Hoofd

Het hoofd van een paard bestaat uit verschillende delen. Hier zullen vooral de delen besproken worden die belangrijk zijn voor het bit, hoofdstel of de neusriem, er is een apart artikel over de zintuigen.

Lagen
De lagen bevinden zich in de mond van het paard. Het is het tandeloze deel van de mond tussen de snijtanden en de kiezen in. Het bot van de lagen wordt meteen bedekt door huid en is dus heel gevoelig. De lagen is de plaats in de mond waar het bit ligt. Als het bit te ruw gehanteerd wordt, kan dit verwondingen aan de lagen geven en het is bovendien erg pijnlijk voor het paard.

Mondhoeken
De mondhoeken is de plaats waar de bovenlip overgaat in de onderlip. Het bit ligt in de mondhoeken. Bij een slecht afgewerkt bit kunnen hier wondjes op komen, net als wanneer de ruiter te ruw is. Bij jonge paarden komen er nog wel eens wratten voor in de mondhoeken. De mondhoeken kun je eventueel soepel houden met een beetje vettige zalf, zeker als je paard gevoelig is voor plekjes.

Lippen
De lippen zijn belangrijk voor de tast en zijn heel beweeglijk. Sommige paarden kunnen de scharen van een stang met hun lippen vast pakken.

Tong
De tong is stevig en beweeglijk.

Gehemelte
Het gehemelte is de bovenkant van de binnenkant van de mond. Hier kan het bit in prikken. Als het gehemelte opgezwollen is, dan spreken we van een hangend rooster. Dit kan erg vervelend zijn voor het paard.

Speekselklieren
Het paard heeft 3 grote speekselklieren:
 * Glandula parotis onder de oorbasis
 * Glandula sublingualis
 * Glandual submandibularis

En dan nog kleine speekselkliertjes die glandula buccalis genoemd worden en in de wangen liggen.

Op 1 kg hooi kauwt een paard ongeveer 40 minuten. In deze periode wordt maar liefst 3 tot 3,5 kg speeksel geproduceerd. Bij krachtvoer hoeft een paard slechts 10 minuten te kauwen om één kg te kunnen opeten. Het paard maakt dan ook maar 1 kg speeksel aan om het voer te kunnen doorslikken. Ruwvoer wordt dus met veel meer vocht gemengd en doorgeslikt dan krachtvoer.

Nek
De nek van een paard is het stukje aan de bovenkant van het hoofd, pal achter de oren. Niet te verwarren met hals. Wordt ook wel "poll" genoemd. De eerste halswervel, ook wel de atlas genoemd, zorgt ervoor dat het paard je 'ja-beweging' kan maken. De tweede halswervel, ook wel de draaier genoemd, zorgt ervoor dat het paard de 'nee-beweging' kan maken. Een nageefijk paard dient af te buigen op de eerste halswervel, een paard dat op de derde halswervel afbuigt loopt vaak achter de teugel en in een 'valse' houding/knik

Kingroeve
De kingroeve zit aan de onderkant van het paardenhoofd, bij de overgang van de onderlip in de kaak. Dit is de plaats waar de kinketting ligt bij een stang. De kingroeve is heel gevoelig omdat er alleen maar dunne huid over het bot ligt.

Neusbeen
Het neusbeen is voorkant van het hoofd, hier loopt de neusriem overheen.