[VOLG] Het tij keren, kan dat?

Moderators: balance, Lous, RianneH, Neonlight, Nadia

 
 
Albertina71

Berichten: 173
Geregistreerd: 09-01-14
Woonplaats: Bunschoten

Re: [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-10-17 12:26

Oké, dus we hebben het over dominant GEDRAG en niet over een dominant paard. Prima toch? Maakt verder geen verschil. Ik heb mijn tinkerkruising nu een jaar en hij weet intussen heel goed wie de baas is (hij niet), maar hij zal het altijd af en toe blijven testen. En dan mag hij weer achteruit stappen, want dat werkt bij ons heel goed.


Jannepauli

Berichten: 10818
Geregistreerd: 21-03-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-10-17 13:05

Het maakt wel degelijk verschil Albertina 71, want een dominant paard is dat - kort door de bocht gezegd - van nature en overheersend t.o.v. zijn buitenwereld. En in de meeste gevallen blijft hij/zij dat dan ook en is er voor de goed bedoelende amateur geen land mee te bezeilen. Dominant gedrag daarentegen is het resultaat van onduidelijke opdrachten van de leider en dus iets wat in feite toegestaan wordt door de eigenaar/ruiter. Dat is dan ook de strekking van het stuk van Voest- dat je als mens de taal van het paard moet leren beheersen en kennen en je plaats als stevige en duidelijke leider moet innemen. Dat vindt een paard wel zo prettig, dat-ie niet voor zichzelf hoeft te denken om niet in benarde situaties terecht te komen. En aangezien het een kuddedier is, past hij/zij snel aan en voelt zich daar wel bij.

Henny W: vanaf de zijlijn wordt het maar al te vaak anders begrepen: ik heb in mijn lange paardenleven al heel veel bekende en onbekende trainers gezien en bij allemaal wordt wel 's harder opgetreden dan dat het publiek wil zien. Alle goeroes die bewonderd of verguisd worden weten: een paard heeft behoefte aan duidelijkheid, niet aan liefde of koekjes. Je moet geen koekjesautomaat worden, het fijnst voor een paard is simpelweg druk wegnemen. Dat betekent overigens niet dat iemand niet lief tegen het paard mag zijn, of godbetert, mag knuffelen of op z'n tijd een beloning mag geven. Er zijn momenten waarop dat natuurlijk wel kan. Maar niet in situaties waar er iets moet gebeuren. Mensen gooien dingen graag in de groep, onder paarden is geen discussie, je doet gewoon wat de 'baas' ( alfa-paard, leider) zegt. Klaar. En daar wordt door de volgers ook niet over gemokt.

Een mening maakt geen slachtoffers. Het met geweld verdedigen of bestrijden van een mening wel.

In de meeste gevallen is de inhoud van mijn post belangrijker dan 'de toon' waarop deze geschreven is!


henny_w
Berichten: 2531
Geregistreerd: 20-03-05
Woonplaats: Twente

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-10-17 13:15

Of het nou een dominant paard of dominant gedrag is, volgens Voest moet je ze dus eigenlijk al voor zijn.

Hmmm ... ik lees van één van de laatste ritten met Callas dat ze van sommige dingen boven verwachting helemaal niet schrok. Als je als ruiter denkt van wel dan maak je je paard dus eigenlijk attent voor iets wat niets blijkt te zijn maar waar je paard een reactie op kan geven omdat jij als ruiter het eigenlijk attent ervoor maakt.
Lastig zoiets. Ik ben meer voor de 'op safe' rijden. Zorg voor een bit waar je ze direct mee bij je kunt houden zodat bij schrik het paard niet eerst een eindje kan weg rennen maar dat je 'm direct kunt blokken in zo'n situatie.
Ik ben nog steeds heel tevreden met mijn pelhambitten met leren mondstuk. Dat leer vormt zich na een paar keer rijden helemaal naar de vorm van de mond, ik gebruik ze dan ook niet voor de andere paarden onderling. Elk paard heeft zijn/haar eigen bit. Ik rij western en ook buiten altijd met doorhangende teugel maar mocht er zich iets geks voordoen dan kun je wel indien nodig gelijk aanspraak maken op de hefboomwerking van de pelham.

Echte vrouwen rijden geen winkelwagentje, echte vrouwen rijden DODGE.

Monique1963

Berichten: 3184
Geregistreerd: 14-03-17
Woonplaats: Frankrijk, Hérault

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 05-10-17 18:25

Volgens mij ben ik een tijd geleden DiddyKong vergeten welkom te heten. Bij dezen.

Zondag 1 oktober 2017
We hebben getraind op het veldje, er was weer onrust voor die ene enge hoek. Ik ben even door het land naar beneden gestapt, geen spoken gezien dus erna ging het beter maar niet optimaal.

3 oktober
Gisteren was het boodschappendag dus niet gereden. Ik heb vandaag een heel fijne "Kolonierit" gereden op een heel brave pony. We hebben alleen één rara poing gehad! Rijd ik daar op mijn gemakje, Callas was lekker ontspannen hoofdje laag en POING! Één Rodeobok en gewoon verder stappen in ontspanning! Ik snap er niets van. Het was ook niet zo'n hoge sprong, het was absoluut geen struikel, want haar rug ging bol en ze sprong omhoog. Net alsof er een slang of zo, op het pad lag die ze te laat gezien had. Nou, die zijn er niet meer in deze tijd van het jaar en ik zag ook niets toen ik terugkeek en er was ook niets. Ze sprong ook niet opzij, maar omhoog, dus er was ook niet van de zijkant wat haar deed afgaan. Maar het gekke was dus gelijk het koppie gewoon omlaag. Of eigenlijk was dat niet omhoog gekomen. Zo raar! Verder heerlijk gereden.

Woensdag 4 oktober
Vandaag 2 jaar geleden heb ik callas voor het eerst gezien. Toch een beetje een gedenkwaardige dag.
Vroeg in de ochtend "gemend" en weer eens in de round penn gewerkt en ze deed het super! Ze reageerde keurig op het blokken van mijn lichaam, draaide keurig om, geen verzet. Ik heb haar achterwaarts laten gaan op mijn lichaam en dat ging ook boven verwachting goed. Het verlaten van de round penn deed ze ook keurig en ze had geen ik-ga-nu-rennend-naar-huis-neigingen. Nog het blok even geoefend, helemaal goed.

Laat in de middag op het veldje gereden, ze deed alles goed, maar de oefeningen zijn nog niet netjes af, daar moet nog veel aan geperfectioneerd worden, maar ik kon tempowisselingen in draf en stap doen en wijken gaat soms heel goed en soms helemaal niet. Het zal dan dus aan mij liggen.

Donderdag 5 oktober
Winderig weer. Vriendlief stond in het land te kantenmaaien en ik moest tegen hem zeggen dat ik ging rijden anders weet hij ook niet waar ik ben. Ik denk, laat ik eens iets heel anders doen, ik ga via stal door het land naar buiten om een buitenrit te maken, normaal gesproken ga ik aan de andere kant de stal uit via het erf naar een buitenrit. De deur daar is niet zo breed, dus te paard ging niet. Ik heel voorzichtig Callas aan de hand voor haar uit stapje voor stapje door de deuropening, want zij kan er makkelijk door maar mijn zadel kan maar net. En het ging net... niet! Damn! Dat was voor haar even schrikken en voor mijn zadel ook, grote kras. Englevel van wit naar lichtgeel. Goed, dat doen we dus niet meer. In het land opgestegen en naar de kantenmaaivriend gelopen. Ik heb niet het lot getart ben er niet pal naast gaan staan, maar op een meter of 5 en dat ging netjes. Goed dat we laatst ermee geoefend hebben.
Door het land het dal in en weer omhoog de berg op naar onze poort. Maar... normaal gesproken staan de kleintjes op stal als ik ga rijden (van die cavia's en onder draad door gaan enzo) maar nu stonden ze in het land omdat ik door die deur de stal uit was gegaan. Die shetjes hadden hun pootjes eruit gerend kennelijk en kwamen hijgend en puffend ook boven. Maar dat hadden wij niet gezien of gehoord en toen ze ineens achter een schuilhutje vandaan kwamen schrokken Callas en ik ons helemaal de blubber. Grapje, joehoe wij willen ook mee! Hoppa eng-level donkergeel.
En het koppie is hoog gebleven want er waaide van alles, maar ze ging wel lekker door. We hebben een mooi lang stuk gedraafd en ik had zin in een nieuwe uitdaging, alsof ik die al niet gehad had met aan de andere kant de stal uitgaan en bij de kolonierit had ik vorige week een pad naar de overkant van de beek gezien dat weer eens wat anders leek. Nieuwe paden nieuwe uitdagingen. Zou voor het eerst sinds lang weer eens een nieuwe challenge zijn.
En wat is ze dan braaf! Keurig voetje voor voetje door de beek en ho doen wanneer ik zocht naar goede doorwaadbare stukken, het water stond er nauwelijks in overigens maar ik wil uiteraard niet riskeren dat ze in een akelige steen stapt. Goed aan de overkant aangekomen. Even laten wachten en haar toen de oever op laten springen. Helemaal top!
Hoog boven ons op het talud de drukke provinciale weg met razende auto's en dan een nieuw pad, helemaal braaf! Het pad werd wel steeds smaller en ik moet het snoeien want het is op menshoogte goed begaanbaar maar niet op onze hoogte. Ze heeft niet haar koppie laten zakken, maar dat is ook logisch met zoveel nieuws.
Mijn doel was de beek weer terug over te steken en daarvoor moesten we een goed begaanbaar paardstukje zien te vinden. Er lopen verscheidene afdalinkjes naar de beek, maar dan was de opgang aan de overkant te link, dus we moesten flink avonturen om te zoeken waar we er weer veilig terug over konden. Ondertussen werd het pad onbegaanbaarder met omgevallen en omgezaagde bomen die mikado over elkaar lagen. Callas wil dan gehaast eroverheen, dan heb je het maar gehad toch? Dat is dan wel even lastig om haar precies daar haar voeten te laten plaatsen waar ik wil, maar dat is de uitdaging. Helaas bleef de clip van haar easyboot aan een boomstam hangen en ging de schoen uit. In tegenstelling tot andere keren dat ze dan maar gewoon doorliep of doorgaloppeerde met een flappende losse schoen aan haar voet, en hem vernietigde, bleef ze nu meteen staan nog voor ik het door had. Met haar been beledigd omhoog zo van, dude wat maak je me nou? Dus moest ik afstappen. Dat ging daar erg lastig want ik zat in die mikado van bomen en erover hingen allemaal struiken. Callas bleef keurig staan! Helemaal netjes. Schoen uit en weer aangetrokken en na even nasingelen weer opgestegen. Helaas had ik daar erg weinig ruimte om op te stijgen en stak daardoor het uiteinde van mijn stickje in mijn oog. Dat stickje is niet echt schoon te noemen, aangezien Callas daar nog wel eens aan wil lebberen en ik stootte het ook niet zo zachtjes in mijn oog, dus dat was even niet zo clever.
Daarna de afdaling naar de beek gezocht waar ze het beste haar voeten kon plaatsen, luisterde ze echt erg goed, wel op het schaarbitje, maar ik kon niet riskeren dat ze haar voeten niet goed zou neerzetten en zich zou bezeren. Keurig door de beek gewaad. Ze moest wel even ruiken een paar keer, of misschien kijken hoe diep het was, (kootholte diep, stelt op dit moment niets voor) en toen was de vraag waar gaan we aan de overzijde de oever weer op, er waren drie mogelijkheden. Ik denk, laat ik haar eens laten kiezen welke zij neemt. En ze nam degene die ik ook gekozen zou hebben, of misschien volgde ze mijn gedachte en had ik al onbewust lichaamssignalen uitgezonden.
De oever goed opgekomen en weer op het pad terug lekkere stukken gedraafd. Ze is fris gebleven de hele weg, maar verder niet geschrokken. Stoer! O ik jok, ze schrok wel vlak voor de poort. Er zat een wandelaar in de struiken. Drie keer raden wat die daar zat te doen en dat voor mijn poort! Afijn die stond gehaast op en ik mag hopen dat ze geen tijd heeft gehad om haar kont af te vegen en met een poepbroek naar huis moest.
Thuiskomen was dit keer extra leuk want de shetjes die normaal op stal staan, stonden nog op het veldje en verwelkomden ons met gehinnik. Dat doen we vaker! Callas ook op het veldje gezet en haar daar afgezadeld. Toen wilde ik haar graag even laten volgen zoals we altijd doen na het rijden als ik over het erf naar de stal loop.
Nou weet je vrouwtje, ik vind dat ik genoeg gedaan heb, er liggen hier lekkere kastanjes in het veldje, die zijn leuker dan jou.
O ja Callas, dacht het toch niet. Ik heb nav Henny's opmerkingen gelijk landjepik gedaan. Telkens waar zij ging staan kastanjes eten heb ik haar weggejaagd. En dat heb ik zeker 20x gedaan en regelmatig voerde Callas de pikorde door om dan Poupette weg te jagen. Toen ging ze een beetje bedroefd weg van de kastanjes staan zo van, nou is het niet leuk meer. En heb ik gefloten om haar bij me te laten komen. Daar moest ze even over nadenken of ze dat wel wilde, maar aangezien Shadow wel gelijk kwam, kwam zij ook en heb ik haar beloond met een... kastanje. Hahaha. Vond het zeer geslaagd allemaal en ook nog mooi weer, wat wil een mens nog meer op 5 oktober 2 jaar nadat Callas en ik elkaar het jawoord hadden gegeven...

Afbeelding


En met deze update zijn we bij het heden gekomen. Vandaag 5-10-2017 heb ik Callas officieel twee jaar, gekeurd toen en betaald ook op deze datum.
Callas is nu ruim 5,5 jaar oud en jullie hebben in ongeveer 6 weken tijd deze afgelopen 2 jaar, in bijna 190 word-bladzijden en in bijna 70.000 woorden mee kunnen lezen met mijn avonturen met haar.

Ik ben dit topic gestart op het moment dat ik me echt afvroeg of ik de enige op de wereld was met zo'n paard. Jullie hebben mij herkenning geboden door jullie eigen verhalen en ervaringen en dat heeft mij enorm verder geholpen! Waarvoor dank!

Mijn vraag was, Het tij keren, kan dat? Om in metaforen te blijven, zonder een rots in de branding kan dat niet, en deze rots was mijn vriend die meer dan ik in Callas is blijven geloven.
Ook heb je om het tij te keren een golfbreker nodig, en deze golfbreker is voor mij Bruno Marchal geweest die mij leerde met mijn oude gewoontes te breken.
Dan de grote vraag, kun je het tij keren? Hm, stel je de branding voor aan de zee, waar de vloed steeds verder het strand optrekt. Kun je dat tegenhouden en keren? Tegenhouden moet je heel erg veel werk voor verzetten en om het tij te keren kun je beter het goede moment afwachten, dan gaat het makkelijker.
Ik vind dat ik (met soms 3x per dag traininkjes en evenzoveel keer door de hand hebben) veel werk verzet heb om het tij te keren. Ik denk dat ik nog steeds in de periode van opkomende vloed zit waar ik nog steeds veel werk moet blijven verzetten en het moment dat het allemaal makkelijker zal en het tij zal keren, zal ergens in de toekomst op mij wachten.

In een van de komende dagen zal ik een langer filmpje maken waarin ik een dag uit het leven van Callas film en kan laten zien hoe we er nu voor staan. Helaas heb ik geen filmpjes van het begin van toen ze bij ons was, dat had een leuk vergelijk geweest.

Van een drakerig, drammerig, onopgevoed, niet stil willen staan, schichtig op het hoofd, schrikkerig, solistisch jong paard wat in het begin telkens maar op rust ging met haar achterbenen, kan ik toch nu wel zeggen dat Callas zich 99% van de tijd heel keurig gedraagt.
Ze is superbraaf op stal met poetsen, zadelen, hoeven behandelen, vliegenspray, you name it, waarbij ze altijd los staat.
Het drammerige is er nog steeds, maar ze accepteert dat ze dat niet mag doen, behalve in schriksituaties dan kruipt ze in je wat niet zo handig is uiteraard.
Stilstaan is geen item meer. Ze staat stil waar ik haar stilzet aan de hand of onder de man, zonder verdere trucjes uit te halen.
Ik kan inmiddels alles aan haar hoofd aaien, betasten en bewegen geen probleem meer.
Schrikkerig, dat kan ik veel beter controleren, is minder heftig maar het blijft denk ik nog wel een tijdje zo, alhoewel ik aan de hand van haar temperaturen toch begin te vermoeden dat dit met hengstigheid te maken heeft, dat ze dan veel meer ruikt en ziet en hoort.
Het solistische is er ook af en ze vindt het leuk om moeilijke dingen samen, (bosuitdagingen bijv) te doen maar ze kan het wel heel erg waarderen als er een koekje tegenover staat.
Waar ik me in het begin zo ongerust over maakte, dat ze altijd met haar achterhoeven meteen op rust ging, dat gebeurt nog zelden en heeft alles te maken met zere zolen.

De neigingen om Callas in de worst te stoppen zijn het laatste halfjaar verdwenen. Ik zie een toekomst voor ons en volgens mij zijn we hard op weg een mooi team te worden. We zijn er nog niet, maar we komen er wel.

Ik heb de afgelopen twee jaren veel geleerd. Over hoe paarden werkelijk zijn, over Callas, maar niet in de laatste plaats over mezelf. Waar ik (ik geloof ergens in 1995) al op gewezen werd door Voest (ja grappig dat jullie het daar net over hadden) en wat Bruno me verweet, is dat ik geen geduld heb. Ik ben veel te gehaast en onrustig, niet zenuwachtig, maar al mijn handelingen zijn te vlug achter elkaar. Dat is dus al mijn hele leven mijn valkuil en de valkuil ging ook bij Callas weer open. Ik betrap mezelf constant te ongeduldig te zijn en raai eens wat, dat werkt echt lekker met een paard dat hetzelfde probleem heeft, zei ze cynisch. Iedere dag, ieder uur dat ik met haar werk, is er wel weer zoiets waar ik mezelf op betrap en echt ik dwing mezelf tot rustig handelen, maar wat is dat moeilijk. Ik loop te gehaast met Callas naast me, dus wordt zij ook onrustiger, ik beloon te snel met kloppen, ipv 120 klopjes per seconde, kan ik ook 3 klopjes per seconde doen, ik poets haar als een elektrische tandenborstel, met 10.000 toeren per minuut ipv lange rustgevende stroken etc etc.
Wat mooi is in dit traject is dat ik daar met Callas gewoon enorm tegenaan loop, want zij is precies hetzelfde, in het begin niet willen stilstaan, madammeke ongeduld als ik niet snel genoeg opschoot met voeren, draaien, bewegen, etc. En dan werkt alleen maar rust, rust, rust, goede leerschool dus voor mij en voor haar.

Ik ben er inmiddels van overtuigd dat niets in het leven voor niets gebeurt en toeval bestaat in mijn ogen niet. Ik heb het niet gezocht zo'n paard als Callas maar ze is niet voor niets op mijn pad gekomen. Behalve wat ik net schreef zal er nog wel veel aan mezelf te verbeteren zijn waarin Callas mij de spiegel
zal voorhouden.


Afbeelding


Aan de hand van diverse opmerkingen, van nieuw naar oud, wil ik graag, zoals beloofd op jullie opmerkingen en vragen ingaan.

Voest. Heb ik net al even genoemd. Heel in het begin dat ik Thor had, dus ergens rond 1995 vermoed ik, heb ik een cursus van drie dagen bij Voest gevolgd. Het was toen een van de eerste "paardenfluisteraars van NL" en ik heb veel aan zijn theorie gehad. Vooral met Shadow die toen nog hengstje was, heb ik veel kunnen toepassen. Bij Voest heb ik geleerd hoe een dier, paard, je spiegelt en dat blijft tot op de dag van heden het geval.

Is Callas dominant of vertoont ze dominant gedrag. Ik weet zeker dat ze heel in het begin, zo weg van haar grote tinkerkudde, waar ze mogelijk een underdog was, hier de dominante kon worden en nog is. In ieder geval toonde ze totaal geen respect voor dier, ding of mens en liep overal dwars doorheen. Door de shetten (Poupette die omvergerold werd), door Bubbles (haar fatale val), door mij en ook door dingen. Ze was net een mier die recht op zijn doel afgaat en als er iets in de weg stond dan moet dat oprotten en als het niet wegging dan maar eroverheen. Dit gedrag is enorm veel afgenomen. Maar in een paar situaties, zoals dat natrappen, zie je het terug en dat gaat er beslist ook nog uit.

Leider zijn. Zit zo helemaal niet in mij, dus dat is een van de grote uitdagingen voor mij. Net als Callas eigenlijk niet wil leiden, (dominant is uiteraard heel anders dan leider). Daarin spiegelen we elkaar alweer. Zij wil eigenlijk niet alleen naar buiten. Ze heeft liever iemand voor haar waardoor ze niet hoeft
na te denken. Op haar rug moet ik die persoon zijn die voor haar nadenkt, maar ik ben hetzelfde. Ik heb liever iemand die voor mij nadenkt en beslissingen neemt. Dus, zucht, ook daarin spiegelen we elkaar.

Boos worden of boos doen. Dat is inderdaad een verschil. Ik had vaker boos moeten doen, ipv opkroppen en dan ontploffen. Ook een ding waar ik bij mezelf aan moet werken.

Stoppen met Callas, waarom heb ik dat niet gedaan. Zo ben ik niet. Natuurlijk heb ik haar te koop gezet meteen na het ongeluk omdat het een escalatie was van veel te veel fouten. Maar had ik haar echt willen verkopen had ik de advertentie dan niet wat minder eerlijk gemaakt? De advertentie die in het topic staat, heeft maar op 1 site zo op internet gestaan, andere site mochten niet zo'n lange tekst en heb ik om het eerlijk te houden, het wat meer to the point gesteld. Op die advertenties zijn dan ook geen reacties gekomen. Onbewust heb ik haar niet kwijt gewild. Opgeven is niet mijn ding.

Wat was je grootste les in alle belevenissen met Callas? Hm. Er zijn heel veel lessen die ik geleerd heb. Ik heb nu helemaal geen spijt meer van de aankoop van Callas, maar dat heb ik heel lang wel gehad. Ik denk dat mijn instinct me waarschuwde en dat heb ik genegeerd. Ik denk dat iedereen er goed aan doet om naar dat stemmetje in je achterhoofd te luisteren... De dingen die ik erna geleerd heb gaan vooral over mezelf.

De klittenband"ijzers" zijn nu op 5 oktober 2017 nog steeds niet binnen helaas. Iemand vroeg waarom ik me daaraan zo vastklamp en of ik niet een tussenoplossing zou zoeken. Die tussenoplossing gebruik ik al vanaf juli meen ik, dat zijn mijn easyboots. Die voldoen prima, maar gaan snel los als je door ruig terrein rijdt, wat ik dus bijna alleen maar doe. Daarbij kan ik er niet mee galopperen omdat Callas erop trapt. Springschoenen over de easyboots halen het niet. Dus ik wacht met smart op dé oplossing van de eeuw, en als die het niet zijn, dan ga ik een plan uitvoeren met de easyboots, maar die ga ik niet veranderen zolang ik die klittenband"ijzers" niet geprobeerd heb.

Over mezelf een dagboek bijhouden zodat ik mijn emoties kan terugzien en deze kan relateren aan de ervaringen die ik met Callas heb. Dat zou geen slecht idee zijn, maar ik vermoed dat het mij teveel tijd gaat kosten. Het is wel zo, als ik aan mezelf merk dat ik een rotdag heb, dan ga ik niet rijden. Misschien wel grondwerken maar niet rijden, want ik weet dat ik stress op Callas overdraag.

Callas een veulentje geven om haar volwassener en stabieler te krijgen. Dat was vanaf dag 1 mijn wens. Helaas zitten we op dit moment en waarschijnlijk de komende jaren erg krap in ons budget, dermate dat ik alle kosten rondom een veulentje niet kan trekken. Daarnaast zou ik willen dat Callas een goed rolmodel voor een veulen zou zijn, dus ik moet er niet aan denken dat een veulen, de schrikachtigheid van Callas zou overnemen. Ik houd het zeker als optie voor over een paar jaar. Ze is nog jong!

Met een ander paard gaan rijden op rit. Ja, ik denk dat dat 100% zou schelen in haar schrikkerigheid. Als mijn vriend meewandelt of fietst, scheelt dat ook enorm. Helaas heb ik geen ruiters kunnen vinden die dat willen. Daarnaast denk ik dat het traject dat we nu doen, haar karakter geeft. Ik hoop dat ik haar over een tijdje heb kunnen helpen haar angsten te overwinnen.

Een paard erbij nemen. Dat zou dan voor mijn vriend geweest zijn om samen met mij en Callas te gaan rijden. Mijn vriend zei dat een aantal maanden geleden nog. Echter er zijn een paar omslagen in ons leven geweest waardoor er nu geen budget meer is voor een paard erbij en de andere omslag is, dat het eigenlijk dermate goed gaat dat ik het niet nodig vindt.

Callas verkopen. Een maand of 3 geleden ging dat af en toe nog steeds door me heen. Die advertentie heb ik in mijn hoofd wel 1000 keer uitgewerkt en op de pc ook overigens. Maar wat ik zei er heeft een omslag plaatsgevonden die ik niet kan aanduiden maar het plezier is de laatste tijd veel groter dan de ergernissen. Dus nee, ik heb er geen behoefte aan om haar te verkopen.

Oortjes met muziek op om te ontspannen. Eh, ik heb die dingen niet en ook geen smartphone of zo. Maar dat gaat voor mij niet werken. Ik geniet juist van de natuur, van de dingen om me heen, van de geluiden van Callas zelf, dat ontspant mij. Ik vind mijn gehoor juist ook een noodzakelijk iets want met muziek op mijn oren kan ik niet beredeneren waarvan Callas schrikt als ze schrikt van een geluid.
Zingen heb ik heel in het begin wel gedaan, maar na Bruno ben ik daarmee opgehouden. Zingen om jezelf te ontspannen heeft volgens hem geen zin omdat een paard aan je (zang)stem meteen hoort dat je niet ontspannen ben. Daarbij praten paarden ook nauwelijks vocaal met elkaar en zijn ze helemaal gericht op lichaamshouding. In het zadel voelen ze dan ook alles wat je doet en het is beter om mijzelf daar op te concentreren.
Ik ga daarom regelmatig na of ik nog steeds helemaal ontspannen zit en betrap mezelf vaak genoeg op toch mijn hakken optrekken of mijn schouders tot onder mijn oren. Dat laatste heb ik overigens altijd, waar ik ook ben, of ik nu autorijd, of kook, of lees, of achter mijn pc zit, zoals nu, ik trek altijd mijn schouders op, ben kennelijk erg gespannen, zo ongeveer als een elastiekje, hé, waar ken ik dat van, heb ik niet een paard dat ook af en toe een elastiekje is, hoezo, houdt je paard je een spiegel voor?

Vermijden of de confrontatie aangaan. Vermijden is zo verleidelijk, maar leidt onvermijdelijk naar iets wat ik niet zoek. Ik geloof dat herhaling de beste leerschool is en dat confrontatie vaak een goede leerschool is. Toch is niets zwart of wit. Ik zoek nu het grijze ertussen in. Ik ga niet in de bossen rijden als ik weet dat er motorcrossers en jagers kunnen zijn. Ik ga wel een dorpsritje maken als ik weet dat er nieuwe wegborden zijn neergezet. Ik weet de risico's weloverwogen af.

De luizen. Ik behandel de luizen nu iedere drie weken met Butox en dat gaat perfect. Ik moet het wel blijven herhalen, maar ok, het helpt ook tegen vliegen. Voor de ergste vliegenperiodes heb ik nu nog spul, maar volgend jaar zal ik tri tec eens proberen. Bakspray ga ik niet doen, omdat Bubbles bijvoorbeeld verbrandde van alle olie-achtige spullen op haar vel.

Oppassen met kunstjes als schrapen leren omdat ze dat dan te pas en te onpas gaan doen. Die fase is er een maand ongeveer geweest en nu is het helder wanneer het gevraagd wordt en wanneer niet. Ze kan nu perfect stilstaan, minuten lang als ik dat vraag. Het vereist wel enorm consequent zijn, zo niet, dan is het te verwarrend voor haar.

Schooien. Ja. het is een schooierd. Ik mag volgens Bruno geen circuspaard ervan maken. Vandaar dat er momenten zijn dat ze altijd een brokje krijgt, zoals bij zelf het bit indoen, en bij andere trainingsmomenten krijgt ze bij iets nieuws telkens een brokje totdat de oefening bevestigd is en ze om de paar keer een brokje krijgt.

Wat je aandacht geeft groeit. Nee en ja.
Wat je aandacht geeft groeit, nee, omdat ik geloof dat het bij Callas goed werkt vaak te oefenen met spannende dingen in een statische toestand. Dus schriktrainingen thuis op het erf, dus daar krijgen enge dingen aandacht en leren we dat enge te overwinnen om haar stoerder te maken voor de echte wereld. En ja, krakende flessen ook gedaan, blijft erg spannend.
Wat je aandacht geeft groeit, ja, de statische dingen in de echte wereld buiten ons erf waar ze bang voor is, daar ga ik anders mee om. Die negeer ik voornamelijk, hooguit mag ze eraan snuffelen en verder hop met de geit, eh pony. Verder bij engere dingen ga ik zigzaggend over de weg of het pad rijden, om haar aandacht te vragen. Dat kan alleen natuurlijk als we het over angst hebben en niet over schrikken.

Een groep motorrijders vragen om met ons te oefenen. We hebben zelf een gewone motor, die hebben we wel gestart en flink gas geven en dat is dan niet meer eng. Ook een vriend met een andere motor hetzelfde laten doen, ook niet meer eng. Maar dat is allemaal statisch thuis op het erf. Om haar bijv aan auto's te laten wennen, er was een tijd dat ze het geluid van banden ineens eng vond, gingen we met de auto achter haar aanrijden en dat heeft averechts gewerkt.

Invlechten of niet. Vaker wel dan niet. Ze kan dan beter zien en naar ik hoop relativeren, maar ik merk ook dat ze dan dingen veel beter ziet en spannend vindt. Heeft ze een gordijntje voor dan ziet ze beduidend minder. Toch vlecht ik haar vaker wel in. We moeten de confrontatie gewoon aan gaan.

Inconsequent zijn, ja dat overkomt me nog steeds, ik zie het vooral terug in mijn filmpjes. Nog een wonder dat Callas me dan wil begrijpen en voor me wil werken. Tezamen met het drukke in mij een groot punt om aan te werken.

Lange teugel of niet, op halster rijden of niet. Tja, ik wilde het perfect doen. Ik wilde graag dat ik mijn paard op een zo natuurlijke manier kon rijden, het liefst zonder iets. Behalve dat dit veel te gevaarlijk is uiteraard bij een jong niet goed doorgereden paard, blijkt zoals sommigen van jullie al zeiden, dat Callas die vrijheid helemaal niet fijn vindt geloof ik. Tot mijn grote verbazing vindt ze het prima met het schaarbitje en reageert daar heel erg goed op en ik denk dat ik met een zachte hand rijdt. Ik rijd op de buitenritten nu altijd met het halster én het hoofdstel met rubberen schaarbit eroverheen. Dat doe ik al vanaf juli 2016. Ik rijd haar 90% schat ik op het halster. Wanneer ik voel dat ze in haar schrik-mode zit dan rijd ik op het bit en wanneer ze wil racen omdat het de terugweg is, rijd ik ook op het schaarbit en bij moeilijke hindernissen zoals diepe afdalingen rijd ik ook op het bit. Weliswaar wel met hangende teugels zoals ik dat van de western nog in me heb zitten.
Rijd ik op het veldje, dan rijd ik de laatste maanden altijd alleen met het schaarbit en aangenomen teugels. Ik denk dat ik hierin een redelijk evenwicht heb gevonden om het voor ons allebei leuk te houden.

Schuurmachine die ik gebruik om de hoeven te doen, een gewone schuurmachine van bosch meen ik, wel traploos instelbaar met rechthoekige vlakke schuurvoet.

Hengstigheid. Ik ben op jullie advies gaan temperaturen om te meten wanneer ze hengstig is en ik vermoed er een lijn in te kunnen gaan ontdekken. Het is nog wat prematuur om gelijk conclusies te trekken, dus ik meet nog even verder. Ook weet ik niet als het klopt dat het hengstigheid vs angst is, wat ik dan met die uitslag ga doen. Ga ik dan niet rijden op die dagen of ga ik haar een hormoonpoedertje geven, of magnesium? De tijd gaat het leren.

Handpaard. Kun je de shetjes niet meenemen als handpaard. Ik ben daar nog steeds over aan het denken hoe dat te doen. Ik heb wel bedacht dat ik Shadow als tandem voorop zou kunnen rijden, ik heb hem ooit beleerd voor de wagen en we zijn kampioen geweest. Zou wel leuk zijn dat eens te proberen. Zonder wagen bedoel ik dan, gewoon twee paarden in tandem. Goed voornemen voor de toekomst.

Emotie of niet. Ergens in bij het dagboek van april merkte iemand op dat mijn emoties qua schrijven over Callas anders werden. Ik was niet meer emotioneel betrokken bij Callas en wel bij de andere dieren. Ja dat klopt helemaal. Ik was haar soms zo ontzettend schijtziek, dat ik echt niet blij met haar kon zijn en dat ik haar ook wel heel erg zat was. Ik denk ook dat ik vanaf de val in eerste instantie bewust en later onbewust afstand van haar genomen heb, omdat ik ergens in mijn achterhoofd, rekening hield met de mogelijkheid dat ik haar zou wegdoen.
En inderdaad het is niet onmogelijk dat ik bij het teruglezen van het dagboek pas de emoties had die je erbij zou verwachten. In ieder geval heeft er ergens de laatste maanden een omslag plaatsgevonden en ben ik erg blij met haar.

Dapper of dom om alles op bokt te zetten omdat bokt je vaak afmaakt. Ik denk geen van beide. Ik vond op bokt veel rozengeur en manenschijn-onderwerpen maar nu blijkt wel (uit bijvoorbeeld de vele pb's die ik gehad heb, ja echt tientallen!) dat veel mensen hun problemen niet op bokt willen zetten omdat er respectloos met hun gevoelens omgegaan wordt en iedereen het beter weet zonder dit genuanceerd te willen formuleren.
Dat vind ik enorm jammer. Bokt lijkt mij juist dé plek om van elkaar te leren en waarom kunnen we daar niet gewoon mee omgaan? Waarom moet er afgekraakt of afgemaakt worden?
Ik wilde die uitdaging aangaan en ik kan zeggen dat ik in het begin veel over me heen heb gekregen à la bokt waar ik heel beroerd en emotioneel van ben geweest, maar later zijn de feedback en suggesties toch heel prettig geformuleerd geworden.
En heb ik zeer zeker veel van jullie reacties opgestoken en ik hoop dat ik jullie wat heb kunnen meegeven, misschien hoe het niet moet of hoe het ook kan.

Volgens mij heb ik dan zowat wel alle vragen gehad die ik niet beantwoord had. O ja, de laatste vraag:
Of ik na vandaag nog blijf updaten. Ja, maar mogelijk niet meer dagelijks en wel af en toe ook nog met filmpjes.
Morgen gaan we in ieder geval een hele dag filmpjes maken van Callas in al haar facetten. In het weekend zal ik dat dan compileren en op yt zetten. En jullie krijgen ook nog een shetten special, maar dat komt weer later.


Afbeelding


Hartelijk dank stille volgers en alle bijna 275 gemelde volgers Aestate, AfricanLady, Ailill, Akires1, Albertina 71, Algato, Amalarab, Amber 15, Amyd, Anita45, Anjali, Anjali, Anke, Anne-Bento, Apple, ArankaM, Asm_Kayleigh, Assiebassie, Avalanch81, Avalon87, Ayla, Babootje, BarbaravdW, Barroco, Basic21, Benita, Benthhh, Besje, Bontesok, Borstnoot, Boyca, Britt-Sisi Buuk, Caily, CarinaR, CassieX, Celiien, Cer, Cissi, Claffdifs, Claudiadvx, ClauH, Confession, CoRiNa1983, Gast4901, DaisyJazz, Dakkapel, Danique, Dee-Es, DeMolenhoek, Diddykong, Dimphyl, DittaSwart, Donnar, Dreamer, EefkeShanti, Elbony, Eline1510, Elisa2, Jeetje77, Ellen, Ellepel, Emj_23, Emmaa, Empty Words, Engel, Esaqar, Essia, Esther_R20, EvelienKiss, Faline, FemkeVH, FennadeV, Figo88, Fleuribelle, Floortz, Fnanne, Fransje23, Freetorun, Freya6, Frutsel05, Funnyhorses, Ginny135, Git,Gwenvd, hafje81, Hanneke68, HELder, Hengstveulen, Henny_W, Hoppit, Horzieloverr, Idylle, imj, IncelleAndMe, Iris1702, Irusju, Istri, Jackytje, jannepauli, Jen4, Jennyxx, Jetwii, Joey2010, Johnie, JolisaJ, JollieGirl, Jolmer20, Josien_M, Justdjen, Kally, Kcinarual, Keet, Kendra, Kenyada, KLC, Koekie73, Koper, Kpet, Kruimellover, LadyGiroc, LadyKim, Lante, LaraxXxemma, Leila_Lover, Leonyvk, Lepeltje23, Libera, Lily-Fee, Lori, Love_Mirra, Lucia88, Lukka63, Maaikevdk, Maccy, Maddie_Paola, Madelonvdw, Maikeltje, Mainat, Mandy, Maplewood, Mara2000, Maras, Marie111, Mariellexx, MartikaW, MaryGoRound, Maximuss, Melissa 1996, Memories, Mer1980, MereMeer, MerleSimone, Metellica, Miesnaom, MiniKatje, MissWeenie, Mondy, Moon10, Morimann, Mossel, Mri, Muga, Muzzy17, Mvdende, n-Twinkel, N4n4, Nafkedemi, Nagini, Namiro, Nancy, Napie, Naskapower, Nath010, Neila, _Nero, Nieky1993, NikkiB1991, Nissima, OleJon, Oly, Otti1977, Pandora2, Parnassia, Pauline2cv, Piendumaitre, Pikkepor, Plukje, Poekie, Pol1, Prugelpiet, Puppetje, Raamzicht, Renatuuh, Rocamor, Rocymax, Romy1234, Roosch, RoosDeG, Ruitje, RuthenRoos, Saar88, Sanet, Santos, sassymoon, Seaside, Selbourne, Selka, Selyna, Senna21, Shanna, ShetjeIris, Sica, Sirius, Smee_, Smileydees, Sophie-Wind, Speechless, Stippie, StormMilagro, Stripe000, Stumper, Suffie, Sunny43, Suusjepluus, Svadilfari1, Swift, Syl1612, Tamary, TanteFlavie, Terpentijn, Theadora99, Tones, Toverbal, Truus1957, TurboTinker, Utixo, Veldbloem, Veraaaaah, VKM, Vur, Wdj, Wendy, WendyLotte, Women2, Wortel115, xDaim, XladyX, Xoranlover, xPenny, Xroosx1e, xxCYNNxx, XxMariellexX, Xyris, Xyzutu2, Yltje, Yumi1, Yvette88, Zammie, Zinzi-Jewel, Zuchini, Corientjuh94, ZusJacobs, Zwanepol en Zwartepaerd,

hopende dat ik niemand die zich gemeld had vergeten ben.

Voor hen die nu afhaken, dank voor het meelezen en tot elders op bokt en voor hen die blijven volgen tot gauw! X Mo
Laatst bijgewerkt door Monique1963 op 05-10-17 18:55, in het totaal 5 keer bewerkt

Callas is mijn alles
Het tij keren kan dat? Doorzetten of verkopen, dat was de vraag na de val, lees hier meer :
[PP] [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Jackytje

Berichten: 4768
Geregistreerd: 04-09-11
Woonplaats: In 't mooie Pajottenland, BE

Re: [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-10-17 18:41

Wauw Mo, wat een volharding heb jij. Om ons mee te nemen in je avonturen met Callas en dit allemaal neer te pennen, maar ook om zo vaak te trainen en om toch met haar door te gaan. Dat is iets waarvan veel mensen kunnen leren (o.a. mezelf)

Bedankt om dit alles met ons te delen.

~ Gypsy gold doesn't chink or glitter, it gleams in the sun and neighs in the dark. Love my Tinkers
INKY • ORIS •ACKY •OHRA

parnassia
Berichten: 599
Geregistreerd: 30-08-01

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-10-17 18:44

Dank, genoten en ik geniet door!

piendumaitre

Berichten: 19131
Geregistreerd: 08-12-10
Woonplaats: Limousin

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-10-17 18:51

Monique, super bedankt meid. Ik blijf je zeker volgen en ik vond en vind het een top topic waar je erg veel werk in heb gestopt. +:)+

lukka63
Berichten: 494
Geregistreerd: 13-09-06

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-10-17 18:55

Dank je wel
Ik heb genoten en weer wat geleerd ik zal regelmatig checken voor een update.
Jullie komen er wel samen.

madelonvdw
Berichten: 250
Geregistreerd: 12-07-15
Woonplaats: Brabant

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-10-17 18:58

Veel te snel zijn we bij het heden aangekomen. :=
Ik blijf zeker volgen! Dankjewel voor het delen

pairadice
Berichten: 801
Geregistreerd: 18-09-04

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-10-17 19:18

Ik heb me niet eerder gemeld, maar wel steeds stil meegelezen. Ik heb onwijs veel respect voor je eerlijkheid, doorzettingsvermogen, liefde voor Callas, creativiteit in je oplossingen van je problemen met Callas en je lef. En ik heb genoten van je schrijfstijl! Bij niemand hier op bokt gaat het altijd over rozen. Bij sommigen gaat het met vallen en opstaan en bij sommigen blijft het bij kleine dipjes, maar iedereen heeft af en toe te maken met miscommunicatie en loopt tegen zijn eigen beperkingen aan. Maar jij het het lef om het hele verhaal eerlijk te vertellen. En als ik in je laatste update lees hoeveel je hebt bereikt met Callas, kan ik niet anders dan onder de indruk zijn!

"Don't you know there ain't no devil? It's just God when he's drunk."

assebassie
Berichten: 698
Geregistreerd: 19-02-13
Woonplaats: in de provincie Zeeland

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-10-17 19:25

Respect, dat heb ik voor je *\o/* , (jammer dat je niet in de buurt woont).
En volgens mij is het je gelukt het tij te keren, een hele prestatie!
Bedankt voor al je verslagen, ik heb er van genoten en blijf volgen!

Monique1963

Berichten: 3184
Geregistreerd: 14-03-17
Woonplaats: Frankrijk, Hérault

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 05-10-17 19:30

Dank allen voor jullie complimenten
welkom Parnassia, ik heb je er nog gauw bij gesmokkeld in de lijst ;-)
welkom ook Pairadice, maar jou kon ik er niet meer tussen zetten.

Callas is mijn alles
Het tij keren kan dat? Doorzetten of verkopen, dat was de vraag na de val, lees hier meer :
[PP] [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Myrthe_bz

Berichten: 39
Geregistreerd: 08-01-17

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-10-17 19:30

Hier ook stille meelezer vanaf het begin. Bedankt voor het delen van alle verhalen en ook ik blijf zeker meelezen :)

Belinda <3 <3

nuscaniels

Berichten: 1392
Geregistreerd: 17-05-14

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-10-17 19:32

Heb met alle plezier je topic gelezen vanaf het begin. Zal wennen worden om niet meer dagelijks een update te zien.
Ben heel benieuwd naar wat de toekomst jou en Callas brengen gaat en ook naar een nieuw? topic over de shets.

Het leven is als een kerstmuts

Prince

Berichten: 2249
Geregistreerd: 05-10-03
Woonplaats: Castricum

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-10-17 19:41

Ja je hebt mij gemist :o. Heb eerder gereageerd op je stukje over callas haar hengstigheid.
Ben eigenlijk wel benieuwd of je nog een verband hebt ontdekt tussen callas haar hormonen en (schrik) gedrag :j.

Monique1963

Berichten: 3184
Geregistreerd: 14-03-17
Woonplaats: Frankrijk, Hérault

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 05-10-17 19:45

welkom Myrthe_bz en Nuscaniels, wat de toekomst gaat brengen, geen idee, maar ik heb er wel vertrouwen in.

Sorry Prince! Ik ben nog aan het meten. Ben nu ongeveer een maand bezig en als ik wat langer gemeten heb, zet ik mijn dagboek af tegen de waarden om conclusies te kunnen trekken. Dat zet ik dan hier in het topic neer.

Ik open voor de shetjes geen nieuw topic, dat doe ik hier ook een keertje.

Ondertussen misbruik ik mijn eigen topic even om jullie aandacht voor het volgende te vragen, willen jullie tekenen? Het gaat om Bloedboerderijen waar drachtige merries 10 liter bloed wordt afgenomen 2x pw! Meer dan triest vooral omdat er vervangende middelen zijn voor het vruchtbaarheidsmedicijn dat er van gemaakt wordt.

http://www.dierenrecht.nl/bloedboerderijen

Callas is mijn alles
Het tij keren kan dat? Doorzetten of verkopen, dat was de vraag na de val, lees hier meer :
[PP] [VOLG] Het tij keren, kan dat?

joey2010

Berichten: 3659
Geregistreerd: 08-09-11
Woonplaats: limburg

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-10-17 19:49

Mo heel erg veel bedankt dat je ons een kijkje hebt laten nemen in juliie leven samen met Callas!
Je mag erg trots zijn op jou volharding en hoever jullie gekomen zijn.
Ik blijf erbij nu jullie elkaar beter "verstaan" gaat het alleen maar bergopwaarts.
Over 1 jaar kunnen jullie lezen en schrijven met elkaar.

Ik zou het inderdaad wel leuk vinden om zo af en toe wat up dates over jullie kudde te volgen.

Muga

Berichten: 706
Geregistreerd: 27-07-06
Woonplaats: Almere

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-10-17 19:59

Ontzettend bedankt voor het mee mogen leven met jullie avontuur.

Ik heb ervan genoten! Alle vertrouwen in jullie als team!

[o]

Dais_
Berichten: 2422
Geregistreerd: 06-03-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-10-17 20:36

Hier ook een stille meelezer. Wat jammer dat het boek nu uit is, zo voelt het een beetje ;-).

Ik heb onwijs veel respect voor je. Voor je doorzettingsvermogen, je lef, volharding, creativiteit en natuurlijk je openheid. Callas is op jouw pad gekomen met een reden en het is goed dat je dat nu ook zo kunt zien. Dit paard geeft je levenslessen, die zijn nou eenmaal niet altijd leuk :) .

Veel succes met Callas en ik kijk uit naar het vervolg van jullie avonturen :-).

Kenyada

Berichten: 2981
Geregistreerd: 20-02-10
Woonplaats: Gelderland

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-10-17 20:37

Ik heb super genoten van je verhalen hier. en ik laat n stipje staan voor updates!
T voelt wel een beetje als een aftiteling van een film zo met het dankwoord aan alle namen, heb met zoveel genot je verhalen gelezen! Dus werd er n beetje treurig van ofzo haha!

[o]

Barroco

Berichten: 2727
Geregistreerd: 14-09-05
Woonplaats: Alkmaar

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-10-17 20:41

Mooi slotstuk!

Fijn dat jullie toch nader tot elkaar zijn gekomen.
Ik denk zelf dat alles relatief is. Mijn paard dacht ik altijd van dat hij echt wel bomproof was, maar sinds een tijdje merk ik dat dat echt alleen mijn idee was. Als ik dan lees hoe jij het met Callas hebt ervaren, zo is mijn paard eigenlijk ook.

De ene dag braaf, de andere dag schrikachtig, althans vooral met buitenritten en vooral alleen.

Ben nog erg benieuws naar de shettenspeciaal en wens je nog mooie ritten met Callas.

Nienkje_H

Berichten: 237
Geregistreerd: 22-01-14
Woonplaats: Noord-Holland

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-10-17 20:51

Ook hier gevolgd vanaf het begin. Erg boeiend en leuk ge- en beschreven.
En een absoluut voorbeeld hoe je niet moet reageren op opruiende posts. (Hoewel ze je zeker wat doen begreep ik uit je laatste post. Hulde!)
Ik zal je missen .

Fell "Rufus" (Linnel Ronald)

Maplewood

Berichten: 135
Geregistreerd: 05-02-08
Woonplaats: Assen

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-10-17 20:54

Wauw Monique, wat heb je het weer prachtig verwoord. Ik heb het topic vanaf het begin gevolgd.
En wat hebben Callas en jij samen een ontwikkeling doorgemaakt. Respect wat jullie samen al bereikt hebben.
Zoals je zelf al zegt zijn jullie er nog niet, maar jullie zijn goed op weg in jullie reis samen.
Ik blijf je zeker volgen en kijk uit naar Callas filmpjes en verhalen!
Fijne avond :wave:

prugelpiet
Correspondent

Berichten: 8119
Geregistreerd: 20-01-12
Woonplaats: Westerbork

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-10-17 21:02

Wat een verhaal zeg! Erg boeiend geweest om te lezen, bedankt!
Ik blijf een stipje houden voor verder updates, en dan ga ik nu afkicken van de bijna dagelijkse Callas-updates :D

Een herinnering in liefde, is een herinnering voor altijd.

CoRiNa1983

Berichten: 1519
Geregistreerd: 24-12-06
Woonplaats: Noord Brabant

Re: [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-10-17 21:05

Wat een doorzettingsvermogen hev jij zeg. Ik heb vanaf het begin genoten van jullie reis. Jullie zijn al op de goede weg hou vol en natuurlijk ga ik de dagelijkse updates missen. Ik blijf jullie volgen.

Kwaliteit hoef niet altijd duur te zijn!


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: anjali, idion en 16 bezoekers