Anglo-Arabier

De Anglo-Arabier wordt ook wel Anglo-Arabisch Volbloed genoemd. Het ras is ontstaan uit een kruising van een Engels Volbloed en een Arabisch Volbloed. In Frankrijk moeten Anglo-Arabieren minstens 25% Arabisch bloed voeren om in het stamboek opgenomen te kunnen worden. Bij het Engelse stamboek voor Anglo-Arabieren is dit 12,5%.

De paarden binnen het ras kunnen qua bouw en karakter erg verschillen, omdat het ras een kruising tussen twee rassen is. Paarden die veel Arabisch bloed voeren en veel minder Engels bloed zullen qua bouw en karakter meer neigen naar de Arabier. De paarden waar veel Engels bloed en dus weinig Arabisch bloed in zit, zullen vaak meer lijken op het Engels Volbloed.

Geschiedenis
De oorsprong van de Anglo-Arabier ligt in Engeland, maar deze paarden hebben zich pas echt ontwikkeld tot een ras in Frankrijk. Rond 1830 besloot een dierenarts daar namelijk met de Anglo-Arabier te gaan fokken. Hij gebruikte daarvoor verschillende Arabieren en Engelse Volbloeden. Onder andere de Arabische hengst Massoud werd voor de fok gebruikt. Deze hengst werd gekruist met Engelse Volbloedmerries. Uit deze combinaties is uiteindelijk de Anglo-Arabier, zoals wij hem nu kennen, ontstaan.

De Franse keizer Napoleon vond de Anglo-Arabieren de mooiste dieren van de wereld, daarom richtte hij stoeterijen op in Tarbes en Pau. Zijn beroemde paard, Marengo was een Arabische hengst. Dit paard heeft ook vele Engelse Volbloedmerries gedekt. Tegenwoordig wordt het ras over de hele wereld gefokt, maar nog steeds zijn er in Frankrijk de meeste Anglo-Arabische fokkerijen.

Exterieur
De Anglo-Arabier heeft een mooi hoofd en een sterk lichaam. Zijn borstkas is ruim, zijn rug is kort en sterk. Ook is het ras in bezit van een hoog kruis en een gespierde achterhand. De ogen van de Anglo-Arabier zijn expressief en oplettend. De hals is lang en gebogen. Zijn benen zijn lang en slank en de staart is hoog ingeplant. De snuit loopt iets toe en de neusgaten staan wijd open. Het hoofd van de Anglo-Arabier heeft een recht profiel, ook komen er een aantal paarden binnen dit ras voor die een licht ramshoofd hebben. De stokmaat van de Anglo-Arabier varieert van 1,57 tot 1,70 meter.

De Anglo-Arabier komt het meest voor met een voskleur. Ook zijn de kleuren licht- en donkerbruin vaak gezien. Alle effen kleuren zijn toegestaan binnen het ras, net als aftekeningen op het hoofd en op de benen. De gangen van de Anglo-Arabier zijn ruim en snel. Dit heeft het ras geërfd van het Engels Volbloed.

Karakter
De Anglo-Arabier is een betrouwbaar en intelligent paard. Toch heeft het ras een vurig temperament en zijn de paarden moedig en levendig. Ook heeft de Anglo-Arabier een goed uithoudingsvermogen.

Gebruik
De Anglo-Arabier is een populair rijpaard. Het ras is goed geschikt voor de dressuursport, ook springen en endurance past uitstekend bij de Anglo-Arabier. Het is dus een allround rijpaard. De Anglo-Arabier is minder geschikt voor het westernrijden. Ook zul je niet vaak een aangespannen Anglo-Arabier tegenkomen.

Bronnen, referenties en/of voetnoten

 * http://www.anglo-arabier.be/marengo2.htm
 * http://members.lycos.nl/paardenrassen250/newpage16.html
 * http://www.stal-of-angel.com/index.php?option=com_content&task=view&id=3&Itemid=8
 * Paardenencyclopedie, J. Hermsen, 1998