Afrastering

Om te voorkomen dat je paard buiten de wei op avontuur uit gaat, is het belangrijk dat de wei goed afgezet is. Dat doe je met behulp van een afrastering om de weide heen.

thumb|Vaak wordt een combinatie van verschillende soorten afrasteringen gebruikt. Hier zie je een greppel, met daarachter een houten hek i.c.m. smal stroomlint.

Belangrijk is dat de afrastering niet te hoog is, een kleine pony zou er onderdoor zou kunnen gaan, maar ook niet te laag, je wilt niet dat je paard er met gemak overheen springt. Daarom worden er, bijvoorbeeld bij gebruik van schrikdraad als afrastering, vaak twee (of meer) lijnen gespannen: een hoge en een lage. De paaltjes van de afrastering moeten stevig zijn en ver genoeg in de grond geslagen worden, zodat het paard de afrastering niet kan vernielen en door de afrastering heen kan gaan. Ook moet men er voor zorgen dat het paard zich niet aan de afrastering kan verwonden. Controleer de afrastering ook regelmatig en vervang kapotte onderdelen tijdig.

Er zijn verschillende soorten afrasteringen. Onthoud hierbij dat iedere vorm van afrastering zijn voor- en nadelen heeft. De meeste mensen gebruiken daarom een combinatie van verschillende soorten afrasteringen voor hun weiland.

Gaas
thumb|Afrastering van gaas en schrikdraad Een afrastering van gaas wordt vaak gebruikt omdat het zo sterk is. Een hekwerk van gaas heeft een ruitvormig patroon van dikke en stevige ijzeren draden. Over het algemeen wordt gaas aan ijzeren of houten palen bevestigd. Belangrijk is dat er geen gaas met te grote mazen wordt gebruikt, zodat het wel geschikt blijft voor paarden, het paard moet zijn hoef niet door de mazen heen kunnen krijgen. Als hij namelijk vast komt te zitten kan hij akelige snijwonden krijgen terwijl hij zich probeert los te trekken.

Grote voordelen van een gazen hekwerk zijn dat deze minder onderhoudsgevoelig is dan de meeste andere soorten hekwerk, en dat er lastiger overheen te klimmen is door indringers.

Nadelen zijn dat ponies met kleine hoeven of veulens er eventueel in vast kunnen komen te zitten of dat paarden in het algemeen zich eraan kunnen openhalen (in vervelende omstandigheden). De kans dat paarden zich openhalen aan gaas is op minder groot als dit aan de bovenkant mooi afgewerkt is. Om toch te voorkomen dat paarden over het gaas heen gaan hangen of eraan schuren, plaatsen veel mensen nog een extra schrikdraadje of lint voor en/of boven het hekwerk van gaas.

Hout/kunststof
thumb|Houten afrastering

Een houten hek is vaak erg stevig en het ziet er (mits goed onderhouden) mooi uit. Een houten omheining kost meer geld en is bewerkelijker dan bijvoorbeeld insteekpaaltjes met schrikdraad/schriklint.

Houdt er bij de keuze voor een houten omheining rekening mee dat het hout geschaafd is (in verband met splinters) en gebruik liever geen punten, let daarnaast op uitsteeksels, zodat je paard zich niet kan verwonden. Hout kan verkleuren en moet goed behandeld en onderhouden worden omdat anders de kwaliteit minder wordt in de loop der tijd. Wanneer het hout scheurt of een plank breekt kan een paard uitbreken en zich verwonden. Dit kan gevaarlijke situaties opleveren. Zorg dan ook ten alle tijde dat het hekwerk goed onderhouden is, maar dat geldt natuurlijk voor iedere vorm van afrastering!

thumb|150px|Een kunststof hekwerk als afrastering. Ook kan een omheining gemaakt worden van kunststof. Kunststof is duurzamer dan hout en vergt minder onderhoud dan hout, maar het is wel belangrijk om voor goede materialen te kiezen. Dat wil zeggen bijtvast, slagvast en UV-bestendig. Anders kan het kunststof na langdurige blootstelling aan de zon broos worden, wat de kwaliteit niet ten goede komt. Kunststof oogt vaak strak en netjes en stijlvol.

Een extra punt van aandacht: veel paarden vinden een hekwerk heerlijk om even te gebruiken als schuurpaal of om aan te knabbelen. Veel mensen spannen dan ook een schrikdraadje/schriklint voor het hek wanneer ze merken dat hun paard dit doet om te voorkomen dat het hek beschadigd wordt.

thumb|left|Prikkeldraad wordt vaak als minder veilig dan andere afrasteringen beschouwd.

Prikkeldraad
Prikkeldraad bestaat uit stalen draad met daarop gedraaide prikkels. Prikkeldraad wordt vaak gebruikt bij mensen die zowel rundvee als paarden op een wei houden omdat koeien niet goed achter stroomdraden blijven. Prikkeldraad als afrastering wordt vrij controversieel gezien in de paardenwereld. Het is volgens sommigen ongeschikt voor paarden. Een paard kan in de afrastering blijven hangen en zich hierdoor verwonden. Omdat prikkeldraad door de prikkels scherpe wonden kan veroorzaken als het paard zich vastdraait.

Schrikdraad (of lint)
thumb|Schriklint boven, schrikdraad onder.

Schrikdraad/schriklint is één van de meest gebruikte soorten afrasteringen. Een paard dat er tegenaan wilt schuren of probeert uit te breken krijgt een licht stroomschokje als waarschuwing. Dit is ongevaarlijk, maar genoeg om te vertellen dat hij niet aan de afrastering moet komen. Zo blijft je paard binnen de weide en de afrastering heel.

Je hebt dun schrikdraad, dit is gegalvaniseerd ijzerdraad. Het nadeel hiervan is dat paarden in paniek het draad niet duidelijk kunnen zien. Wanneer een paard hier doorheen loopt kan het paard zich flink verwonden. Vandaar dat veel mensen voor schriklint kiezen: wit lint dat onder lage stroom staat. Je hebt dit in koord, smal en breed lint. Het smallere lint heeft als voordeel dat het breekt wanneer je paard uitbreekt, en zich dus niet zal snijden. Het brede lint zal niet breken en kan dus grote schaaf- en brandwonden veroorzaken.

Schriklint heeft echter ook nadelen: het verliest in de loop der jaren zijn functie, er komen sneller scheurtjes in en het kan gaan doorhangen. Hierdoor kan de stroomweerstand lager worden. Daarom bestaat de kans dat je het eerder zal moeten vervangen dan schrikdraad.

Om een goede afrastering met schrikdraad te hebben, heb je uiteraard elektriciteit nodig. Dit kan je krijgen via een prikklok of een stroomapparaat/-kastje dat op het lichtnet werkt. Bij een prikklok moeten de accu’s zo nu en dan vervangen worden. Van belang is daarnaast dat je goede isolatoren gebruikt en de afrastering geregeld naloopt dat er geen aarde gemaakt wordt (contact met een plant of grond bijvoorbeeld) Hierdoor staat er minder of geen stroom op het lint of de draad en verliest dus zijn functie voor je paard of pony.

Wal/heg
Een wal, in combinatie met een stevige en grote heg (of andere vorm van grote en stevige begroeiing) kan ook zeer goed als omheining dienen. Een paard komt er vaak niet tussendoor en zal zich er niet snel aan verwonden omdat de heg weinig gevaarlijke uitsteeksels en echt scherpe punten heeft. Wel moet een heg echt stevig en ondoordringbaar zijn, wil deze goed als omheining kunnen dienen.

Een groot voordeel van een heg als omheining is dat het mooi en natuurlijk oogt. Bovendien zal het vooral gebruikt worden wanneer het er al een natuurlijke afrastering staat, dit scheelt dan dus kosten en moeite. Houd er wel rekening mee dat veel heggen in de herfst en winter hun blad verliezen en dan misschien uitdagender zijn voor paarden of pony's om door te breken.

Veel mensen spannen een schrikdraadje of schriklint voor de heg, omdat sommige paarden wel eens de neiging hebben wat van de heg te snoepen en uiteraard wil je liever wel dat je omheining intact blijft!

Waterafscheiding
Wanneer men als afrastering van een weiland gebruik maakt van een slootje (of vaart), spreken we van een 'waterafscheiding'.

Het grote voordeel van een sloot als afrastering aan één of meerdere kanten van het weiland is natuurlijk dat deze er vaak al ligt en men niet nog voor speciale andere afrastering hoeft te zorgen.

Het belangrijkste nadeel is dat jonge paarden of veulens te water kunnen raken en verdrinken. Ook grotere paarden kan dit overkomen als zij niet op eigen kracht de sloot uit kunnen komen.

Wel zijn er een aantal punten waar je goed op moet letten, wil je een sloot als afrastering van een weiland kunnen gebruiken:
 * De sloot mag niet te smal zijn, veel paarden springen zonder moeite over een smal greppeltje heen.
 * Een sloot mag niet al te steile walkanten hebben, je paard zal misschien uit de sloot willen drinken. Wanneer je paard te water raakt komt hij misschien niet zelfstandig weer uit de sloot wanneer deze te steile walkanten heeft.
 * Houd rekening met je paard zelf: als je paard graag zwemt, is een sloot misschien niet de beste afrastering. Het risico bestaat dan dat ze (wanneer de sloot het qua grootte toelaat) wel eens een verfrissend bad willen nemen in de sloot, met alle gevolgen van dien.
 * Winter, een laatste punt om rekening mee te houden is dat in de winter het water in de sloot kan bevriezen tot ijs.