Bit (western)

thumb|Westernhoofdstel met shanks thumb

In de westernsport wordt zowel met als zonder bit gereden. In hoofdlijnen zijn de western optomingen onder te verdelen in drie groepen.
 * Snaffle (trens)
 * Shanks (Scharen)
 * Bitloos (o.a. Bosal en Sidepull, niet ´showlegal´)

Snaffle
Over het algemeen wordt een paard op een snaffle (trens) beleerd, waarna - naar mate de training vordert - wordt overgestapt op shanks, een bit met scharen. Op wedstrijden is het voor de amateur- en profklassen verplicht met shanks te rijden bij zogenaamde senior paarden (paarden van 6 jaar en ouder). Junior paarden mogen op een snaffle of bitloos gereden worden.

De snaffle is vergelijkbaar met de Engelse trens. Het mondstuk kan zowel ongebroken als gebroken zijn, de ringen kunnen rond zijn, zoals bij een watertrens (O-snaffle), of bijvoorbeeld een D-vorm, zoals bij een bustrens (D-snaffle). Het mondstuk is vaak gemaakt van sweet iron, een metaalsoort die snel roest. Ook is het mondstuk vaak wat dunner dan dat van een bit dat bij bijvoorbeeld dressuur gebruikt wordt.

Shanks
Ook bij shanks kan het mondstuk zowel ongebroken als gebroken zijn. Shanks met een gebroken mondstuk worden dan ook wel shank-snaffle genoemd. Het grote verschil ten opzichte van de snaffle bevindt zich in de scharen. Door deze scharen wordt er druk achter de oren en onder de kin (door middel van een curb chain) gecreëerd. Door de schaar verandert ook wat er ín de mond gebeurt. Het mondstuk kan nu kantelen, wat weer uitwerking heeft op de tong en het gehemelte, middels een eventuele "port" (tongboog) die erin zit. Dit wordt vaak een "correctional" genoemd.

Er is een grote verscheidenheid aan soorten ports en shanks. Op het moment dat er in een wedstrijd op shanks gestart wordt is het verplicht met één hand te rijden. Er mag niet van teugelhand gewisseld worden tijdens de proef. Een paard jonger dan zes jaar mag nooit starten met shanks.