Buitenbak

400px|thumb|Buitenbak Een buitenbak is een rijbak in de open lucht. Doordat de elementen vrij spel hebben, is het noodzakelijk om hier bij de aanleg en het onderhoud van de bak rekening mee te houden.

Afmetingen
De gebruikelijke afmetingen van een (buiten)bak hebben een verhouding van 1:2 of 1:3. Voor officiele wedstrijden is de minimummaat 16 x 32 meter. De standaardmaat is 20 x 40 meter. Vanaf Z-dressuurwedstrijden wordt een bak met verhouding 1:3 gebruikt, dus 20 x 60 meter. Voor eigen gebruik is 15 x 30 ook nog wel bruikbaar, kleiner dan dat is niet praktisch. Voor aangespannen rijden worden vaak grotere afmetingen gebruikt: 25 x 50 meter of 30 x 60 meter. Ook springtuinen hebben vaak andere, grotere afmetingen.

De bodem
Er zijn verschillende methoden om een bodem te krijgen die het hele jaar door bruikbaar is. Bewoners op zandgrond zijn het best af: de zwarte bovengrond kan afgegraven worden, of ondergespit worden, om een goede zandbodem als basis te krijgen. Rivierzand is te grof om als bovenlaag te gebruiken. Als onderlaag is het wel bruikbaar, omdat het goed draineert. Indien de bovengrond afgegraven en afgevoerd is, kan eerst een laag grof zand worden gestort en als toplaag zeezand. Dit is minder grof en dus minder zwaar om te rijden.

Wie op kleigrond woont is duurder uit: drainagebuizen ingraven zal noodzakelijk blijken om geen modderpoel te krijgen bij het eerste het beste buitje. Uitgraven tot minimaal 30 cm onder het maaiveld is op klei noodzakelijk. Dan wordt een bed van grof rivierzand of fijn puin gelegd, waarin de drainagebuizen komen. Indien het slootpeil hoger ligt, moeten de drainagebuizen uiteraard hoger worden gelegd. Over de buizen komt opnieuw grof rivierzand met daarover antiworteldoek of drainagedoek. Dit voorkomt dat de toplaag wegzakt in de ondergrond. De bovenlaag kan bestaan uit mengsels van zand en leem, of luxere toplagen met bv tapijtsnippers.

Een speciale bodem is de eb- en vloedbodem. Hierbij draineren de drainagebuizen niet vrij, maar op een reservoir. Hierbij kan actief water weggepompt worden, maar ook juist ín de bovenlaag gepompt worden. De bodem wordt op deze manier naar wens harder of zachter (droger) om in te rijden.

Omheining
Traditioneel bestaat een bakomheining uit hout. De palen staan onder een hoek van 10 graden achterover, zodat een ruiter niet met zijn benen erachter kan blijven haken. Een houten omheining kán betekening dat een bouwvergunning noodzakelijk is. Een omheining van andere materialen zoals rubberband of schriklint kan ook. Zorg er wel voor dat de stroom apart regelbaar is, zodat de bak zonder stroom kan staan als erin gereden wordt, terwijl de rest van het schriklint rond de wei wel gewoon onder stroom staat.

Verlichting
Gebruikelijk is om bij een 20 x 40 bak minimaal 4 verlichtingsmasten te plaatsen. Indien enigszins mogelijk is het erg handig om de bekabeling meteen in te laten graven bij het aanleggen van de bak zelf. Gebruik hiervoor altijd VMVKas kabel (grondkabel), met een stalen ommanteling, zodat wanneer de kabel per ongeluk opgegraven wordt electrocutie niet direct het gevolg is. De hoogte van de masten is liefst een meter of 6, om een grote lichtcirkel te krijgen. Bouwlampen van 500 W (halogeen, verkrijgbaar bij de bouwmarkt) op een stuk verstevigde steigerpijp is een goedkope DHZ mogelijkheid, hoewel deze stroom vreten, en hard licht geven - en dus harde schaduwen. Sommige paarden schrikken daar van. Beter is het uit te kijken naar (2e hands) lantarenpalen. Soms zijn deze verkrijgbaar bij de gemeente, vaak worden ze ook aangeboden op de bekende internet-marktsites. Let er hierbij op dat de armaturen per stuk wel minimaal 150 W zijn. Nieuwe straatlantarenlampen gaat vaak erg lang mee - langer dan halogeenbouwlampen. Brandduren van 20.000 uur zijn geen zeldzaamheid. Brand een lamp van een lantarenpaal eenmaal door, dan zal het wel een klus zijn deze te verwisselen. Er zijn ook kantelbare systemen verkrijgbaar, die het verwisselen van doorgebrande lampen vergemakkelijken. Vraag vóór het plaatsen van (hoge) masten na bij de gemeente of een bouwvergunning nodig is!

Verbeteren bestaande bak
Een natte bak verbetert slechts tijdelijk door het toevoegen van houtsnippers. Op termijn verteren deze, waardoor uiteindelijk een soort bosgrond ontstaat. Beter kan een natte bak óf gedraineerd worden, óf opgehoogd worden met de juiste zandsoort, indien het zandniveau van de bak in feite onder het omliggende land ligt. Een 'omgekeerde' bak op zand kan baat hebben bij diep eggen.

Onderhoud
Regelmatig mest verwijderen, de hoefslag gladtrekken en afhankelijk van het gebruik 1x per week de hele bak slepen is het behoud van de bodem. Sproeien bij droog weer kan prettig zijn indien de bak te veel stuift. Ook onkruid bestrijden kan noodzakelijk zijn. Slepen verwijdert onkruid onvoldoende.

Winterperikelen
Indien de bak goed glad gesleept is, is rijden in een bevroren bak goed mogelijk. Springen en galopperen is uiteraard wel af te raden. Het rijden op hard bevroren grond is vergelijkbaar met het rijden over de verharde weg. Bij lange droge vorstperiodes zal de bovenlaag droogvriezen en stoffig worden, waardoor er weer enige demping ontstaat.

Onder een sneeuwlaag zal de bodem veel minder hard bevriezen. Ook hier geldt, bij een goed gladde bodem vóór de sneeuwval is rijden in een besneeuwde bak uitstekend te doen.

Zout strooien heeft weinig tot geen nut bij een keihard tot bonken bevroren niet-gladgesleepte bak. Bij net ingetreden vorst en te laat slepen kan zout strooien nét de mogelijkheid bieden alsnog de bak glad te slepen.