Reuzenberenklauw

thumb|De Reuzenberenklauw Een plantensoort die in Nederland voor vergiftigingen bij paarden kan zorgen is de reuzenberenklauw (Heracleum mantegazzianum). De plant komt vooral voor op vochtige en voedselrijke grond. De reuzenberenklauw is gemakkelijk te onderscheiden van de gewone berenklauw (Heracleum sphondylium). De reuzenberenklauw bevat namelijk vlekjes op de stengel en de gewone berenklauw niet.

Symptomen
Bij aanraking van het blad of de stengel komt met het sap furocoumarine vrij. Dit is een giftige stof die zorgt voor fotosensibiliteit. Als het paard vervolgens in aanraking met zonlicht komt kunnen er huidirritatie, blaren of zelfs brandwonden ontstaan.

Bestrijding
Er zijn een aantal manieren om de reuzenberenklauw te bestrijden. Men kan dit zelf doen maar er kan ook een bedrijf voor worden ingeschakeld.

Uitsteken
De reuzenberenklauw kan worden bestreden door de planten uit de grond te steken. De plant zit ongeveer 20 centimeter diep. Het uitsteken van de planten kan het beste op een bewolkte dag worden gedaan waarbij alle lichaamsdelen beschermd dienen te zijn. Het is verstandig om de uitgestoken plant meteen af te voeren om narijpend zaad op het weiland te voorkomen.

Inzet van grazers
Een andere methode is het inzetten van schapen. Dit is een lang proces en werkt alleen als de dieren er zeven jaar achter elkaar kunnen staan. Het is belangrijk dat de dieren voor de bloei van de berenklauw in het land worden gezet.

Water
De reuzenberenklauw is een sappige plant en heeft daarom veel water nodig. Door de water toevoer voor de plant af te sluiten zal de plant afsterven. Een omgekeerde methode is het weiland onder water zetten. Als dit voor een langere periode aanhoudt zullen de zaden van de reuzenberenklauw gaan rotten en afsterven.

Bronnen, referenties en/of voetnoten

 * http://www.ezelhof.be/giftig.html (29-08-09)
 * http://www.soortenbank.nl/ (29-08-09)
 * http://www.classiccat.net/ (29-08-09)
 * http://www.wikipedia.org/ (nl, 29-08-09)