Einsiedler

Ondanks de eeuwenlange geschiedenis is de Einsiedler een van de onbekendste West-Europese rassen. Het ras ontstond in de streek rond Luzern, in centraal Zwitserland.

Het unieke Zwitserse ras is halverwege de 20e eeuw uitgestorven. De naam Einsiedler wordt tegenwoordig niet meer gebruikt voor de in Zwitserland gefokte paarden en werd vervangen door de naam Zwitsers warmbloed (CH Warmblut-Sportpferd).

Geschiedenis
In 934 (de donkere Middel Eeuwen en het tijdperk van de ridders) werd in Einsiedeln (Zwitserland) een benedictijnenabdij gesticht. De monniken die van adellijke families afstamden en dus een grote kennis over de fokkerij meebrachten, stichtten er één van de oudste stoeterijen van Europa. 2 van de eerste merriestammen, de Quarta- en Klima-stam, waren nog tot begin 20e eeuw terug te vinden in de afstamming van de Einsiedlers. Vanwege de schoonheid en elegante gangen werden de paarden al gauw “Cavalli della Madonna” (paarden van de Madonna) genoemd.

In 1064 erkende Keizer Hendrik IV de stoeterij met een nog steeds bewaarde oorkonde.

De fokkerij van de monniken maakte gebruik van de lokale paarden die werden gekruist met andere rassen zoals de Arabier, de Fries en Spaanse paarden. Tot in 1655 werd de fokkerij niet geregistreerd en is niet te traceren welke rassen er nog meer gebruikt zijn.

In 1655 werd het eerst stamboek opgericht door een monnik Isidor Moser. Hij wilde er zeker van zijn dat de Einsiedler zuiver gefokt werd en de invloed van Spaanse, Italiaanse en Friese hengsten beperken.

In 1865 werd de Yorkshire-hengst Bracken geïmporteerd en hij had grote invloed op de fokkerij. Het type van de Einsiedler werd eleganter en sierlijker.

De Tweede Wereld Oorlog, de komst van de tractor en de afschaffing van de Zwitserse cavalerie zorgden ervoor dat de Einsiedler als ras halverwege de 20e eeuw uitstierf. De enkele paarden die overbleven, hebben aan de basis gestaan van de oprichting van het huidige paardenstapel. Deze paarden worden onder de naam Zwitsers Warmbloed (CH Warmblut-Sportpferd) gefokt. De afkorting CH achter de naam van het paard verwijst naar het stamboek. De Zwitserse Warmbloeden hebben een diverse bloedvoering, de huidige fokkerij maakt dankbaar gebruik van de beste hengsten van andere stamboeken. De Zwitserse Warmbloed is hierdoor geen echt ras maar meer een verzamelnaam voor in Zwitserland gefokte paarden, afstammend van een Duits, Nederlands, Frans of ander ras. Bekende Zwitserse Warmbloeds in de hedendaagse sport zijn: Salieri (met Silvia Iklé - Dressuur), Oree de la Brasserie (Eventing) en Flying Shark, Dixie CH, Wango CH, Ganaelle du Roset CH en Flamme du Roset (springen).

Ondanks het succes van het Zwitsers Warmbloed zijn er plannen om de fokkerij van een raszuivere Einsiedler weer op te zetten.

Exterieur
De Einsiedler is een in type op het Selle Français lijkend sportpaard. Het hoofd is recht en droog, de hals is goedgevormd en de schouder is schuin. De goed gebouwde schoft gaat over in een ietwat lange rug, het lichaam is mooi gevormd en het paard staat in het rechthoeksmodel.

De benen zijn droog, hard en correct. De hoeven zijn hard en goed gevormd.

De gangen zijn middelmatig en missen souplesse en kracht. Het springvermogen is voldoende.

Karakter
De Einsiedler heeft een groot uithoudingsvermogen en een groot hart.

Gebruik
De Einsiedler is uitermate geschikt voor de sport. Vele paarden nemen deel op het hoogste niveau. Dankzij de buitenlandse invloed blinken de Zwitsers Warmbloeden zowel uit in dressuur als in de springsport. Ook in de Eventing doen de Zwitserse paarden het goed.

Bronnen, referenties en/of voetnoten

 * http://www.nationalgestuet.ch
 * http://www.swisshorsemanagement.ch
 * http://www.marstall-einsiedeln.ch
 * http://www.einsiedler-pferde.ch