Grass sickness

Bij paarden die voornamelijk met gras gevoerd worden komt (Equine) Grass sickness het meeste voor. Het treedt doorgaans op in het voorjaar, maar het risico is het hele jaar aanwezig.

Oorzaak of etiologie
Er wordt al meer dan een eeuw onderzoek gedaan naar wat de oorzaak is van het ontstaan van de ziekte. Bij alle gevallen van Grass sickness is er sprake van een overeenkomst in het klimaat. Hierdoor kan gesteld worden dat klimaat een constante factor is bij de ontwikkeling van weilanden die Grass sickness bij paarden veroorzaken. Men vermoed dat de ziekte door veel oorzaken geactiveerd wordt. Bekend is dat de bacterie Clostridium Botulinium Type C die ook verantwoordelijk is voor het ontstaan van botulisme de ziekte aanwakkert. Een onderzoek uitgevoerd door de Universiteit van Londen onder leiding van professor Michael Heinrich heeft uitgewezen dat boterbloemen een rol kunnen spelen in het activeren van de giftige stoffen die de ziekte kan activeren bij het paard. Het onderzoek heeft aangetoond dat een aantal omgevingsfactoren zoals het aanwezig zijn van een verhoogde concentratie van de stof Protoanemonine die in boterbloemen aanwezig is samen gaat met de infecties. Er is verder nog niets bekend over de exacte oorzaak van de ziekte. Deze uitkomst kan echter wel richting geven in verder onderzoek naar de omgevingsfactoren (denk aan vegetatie die botulisme in de hand werken) waarin het paard leeft om de uitbraak van de ziekte te kunnen voorkomen.

Wetenschappers hebben geconcludeerd dat het ziektebeeld van Grass Sickness veroorzaakt kan worden door bepaalde grondstoffen die het paard binnenkrijgt tijdens het grazen. Dit zorgt ervoor dat er een bepaald neurotoxine aangemaakt kan worden in de hersenen wat Grass Sickness kan veroorzaken. Welk neurotoxine dit is moet nog worden vastgesteld.

Ziekteverloop of pathogenese
Beschrijf hier hoe de oorzaak leidt tot de uiteindelijke problemen waar het paard last van heeft.

Symptomen
Het paard is sloom, heeft een te snelle hartslag, trage darmwerking en koliek. Lokale zweetplekken en spiertrillingen worden soms gezien. Het paard neemt een stand aan zoals een olifant die op een ton staat; alle vier de hoeven dicht bij elkaar.

Acute vorm
De symptomen komen plotseling opzetten en zijn ernstig. Ze vertonen overeenkomsten met een koliekaanval, inclusief het rollen, kappen op de grond en kijken en/of bijten naar de flanken, maar ook heeft het paard moeite met slikken, hebben last van het weer omhoog komen (reflux) van eten uit de maag en kwijlt. Tevens treden kleine spiertrillingen op, krijgt het paard een te hoge hartslag, geïrriteerde darmen en gaat het paard zweten. Het paard zal uiteindelijk overlijden of ingeslapen moeten worden.

Sub-acute vorm
De symptomen zijn gelijk aan die van de acute vorm maar minder ernstig. Het paard kan moeilijk slikken, heeft een lichte vorm van koliek, gaat zweten, heeft spiertrillingen en er treedt een snel gewichtsverlies op. Kleine hoeveelheden voedsel kunnen nog opgenomen worden. Ook paarden met deze vorm van grasziekte zullen het vaak niet overleven.

Chronische vorm
De symptomen komen langzaam opzetten. In sommige gevallen is er een milde vorm van koliek. De eetlust wordt minder en ook het slikken gaat moeilijker. Er treedt geen ernstige opstopping op. Het hoofdsymptoom in dit geval is dan ook het snelle en ernstige gewichtsverlies die tot vermagering lijdt. Ooit werd gedacht dat ook bij deze vorm van grasziekte de paarden óf overleden óf slechts gedeeltelijk herstelden maar niet meer geschikt waren voor het werk. Er zijn nu echter gevallen bekend die het tegendeel bewijzen.

Diagnose
Beschrijf hier hoe de dierenarts kan bepalen of het inderdaad om deze aandoening gaat.

Behandeling
Het definitieve vaststellen van de ziekte is bij leven niet mogelijk. Er zijn geen betrouwbare tests. Behandeling (therapie) is er helaas niet. Wel kan ter ondersteuning vocht (infuus) worden gegeven. De toekomstverwachting (prognose) is slecht, euthanasie kan het lijden bekorten bij ernstig zieke dieren. Doch de echte oorzaak ligt in het centrale zenuwstelsel, vandaar de naam neuro-musculaire (zenuw-spier) aandoeningen.

Preventie
Beschrijf hier wat de eigenaar kan doen om te voorkomen dat zijn of haar paard deze aandoening krijgt.