Strongylus

De wormen die tot het geslacht Strongylus behoren worden vanwege hun omvang ook wel de grote Strongyliden genoemd. Hieronder vallen onder andere Strongylus vulgaris, S. edentatus, S. equinus.

Levenscyclus
De larven van deze wormen worden opgenomen met het gras van de weide. Ze dringen dan door de darmwand en trekken via het bloedvatenstelsel naar verschillende plekken in het lichaam. Tijdens deze trektocht ontwikkelen en vervellen de larven om uiteindelijk weer terug te keren naar de darm, waar ze als volwassen worm eieren gaan uitscheiden. De grootste schade (en dus problemen) wordt door de trektocht aangericht.

De larven van S. vulgaris gaan via de bloedvaten in de darmwand naar de voorste slagader van het darmscheil waar ze verder ontwikkelen en vervellen. De larven van S. edentatus gaan voornamelijk naar de lever terwijl de larven van S. equinus naar de lever en alvleesklier trekken. Ook migreren zij over de binnenzijde van de buikwand.

Het bekendste gevolg van een infectie met S. vulgaris is het wormaneurisma dat in de wand van de voorste slagader van het darmscheil kan ontstaan. Door het groeien en vervellen van de larven ontstaat een ontsteking van de vaatwand die daardoor dik en stug kan worden. Een paard kan hierdoor koliek krijgen.

De volwassen worm in de darm zelf, veroorzaakt minder schade. Ze leven van bloed, en bijten zich hiervoor vast in de darmwand. Door de beschadiging komen ze ook bij de kleine bloedvaatjes. Omdat er meestal niet heel grote aantallen wormen zijn, is deze schade minder groot.

Symptomen
Een groot aneurisma kan voor koliek zorgen. De pijn wordt dan veroorzaakt door het gewicht van het aneurisma, of omdat de darmwand te weinig bloed (en dus zuurstof) krijgt. Meestal zie je dan een lichte, terugkerende koliek. Wanneer een paard ook vermagert of bloedarmoede heeft komt dit eerder door een bijkomende infectie met kleine strongyliden dan door de grote.

Bronnen, referenties en/of voetnoten

 * http://www.em-equus.be/verm-x.html