Assyriërs

thumb|Tijdens de eerste wereldoorlog

Na de val van het Rijk van de Hittieten in de 11e eeuw voor Christus stond er een nieuw ruitervolk op dat jaren in de schaduw van de Hittieten geleefd had, namelijk de Assyriërs.

Algemeen
De paarden werden steeds belangrijker voor de oorlogsvoering van de ruitervolken en daarom werd er steeds selectiever gefokt. Vooral maat en uithoudingsvermogen werden hierdoor verbeterd.

Ondanks dat de Assyriërs nog oorlogszuchtiger waren dan de Hittieten nam de kunst een belangrijke plaats in in de Assyrische cultuur. Opvallend is wel dat de kunst een militair karakter had, er werden weinig andere taferelen gemaakt. De militaire kunst was vooral een verheerlijking van de triomfen door de legers. Aan deze kunstzinnigheid is te danken dat er nog reliëfs bestaan waarop veldslagen afgebeeld staan. Op deze afbeeldingen is goed te zien hoe het tuig en de paarden eruitzagen. De paarden waren van een goede kwaliteit en werden goed verzorgd, op sommige afbeeldingen zijn zelfs geschoren paarden te zien terwijl hun berijders’ haren op identieke wijze geschoren zijn.

De Assyriërs maakten graag gebruik van de strijdwagens maar toen tijdens hun hoogtepunt ook Noordelijke gebieden veroverd werden, bleken de strijdwagens niet geschikt te zijn voor de bergachtige streken. Het antwoord hierop waren de rijdende krijgers. Typisch voor de Assyrische oorlogsvoering waren de boogschutters die per twee één paard bereden. De bijrijder bestuurde het paard terwijl de boogschutter de pijlen afschoot. Voorbeelden hiervan zijn teruggevonden op reliëfs uit de negende eeuw voor Christus.

Bronnen, referenties en/of voetnoten

 * http://www.suyderland.com
 * De nieuwe encyclopedie van het paard - Elwyn Hartley Edwards