Bestemmingsplan

Iedere gemeente is verplicht voor iedere m2 grond aan te geven wat ermee gedaan mag worden. Deze toewijzing van het gebruik van de grond heet een bestemmingsplan. Hierin staat bijvoorbeeld welk deel van het grondgebied voor woonwijken bestemd is, welk deel voor infrastructuur (wegen), en welk deel voor tuinen en plantsoenen. Buiten de bebouwde kom geeft het bestemmingsplan eveneens aan wat met welke grond gedaan mag worden. De gemeente is bovendien verplicht iedere 10 jaar het bestemmingsplan te controleren en eventueel te herzien.

Een bestemmingsplan is heel gedetailleerd. Een agrarische bestemming betekent bijvoorbeeld niet automatisch ook dat je er een pensionstalling of paardenfokkerij mag beginnen, om van een manege maar te zwijgen, want dat valt onder een recreatieve bestemming. Daarnaast wordt op een bestemmingsplan aangegeven waar op een bepaald perceel gebouwd mag worden. Dat kan een woonhuis zijn, maar dat kunnen ook (agrarische) opstallen zijn. Deze aanduiding in het bestemmingsplan heet bouwblok.