Pindos

De Pindos is een inheems Grieks ras waarvan de afstamming teruggaat tot in de oudheid.

Geschiedenis
In het oude Griekenland (500 - 300 v.Chr.) leefden verschillende paardenrassen maar de barre levensomstandigheden op het Griekse schiereiland zorgden ervoor dat de paarden evolueerden tot kleine, compacte dieren. Ondanks dat Griekenland weinig geschikte gebieden had om paarden te fokken, waren paarden geliefd en noodzakelijk voor de Grieken.

De bekende Griekse geschiedschrijver Xenophon beschreef in zijn werken de fokkerij van het oude Griekenland. De Grieken importeerden paarden uit andere streken, verbeterden ze het inheemse ras met oosterse paarden uit Fergana en werden Scythische paarden gebruikt om maat in de fokkerij te brengen.

Een inmiddels uitgestorven inheems paardenras was de Thessaloniër. Dit ras werd vernoemd naar de regio waar het gefokt werd: Thessalië en Epirus. De Thessaloniër werd door de Griekse dichter Oppianus (211 n.Chr.) beschreven als: “het bekendste was om zijn schoonheid, moed en uithoudingsvermogen”. Andere paardenrassen uit die periode zijn de Peloponesiër, de Arcadiër en de Epidauër.

Ook al zijn deze rassen inmiddels uitgestorven, ze hebben de basis gelegd voor de huidige inheemse rassen van het Griekse vasteland, de Pindos (wordt ook Thessaloniër genoemd) en de Peneia. De Pindos is genoemd naar het Pindus-gebergte, dat zich in de provincie Thessalië bevindt.

Exterieur
De Pindos is qua uitstraling ver niet meer te vergelijken met de Thessaloniër die geroemd werd door zijn schoonheid. Het paard lijkt op een stevige pony met een grof hoofd. De ogen zijn klein en het hoofd krijgt hierdoor een valse, koppige uitdrukking.

De hals is weinig bespierd, het lichaam is smal en de rug is lang en week. De schoft is wel goed gevormd. De lendenen zijn zwak en lang.

De benen zijn slank en de gewrichten zijn klein. De hoeven zijn uitzonderlijk hard, smal en hoog.

De staart is hoog aangezet.

Karakter
De Pindos heeft een groot uithoudingsvermogen maat staat ook bekend om zijn koppigheid.

De Pindos is sober, gezond en winterhard. De pony heeft genoeg aan minimale voeding en is goedkoop in onderhoud. De Pindos wordt verhoudingsgewijs erg oud en kreupelheden komen zelden voor.

Het ras is opvallend tredzeker is daarom ook geliefd als lastdier in de bergstreken.

Gebruik
De Pindos wordt gebruikt voor licht werk op de boerderij, als lastdier in de bergachtige streken en in de bosbouw. Daarnaast is hij ook geschikt als rijpaard.

Pindos-merries worden soms gebruikt voor het fokken van muildieren.

Bronnen, referenties en/of voetnoten

 * De nieuwe encyclopedie van het paard - Elwyn Hartley Edwards
 * http://en.wikipedia.org
 * http://www.equiworld.net
 * http://www.ansi.okstate.edu/breeds