsende zadeltasjes die ze in het begin zo eng vond. En alweer vond ze ze heel eng en rende er voor weg, maar ja als het maar telkens met je meegaat, word je vanzelf moe en houd je op met rennen. Die Bruno-theorie werkt daar wel in.

Nu ga ik even bij een les kijken omdat die meneer die les krijg, Patrick, gevraagd heeft of ik hem morgen op een rit wil begeleiden, maar ik wil wel weten wat voor vlees ik in de kuip heb. Ik ga niet met een schrikpaard op weg, hahahaha. Maar als ik voorop ga, volgens Laura, is Melchior een lief paard. Dus morgen gaan we een ritje maken.

Later in de manege kreeg ik les van Bruno en had ik hoofd, heup, schouder gevraagd van Callas onder het zadel, maar Callas was totaal niet voorwaarts, dus kreeg ik een zweepje erbij en daar schrok ze erg van en was erna veel te hittepetitterig. Achterwaarts en wegdraven gedaan, moest ik blijven doen van Bruno, maar ze had er duidelijk genoeg van en wilde niet meer achteruit en ging zowat steigeren. Dus ben ik gekapt en heb ik uitgestapt.

Ik heb het er met Bruno over gehad, en zondag is de 26e dag bij hem en de 27e dag hier. Ik vind het welletjes, dat vindt hij goed. Dus zondag ga ik naar huis. Yes, het aftellen kan beginnen.

Vrijdag 29 juli, 24e bruno dag, 25e dag manege

Heb een heel goede ochtend gehad. Met Bruno rustig aan gedaan in het speelveld. Onder het zadel voor het eerst daar gewerkt dus toch weer wat geleerd vandaag. Bruno heeft gefilmd en gesproken als soort les mee naar huis, dat wordt een mooie film. Over de banden gaan was zeg maar zeer interessant. Vond ze wel eng maar werd steeds beter. Ze heeft voor alles een keer of vier nodig om er terdege aan te wennen. Toen wat stuuroefeningen gedaan in draf met het zweepje erbij om haar achterhand eronder te houden om haar beter te laten dragen. En ondanks dat ik tegen zweepjes ben, is dit toch wel een grote hulp. Ook gegaloppeerd maar dat vind ik nog niet top op haar als ik haar moet rondsturen. Komt ook nog wel. Het is nu nog te uit balans door mijn been.

https://www.youtube.com/watch?v=jTGU4fK03Sk&t=20s

Om 10 uur was ik terug bij Patrick met zijn Melchior. Hebben we eerst in de manege wat gestapt en gedraafd en aangesingeld en daarna de min of meer de bekende buitenrit gedaan. Callas voorop, maar ze hoefde niet zo nodig voorop vond ze. Dus iedere keer als ze aarzelend was bij spannende dingen een coaching tikje, geen moederlijke aanmoedigingen, en dat gaat erg goed.

En verrassing... ik had vanmorgen bedacht dat Bruno er morgen niet is. Dus kon ik net zo goed zaterdag naar huis gaan ipv zondag. Maar ja, dan kon ik ook net zo goed vandaag naar huis gaan ipv morgen, als ik terug was van de rit met Patrick. En 's middags was o heerlijk mijn vriend er om ons op te halen. Hij heeft me nog even gefilmd want voor we weggingen heb ik nog wel een camargue-zadel uitgeprobeerd, daar schijn je niet uit te kunnen vallen. Dat lijkt me wel een veilige optie. Het zat inderdaad heerlijk, maar zelfs tweedehands kost het een enorme berg geld. Moet ik nog een tijdje voor doorsparen.

https://www.youtube.com/watch?v=g-gN4lWEJLY

Ik had Bruno gesms't dat ik vandaag zelfs al wegging en hij is afscheid komen nemen. Het is een bizarre tijd geweest en ondanks dat hij niet helemaal werkt zoals ik had verwacht, hebben we heel veel geleerd, vooral ik en ook Callas. Sowieso bijna een maand lang 5x per dag samen iets doen, schept een steverige band tussen ruiter en paard. Nu nog kijken hoe we het er thuis gaan afbrengen met mijn beauty:

Afbeelding

Callas is mijn alles
Het tij keren kan dat? Doorzetten of verkopen, dat was de vraag na de val, lees hier meer :
[PP] [VOLG] Het tij keren, kan dat?

anjali
Berichten: 7472
Geregistreerd: 25-07-15

Re: [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Link naar dit bericht Geplaatst: 02-09-17 18:15

Maar jullie zijn toch wel heel erg vooruitgegaan door deze cursus!

Lily_Fee
Berichten: 613
Geregistreerd: 16-01-17

Re: [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Link naar dit bericht Geplaatst: 02-09-17 19:00

Ooo ik ben zo benieuwd Monique hoe het thuis zal gaan.

elbony
Berichten: 269
Geregistreerd: 09-07-11

Link naar dit bericht Geplaatst: 02-09-17 19:27

Wat een heerlijk verhaal heb je geschreven van een ongelooflijke reis en als afsluiter een prachtige foto van haar mooie oog. Geweldig zoals jullie gegroeid zijn. Bedankt voor het beschrijven van jouw ervaringen inclusief alle emoties. Iedereen mag er een mening over hebben over hoe je jouw weg gegaan bent, maar je hebt wel de moed gehad om door te gaan en een totaal andere weg in te slaan met jouw mooie paard. En daarnaast het ook nog eens te delen op dit forum, alle mogelijke negatieve reacties op de koop toe nemend. Bewondering en respect! Veel geluk met Callas en je geweldige lieve vriend, en al je andere dieren! En ook ik (jaargenoot) heb er weer het e.e.a. van geleerd, waarvoor mijn dank!
.

Monique1963

Berichten: 3331
Geregistreerd: 14-03-17
Woonplaats: Frankrijk, Hérault

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 02-09-17 19:52

Hallo Elbony en welkom in het topic.

Op dit moment in het relaas zitten we op eind juli 2016. Op dat moment heb ik Callas nog geen jaar, Ik heb haar op dat moment bijna 10 maanden, ben ik van haar gevallen, heb een gecompliceerde beenbreuk gehad, ben ruim 3 weken met haar in training geweest, Callas is op dit moment in het relaas, bijna 4,5 jaar oud en nu gaat eigenlijk pas het leven met haar beginnen. Renaissance. Wedergeboorte. Wat gaat ze doen thuis, hoe zal dat gaan en wat gaan we samen doen...

Ik hoop dat alle circa 180 mensen die zich gemeld hebben: TanteFlavie, Nissima, Anjali, Dimphyl, Avalon87, Henny_W, Lepeltje23, Joey2010, Maikeltje, EefkeShanti, Zammie, Tamary, CassieX, Danique, Muga, KLC, Memories, WendyLotte, Love_Mirra, Gwenvd, BarbaravdW, Benita, Jennyxx, Funnyhorses, IncelleAndMe, Amalarab, Pauline2cv, Pol1, Poekie, Ruitje, RuthenRoos, Engel, Lori, Metellica, Essia, Aestate, Puppetje, Plukje, Ellepel, Pandora2, Wortel115, Maplewood, Wdj, Idylle, Zwartepaerd, RoosDeG, Floortz, Selyna, Fnanne, Utixo, Morimann, Rocamor, Stumper, Koekie73, Sirius, Vur, FennadeV, Amber 15, Apple, Gast4901, Hengstveulen, Jolmer20, Freetorun, MerleSimone, OleJon, Kendra, Zwanepol, Akires1, Babootje, Esaqar, Maaikevdk, Ayla, Mondy, Xoranlover, Barroco, Ailill, Mvdende, JolisaJ, Figo88, n-Twinkel, Seaside, Jetwii, Svadilfari1, Napie, Claudiadvx, HELder, Mri, Hanneke68, Xroosx1e, Mariellexx, Jen4, Lucia88, Truus1957, Fleuribelle, Syl1612, Irusju, Nancy, Zuchini, Corientjuh94, ShetjeIris, Sophie-Wind, Selbourne, Nafkedemi, Stripe000, Nath010, Sunny43, hafje81, Piendumaitre, N4n4, Mainat, Roosch, Moon10, Dreamer, Libera, Speechless, Smileydees, Terpentijn, DeMolenhoek, Naskapower, Elisa2, Jeetje77, Cissi, Leonyvk, Dakkapel, Imj, FemkeVH, NikkiB1991, Saar88, Xyris, Oly, LadyGiroc, Cer, Lily-Fee, ZusJacobs, Justdjen, Emmaa, Maximuss, ClauH, Selka, Suffie, Xyzutu2, Toverbal, Keet, CoRiNa1983, Kpet, ArankaM, Britt-Sisi Kruimellover, EvelienKiss, Santos, Romy1234, Anne-Bento, Amyd, Empty Words, Borstnoot, Wendy, Kally, Hoppit, Caily, Freya6, Yumi01, Tones, Swift, Mara2000, Sica, Basic21, Lukka63, Buuk, VKM, Kenyada, Women2, Mossel, Johnie, Celiien, Yltje, MissWeenie, Prugelpiet, Nagini, Miesnaom, Renatuuh, Ellen, Elbony, en Madelonvdw (ben ik iemand vergeten?) nog even meelezen om te zien hoe het thuis verder ging...

Maar dat komt morgen want de koek is ff op vandaag, tot zover heel erg dank allemaal voor jullie reacties.
Laatst bijgewerkt door Monique1963 op 02-09-17 20:00, in het totaal 1 keer bewerkt

Callas is mijn alles
Het tij keren kan dat? Doorzetten of verkopen, dat was de vraag na de val, lees hier meer :
[PP] [VOLG] Het tij keren, kan dat?

madelonvdw
Berichten: 255
Geregistreerd: 12-07-15
Woonplaats: Brabant

Re: [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Link naar dit bericht Geplaatst: 02-09-17 19:57

Ts, ondanks dat velen het al gezegd hebben maar wat schrijf je ontzettend fijn! Ik zit iedere keer weer met smart te wachten op een vervolg. Ben heel benieuwd of het nu na t trainingskamp al beter gaat thuis.
*Kruipt weer terug onder de meeleessteen en wacht in spanning weer af*

freetorun

Berichten: 2102
Geregistreerd: 22-04-09
Woonplaats: Breda

Re: [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Link naar dit bericht Geplaatst: 02-09-17 19:59

Ik ben heel benieuwd om te lezen hoe dit bij jou thuis verder gaat!


Ladygiroc

Berichten: 3559
Geregistreerd: 08-02-07

Link naar dit bericht Geplaatst: 02-09-17 20:00

Je hebt serieus opgeschreven en geteld hoeveel er gemeld hebben in het topic _O- _O-

Anyway, ik volg nog steeds. Vond ondanks de ietwat vreemde werkwijze van Bruno je laatste filmpje met hem ohz in de speelwei er best leuk uit zien! Stuur, gas en rem lijkt daar prima geïnstalleerd. +:)+
Laatst bijgewerkt door Ladygiroc op 02-09-17 20:01, in het totaal 1 keer bewerkt

Fenna

Spekkie

Puppetje
Berichten: 782
Geregistreerd: 24-11-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 02-09-17 20:01

Ook ik ben benieuwd hoe het verhaal verder gaat!

Muga

Berichten: 732
Geregistreerd: 27-07-06
Woonplaats: Almere

Re: [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Link naar dit bericht Geplaatst: 02-09-17 20:02

Ik lees ook nog steeds mee! Blijft leuk!

[o]

Monique1963

Berichten: 3331
Geregistreerd: 14-03-17
Woonplaats: Frankrijk, Hérault

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 02-09-17 20:04

Puppetje, Muga, Lily-Fee, Anjali en Freetorun, Morgen ga ik updaten hoe het hier verder ging, om te beginnen met haar reíntegratie in de kudde. En de reis naar huis ook niet te vergeten...

hahaha, ja Ladygiroc, om iedereen te respecteren in zijn reacties heb ik telkens de namen bijgehouden. Lijstjes freak...

Madelonvdw welkom, ik heb je nog gauw in het lijstje erbij kunnen zetten

Callas is mijn alles
Het tij keren kan dat? Doorzetten of verkopen, dat was de vraag na de val, lees hier meer :
[PP] [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Kcinarual
Berichten: 446
Geregistreerd: 17-07-15

Re: [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Link naar dit bericht Geplaatst: 02-09-17 20:06

Je bent mij vergeten :+ , maar ik lees nog mee hoor! :j

xPenny
Berichten: 1574
Geregistreerd: 11-03-08

Link naar dit bericht Geplaatst: 02-09-17 20:12

Dan meld ik me hier ook aan voor jouw lijstje, maar wel als stille meelezer. :+


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Foreverkliek, Googlebot, JorineV, Marrjjollein, Veldbloem en 11 bezoekers