Australisch veedrijverspaard

Het Australische veedrijverspaard wordt tot op de dag van vandaag nog steeds gebruikt op de uitgestrekte ranches in Australië.

Geschiedenis
Er hebben zich nooit paardachtigen ontwikkeld op het Australische continent en toen Australië door de Engelsen gekoloniseerd werd, werden de eerste paarden in januari 1788 per schip aangevoerd.

Deze eerste paarden kwamen grotendeels uit Zuid-Afrika. Aangenomen wordt dat dit paarden met veel Iberisch, voornamelijk Berbers, bloed waren. Later volgden er grote aantallen Engelse volbloeden, Arabieren, Timors en Welsh Mountains. De paarden werden geselecteerd op uithoudingsvermogen en kracht zodat ze de lange zeereis en het harde werken in een ruige omgeving konden overleven. Daarnaast werd er met de Engelse volbloeden geracet.

Deze eerste geïmporteerde paarden vormden de basis voor de Waler (genoemd naar de streek New South Wales) waar het Australische veedrijverspaard van afstamt. Door de jaren heen werd de Waler steeds meer ingekruist met Volbloeden die in die tijd erg populair waren en dus constant geïmporteerd werden. De Waler was een sterk en betrouwbaar paard met veel uithoudingsvermogen en was het ideale paard voor het werk in ongeciviliseerd gebied. De paarden werden gebruikt bij het bewerken van het land, het kappen van bossen en houden van kuddes schapen en vee. Ook verkenners en ontdekkingsreizigers maakten graag gebruik van de Waler bij de verkenning van nieuwe gebieden in de Australische Outback.

Door hun uithoudingsvermogen en kracht waren het ook ideale cavaleriepaarden die lange marsen konden lopen, bestand waren tegen de hitte en een aanzienlijk gewicht konden dragen. In de loop der jaren werden er daarom duizenden Walers in oorlogen ingezet, tijdens de 1e WO werden 120.000 Walers door Australië aan de Geallieerden geschonken. Helaas kwam geen van de paarden terug naar huis na WO I en speciaal voor alle gesneuvelde cavaleriepaarden is er in Sydney een gedenkteken opgericht.

Na de eerste Wereldoorlog dunde het aantal Walers snel uit, mede door de grote verliezen tijdens de oorlog en de opkomende industrialisatie werd de Waler bedreigd in zijn bestaan.

Uit deze laatste Walers ontstond het hedendaagse Australische veedrijverspaard. Een kruising van de oude Waler met nieuwe rassen zoals rijpony’s, Percheron en Quarter horse hebben een nieuw type gevormd, het Australische veedrijvers paard. Er wordt duidelijk gesteld dat het hier niet om een ras gaat maar om een type.

In 1971 werd de Australian Stock Horse Society opgericht met het doel om alle Stock horses (veedrijverspaarden) te registreren. Alle paarden werden beoordeeld en in klasses ingedeeld. Na 7 jaar werd het stamboek gesloten en werden alleen nakomelingen van officieel geregistreerde dieren opgenomen. 8 Jaar na het opzetten van het stamboek telde het stamboek 40.000 geregistreerde paarden.

In 1996, 25 jaar na oprichting, telde het stamboek 130.000 geregistreerde paarden, wat wijst op een enorme bloei en populariteit van het Australische veedrijverspaard.

Exterieur
Het Australische veedrijverspaard is ontstaan door kruisingen van Arabieren, Timors, Berbers en Welsh Mountains met Engelse Volbloeden. De grote invloed van de Volbloed is nog duidelijk terug te zien in de typische Anglo-Arabische uitstraling van het ras. De bouw is compact. Het Australische veedrijverspaard heeft een sterke rug met een stevige achterhand, hierdoor zijn ze erg geschikt als rijpaarden. Het hoofd is fijn en heeft een intelligente uitstraling.

Karakter
Het Australische veedrijverspaard is intelligent en moedig. Het heeft een groot uithoudingsvermogen, is wendbaar, lening en werkt graag. Het rustige karakter maakt de paarden geschikt voor zowel de sport als voor het werk op de ranch.

Gebruik
Zoals de naam al zegt, wordt het Australische veedrijverspaard vaak gebruikt op de grote ranches in het Australische binnenland. Ze worden daar voor diverse taken ingezet. In Australië worden de paarden gebruikt voor dressuur-en springwedstrijden maar ook voor polo- of Eventingwedstrijden. Een typische Australische paardensport is Campdrafting: hierbij moeten ruiter en paard samen werken om een rund uit de kudde te drijven en daarna over een parcours drijven. “Cow-sense” is daarbij van groot belang.

Bronnen, referenties en/of voetnoten

 * http://www.ashs.com.au
 * De nieuwe encyclopedie van het paard – Elwyn Hartley Edwards – Libre Uitgeverij