Hulpteugel

Hulpteugels zijn bedoeld om de ruiter te helpen het paard met een bepaalde hoofd-halshouding te laten lopen. De bewegingsvrijheid van het paard wordt beperkt. Er zijn hulpteugels die gebruikt kunnen worden tijdens het rijden, maar ook hulpteugels voor tijdens het longeren. Hulpteugels zijn altijd bedoeld om te helpen, niet om te dwingen. Begin niet zelf te experimenteren met hulpteugels als je daar nog nooit mee gewerkt hebt, laat je begeleiden door een goede trainer.

Glijdende martingaal
De glijdende martingaal, ook wel losse martingaal, of gewoon alleen martingaal genoemd is de meest gebruikte hulpteugel. Vooral bij het springen is dit een populaire hulpteugel.

De martingaal bestaat uit een riem waarvan het ene einde tussen de voorbenen aan de singel vastgemaakt wordt, het andere einde splitst zich in 2 smallere riemen, met aan het uiteinde een ring. Door deze ringen lopen de teugels. De riem wordt omhoog gehouden door een andere riem om de hals van het paard (dit wordt een collier genoemd), maar de "vork" kan ook vastgemaakt zijn aan een borst- of voortuig.

Bij het gebruik van de martingaal is het belangrijk om dwarsstukjes, ook wel wel "teugelvlinders" genaamd op je teugels te hebben. Deze horen tussen het bit en de ringen van de martingaal in en voorkomen dat de ringen van de martingaal kunnen blijven haken aan de gespen van de teugels.

De martingaal voorkomt dat het paard het hoofd extreem omhoog kan gooien. Bovendien zorgt de martingaal voor een hoek in de teugels als het paard het hoofd toch omhoog brengt, waardoor het bit neerwaarts kan inwerken op de lagen en niet op de minder gevoelige mondhoeken. Hoe langer de martingaal wordt gelaten, hoe hoger het paard het hoofd kan brengen.

Vaste martingaal
Deze martingaal lijkt op de lopende martingaal, alleen het uiteinde vertakt zich niet in 2 delen maar eindigt in een leren lus die aan de neusriem wordt vastgemaakt. Dus niet aan het bit! Deze martingaal wordt ook wel stootteugel of tie down genoemd en is vooral in Engeland populair. Ook deze hulpteugel voorkomt dat het paard het hoofd (extreem) omhoog kan brengen. Een vaste martingaal wordt veel gebruikt in de Horseball om te voorkomen dat het paard zijn hoofd omhoog doet als de bal eraan komt.

Slofteugel


De slofteugel, ook wel kortweg "slof" genoemd, bestaat uit een lange leren of stoffen riem van vergelijkbaar materiaal als waar ook teugels van gemaakt worden. Beide uiteindes worden vastgemaakt aan de singel tussen de voorbenen en lopen van daar via het bit naar de handen van de ruiter. De ruiter heeft dus 2 paar teugels in de handen. In plaats van tussen de voorbenen kan de slofteugel ook aan de zijkanten aan de singel vast gemaakt worden.

Als de slofteugel strak getrokken wordt, dan wordt het hoofd van het paard naar beneden gedwongen richting de singel. De slofteugel is echter niet bedoeld om een neerwaartse beweging van hoofd en hals af te dwingen, maar juist om een opwaartse beweging te begrenzen. Het is niet de bedoeling dat de slofteugel constant aangenomen is, als het paard in de correcte houding loopt, hoort er geen spanning op de slofteugel te staan. Als de slofteugel aan de zijkanten van de singel (aan de singelstoten) word vastgemaakt dan heeft een slofteugel een meer zijwaartse begrenzende werking.

Over het gebruik van de slofteugel is veel discussie.

Thiedemann-teugel
De thiedemann-teugel is eigenlijk een mengvorm tussen de slofteugel en de martingaal. Op de teugels zijn met tussenafstanden van ongeveer 10 centimeter kleine D-ringetjes genaaid. De thiedemann-teugel bestaat net als de martingaal uit een riem die aan de singel vast zit en zich verderop vertakt in 2 smallere riemen. Aan de uiteinden zitten clipjes. Deze smallere riemen lopen door de bitringen heen en de uiteinden worden vastgeclipt op de ringetjes op de teugels.

Hierdoor ontstaat een vergelijkbare inwerking als die van de slofteugel, maar dan beperkt doordat de lengte van de hulpteugel gefixeerd is en niet bepaald wordt door de ruiterhand. De thiedemann is goed afgesteld als er geen spanning op staat als het paard in de correcte houding loopt.

Chambon
De chambon bestaat uit een extra kopstuk dat met gespjes aan het hoofdstel vast gemaakt wordt achter de oren. Aan beide kanten van dit kopstuk zit een riempje dat eindigt in een ring. Door deze ringen loopt een touwtje. Het ene uiteinde wordt met een clipje op de bitring gehaakt, er loopt dus een touwtje langs de kaak van het paard omhoog. Het andere uiteinde gaat over in een leren riem die tussen de voorbenen van het paard wordt vastgemaakt.

De chambon nodigt het paard uit tot het voorwaarts-neerwaarts strekken van de hals. Als het paard het hoofd omhoog brengt, dan oefent deze hulpteugel druk uit op de mondhoeken en achter de oren.

Gogue
thumb|Gogue

De gogue is praktisch hetzelfde als de chambon, alleen wordt het uiteinde van het touwtje niet op de bitring geclipt, maar loopt het door de bitring heen terug naar de leren riem, zodat een driehoek wordt gevormd. Hierdoor wordt het voorwaarts strekken beperkt, het paard moet ronder worden.

Deze hulpteugel wordt vooral gebruikt bij het longeren.

Bijzetteugel
thumb|Bijzetteugel Een bijzetteugel is een directe verbinding tussen de singel en het bit, vaak met een elastische rubberen ring er tussen. De inwerking is afhankelijk van hoe hoog de bijzetteugel aan de singel wordt vastgemaakt.

Elastiek
right|thumb|Elastiek Een hulpteugel van elastiek, ook wel halsverlenger genoemd, loopt achter de oren langs, door de bitringen heen en wordt vervolgens tussen de voorbenen of aan de zijkant op de singel vast gezet. Werkt vergelijkbaar met de chambon, maar het nadeel is dat paarden vaak erg taai worden van het hangen op het elastiek. Voor paarden die wat angstig worden van een directe begrenzing is het wel heel nuttig.

Pessoateugel
thumb|Paard met de pessoahulpteugel aan het werk, stand: Lang en laag.

De Pessoa hulpteugel is bedoeld voor het longeren en niet geschikt om mee te rijden. De teugel loopt via het bit en de longeersingel ook achter de achterhand langs en oefent zo invloed uit op het hele paardenlijf, niet alleen op de hoofd-/halshouding.