Brumby

De Brumby, Australië’s wilde paardenras wordt zowel gekoesterd als verguisd.

Geschiedenis
Er hebben zich nooit paardachtigen ontwikkeld op het Australische continent en toen Australië door de Engelsen gekoloniseerd werd, werden de eerste paarden in januari 1788 per schip aangevoerd.

Deze eerste paarden kwamen grotendeels uit Zuid-Afrika. Aangenomen wordt dat dit voornamelijk Berbers waren. Later volgden er grote aantallen Engelse volbloeden, Arabieren en Welsh Mountains. De paarden werden geselecteerd op hun uithoudingsvermogen en kracht zodat ze de lange zeereis en het harde werken in een ruige omgeving konden overleven. Daarnaast werd er met de Engelse volbloeden geracet.

Toen begin 1800 in de Australische binnenlanden goud ontdekt werd, trokken vele goudzoekers er te paard naartoe. In de mijnkampen heerste chaos en ziekten waardoor veel paarden al snel ontsnapten en verwilderen. Deze verwilderde paarden vormden kuddes en kregen de naam Brumby’s. In de loop der jaren degenereerden deze dieren door inteelt en slechte leefgebieden en de huidige Brumby heeft zich aangepast aan het barre klimaat maar is niet meer geschikt om te dienen als rij-of werkdier.

Door deze aanpassing groeide het aantal Brumby’s en vormden in de jaren ’60 een groot probleem in de binnenlanden. Om hun aantallen te beperken werden de dieren samengedreven en doodgeschoten vanuit vliegtuigen en jeeps. In totaal zijn er in die periode ongeveer 17.000 Brumby’s gedood.

De nog levende Brumby’s zorgen in Australië nog steeds voor problemen omdat ze zich makkelijk voortplanten en er geen vraag is naar Brumby’s als rijpaarden.

Exterieur
Door de inteelt en aanpassingen aan het barre klimaat, is de Brumby geëvolueerd tot een pony met een stokmaat van 1.40 - 1.50 meter. De bouw herinnert niet meer aan zijn adellijke voorouders, ze hebben vaak een onderhals, staan vaak koehakkig en overbouwd. De benen zijn slank en sterk, de hoeven zijn hard en geschikt voor de harde ondergrond.

Karakter
Door de verwildering en jarenlange afzondering van de mens zijn de Brumby’s moeilijk te temmen. Zelfs de dieren die getemd zijn houden een onafhankelijk karakter en zijn weinig gehoorzaam en gewillig.

Gebruik
Door de verwildering en jarenlange afzondering van de mens zijn de Brumby’s moeilijk te temmen en ongeschikt om te rijden of mee te werken.

Bronnen, referenties en/of voetnoten

 * De nieuwe encyclopedie van het paard – Elwyn Hartley Edwards – Libre Uitgeverij