Criollo

De Criollo is nog niet heel erg bekend in Nederland. Het ras is erg geschikt voor lange afstandritten/endurance en het westernrijden. Eigenlijk is het een zeer veelzijdig stoer paard.

Herkomst: Argentinië
Zuid-Amerika produceert een van de hardste paarden ter wereld, de kleine Criollo, rijpaard van de Gaucho’s op de grote veeranches in het centrale deel van het continent. Het komt met kleine variaties in type en stokmaat, in heel Zuid-Amerika voor als de Criollo en Anglo-Argentino van Argentinië en Uruguay; de Crioulo van Brazilië; de Costeno en de Morochuco van Peru; de Caballo Chileno van Chili; en de Llanero van Venezuela.

Ofschoon een aantal van de hierboven genoemde paarden wel verschilt van de oorspronkelijke Criollo, is het zo dat ze allemaal van dezelfde Spaanse paarden afstammen, die van de Conquistadores, die ze in de 16 eeuw hadden mee genomen. Verfijning van het ras zijn een gevolg van het klimaat, van de temperatuur en de kwaliteit van de weilanden, of ze in de heuvels of in de laagvlakte zijn gefokt, en van particuliere selectieve fokkerij, geënt op de plaatselijke smaak.

Het oorspronkelijke bloed is Andalusisch, Berbers en Arabisch; de kleine maat en de snelheid zijn te danken aan 300 jaar rigoureuze natuurlijke selectie, gedurende welke tijd de kudde Criollo’s wild over de vlakten trokken.

Met name in Argentinië is men erg trots op het uithoudingsvermogen van dit paard en organiseert men verrichtingsproeven om hun uithoudingsvermogen en weerstand te testen, wat dan weer invloed heeft op de keuze in de fokkerij. Jaarlijks organiseren de fokkers een 15 dagen durende rit waarbij het paard een afstand van ruim 700 kilometer moet afleggen, een gewicht van 110 kg dragend, met niets anders te eten of te drinken dan wat men onderweg tegen komt.

Fokkerij
In Nederland wordt er eigenlijk niet gefokt met de Criollo. De meeste Criollo's worden geïmporteerd vanuit Argentinië naar Italië en vanuit daar gaan ze naar Nederland en o.a. Duitsland. In Duitsland zijn wel een aantal Criollo-fokkers, deze hebben goedgekeurde hengsten (met goede bloedlijnen/karakters) uit Argentinië laten komen.

Exterieur
De Criollo is een compact, stoer gebouwd paard. Hij heeft een kort en breed hoofd, dat uitloopt in een fijne smalle snuit, piramidevormig met een rechte profiellijn, met wijd uiteenstaande expressieve ogen en korte puntoortjes. Hij heeft een gespierde hals op een schuine, sterke schouder met een brede borst. De rug is kort, rond geribd, en loopt uit in een sterke achterhand. Het kruis is rond en gespierd. Hij heeft korte benen, met uitstekend beenwerk, korte koten, smalle harde voeten.

De schofthoogte ligt tussen de 1.42 en 1.52 meter.

De kleur van de Criollo is bij voorkeur wildkleur, stekelhaar met aalstreep, schouderstreep en zebrastrepen op de benen. Andere kleuren zijn grullo, palomino, lever, vos, licht- en donkerbruin, schimmel, zwart, maar ook mengkleuren.

Karakter
De Criollo is één van de hardste en meest onverwoestbare paardenrassen ter wereld, hetgeen hij ook zeker aan zijn Spaanse afkomst te danken heeft. De Criollo is in staat om te overleven op schaars voedsel in extreme klimatologische omstandigheden. Hij heeft een geweldig uithoudingsvermogen en kan zeer oud worden. Ook is hij taai, moedig en gewillig. Eigenlijk is de Criollo nergens bang voor, dus zeer geschikt voor heerlijke buitenritten. De Criollo is echt een maatje voor het leven, wanneer hij je eenmaal goed kent gaat hij voor je door het vuur. Wel kunnen ze wat eenkennig zijn.

Gebruik
De Criollo is zeer geschikt (en daar worden ze ook het meeste voor gebruikt) voor lange afstandritten/endurance, westernrijden in alle onderdelen en natural horsemanship. Het zijn echte werkpaarden die in Argentinië op de ranches en voor het veedrijven worden gebruikt.

Ook is de Criollo ingezet in de polosport. Hiervoor wordt de Criollo ook gekruist met het volbloedpaard, om zo de wendbaarheid van de Criollo te combineren met de extra snelheid van de volbloed.

Zonder de Criollo zou de Gaucho nergens zijn: deze ruiter zit altijd in het zadel, weer of geen weer. Zijn “Recado”, een soort zadel, gebruikt hij zowel om te rijden als om op te slapen. Er wordt wel gezegd dat, wanneer men een gaucho zijn paard afneemt, men hem zijn benen afneemt.