Døle draver

In de 19e eeuw werd de Døle draver ontwikkeld uit de Døle gudbrandsdal van het lichtere type.

Geschiedenis
De Døle draver werd ontwikkeld omdat er behoefte was aan een paard dat sneller kon draven dan de Gudbrandsdal. Die behoefte kwam er omdat in heel Europa draverijen gehouden werden en dit een populaire sport werd in Noorwegen.

Om snellere dravers te fokken, werden goede en voornamelijk Zweedse hengsten geïmporteerd. De Scandinavische en Russische dravers hebben aanleg voor de diagonale draf en niet voor de laterale telgang.

Om tegenwoordig in het stamboek ingeschreven te kunnen worden, dient een hengst een afstand van 1000 meter in minder dan 3 minuten af te leggen.

Exterieur
Aan het uiterlijk van de Døle draver is duidelijk de vreemde bloedtoevoer te zien. Het hoofd is veel fijner en adellijker dan dat van de Gudbrandsdal.

Karakter
Het karakter is vriendelijk en alert.

Gebruik
De Døle draver wordt vooral gebruikt voor draverijen en aangespannen werk.

Bronnen, referenties en/of voetnoten

 * De nieuwe encyclopedie van het paard - Elwyn Hartley Edwards
 * http://en.wikipedia.org
 * http://www.dolehorseusa.com
 * http://www.ansi.okstate.edu