SGW & Eventing

Wat is het?
SGW betekent samengestelde wedstrijd. De naam geeft al aan waar het om gaat, namelijk een wedstrijd die uit meerdere onderdelen bestaat: dressuur, springen en een crosscountry. Deze drie onderdelen doe je meestal op één dag; het kan wel voorkomen dat je bijvoorbeeld op vrijdag al moet dressuren en dan op zaterdag het springparcours en de cross aflegt. Dressuur en springen zijn bekende onderdelen; in de cross leg je een vooraf bepaalde route af door het terrein waarin diverse natuurlijke hindernissen zoals wallen, een waterpartij, boomstammen, greppels en dergelijke zijn opgenomen. Al deze onderdelen moet je met hetzelfde paard doen; de resultaten daarvan worden opgeteld en bepalen uiteindelijk de uitslag. De meest veelzijdige combinatie wint dus.

Wat maakt het zo leuk?
Als je aan een crossruiter vraagt waarom sgw nou juist zo leuk is, hoor je bijna altijd als eerste reactie "het is zo afwisselend". Je bent de hele dag bezig met je paard, je doet aan drie verschillende onderdelen mee en dat betekent dus ook dat je heel veelzijdig traint. Iedereen met een gezond paard, die netjes kan rijden en een winstpunt heeft in het B springen kan meedoen met een sgw wedstrijd. Met welk ras je rijdt, maakt dan niet veel uit. Vrijwel alle paarden vinden het dan ook geweldig, vaak zijn ze in de startbox al zo enthousiast dat ze niet meer kunnen stil staan. Kom vooral eens kijken op een wedstrijd!

Leerzaam
Een samengestelde wedstrijd rijden is niet alleen leuk, maar ook heel leerzaam. Je kunt niet alleen je rijkunstige gevoel ontwikkelen als je alleen maar in de bak rijdt. Diverse topruiters zoals Reiner Klimke, zijn dochter Ingrid Klimke, Tineke Bartels en Wout-Jan van der Schans zijn allemaal in de samengestelde wedstrijd begonnen.

Mentaliteit van SGW-ers
Als je als toeschouwer op een samengestelde wedstrijd komt, zal je ongetwijfeld iets opvallen. Er hangt namelijk een relaxte sfeer op een wedstrijd. Uiteraard hebben de deelnemers hun zenuwen en wedstrijdspanning, maar.. de mentaliteit van de SGW-ers is er een van saamhorigheid en loyaliteit. De oorzaak is dat de uitslag nauwelijks voorspelbaar is. Er zijn drie onderdelen (met de veterinaire keuring erbij vier) die met goed gevolg moeten worden afgerond. Hierdoor is elke deelnemer een potentiële winnaar en tegelijkertijd een kandidaat voor de laatste plaats. Het samen met je paard een prestatie neerzetten is wat de samengestelde wedstrijdsport van het laatste tot het hoogste niveau voor iedereen zo boeiend maakt.

Is het niet gevaarlijk?
Een groot verschil met een springparcours is dat de hindernissen die je springt vast zijn; er kunnen dus geen balken vallen. Dit lijkt voor veel ruiters eng, een hindernis geeft namelijk niet mee als je er tegen stoot. Toch is dit niet zo gevaarlijk als je zou denken, natuurlijk zijn er risico's aan verbonden maar door goede training en voldoende bescherming kun je de kans op problemen al behoorlijk verminderen. Bovendien wordt er tegenwoordig gebruik gemaakt van zogenoemde 'breekbomen' die breken als een paard deze hard raakt. Het massieve karakter van de andere hindernissen heeft ook als voordeel dat een paard makkelijker over een hindernis 'glijdt' en zelfs zich erop kan afzetten als dat nodig mocht zijn. Ook zie je dat de moeilijkheidsgraad in de klasses steeds meer wordt gezocht door de hindernissen technischer van aard te maken in plaats van steeds hoger en breder. Een smal sprongetje na een scherpe bocht is bijvoorbeeld moeilijk aan te rijden; een paard dat onvoldoende onder controle is zal er al snel langs vliegen en zo zullen toch de beste combinaties bovenaan komen zonder dat de kans op vallen wordt vergroot.

Kunnen mijn paard en ik dat wel?
Het belangrijkste in een sgw is dat jij en je paard er lol in hebben en elkaar vertrouwen. Als je daarnaast in staat bent om een B springparcours redelijk rond te rijden, heb je voldoende basis om aan wat trainingen mee te doen. Je kunt dan onder begeleiding kennis maken met de diverse crosshindernissen en zo ben je al snel toe aan je eerste cross. Voor de hogere niveaus zijn de eisen wel zwaarder en dat zal niet voor iedereen weggelegd zijn, maar een B/L-cross is in principe voor iedereen haalbaar.

Hoe zit het met sgw/military/eventing?
SGW is de benaming voor de samengestelde wedstrijd op basisniveau, dat wil zeggen van de oefencross tot en met het Z. Alle wedstrijdonderdelen vinden in principe op een dag plaats (soms om organisatorische redenen meerdere dagen). Vanaf het Z samengesteld komt je op Nationaal niveau, de 1* en hoger rubrieken die ook internationaal worden uitgeschreven. We spreken dan over eventing. Het woord eventing is synoniem aan en een vervanging voor military. De naamsverandering is ingesteld omdat de military allang niets meer met militairen te maken had, en omdat de media eraan meegeholpen hebben dat deze tak van de paardensport in een minder gunstig daglicht is komen te staan. De nieuwe naam moet een handje helpen bij het opkrikken van het imago van deze tak van de sport. Er is een duidelijk verschil tussen samengestelde wedstrijden en eventing. Deze events duren vaak meerdere dagen en de volgorde van de onderdelen is anders. Events zijn met een sterrenaanduiding ingedeeld naar zwaarte, waarbij 1* de lichtste is en 4* de zwaarste. Nederland kent Boekelo (CCI 3*), Breda, Varsseveld en Helvoirt (alle 1* en 2*). Er zijn maar zes 4* wedstrijden per jaar, in Adelaide, Badminton, Kentucky (Lexington), Luhmühlen, Pau en Burghley. Ook het WK en de Olympische spelen zijn wedstrijden op 4* niveau.

CCI (Three Day Event)
Een CCI wedstrijd bestaat uit drie aparte onderdelen die op verschillende dagen plaats vinden, waarbij de ruiter steeds hetzelfde paard start, namelijk dressuur, cross country en springen. Het springparcours is altijd het afsluitende onderdeel en vindt plaats op de dag na de crosscountry.

CIC
Dit doet meer denken aan de sgw maar dan op internationaal niveau. De dressuur is altijd het eerste onderdeel, het springen kan ook voor de cross plaats vinden. De wedstrijd kan over 1 of meerdere dagen worden verreden.

Het FEI reglement 2009 maakt inmiddels geen onderscheid meer tussen het hieronder beschreven long en short format, en kent alleen nog CIC en CCI wedstrijden.

CC long format (CONCOURS COMPLET D'EQUITATION)
De klassieke eventing wedstrijd bestaat uit dressuur, uithoudingsproef en springen en wordt over drie dagen verreden. Na de dressuur op de eerste dag volgt de dag erna de uithoudingsproef. Die omvat weer vier onderdelen, namelijk een wegparcours, een steeple-chase, weer een wegparcours en een crosscountry. Het eerste wegparcours is bedoeld als een lichte opwarming voor de steeplechase. Ruiter en paard leggen dan een aantal kilometer in draf en galop af over een vast parcours dat geen hindernissen bevat. In de steeple-chase wordt in een zeer hoog tempo (zo rond de 40 km/uur!) een aantal heggen gesprongen, waarna opnieuw een wegparcours in een lager tempo volgt om op adem te komen. Na het tweede wegparcours hebben ruiter en paard 10 minuten verplicht rust, waarna de crosscountry volgt. Op de laatste dag is er na de verplichte veterinaire keuring nog een springparcours. Hierin wordt met name de fitheid en zorgvuldigheid van de paarden na de zware cross van de dag ervoor getoetst. In 2005 is in Burghley de laatste CCI 4* long gehouden, sindsdien zijn alle de 4 sterren wedstrijden en de internationale kampioenschappen volgens het short format verreden.

CC short format (CONCOURS COMPLET D'EQUITATION)
Dit lijkt zeer sterk op de hierboven beschreven CC long, alleen vervallen de wegparcoursen en de steeple-chase. Deze twee varianten staan in het Engels bekend als Three Day Events. Vaak zie je ook de afkorting CCI, dan is het een internationale wedstrijd.

Startgerechtigdheid
Om voor het eerst aan een officiële B cross mee te mogen doen, moet je ooit tenminste één winstpunt in het B springen hebben gehaald. Als je zelf al eerder sgw hebt gestart en daarmee minstens een winstpunt in het L hebt gehaald (dan ben je dus L sgw geklasseerd), mag je met ieder volgend paard of pony kiezen of je B of L start, versnelde promotie is ook toegestaan. Als je geklasseerd bent in het L springen, mag je ook in de sgw meteen L starten.

Leeftijdseisen
Voor zowel paarden als pony’s geldt een minimumleeftijd van 4 jaar (startgerechtigd na 1 augustus) voor het B en L, 5 voor het M en 6 voor het Z.

Deelnemers bij de pony's mogen starten in alle sgw klassen vanaf de dag waarop hij/zij 8 jaar wordt, tot en met 31 december van het jaar waarin de 18 jarige leeftijd bereikt wordt. Voor deelnemers bij de paarden geldt een minimumleeftijd van 12 jaar voor het B en L en 14 voor het M en Z.

Voor een oefencross zijn geen formele eisen; dat is afhankelijk van de organiserende vereniging.

Wat heb je nodig om te crossen?
Naast natuurlijk een startkaart en alles wat je normaal voor dressuur en springen gebruikt, heb je voor de cross nog wat andere dingen nodig. Sommige daarvan zijn verplicht in verband met de veiligheid, andere dingen zijn wel sterk aan te raden of misschien gewoon handig of leuk.

Verplicht
thumb|Ruiter met bodyprotector en veiligheidshelm tijdens de cross Tijdens de cross moet iedere deelnemer een bodyprotector dragen. Dit is een soort 'kogelvrij vest' dat je beschermt bij vallen. Het zal niet alle soorten letsel kunnen voorkomen maar het vermindert vaak de ernst van de blessure. Voor de cross heb je een bodyprotector BETA level 3 nodig, je kunt deze het beste kopen bij een goede ruitersportwinkel die ervaring heeft in het aanpassen hiervan. Een slecht zittende bodyprotector is niet alleen oncomfortabel, het kan zelfs gevaarlijk zijn. Meer informatie over bodyprotectors kun je bijvoorbeeld vinden op
 * Bodyprotector

Ook moet je een veiligheidshelm of -cap dragen, die moet voldoen aan de veiligheidsnorm EN1384. Steeds meer ruiters rijden met een speciale crosshelm; hieraan zit geen harde klep en bovendien heeft een crosshelm een speciale uitsparing aan de achterkant die voorkomt dat je je atlas (een botje in je nek) breekt als je helm achterover op je hoofd klapt.
 * Veiligheidshelm

Aan te raden
thumb|Crossbeenbescherming Om je paard veilig door de cross te brengen is goede beenbescherming een must. De meeste ruiters gebruiken hiervoor speciale crossbeenbescherming, die je kunt kopen bij gespecialiseerde ruitersportzaken (zie verderop). Deze beenbescherming is van extra stevig nylon en bevat harde platen ter bescherming van de pezen (voor) en de botten (achter). Op lager niveau kun je wel volstaan met dezelfde beenbescherming als je voor het springen gebruikt, maar als je hoger wilt gaan starten is het wel aan te raden om te investeren in goede beenbeschermers. De beenbeschermers worden meestal nog omwikkeld met watervaste tape om te zorgen dat het klittenband niet loslaat in de cross. Ter afronding dragen de meeste paarden ook nog springschoenen. Bandages worden niet veel meer gebruikt, ze zuigen veel water op en je loopt het risico dat ze losgaan, wat erg gevaarlijk is.
 * Goede beenbescherming

Aangezien je tijdens de cross in een veel hoger tempo galoppeert dan in een dressuurproef of met springen, is het wel aan te raden om kalkoenen (ook bekend als schroeven, stiften, proppen) te gebruiken. Deze geven je paard extra grip in de bochten en bij de afzet.
 * IJzers en kalkoenen

Die kun je gebruiken om het kopstuk van het hoofdstel vast te knopen aan het eerste vlechtje zodat - als je valt - je niet het hoofdstel van het hoofd van je paard kunt trekken. Ook kun je daarmee het uiteinde van je teugel extra vast zetten aan het gespje van de andere teugel.
 * Schoenveters

Andere specifieke crosszaken

 * Crosstenue


 * Rugnummerhouder


 * Medical card


 * Eventing cream


 * Eventing wedstrijden