Pura Raza Menorquina

De Pura Raza Menorquina, ook wel "Menorquin" genoemd, komt van het eiland Menorca, de Balearen, in Spanje.

De officiële naam van het ras is “Pura Raza Menorquina” (Zuiver Menorcaans Ras) P.R.M. afgekort. In Spanje spreekt men echter van een "Menorca" (paard), hoewel “Menorquín” ook gebruikt wordt op het Spaanse vasteland. Deze laatste naam, Menorquín, is ook de meest gebruikte in het buitenland (Frankrijk, Duitsland, Italië, etc.) Dit fenomeen komt overigens ook voor bij de Pura Raza Española, afgekort P.R.E., tevens bekend als “caballo Andaluz”, “Andaluz”, "caballo Español" of "Español", in Nederland beter bekend als Andalusiër. Hetzelfde geldt voor de Puro Sangue Lusitano, afgekort P.S.L., beter bekend als Lusitano.

Geschiedenis
Het Menorcaanse ras oftewel “Pura Raza Menorquina” (P.R.M.) is een relatief jong ras omdat dit pas in 1987 als eigen ras officieel is erkend. Na een veldstudie door een van de meest prestigieuze dierkundige van Spanje, Dr. Antonio Sánchez Belda, werd geconcludeerd dat het “Menorca” paard aan alle vereisten voldeed om opgenomen, geregistreerd en erkend te worden als eigen ras.

Ondanks de erkenning in 1987 bestaat het Menorcaanse paard al eeuwen op Menorca. Zo bevestigt Cayo Plinio II in zijn geschriften Natuur & Geschiedenis van het jaar 77 na Christus dat Menorca zich onderscheidde door het fokken van goed vee. Menorca is ononderbroken en sinds mensenheugenis een paardeneiland geweest. De hoofdrol van het Menorcaanse paard in de feesten van religieuze en ridderlijke aard, welke de Menorcanen van generatie tot generatie hebben geërfd, verklaart het bestaan van het Menorcaanse paard zoals het is.

De mensen die met het landleven van Menorca verbonden zijn en waren, hebben altijd het besef gehad van het bestaan van een eigen ras, genoemd het “Menorca” ras. Men wist exact welke paarden “Menorcas” waren en welke niet, zonder de behoefte om enig document c.q. papieren te zien. In die tijden was het woord net zoveel waard als een document.

De oorsprong van het ras moeten wij daarom dan ook in de geschiedenis van Menorca zoeken. Het feit dat Menorca een eiland is en haar strategische ligging in de Middellandse zee, heeft voor communicatie van verschillende oude culturen gezorgd. Dit geeft gelijk aan dat het Menorcaanse paard invloeden heeft gehad van diverse volkeren die zich, voor kortere of langere tijd, door de eeuwen heen op Menorca hebben gevestigd om uiteindelijk het huidige ras te worden. Op basis van deze theorie werd een vergelijkende studie gemaakt van het Menorcaanse ras en drie andere rassen, die door de eeuwen heen op Menorca waren gearriveerd. Het gaat om de Arabische volbloed, de Engelse volbloed en de Pura Raza Español oftewel Andalusiër. De conclusie van deze studie was dat de genen van deze drie majestueuze rassen, in meer of mindere mate, voortleven in het huidige “Menorca”paard.

Exterieur
De Menorquins zijn altijd zwart, waarbij alle schakeringen van zwart worden toegelaten. Iedere andere vachtkleur is uitgesloten voor de inschrijving in het stamboek. Witte vlekken op voorhoofd en benen worden toegelaten, mits deze van beperkte oppervlakte zijn.

Het hoofd is lang, middelmatig van grootte, droog en harmonieus. Het front, neus-zijaanzicht, dient recht te zijn, bij lichtelijke sub-convexiteit, kan dit alleen het gezicht betreffen. De oren zijn middelmatig van grootte, licht afwijkend naar klein. Ze zijn correct ingeplant met lichtelijk naar elkaar toe wijkende, bewegelijke punten. Ronde iets uitpuilende ogen, met vriendelijke en levendige blik. De neusgaten steken niet echt uit waardoor het langwerpige silhouet van het hoofd wordt geaccentueerd.

De Menorquin is trots op zijn hals: robuust, van gemiddelde lengte en lichtelijk gebogen. De hals is gespierd, krachtig en goed ingezet, zowel in hoofd als in het lichaam. Slank bij het hoofd en breed bij het lichaam. De manen zijn sterk en in overvloed aanwezig. Men ziet de manen het liefst vol en lang, dit geldt ook voor de staart.

De Pura Raza Menorquina heeft een lang lichaam. Het kruis is smal en niet opvallend. Rechte rug met discrete bespiering zowel op de rug als op de lendenen. De staartinplant is laag en moet goed tussen de billen kunnen vallen, zonder dat deze boven de horizontale lijn van de achterhand uitsteekt in welke gang dan ook. Gemiddelde met lichtelijk vlakke borst- c.q. ribbenkast. Strakke abdomen met al niet te lange flanken.

Voorhand: de voorbenen de Menorquin zijn lang, slank en recht. De Menorquin heeft een lange, licht gebogen rug. Robuuste schouder en bovenbeen, brede knie met daaronder een heel fijn en rank onderbeen, met goed zichtbare en sterke pezen. Geproportioneerde kogels met solide fijne hoeven.

Achterhand: Menorquins beschikken over niet al te overdreven gespierde bovenbenen en billen. De achterbenen zijn relatief kort. De spronggewrichten zijn krachtig met een goede hoek. De onderbenen achter zijn ook, zoals voor, fijn, rank en met goed zichtbare sterke pezen. Hetzelfde geldt voor de kogels en de hoeven. De hoeven van de Menorquin zijn heel erg sterk en er komen zelden beenproblemen voor omdat de bodem waarop ze opgroeien hard en droog is.

De Menorcaanse merries hebben een gemiddelde schofthoogte van 1,52 - 1,55 meter. De Menorcaanse hengsten hebben een gemiddelde schofthoogte van 1,60 - 1,62 meter.

Karakter
Menorquins zijn heel erg nobel, warmbloedig, sober en rustiek. Ze zijn moedig, resistent, wendbaar en energiek en daarom inzetbaar in verschillende disciplines. De Menorquin is zeer intelligent, werklustig en leergierig en toont heel goede aanleg voor verzameling. Onder het zadel zijn ze zeer serieus en geconcentreerd, ook als meerdere hengsten tegelijkertijd gereden worden. Menorquins zijn temperamentvol en hoogmoedig. Niettemin zijn ze heel erg gehoorzaam en bijna niet te beledigen. Zijn karakter en eigenschappen, maken dat het werk met een Menorquin altijd een genot en lonend is voor zowel paard en ruiter.

Gebruik
De Menorcaanse paarden zijn barokke paarden met een rank en majestueus silhouet. De Pura Raza Menorquina heeft door zijn karaktereigenschappen en zijn natuurlijke bouw een aangeboren aanleg voor de verzameling. De gangen van de Menorca paarden zijn verheven, vloeiend en bieden een zeer comfortabele zit voor de ruiter. Ze zijn met groot gemak te verzamelen en bieden door hun elastische bewegingen een zeer comfortabele draf en galop, waarbij de ruiter ontspannen aan het werk kan. Daardoor is de opleiding van de Menorquin in de oefeningen van de klassieke rijkunst een logische stap.

De manier van werken en opleiden van de Menorca’s is gebaseerd op c.q. afgeleid van de klassieke principes van de dressuur. De Menorca paarden worden in Menorca bijna altijd voor de “Doma Menorquina” (Menorcaanse dressuur) opgeleid, deze vertoont heel veel overeenkomsten met de Hoge school dressuur, waarbij het typische kenmerk van de Menorquín, eigenlijk zijn “benchmark”, “es Bot” is, oftewel het steigeren en lopen op de achterbenen. Dit is een belangrijk onderdeel van de heel erg geliefde en populaire dorpsfeesten in Menorca.

De Menorca’s lopen niet alleen op twee benen, maar ze zijn ook heel erg geschikt voor Engelse dressuur, aangespannen rijden en ze zijn bijzonder geschikt voor de traditionele Menorcaanse feesten. Tevens zijn ze betrouwbare partners voor de recreatieruiter, alhoewel ze door hun vaak felle karakter niet geschikt zijn voor beginnende ruiters. De buitenritten door ruw terrein, ook mede door het comfortabele Menorcaanse zadel, worden een ware belevenis.

Bronnen, referenties en/of voetnoten

 * http://www.menorcahorses.com/nl/het-ras.html