Basjkir

De Basjkir (ook wel Bashkir) is afkomstig uit Basjkirië in de zuidelijke uitlopers van de Oeral (Rusland). Dit gebied wordt omringd door de grote steppes van Kirgizië en Kazachstan en de rivier de Wolga. Waarschijnlijk werden in deze streken tijdens de prehistorie de eerste paarden gedomesticeerd en zo stond de prehistorische Basjkir aan de basis van vele paardenrassen.

Geschiedenis
De Basjkir ontstond al in de prehistorie en maakte duizenden jaren deel uit van het leven op de steppes.

Vanaf de 19e eeuw werd de pony populair en werden er fokcentra opgericht om de paarden te verbeteren en de productiviteit van de kuddes te verhogen. De pony werd door de lokale bevolking gebruikt voor het werk op het land en onder het zadel of in tuig maar daarnaast zorgde de Basjkir ook voor voedsel en ander producten. Geslachte dieren zorgden voor vlees en huiden en de merries werden gemolken.

Exterieur
Er zijn 2 types: een zwaarder steppetype en een lichter bergtype. Het lichtere bergtype is geschikt als rijdier

De Basjkir heeft een stevig en goed gebouwd lichaam met een diepe borst en ronde ribben. De hals is kort en gespierd, het hoofd is massief. De schoft is laag en de rug is breed. De schouders zijn steil. De benen zijn in verhouding kort en zijn stevig. De achterbenen zijn soms koehakkig. De hoeven zijn hard als gevolg van het leven op de steppen en bergachtige ondergrond.

Een opvallend kenmerk van het ras is de dikke krullerige vacht en dikke manen en staart. Deze beschermen de Basjkir tegen de extreme weersomstandigheden op de steppes.

Door natuurlijke selectie bleven alleen de dieren zonder gebreken over en ook de nomaden selecteren de beste dieren voor de fokkerij. De mindere exemplaren worden geslacht voor vlees en huiden.

Karakter
De Basjkir is zeer sober en winterhard, de kuddes leven buiten op de steppes tijdens de winter en overleven temperaturen van -30° tot -40°C en hevige sneeuwval.

De pony’s zijn werkwillig en gemoedelijk.

De Basjkirs maken deel uit van de familie waartoe ze behoren en ondanks dat de nomaden hun pony’s doden voor het vlees, hebben ze een grote band met hun dieren.

Het uithoudingsvermogen is groot en er worden lange afstanden te paard afgelegd.

Gebruik
De Basjkir-merries zijn beroemd om hun melkgift, een merrie kan gemiddeld 1500 l melk produceren tijdens een lactatieperiode van 7-8 maanden. De melk wordt gebruikt om zuivelproducten te maken maar een groot deel wordt gebruikt voor het maken van de lokale drank kummis, een alcoholische drank.

Ondanks de grote band die de Nomaden hebben met hun paarden, worden de mindere exemplaren geslacht. Hierdoor voorziet de stam in eigen onderhoud in een onherbergzaam gebied waar niets ander te vinden is. De paarden zorgen voor vlees, huiden, leer en de staart en manen worden gebruikt als garen.

De Basjkir wordt door de lokale nomadische bevolking gebruikt als last-, trek en rijdier. Zware lasten zijn geen probleem voor deze sterke pony’s.

Daarnaast worden de Basjkir’s ook gebruikt bij lokale paardensporten en races.

Bronnen, referenties en/of voetnoten

 * De nieuwe encyclopedie van het paard – Elwyn Hartley Edwards Uitgeverij Libre
 * http://www.horsecare.stablemate.com
 * http://www.ansi.okstate.edu