Strasser methode

Laat je altijd deskundig voorlichten en begeleiden bij de hoefverzorging van je paard.

De Strasser-methode is ontwikkeld door Hiltrud Strasser en draagt haar naam. Deze omstreden methode gaat uit van de onbeslagen hoef en het paard dat zo natuurlijk mogelijk wordt gehouden: omstandigheden die zoveel mogelijk aansluiten bij de natuurlijke behoeften van het paard zoals die evolutionair bepaald is. Op die manier worden gezondheidsproblemen en kreupelheden mogelijk voorkomen én genezen. Hoefproblemen worden volgens H. Strasser vaak veroorzaakt door slechte levensomstandigheden en de nadelige effecten die door hoefijzers veroorzaakt worden.

Voorwaarden
Voor het slagen van deze methode zijn zo natuurlijk mogelijke levensomstandigheden een vereiste. Dit houdt in ieder geval in:
 * zoveel mogelijk ruimte heeft
 * veel beweging
 * continu aanbod van ruwvoer (op de grond!)
 * een open schuilgelegenheid
 * gezelschap van andere paarden
 * harde ondergrond.

Als de slijtage van de hoef niet voldoende of eenzijdig is, is het belangrijk om de hoef vaak te trimmen om natuurlijke slijtage na te bootsen. Op asfalt slijt bijvoorbeeld alleen de hoefwand en niet de zool.

Kenmerken
Hoeven verschillen per paard, ras en functie (voor- en achterhoef), hier moet rekening mee worden gehouden. De ballen bij de hielen van het paard moeten ongeveer zo’n 3 tot 4 cm dik zijn, afhankelijk van het ras. Steunsels moeten slechts een paar millimeter boven het niveau van de zool uitsteken en zijn nooit langer dan de wanden. De straal wordt getrimd tot het niveau van de wand in de achterste helft van de voet.

Hoefbeen parallel aan de grond

Het hoefmechanisme functioneert het meest optimaal, wanneer het hoefbeen parallel aan de grond loopt. Aan de buitenkant is de stand van het hoefbeen af te lezen door de hoek te meten die de kroonrand maakt met de grond. Alleen als die 30 graden is, is het hoefbeen parallel aan de grond. Bij de meeste traditioneel bekapte paarden is deze hoek vaak veel kleiner en worden bij een Strasser bekapping in zo’n geval de verzenen verlaagd. De teen is vaak te kort en wordt dus ook in eerste instantie niet bekapt.

Geen mustangroll

Een paard dat op zachte bodem leeft, heeft een relatief scherpe hoefwand nodig voor onder andere tractie (grip). Een mustang roll (bekend uit het natuurlijk bekappen) wordt dan ook niet toegepast bij paarden die leven op een zachte ondergrond. Vrijwel alle paarden in Nederland leven op zachte grond (weiland).

Verlagen van de verzenen

Hoefproblemen

Bij paarden met hoefproblemen is het niet het doel het paard zo snel mogelijk weer bruikbaar te maken, maar om de onderliggende ziekte die de kreupelheid veroorzaakt weg te nemen. Bekende hoefproblemen waar Strasser een andere visie op heeft dan de tradionele zienswijze:


 * witte lijn ziekte / losse wand
 * scheuren in de wand
 * hoefbevangenheid (hoefbeen weer parallel aan grond door bekappen en wijzigen voeding ipv stalrust, beslag en medicijnen)
 * verbening van hoefkraakbeen
 * hoefkatrolontsteking
 * gevoeligheid (geen kwestie van te dunne zolen, maar veroorzaakt door ontstoken zoollederhuid)

Bronnen, referenties en/of voetnoten

 * “Een paardenleven lang gezond” Dr. Hiltrud Strasser, 2000 (Engelse versie “A lifetime of Soundness”)
 * “Shoeing: A necessary Evil?” Dr. Hiltrud Strasser, 1999, ISBN 0-9685988