[VOLG] Het tij keren, kan dat?

Moderators: RianneH, Neonlight, Nadia, balance, Lous

 
 
Buuk
Berichten: 156
Geregistreerd: 14-08-15

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-09-17 22:11

Agossie toch! Die kleine bubbels...heel veel sterkte hoor.


Nissima

Berichten: 4861
Geregistreerd: 22-08-12
Woonplaats: Boven Barcelona

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-09-17 22:14

Ik probeerde me groot te houden en dat lukte goed tot ik de reactie van Figo88 las ;(

Bubbles zag er uit als een vreselijk zachtaardig paardje, op dat filmpje waar je met haar en Shadow naar de stal loopt. Het is beter zo, oude lieve pony. Maar dat je er zo'n verdriet van hebt begrijp ik heel goed.

Kathy [o]

Figo88

Berichten: 1724
Geregistreerd: 07-01-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-09-17 22:27

Nissima schreef:
Ik probeerde me groot te houden en dat lukte goed tot ik de reactie van Figo88 las ;(

Bubbles zag er uit als een vreselijk zachtaardig paardje, op dat filmpje waar je met haar en Shadow naar de stal loopt. Het is beter zo, oude lieve pony. Maar dat je er zo'n verdriet van hebt begrijp ik heel goed.


Sorry Nissima.. :(:)

** Probeer altijd iemands meest kwetsbare plek te ontdekken. Dan weet je waar je hem niet raken moet.

Nissima

Berichten: 4861
Geregistreerd: 22-08-12
Woonplaats: Boven Barcelona

Re: [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-09-17 22:38

Als anderen huilen, doe ik altijd mee.. Kan jij niks aan doen :D

Kathy [o]

Figo88

Berichten: 1724
Geregistreerd: 07-01-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-09-17 22:46

Nissima schreef:
Als anderen huilen, doe ik altijd mee.. Kan jij niks aan doen :D


Haha, heel herkenbaar helaas :') :(:)

** Probeer altijd iemands meest kwetsbare plek te ontdekken. Dan weet je waar je hem niet raken moet.

laraxXxemma
Sinterklaas
Sinterklaas

Berichten: 4400
Geregistreerd: 23-11-11
Woonplaats: Wakkerdam

Link naar dit bericht Geplaatst: 08-09-17 00:02

Pff ik blijf maar lezen. Ben inmiddels bij je geplaatste berichten van 1 sept. In het begin was het nog makkelijk een paar updates te lezen maar had hem niet gestipt dus toen uit het oog geraakt, dus heb nu 3 pagina's aan alleen TS haar (niet zo korte :+ ) berichten om bij te lezen. Probeer nu moedig om alles heen te gaan om niks te zien qua spoiler, want wilde toch ook wel even reageren. Ik vind dat je zo enorm lekker uitgebreid en beeldend schrijft. Daarnaast heel blij dat het een verhaal uit het verleden is. Als het iets was wat nu gaande was had ik al lang en breed nagedacht over wat zou ik doen, hoe zou ik dit aanpakken, waar zou het mis gaan. Dit kan ik nu eigenlijk niet doen omdat het al is gebeurd, wat het voor mij eigenlijk juist heel prettig lezen en spannend maakt. Ik sla wel overigens tot noch toe alle berichten van andere bokkers over omdat 20 pagina's bijlezen me toch wat te veel werd :+
Oh en ik heb bewondering voor je lef. Bokt is een plek van plezier en vrienden met 1 passie maar ook zeker een plek van kritiek en ik vind dat je daar fantastisch mee om gaat.
Zo en nu toch echt maar op bed, morgen maar weer verder lezen :Y)

What sort of weirdo doesn't laugh at it's own jokes?

fransje23

Berichten: 10040
Geregistreerd: 09-07-03
Woonplaats: Heiloo

Re: [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Link naar dit bericht Geplaatst: 08-09-17 07:22

Ik ben ook mee gaan lezen maar ben nog redelijk aan het begin en wil het wel in chronologische volgorde lezen!

Don't marry into an absolute idea. Then if it doesn't work out you can change it. If you are locked into something it limits your learning ability and we can stop thinking. Mark Rashid


[KS-ITP] Spaanse schone van veulen naar (bijna) jaarling
[BEH] Mijn ervaring: RevitaVet bij behandeling peesblessure!

Monique1963

Berichten: 3209
Geregistreerd: 14-03-17
Woonplaats: Frankrijk, Hérault

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 08-09-17 08:15

Fransje23, LaraxXxemma, MiniKatje, Theadora99, MereMeer, welkom in dit topic.
Iedereen dank voor jullie lieve reacties op het overlijden van Bubbles. En ja, ondanks dat het overmorgen een half jaar geleden is, is het toch nog heel vers. Dus ook hier tranen gisteren.

Ik kan niet op iedereen reageren, maar voor Figo88 wat verschrikkelijk erg dat jij twee paarden op zo'n jonge leeftijd hebt moeten laten inslapen. Afschuwelijk. Zo jong is veel erger dan Bubb die een lang en goed leven heeft gehad. En dan ook nog twee.

Ik ga weer verder met updaten

11-3-2017
Wat leeg. Wat raar. Ik doe alles verkeerd, pak teveel voer, roep verkeerde namen, zelfs die van Thor. Ik mis hem ineens weer zo.
En wat wel scary was, ik heb indertijd van Thor zijn staart een dreamcatcher gemaakt, die hangt hoog aan de gevel van het huisje. Kom ik daar vanmorgen, is er 1 string afgevallen! Ik had al een stuk van bubbs staart geknipt om er een vlechtje van te maken en aan die dreamcatcher erbij te doen, dat ze weer samen met Thor is en nu is het net of dat Thor heeft gezegd, van hier heb je een string met kralen, maak daar maar wat moois van om hierbij te hangen. Vond ik heel bizar en emotioneel natuurlijk weer!

Ik moet nu een heel nieuw paardverzorgingsritme gaan opbouwen, want alles draaide om Bubbles. De anderen stond op stal vanwege haar en kregen voer vanwege haar, anders was het zo sneu. En omdat ze zo langzaam at, stonden ze ook lang iedere keer op stal. Ik had net 2000 kilo hooi laten komen, dat is nu eigenlijk voor niets, want ik geef dat nu alleen als zoethoudertje. Afijn het staat droog dus komt wel op.
Het meeste valt nu allemaal weg. Dus voor de andere paardjes moet ik een nieuw ritme vinden en hun daar langzaamaan aan wennen.

Beginnend bij nu. Ik haal ze nog wel naar binnen vanavond als ze willen komen, maar dat ga ik dan steeds meer afbouwen.
Nou, ik ga ze maar eens roepen. Kijken wat er gebeurt.

Het is wel altijd erg moeilijk de eerste tijd als er dan een dier weg is. Maar live goes on.

Maandag 13-3
Het gaat goed met de dieren, zij hebben al heel snel hun ritme gevonden. Callas is natuurlijk de koningin te rijk, nu heeft zij Shadow voor haar alleen. Immers de afgelopen weken was ze van hem gescheiden. Nu kan ze én bij hem én Bubbles is er niet meer om hem van haar weg te houden. Poupette krijgt de volle laag en mag niet naar Shadow kijken. Shadow lijkt wel The One Ring uit Lord of the rings. Iedereen om hem heen wil hem hebben en wordt lelijk naar anderen. It's mine, my own, my precious... Nu heb ik weer 3 pony's. Geen goed getal.

Met mij gaat het ook wel weer goed qua verdrietig zijn. Wel dat 'ik-val-in-een-gat' gevoel. Dus het is nu de truc om weer een ritme voor iedereen te vinden. Dus gisteren eerst maar eens begonnen weer iedereen te ontluizen, had ik 2 wkn geleden moeten doen en dan ook maar de stallen ontsmetten met insecticide achtige lysol zooi. Ze zeggen namelijk dat luizen vaker op oude paarden gaan zitten, dus misschien kwam het wel door Bubbles.

En we hebben nu Shadow naast Callas gezet, want hij had maar een heel klein stukkie stal eerst. Nu heeft hij een box en staat poupette in het gangetje, dat ze eerst samen deelden. Maar voor shadow moesten de drink- en voerbak omlaag natuurlijk, dus weer een middagje klussen en we zijn weer op orde. Ik heb al haar spullen gelijk weggeborgen.

Er zijn ook wel heel wat dingen waar ik blij om ben dat ik dat niet meer heb, ik had het graag nog járen gehad en verdragen, maar nu Bubb er niet meer is, realiseer ik me terdege dat dat wel een gemak voor me is. Bijvoorbeeld de paarden kunnen nu dus veel meer in het land zijn, zo niet altijd, en dat is voor mijn rug fijn qua uitmesten, ik hoef nu niet meer 4 paarden het hele jaar door schoon te houden. Daarbij was ze nogal paniekerig in het land, wat Callas' haar angst niet ten goede kwam natuurlijk. Het luchtzuigen wat ik 's nachts nog wel hoorde als ik wakker lag, was een naar geluid, dat is ook weg. En natuurlijk zijn we nu een grote kostenpost kwijt, klinkt egoïstisch maar dat is toch ook wel belangrijk, want wat heb ik daar een artrose-middelen ingestoken. Koop eens even een emmer glucosamine, je gaat failliet! Hadden we eerst nog wel eens geroepen als Bubb overlijdt nemen we er een paard voor Erwin bij, vanwege de kosten gaat we dat voorlopig dus nog niet doen.

Nu maar hopen dat Bubb vanmorgen snel opgehaald wordt.

Dus ja, we gaan weer verder. Life goes on. Vandaag komt de zuster voor het laatst en dan wil ik deze week kijken of ik qua litteken en pijn daaraan (het zit natuurlijk aan de binnenkant van mijn been, precies tegen de stijgbeugel fender) Callas weer kan gaan rijden. Ik doe in ieder geval wel iedere dag grondwerk.


Dinsdag 14 maart 2017
Ze zijn ons kwijt! Geen idee hoe dat nu kan. Erwin belde vrijdag tegen vijven het ophaalbedrijf, misschien had dat mens haar pc al uit staan of zo en is het briefje niet bij de goede persoon terechtgekomen? Ze maken hun planning altijd tussen 20h en 23h en dan krijg je een sms-je zeiden ze, dus toen er zondagavond niets kwam vond ik dat al gek, maar bellen heeft op zondag geen zin natuurlijk. Dus toen Erwin maandagmiddag belde waar ze bleven, hadden ze ons helemaal niet geregistreerd staan! Een overleden dier moet binnen 3 dagen opgehaald zijn. We zaten gisteren al op 4 dagen. Dus moesten we onverhoopt vandaag ingepland worden. 5 dagen. En nu is het al middag, dus Erwin is net aan het bellen zien we hem in het dal aankomen. Ik ben binnengebleven, ik kan dat niet aan om die grijper te zien. Ik weet het, het is maar een huls, het is niet Bubbles, haar ziel en geest blijven altijd in herinnering, maar ik kan dat niet aanzien.

Het is maar goed dat ik binnen ben gebleven. Jezus. Dit wil je niet meemaken. Erwin is nu de straat aan het schoonspuiten, want ze ontplofte, zei hij, toen de grijper d'r oppakte. Toen ze het plastic eraf haalden hingen haar ingewanden er al bij de anus uit. Erwin was gelukkig een eind weg gaan staan, niet dat hij dit zag aankomen, maar meer om emotieel wat afstand te creëren. Alles zat onder tot 10m verderop! Ik zit helemaal te shaken. En dan heb ik het nog niet eens gezien. Die man zelf stond te kokhalzen, zei Erwin. Jezus wat een drama. Ik zit gewoon weer te janken. Zo oneervol.

Erwin is een uur bezig geweest de straat schoon te spuiten! Daarna alles van hem zo in de wasmachine en hij maar douchen en douchen. Wat voel je je dan goor. Ik ben zo verschrikkelijk blij dat hij dit voor me heeft willen doen.

Nou, om alles van de afgelopen tijd, poes overleden, twee overstromingen, mijn beenoperatie, eendje overleden, bubbles, achter ons te laten gaan we morgen en overmorgen even weg met de camper, even uithuilen en overnieuw beginnen. Dan kan ik daarna eindelijk weer een ritme oppakken en weer gaan paardrijden.

Om Bubbles' haar vorige eigenaren te laten weten dat ze is overleden ben ik lid geworden van Bokt.nl. Ik ga nu ff gitaarspelen en dan onderzeil.

Callas is mijn alles
Het tij keren kan dat? Doorzetten of verkopen, dat was de vraag na de val, lees hier meer :
[PP] [VOLG] Het tij keren, kan dat?

CarinaR

Berichten: 11450
Geregistreerd: 15-10-04
Woonplaats: Net buiten ons dorp

Re: [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Link naar dit bericht Geplaatst: 08-09-17 08:25

Gatver wat een verhaal. Heel veel sterkte

Everything happens for a reason.

Kindness MeadowSherlock BokoThor vd Rijsdrecht

Figo88

Berichten: 1724
Geregistreerd: 07-01-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 08-09-17 08:34

Ah gadver, jeetje zeg, alsof het overlijden van een dier nog niet erg genoeg is.. ;( Y;(
Arme Monique, je krijgt het wel flink te verduren :(:)

Goed plan om even weg te gaan, uit te huilen en weer door te gaan. Hopelijk heeft dat ook goed uitgepakt en komt er nu eindelijk ook weer wat rust in jullie leven.

En lief dat je nog even op mij reageert. Ja, dat was heel hard.. De eerste overleed aan koliek op de operatietafel en de ander bleek een heel fistelkanaal in zijn rug te hebben, had zoveel pijn, verslechterde alleen maar en moest ik ook laten gaan.
Maar mijn huidige ventje is ook erg jong (5,5 jaar) en daar gaat alles gelukkig supergoed mee :)

Na regen komt zonneschijn zeggen ze he.. :(:) :)

Edit; sorry, ik had even per ongeluk een paar rare emoticons aangeklikt :')

** Probeer altijd iemands meest kwetsbare plek te ontdekken. Dan weet je waar je hem niet raken moet.

Svadilfari1

Berichten: 392
Geregistreerd: 28-07-17

Link naar dit bericht Geplaatst: 08-09-17 08:44

Bijzonder van de dreamcatcher, het kan energetisch zijn . Er is meer tussen hemel en aarde. En vreselijk zeg wat een vreselijke nare ervaring. Kan mij indenken dat Erwin een douche goed kon gebruiken, ellende afspoelen. Even weg kunnen jullie beide wel gebruiken lijkt mij zo. @ Figgo88 wat ontzettend naar omdat mee te maken. En wat een impact hebben ervaringen en momenten.

Das Glück der Erde, liegt auf dem Rücken der Pferde!

henny_w
Berichten: 2535
Geregistreerd: 20-03-05
Woonplaats: Twente

Re: [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Link naar dit bericht Geplaatst: 08-09-17 09:13

Hier ook tranen door de manier waarop je alles zo beeldend schrijft over het inslapen van Bubbles.
Ook zo herkenbaar.

Eind van deze maand is het 14 jaar terug dat we twee heel dierbare Fjorden tegelijk hebben moeten laten inslapen. Moeder en zoon. Dankzij vergif van een buurman. Zelfs de dierenarts had het er moeilijk mee. Het was voor hem de 1e keer dat hij er 2 tegelijk moest laten inslapen. Wij hebben ook gekozen voor dezelfde methode als de manier waarop jij Bubbles hebt laten inslapen. De oudste was direct weg, de jongste heeft nog minutenlang liggen stuiptrekken. De dierenarts had ons er wel voor gewaarschuwd en dat ze daar niets meer van mee krijgen maar toch ... het is zo naar om te zien. Zelfs na zoveel jaar krijg ik dat beeld niet meer van mijn netvlies. Ik kan me dus heel goed invoelen in jouw emoties en gevoelens.

Jouw verhaal leest als een déjavu voor mij.

En of het nog niet genoeg was, ook hier problemen met de ophaalwagen. Die middag kwam de Rendac om ze op te halen maar vertikte het om met de auto ons erf op te rijden. Ruimte genoeg maar nee, meneer zou even elders nog een dier ophalen en zou met 3 kwartier terugkomen. Als we ze dan niet aan de weg hadden liggen zou hij pas na het weekend terug komen. Het was toen rond de 23 graden dus echt geen optie. We hebben de paarden een voor een op een zeil met de Dodge naar de weg gesleept. En maar slikken dat dit het omhulsel nog was en niet meer dan dat. We waren net op tijd klaar toen de Rendac opnieuw kwam. Ik ben naar binnen gegaan en wilde dat laatste absoluut niet zien.

Het is zo ingrijpend geweest dat ik nu tijdens het schrijven alweer een brok in m'n keel heb.

Het zal voor jou ongetwijfeld niet anders zijn. Met sommige dieren heb je zo'n speciale band dat blijft triggeren ook al is het alweer een tijd geleden.
Heel veel sterkte gewenst van deze kant. Ik vind je wel een geweldige doorzetter hoor :j

Echte vrouwen rijden geen winkelwagentje, echte vrouwen rijden DODGE.

piendumaitre

Berichten: 19176
Geregistreerd: 08-12-10
Woonplaats: Limousin

Link naar dit bericht Geplaatst: 08-09-17 11:23

Dank je wel Monique voor het delen van dit zeer onsmakelijk trieste verhaal. Voor mij is nu zeker dat als ooit de rentax hier moet komen voor een van de paardjes dat ik daar zeer zeker niet bij zal zijn en buuf zal vragen het dier zo te leggen op zijn terrein te leggen dat ik niet vanaf ons huis het opladen kan zien, zoals ik wel kan zien bij zijn koeien die opgehaald worden. Dat beeld door jou beschreven zou ik nooit meer van mijn netvlies afkrijgen en dat gaat voor het mooie zitten van zijnde in leven van de paardjes :(:) .

anjali
Berichten: 7304
Geregistreerd: 25-07-15

Link naar dit bericht Geplaatst: 08-09-17 11:41

Monique1963 schreef:
[ [url=m/BHjayQ.jpg]Afbeelding[/url] ]


9-3
Ik ben kapot van verdriet. Loop alleen maar te janken. Maar ik weet dat ik de enige juist beslissing voor haar mag nemen. Bubbles laten we morgen om 15u inslapen.
Enorm verdrietig maar van de een op de andere dag gaat het verschrikkelijk veel slechter. Sinds gisteren loopt ze zelfs op pijnstillers, nog maar op twee benen. Heb de dierenarts een filmpje gestuurd van hoe ze lijdt. Die vindt nu ook dat het niet meer kan.
Spoiler:
(voor bokkers die willen kan ik via een pb de link naar dat filmpje geven. Maar ik zet het hier niet neer. Het is te heftig.)


Dit is de vierde keer dat ik een dierenarts vraag om haar in te laten slapen. Als ze nou weer morgen ineens goed loopt of als de dierenarts toch zegt het kan nog wel ff, word ik gek. Ik ben dan in staat om een nood-slager te bellen om het dan hier thuis te laten gebeuren, dit is gewoon lijden, echt lijden als in dierenmishandeling. Ik begrijp niet dat ze zelf nog wil. Haar liefde voor Shadow houdt haar letterlijk op de been. Maar goed, ik loop nu dus al te janken.

Het was ook nog eens een rampdag. Heb voor het eerst weer met Callas grondwerk gedaan, ik móést met haar aan de gang vond ik want anders is ze veel te lang niet echt door de hand gegaan en ze is er maar 10 dagen uit en vindt het erg moeilijk om weer mijn leiderschap te accepteren, dus dat ging he-le-maal niet. Ik was er ook met mijn gedachten niet goed bij natuurlijk, dus ik had het eigenlijk ook niet moeten doen.
Toen kon Bubb niet bij de rest, dus haar met Shadow apart bij de stallen gelaten, want ze kan amper 2m lopen. Om hun wat meer ruimte te geven, vooral Shadow, zet ik alle boxen open... heeft hij van de drinkbak van Callas de dop eruit gejeukt met zijn kont, alle twee de boxen blank en de gang ervoor! Alsof ik nog niet genoeg water heb gezien de laatste tijd.
Daarna liepen ze met zijn tweetjes in de schrikdraadveer (spanning was eraf), schrikdraadveer helemaal zielig uitgerekt tot 20m. Ik heb door mijn tranen heen staan brullen van de lach, geen idee waarom. Beetje emo.

Ben verder alleen maar met Bubb bezig geweest. Me realiserend dat voor alles wat ik nu doe het de laatste keer zal zijn. Laatste keer ochtendvoerbeurt. Laatste keer drama van pijnstillend poedertje. Laatste keer deken af om even de zon op haar rug nog te voelen. Laatste keer poetsen. Laatste keer haar mestdrolletjes opharken. Laatste keer haar verwennen met lekkere hapjes. Laatste keer knuffen. Laatste keer dat ze haar hoofd op mijn schouder liet rusten zoals ze altijd deed als ze haar been wilde ontlasten. Laatste keer avondvoeren, maar dat wilde ze niet meer. Overdag nog wel. Wat is dit k*. Je weet dat je in het algemeen je dieren overleeft, maar toch kun je niet voorbereid zijn. Never.

We hebben uitgebreid overlegd ook telkens contact met de dierenarts om vragen te stellen en we gaan het morgen in de stal doen. Voor haar box en de rest van de pony's gewoon in hun eigen box. Zodat er zo min mogelijk verandert voor haar. Ze kan dan Shadow zien, dat is voor haar het belangrijkste. Ik wil dat ze inslaapt met zo min mogelijk stress. Voel me uiteraard weer schuldig, daarom zit ik ook zo te janken. Ik heb tien jaar geleden zoveel gedoe met haar gehad, dat ik haar wel achter het behang kon plakken. Ze is nooit mijn favoriet geweest, maar ze is wel een verschrikkelijk lief paardje. Kijk in tegenstelling tot Callas zoekt zij wel contact met me, dat dan weer wel. Maar goed, ook al was ze topfavoriet, zo kun je een beest toch niet laten lijden? En dan kan ik er wel weer meer pijnstillers indouwen, maar iedere keer komt het toch weer hier op neer. En dat filmpje is van vandaag mét pijnstillers. Dus het moet gewoon. Ze is 29 over een dikke maand.

Het is zo moeilijk. Als ze zo op stal staat, te eten, nu weer wel, en lucht te zuigen, dan lijkt alles gewoon goed, hetzelfde als altijd. Ze is ook niet zo mager meer. Maar ze heeft wel haar rechter voorbeen ver naar voren staan en achter wisselt ze steeds. Dus ze heeft veel pijn. Toch als ik het haar zou vragen, zou ze waarschijnlijk zeggen, laat mij maar hier gewoon in mijn box staan met Shadow bij me, dan kan ik nog 50 worden.

Afijn, ik weet nu hoe een narcose gaat, je hebt er eigenlijk geen erg in. Dus dat moet met haar ook zo gaan. Ik zie op tegen dat ze moet gaan vallen of liggen. Omdat ze haar benen niet kan buigen, ben ik bang dat ze gaat vechten tegen de narcose, of zo.

Bij Thor was het anders, hij lag al op de grond en was al zowat in coma toen de dierenarts voor de tweede keer die dag kwam.

10 maart 2017 ochtend.

Bubb loopt weer zoals ze altijd loopt, stram, oud, logisch 29 jaar, maar niet meer zo kreupel als gisteren en eergisteren. En zo gaat het iedere keer. Wat moet ik nou?
Ze eet ook weer normaal, ze zit zelfs redelijk goed in haar vet, niet zo mager bedoel ik, ze zuigt weer lucht als normaal, alles is eigenlijk weer normaal.
Ik laat toch de dierenarts maar weer komen, misschien is er toch nog een nooduitgang.

vrij 10-3-2017 avond

3 repen chocola, tig bakken thee, bier, whisky en een zak chips later, kan ik er wel weer mee omgaan. En het van me afschrijven.

tja. hoe ging het.

Ik heb de hele ochtend bij Bubbles gestaan. Gekroeld. Geknufd. Gepraat. Gehuild en zij troostte mij. Met haar hoofd. En toen was Ella (het was de vrouwelijke arts van de praktijk) er ruim van te voren al. Half 3 of zo. Ik was er niet klaar voor.
We hebben eerst gepraat hoe het zou gaan en Ella heeft alles uitgelegd. We konden kiezen uit narcose en dan een finale injectie, of een injectie waar ze acuut mee weg zijn. Ella adviseerde het laatste te doen, omdat ook zij vermoedde dat Bubbles zou gaan vechten tegen de narcose omdat ze niet gewoon kan gaan liggen.
Toen hebben we toch nog bekeken of Bubbles echt niet nog langer kon leven. Omdat ze goed at, minder mager was en als ze in haar stal stil stond het goed naar haar zin had. Maar je kunt een paard niet de rest van haar leven op een klein stukkie laten staan en Shadow dan ook daaronder laten lijden.
Maar voor Ella was het duidelijk dat Bubb echt teveel pijn had. Het is wel een heel stoer en dapper paardje die niet laat zien dat ze lijdt. Dus Ella zei, als het mijn paard was had ik haar al veel eerder laten gaan.
Ja, duh, dat heb ik ook gewild, 3x eerder, zelfs met haar collega nog geen maand terug. Als ik Ella had gehad die dag, had ze denk ik al wel een maand eerder ingeslapen. Maar Ella zei ook, dat ikzelf dan misschien toch nog twijfels had gehad en dat ik het hun nu twee keer gevraagd had, waren er geen twijfels meer mogelijk.
Jawel die zijn er wel, want ik twijfelde op dat moment nog steeds. Omdat ze toch weer zoveel beter was dan gisteren toen ik haar het filmpje stuurde. Maar Ella zei, dat het steeds zou blijven terugkomen, dat ze niet zou kunnen leven zonder pijnstillers die haar bijwerkingen zouden gaan geven en dat de dosis telkens opgehoogd zou moeten worden en dat haar kwaliteit van leven daar erg onder zou gaan lijden. Ze vond het echt tijd om haar te helpen oversteken naar de regenboog.

Ik had een emmer met megalekkere dingen klaargemaakt voor Buppie, stukjes banaan, schijfjes appel, lekker bruin brood, worteltjes. En ze is etend ten onder gegaan. Ze heeft lekker uit de emmer staan kanen. Ella knipte haar haar weg op haar hals en had ons voorbereid op wat er ging komen. Het is heel heel heftig en ze zijn in 1 klap onder narcose. Het is een spul wat acuut op de hersenen inwerkt en ze is een seconde nadat de naald erin gaat, in coma. Met het gevolg dat ze uiteraard met een klap omvalt, maar Ella had daarvoor gewaarschuwd, maar het paard maakt dat al niet meer mee.

Dat is voor ons wel erg heftig, maar voor het paard erg goed, het ene moment eet ze uit de emmer, ze tilt haar hoofd nog uit de emmer van auw prik en het volgende moment klapt ze om. Ze heeft dus niet, wat bij andere spuiten is, dat haar hart eerst opgeeft, wat dus heel veel stress kan geven, qua benauwdheid, ze is met deze spuit in 1x weg.
Wat ook heftig is voor ons, is dat het lichaam dan nog tien minuten onwillekeurige trekken heeft. Dus haar oogleden en neusgaten bewogen nog. Ook af en toe haar benen, ondanks dat ze meteen niet meer ademhaalde. Dus ja, voor ons mensen is dat niet fijn om te zien. Ella had ook gevraagd of ik er wel bij wilde zijn, maar ja, ik rond het dan ook af natuurlijk ook, ik laat haar op zo'n moment niet in de steek..
Dus kort en goed, voor ons mensen is het niet leuk. Maar voor Buppie was het in 1 klap over, ze heeft er nauwelijks iets van gemerkt.
En toeval of niet, toen Erwin een foto van haar opzocht, bleek dat ze morgen exact 13 jaar bij ons was! Ze is dus gekomen toen ze 15, bijna 16, was. Ze was nu 28 jaar en 11 maanden. Over een maand en 5 dagen had ze 29 geworden.

En toen lag ze daar. Ik heb de andere 3 bij haar gelaten, ze hebben even aan haar gesnuffeld, maar waren niet echt onder de indruk. Dat was bij Thor heel anders. Shadow en Bubbles waren heel close met hem. Hij was hun leider. Shadow heeft toen staan graven met zijn voetje aan Thor en Bubbles wilde hem telkens overeind duwen met haar neus. Dat was hartverscheurend. Thor hebben we toen naar een plek in het land gesleept waar de vrachtwagen er goed bij kon om hem op te halen. Zelfs toen hij weg was gingen ze nog iedere dag naar die plek. Bubbles heeft een half jaar lang iedere dag op de heuvel gestaan, kijkend naar die plek in de verte en heeft staan hinniken en roepen. Tot hij uit haar herinnering verdween. En nu is er niemand die naar haar taalt. Zelfs Shadow niet. Dat vond ik zo schrijnend. Ze was altijd zo begaan met andere paarden en dan besta je gewoon niet meer voor hen. Maar ja, dat zijn mijn menselijke gevoelens die ik op paarden projecteer.

Ik heb zo gehuild. Zo gehuild. Wilde zo graag de tijd terugdraaien. Terug naar Thor en met haar en Shadow. Daar was zij zo gelukkig. Daar was ik zo gelukkig. Maar je moet door. Het was de juiste beslissing dat moet ik me voorhouden.

We hebben haar voor aan onze oprit neergelegd onder plastic. De vrachtwagen is gebeld en die komt gelijk maandagochtend na het weekend.


[ [url=m/7a9RNx.jpg]Afbeelding[/url] ]

Terwijl ik de foto van Bubbles bekeek ging er ineens een vlinder op mijn beeldscherm zitten en vloog toen weg. terwijl ik gewoon binnen in de huiskamer zit.Misschien omdat ik het zo zielig vond dat jij schreef dat zij zoveel om de anderen had gegeven en dat die haar nu niet schijnen te missen?

Lori

Berichten: 3213
Geregistreerd: 11-08-10
Woonplaats: Ergens op de wereld

Link naar dit bericht Geplaatst: 08-09-17 11:54

Hier waren we erg blij op dat vlak dat onze kleine pony een kleine 2 uur na het inslapen al opgehaald is, moet er niet aandenken dat ons klein vriendje zo over straat zou liggen van het te lang liggen |( .

Dit moet enorm zwaar geweest zijn, het is al erg genoeg ze te verliezen maar dan nog eens dat meemaken maakt het absoluut niet beter :(:)

Cupcijk (19-01-2017)

Jen4
Berichten: 29
Geregistreerd: 07-10-16

Re: [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Link naar dit bericht Geplaatst: 08-09-17 12:08

Jeetje....bij het lezen over je dreamcatcher.... kippenvel tot in mijn nek. Hoe mooi is dat. Hopelijk dat het idee dat er meer moet zijn het akelige vervolg en beetje heeft kunnen verzachten.

claffdifs

Berichten: 47
Geregistreerd: 25-01-12

Re: [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Link naar dit bericht Geplaatst: 08-09-17 12:24

Man wat een verhalen!
Even onder mijn meeleessteen uit gekropen maar wat een diep respect heb ik voor hoe jij alles opvat en van je af laat glijden om er alleen maar sterker uit te komen. Keer op keer!

Insta: @ukkepukkepony

Zuchini

Berichten: 929
Geregistreerd: 06-05-17
Woonplaats: Punta cana, dominican republic

Re: [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Link naar dit bericht Geplaatst: 08-09-17 15:03

Ik ben er echt naar van geworden, wat een onmacht!!

Monique1963

Berichten: 3209
Geregistreerd: 14-03-17
Woonplaats: Frankrijk, Hérault

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 08-09-17 17:36

Leuk dat je even onder je steen uitkwam, Claffdifs.

Voor iedereen sorry dat ik nare herinneringen oprakel. Het overlijden van een paard is verschrikkelijk naar. Zeker naar wat ik las als het niet door ziekte is maar door vergiftiging en dan allebei. Wat een dramatische gebeurtenis. Ik hoop dat de betreffende buurman is veroordeeld.

En Anjali, die vlinder, heel bijzonder!

17-3-2017
We zijn twee nachtjes weggeweest, vandaag thuisgekomen, nog even langer dus dan we dachten, ja het was lekker om er ffies uit te zijn. Wel erg raar om thuis te komen en dan geen Bubbles te zien. Is wel even slikken, maar ik moet nu vol goede moed weer aan de gang, Callas moet hier niet onder lijden.

Morgen komen de poetsmeisjes, (voor de bokkers, ik heb buurmeidjes van rond de 11 die de shetten komen borstelen en uitmesten) dus komt er niets van rijden, maar ik ga wel grondwerken en dan zondag grondwerken en een rondje dorp van een half uurtje om mee te beginnen, voor haar rustige start omdat we zolang niet echt iets gedaan hebben, maar ook voor mijn pootje kijken hoe het gaat. Het lopen gaat geweldig goed, echt die diepe pijn van eerst is weg! De wondpijn wordt ook steeds minder. Lijkt allemaal goed te komen! Shadow vindt het prima in bubbles box naast Callas maar kon uiteraard niet over de deur kijken, dus hebben we een nieuw deurtje gemaakt, zo koddig!

Afbeelding


21-3
Hier alles goed, maar spierpijn! Ik heb natuurlijk 3 weken niet paardgereden en 10 maanden niet gerend. Dat doe ik nu allebei weer en dat rennen dat zijn mijn voetspieren niet meer gewend, dus spierpijn. Maar ja, ze moeten toch weer doen wat ik zeg, dus gaan we gewoon door. Sinds ik zondag weer begonnen ben, alleen maar goed nieuws over Callas. Tot en met vandaag 3 goede grondtrainingen gedaan, vandaag heb ik dan dus gerend met haar los achter me aan en dan snel van bocht veranderen en zo, en ze volgt goed alhoewel ze niet echt in draf volgt. Eergisteren voor het eerst weer gereden, eerst op het erf dat ging goed. En gisteren het bos in en ze was braaf op de heenweg en pittig op de terugweg, maar ze leert wel. Dus ik was tevree.

Maar vandaag had ze kuren. Ik deed hetzelfde rondje als gisteren maar dan andersom. En ze had niet zo'n zin, was niet zo voorwaarts op grote stukken en wilde maar telkens terug naar huis. Dus toen we net over de helft waren, vond ze een boomstronk veel enger dan normaal. Onzin natuurlijk. Dus ik streng dat ze door moest lopen, en weer dat kunstje flikken van 180 graden omdraaien en wegrennen. Maar nu na mijn val weet ik dat ze dit doet, dus ik was erop berekend en binnen tien meter had ik haar tegen een hek stil gezet. Weer naar die enge boomstronk en ik hield haar daar tussen mijn kuiten er nu wel voor zonder dat ze omdraaide, maar niet verder willen. Wel ernaar kijken maar noway dat ik erlangs ga, vrouwtje, bekijk het maar ff lekker. Dus ik afgestapt, bleek dat ze ook nog een enge tak in haar staart had hangen. Eerst die eruit gehaald en toen erlangs gelopen en niet naar haar gekeken hoe ze het ging oplossen. De teugels kwamen ook niet strak te staan dus ze liep netjes mee. Een eind verder weer opgestapt en toen was ze helemaal rustig. Toen moest ik mijn eigen rust zien te vinden, hartslag van 600pm of zo, en wat Bruno me geleerd heeft. Lachen. Is zo idioot om in je eentje op een paard te gaan zitten lachen. Ik had het dan eigenlijk moeten doen toen ik voor die stronk stond om de angst zeg maar weg te lachen, maar toen dacht ik er niet aan. En toch werkte het want ik werd er zelf rustiger van. Zij zette de verdere terugweg geen stap verkeerd overigens. Dat vond ik wel grappig, nu was zij rustig en kon ik over mijn onrust heen komen en ervoor was zij onrustig voor die boomstronk en kon ik haar begeleiden. Dus toch een vorm van teamwork, hahaha. Ik zie het maar als een overwinning, want ze heeft haar zin niet gekregen in wegrennen, heeft haar angst moeten overwinnen en ik heb er weer van geleerd en ik ben blijven zitten. Op naar de volgende uitdaging.
Ik houd mezelf voor dat het iedere keer meer dagen achter elkaar goed gaat zonder schrikjes of geintjes van haar.
Het veldje is daarom toch erg fijn om te trainen. Ik wilde dat niet, want ik houd niet van in een bak rondjes rijden, maar dat is ook niet de bedoeling van een bak, het feit dat ik een plek heb om met haar te trainen en we daar vooruitgang in boeken, vind ik dermate fijn dat ik het minder erg vind om eens niet het bos in te gaan.

25-3
En eergisteren was ze op een ritje echt weer megabraaf, maar vandaag was het weer een draak. Niet op buitenrit maar met grondwerk! Het begon al dat ze niet wilde luisteren en stoppen uit de stal, dus ze loopt zo in de schrikdraadveer! Ja, haar eigen schuld. Dus overnieuw daarmee oefenen, maar dan is ze helemaal hyper van het schrikken en doet ze druk dus loopt ze tegen een hooibaal aan, valt er een riek ergens achter haar om, weer schrikken. Nou, daarna was er geen land meer mee te bezeilen buiten. Draken tot en met en met longeren zelfs steigeren. Nou ja! het is ook nog eens heel fris weer, dus geprobeerd het netjes af te ronden met iets dat ze heel goed kan, stoppen, om met een goed gevoel af te sluiten. Afijn, morgen weer verder. Ik ga vandaag niet rijden. Als ze zo'n bui heeft, wil er niets lukken. En ik kan ook het erf nog niet af vanwege de poort die we aan het metselen zijn.

29-3
Callas is de laatste dagen met grondwerk en schriktraining erg braaf. Gisteren op het platte veldje getraind met sturen, want ik wil dat ze leert op neckreining te sturen. Ook dat deed ze redelijk braaf.
Vandaag met rijden wilde ik weer eens door het dorp gaan, maar daar heb ik maar vanaf gezien, want ze stond weer op scherp, waar dat dan aan ligt weet ik niet.
Dus de strenge teugel erbij gepakt en niet het dorp maar het bos in, met eerst een flinke steile stijging maar daar wordt ze natuurlijk niet moe van als ze opgefokt is helaas, hahaha. Draven gaat dan wel weer lekker vlug, dat dan weer wel. Ze kan nog steeds niet goed, als ze draaft, van draftempo wisselen. Dat is erg moeilijk. Moet ik veel aan het bit zitten, wordt ze nog opgefokter van. Voor mijn zere heup is draven wel lekker dus veel draven vind ik best, als het maar wel is wanneer ik het zeg. Ze komt wel direct terug naar de stap als ik "easy" zeg en ze stopt ook meteen op "HO", als er maar een koekje komt.
Maar goed, stonden we dus ff stil voor het koekje, begint ze ineens zomaar uit het niets te bokken. 1x. Geen idee waarom. Op de terugweg hadden we daar op die plek vliegen, dus misschien was dat het ook geweest op de heenweg. Of misschien probeerde ze weer eens iets nieuws uit, geen idee, wat ze ook probeerde ik kan dat gelukkig heel goed uitzitten.
De terugweg had ik dan weer hommeles verwacht en toen was ze wel heel erg voorwaarts, maar netjes terugkomen en netjes in de overgangen. Toen dacht ik, ik ga dit pad weer eens omhoog. Dat is een heel lang pad met echt heel heel heel erg steile helling. En ze heeft eigenlijk nog nooit aangegeven zo'n dergelijke stijging te willen galopperen, maar nu wel. Ze was dus nog steeds niet moe!
Ligt er halverwege over het pad een omgevallen boom waar we niet overheen konden dus door het bos zelf de weg omhoog zoeken. Megazwaar, maar dat doet ze dan dus echt ontzettend braaf. Dan gooit ze echt alles in de strijd. Toen dan hetzelfde pad weer terug naar huis, dan kan ze wel eens weg willen schieten, maar dat deed ze weer netjes.
Maar ja, dan schrikt ze wel weer van een tak tegen mijn been. Niet haar been, nee mijn been. Of een hagedisje door de bladeren. Of als ze zelf op het uiteinde van een tak gaat staan dat er 2m verder dan blaadjes ritselen, dat is dan weer eng. Tja. Gelukkig is het al megaveel beter dan een jaar terug en het zal steeds beter gaan.

31-3
Het gaat best heel goed met Callas. Ik ben op dit moment van de stelling, als ze het goed doet, hoeft het niet lang te zijn, als ze maar braaf is geweest. Ik geniet van een korte rit zonder schrikken meer dan van een lange rit met gezeik, idem met trainen. Als het de eerste 5 minuten al super gaat, waarom zou ik dan doorgaan en het saai laten worden?

Vandaag heb ik op het veldje gereden. Ik concentreer me als ik daar oefen in tempowisselingen in draf, en dat ik goed doorzit (is niet altijd lekker met mijn rug namelijk) en stuuroefeningen. Goed om te doen. Ik merk wel dat het helpt met alles. Vanmorgen vond ze weer eens iets eng in een hoek van het veldje, dus langzaam erheen en ervan weg willen rennen, dan ben ik voornamelijk bezig om dat eruit te krijgen. Afijn, iedere keer wordt het weer beter en ze kan dingen ook erg goed. Ze staat keurig stil met een ground tie, ze gaat mega-netjes achterwaarts bijna zonder teugel, ze stopt op commando en ik ben ook steeds meer bezig om haar te laten stoppen op mijn zit en dat pikt ze goed op. En dat alles op het halster. De teugel op het schaarbit hangt helemaal los. Dus al met al gaan we steeds vooruit.
Ik probeer haar nog steeds los met me mee te laten rennen na een training, maar dat wil nog niet lukken. Ze stapt wel achter me aan, maar mee draven dat is nog niet interessant genoeg voor haar. Wel volgt ze ieder pas in stap. Ga ik links, zij ook, ga ik rechts zij ook.

https://www.youtube.com/watch?v=30othlPlhg8

Callas is mijn alles
Het tij keren kan dat? Doorzetten of verkopen, dat was de vraag na de val, lees hier meer :
[PP] [VOLG] Het tij keren, kan dat?

IMJ

Berichten: 13008
Geregistreerd: 29-07-05
Woonplaats: Ergens in het midden!

Re: [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-09-17 06:44

De zomer in haar bol?

I could stay awake just to hear you breathing
Watch you smile while you are sleeping
While you're far away and dreaming

Monique1963

Berichten: 3209
Geregistreerd: 14-03-17
Woonplaats: Frankrijk, Hérault

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 09-09-17 07:44

1-4
Met mijn vriendin vroegen we ons af hoe voddenboeren, schillenboeren, melkboeren noem alle boeren maar op die vroeger langs de deur kwamen, hoe zij het voor elkaar hebben gekregen hun paard zo lang stil te laten staan. Ik heb geen idee hoe ze dat zo'n paard leerden om zo lang stil te staan. Callas kan dat in ieder geval nog niet. Ze kan wel van huis af, netjes stilstaan, maar op een gegeven moment gaat ze graven met haar voet en als ik het niet corrigeer, zal ze uiteindelijk gewoon een plekkie zoeken om te gaan grazen. Op de terugweg kan ze nog niet zo goed stilstaan, ze doet het wel maar je voelt de onrust, hahaha dan ruikt ze stal!

4-4
Hier is het inmiddels lentezon. Leuk, alles bloeit qua bloesem, veel vogeltjes en net een lange rit gemaakt van 1.5u echt de bossen weer eens in. De buurman van wie die bossen zijn had gezegd dat die regenoverstromingen in febr veel paden stuk had gespoeld, maar daar heb ik niet zoveel van gezien. Wel een waterplas gewoon op het pad met honderden kikkervisjes erin! Callas ging er braaf doorheen en ik maar hopen dat de kikkervisjes op tijd weg waren.
Wat wel gunstig was, was dat een oversteek door een beek nu een stuk makkelijker was. Ik moet namelijk 3x een beek oversteken op dit traject en 2 zijn gewoon water dat over de weg stroomt, hooguit 10cm diep maar de laatste (of de eerste afhankelijk van hoe ik rijd) daarvan zijn de kanten heel hoog, maar die zijn nu gedeeltelijk weggespoeld en ook de bomen die daar mij in de weg stonden zijn weggespoeld, dus die oversteek was een stuk makkelijker nu.

Dus weer lekker gereden. Het fijne van in het bos rijden is, dat er toch minder enge dingen zijn dan in het dorp. Dus dat zit toch wat relaxter. Niet dat ik er superzenuwachtig op zit of zo, maar als er auto's of zo aankomen, dan let je toch meer op dan op een kikkervisje in een plas, hahaha.
Ik voel het nog wel in mijn voet, en dan aan de buitenkant. Hak uitdrukken is niet meer mijn favoriet met dat poot.

6-april-2017
Een jaar geleden dat ik eraf klapte. Een jaar alweer. Anderhalf jaar dat ik Callas heb, dat lijkt al eeuwen. En ze is nu al 5 jaar. Hoe ouder ik word hoe sneller de tijd lijkt te gaan, helaas.

Het is zonnig, maar stormachtig! Precies hetzelfde weer als vorig jaar! Maar ik heb al grondwerk gedaan vandaan en ze was middelmatig braaf, maar ik ga zo wel rijden. Al was het alleen maar om het lot te bewijzen dat het kan.

Netjes een uurtje wezen rijden. 1.20u met zadelen etc erbij. Ze is wel geschrokken van de buurman, hahaha, die stond achter een muurtje te stucen. Had zij allang gehoord natuurlijk, ik niet, en toen kwamen we voorbij het muurtje, zag ze hem ineens, POING, maar goed dat mag, ze is geen robot, alleen nu moet ze wat minder heftig schrikken nog.
En verder erg braaf, er was wel een boom die blafte, dus dat was gek, vond ik ook gek. Er waren twee takken die in de storm tegen elkaar schuurden en een blaffend geluid maakten. Ik heb serieus gekeken of er geen hond vastgebonden zat en achtergelaten was, maar het waren echt takken.
Er waren veel kindjes aan het spelen, het is hier vakantie, die waren ook gek, maar ze was ernstig braaf.
Ik heb zelfs over een omgevallen boom gesprongen in galop! Kwam ik wel overkruis uit, dat is gek! maar toch erg leuk. En zelfs veel stukken langere teugel, wel de strenge teugel dat dan weer wel, met zulke storm, en het is de 6e april tenslotte ;-) Nu staat ze ff uit te wasemen en hooi te kanen en kan ze zo het land in.

9-4
Vandaag op het veldje getraind. Mijn doel, dat ze minder bang wordt van dingen die meeslepen of langs haar slepen terwijl ik erop zit. Op de grond is niet zo een probleem, maar ik ontdekte van de week weer dat mijn jas naast haar houden om uit te doen terwijl ik rijd, eng is.
Daarna kwam Erwin ff kijken en heb ik nog gespeeld met haar en longeren zonder longe is me al een paar keer gelukt dat ze weliswaar een heel grote cirkel neemt, maar wel om me heen blijft, terwijl ze ook weg kan lopen naar het andere eind.
Dus we hebben weer een goede dag gehad.

10-4
Ja en dan ga ik vanmorgen rijden en dan is alles ineens weer eng. Ben ik twee weken die ene rit niet wezen doen, zijn er bomen omgezaagd, loopt er zomaar een man met een hond, mooi weer dus veel fietsers, al die dingen zijn dan ineens allemaal eng. Gelukkig goed te beheersen. Auto's waren vandaag niet eng. We blijven eraan werken. Ik zou zo graag weten waaraan het nu ligt dat ze de ene keer die dingen wel eng vindt en de andere keer niet. Als een mens dat nou eens zou mogen weten van een paard, dan zouden we ze kunnen helpen het minder eng te vinden. Maar hoe...

Callas is mijn alles
Het tij keren kan dat? Doorzetten of verkopen, dat was de vraag na de val, lees hier meer :
[PP] [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Svadilfari1

Berichten: 392
Geregistreerd: 28-07-17

Re: [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-09-17 07:48

Zo leuk om de ontwikkelingen te lezen. Sommige paarden en honden rassen zijn later volwassen. Tinkers oa. Dus klinkt zoals ik het lees en het overkomt nu inmiddels als een gewone puber. Met momenten v onzekerheid.

Das Glück der Erde, liegt auf dem Rücken der Pferde!

Macyy

Berichten: 1344
Geregistreerd: 27-12-09

Re: [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-09-17 07:53

Vanaf dag 1 al een hele trouwe meelezer, ik moet vaak vreselijk lachen om je schrijfstijl. Ik zie alles precies voor me, echt een beelddenker ;) Maar men, wat een pech, keer op keer.. Na het lezen van het overleiden van Bubb tranen met tuiten, kon het niet laten om nu te reageren. Je schrijft echt onwijs boeiend! Vanaf nu zit ik weer onder de mee-lees steen, ik kan niet wachten op een nieuwe update! Fijn dat het steeds beter gaat met Callas.

Kendra

Berichten: 7061
Geregistreerd: 08-12-01
Woonplaats: Drenthe

Re: [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-09-17 08:34

TS; je hebt een merrie, gaat het gedrag niet gewoon met de cyclus op en neer?


henny_w
Berichten: 2535
Geregistreerd: 20-03-05
Woonplaats: Twente

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-09-17 09:35

Kendra schreef:
TS; je hebt een merrie, gaat het gedrag niet gewoon met de cyclus op en neer?


Mijn idee Kendra, ik heb een merrie gehad die ook zo wispelturig was qua schrikgedrag. Die hebben we op een gegeven moment laten dekken en tijdens de drachtigheid veranderde haar gedrag al behoorlijk positief.

Na het veulenen viel ze iets terug qua gedrag maar niet zo erg als voor de dracht.
TS, ik weet niet of je op een veulen zit te wachten maar het is misschien een optie?

Echte vrouwen rijden geen winkelwagentje, echte vrouwen rijden DODGE.


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: BlackClaw, Googlebot, mnka en 7 bezoekers