Trens

Een trens is een heel simpel bit. Het bestaat uit 2 ringen en een mondstuk. Het mondstuk kan verschillende vormen hebben en ook de vorm en bevestiging van de ringen aan het mondstuk verschillen.

Bustrens
Bij een bustrens loopt het mondstuk vloeiend over in de ringen. Het bit ligt daardoor rustiger en de mondhoeken zullen minder snel beschadigen.

D-trens
Normaal gesproken zijn de bitringen rond, bij een D-trens zijn deze D-vormig. De druk van de D tegen de wang vergemakkelijkt het sturen, want het hoofd wordt automatisch al in de juiste richting geduwd. Vooral voor jonge paarden die de druk in hun mond nog niet zo goed begrijpen kan dit een groot voordeel zijn.

Kneveltrens, Halve kneveltrens en Fulmertrens
Een kneveltrens heeft metalen staafjes naast de bitringen. Hierdoor kan het bit niet door de mond heen getrokken worden en bovendien stuurt het makkelijker door de druk tegen de wang. Een kneveltrens ligt heel rustig in de mond. Behalve en gewone kneveltrens bestaat er ook nog een halve kneveltrens. deze heeft maar één ijzeren staafje in plaats van twee. Een andere vorm van de kneveltrens is de fulmertrens. Het verschil tussen een kneveltrens en een fulmertrens is dat bij een kneveltrens het mondstuk met bussen, zoals bij een bustrens, aan de bitringen zit. Het nadeel is dat hier speling kan ontstaan tussen het mondstuk en de ringen. Dat geeft makkelijk beschadigingen aan de mondhoeken. Bij een fulmertrens loopt het mondstuk vloeiend over in de knevels en kunnen de mondhoeken dus minder makkelijk beschadigd raken. Het nadeel hiervan echter is weer dat het mondstuk breder wordt, waardoor de notenkrakerwerking groter wordt.Een kneveltrens word vaak gebruikt voor jonge paarden.

Watertrens
Bij een watertrens lopen de bitringen door het mondstuk en ze kunnen vrij rond draaien. Het mondstuk ligt hierdoor relatief los in de mond. Het is belangrijk dat de watertrens netjes is afgewerkt, geen scherpe randjes bevat en niet te smal is, anders kan een velletje in de mondhoeken er op een vervelende manier tussen komen. Mocht je paard hier toch problemen mee krijgen, dan kun je eventueel rubberen bitschijven gebruiken.

Enkelgebroken trens
Een enkelgebroken trens heeft een mondstuk dat op 1 punt scharniert. Dit mondstuk werkt als er aan de teugels getrokken wordt in op de lagen, tong, mondhoeken en het gehemelte. De meeste druk ontstaat op de lagen. Het mondstuk knijpt daarnaast om de onderkaak en kan in het gehemelte prikken naarmate de druk op de teugels toeneemt. Een trens mag niet te smal zijn, maar ook niet breder dan nodig.

Dubbelgebroken trens
Een dubbelgebroken trens heeft een mondstuk dat op 2 plaatsen scharniert. Als je aan de teugels trekt, zal het paard druk voelen op mondhoeken, tong en lagen, waarbij de druk gelijkmatig verdeeld wordt over de tong en de lagen. Dit bit kan niet in het gehemelte prikken, maar geeft wel weer druk op het midden van de tong. De vorm van het middelste deel van het mondstuk kan verschillen. Dit kan een plat plaatje zijn, maar ook een bol of anatomisch gevormd bolletje.

Ongebroken trens
Een ongebroken trens heeft geen scharnierpunten. Het mondstuk kan recht zijn of de vorm van de tong volgen. Het werkt voornamelijk in op de mondhoeken en de tong en minder op de lagen. Doordat het ongebroken is, worden tong en lagen niet bij elkaar geknepen en kan het ook niet in het gehemelte prikken. Sturen gaat met een ongebroken trens wel iets lastiger dan met een gebroken bit omdat eenzijdige teugelhulpen minder goed doorkomen. Een ongebroken trens is niet hetzelfde als een stang omdat het bit geen hefboomwerking en kinketting heeft. Een ongebroken trens is zeer geschikt voor paarden met een gevoelig gehemelte of hangend rooster.

Waterford bit
thumb|Waterford watertrens Een waterford bit heeft een mondstuk dat bestaat uit een soort grote schakels van een dikke ketting. Het voordeel hiervan is dat het bit erg flexibel is en zich dus aanpast aan de vorm van de mond. De druk zal verdeeld worden over de lagen en de tong.

Pessoabit
Een pessoa-bit is een trens met een hefboomwerking, maar zonder kinketting. Bovenop de grote bitring zit een klein ringetje waar het bakstuk aan vast gemaakt wordt en onderop de bitringen zitten ook nog 1 of meer ringen waaraan de teugels bevestigd worden. Hoe lager, hoe sterker de inwerking. De precieze inwerking is weer afhankelijk van de vorm van het mondstuk, maar dit bit werkt sterker in op de mondhoeken en geeft ook druk achter de oren.

IJslands bit
Het IJslandse bit heeft lange scharen en een kinketting, en wordt voornamelijk gebruikt bij IJslanders. Het is in verschillende uitvoeringen verkrijgbaar: ongebroken, enkel gebroken en dubbel gebroken. Door de lange scharen in combinatie met de kinketting werkt het bit erg scherp in en mag dus alleen gebruikt worden bij volledig getrainde paarden die in alle gangen op de zit gereden kunnen worden, in combinatie met een zeer ervaren ruiter met stille hand. De scherpte van het bit hangt af van hoe strak de kinketting zit, hoe strakker de kinketting hoe harder de inwerking. Bij juiste hoofdhouding van het paard mag de kinketting niet inwerken. Bij onjuist gebruik kan het bit veel schade aanbrengen in de mond van het paard.

Als het bit goed gebruikt wordt zal een goed getraind paard alleen maar beter gaan op een IJslands bit. Door het gewicht van het bit zal het paard zijn hoofd beter dragen, en automatisch een betere houding aannemen. Het bit mag bij wedstrijden alleen in de sportklasse's gebruikt worden. De scharen van het bit mogen niet langer zijn dan 17 cm, en het mondstuk moet minimaal 10.8 mm dik zijn.

Het bit word gebruikt in combinatie met een hoge neusriem.