Gidran Arabier

De Gidran Arabier is samen met de Shagya Arabier nauw verwant aan de raszuivere Arabier. Beide rassen zijn in de 19e eeuw ontstaan in Hongarije.

Geschiedenis
In Hongarije worden al eeuwenlang Arabieren gefokt op de staatsstoeterijen. De belangrijkste stoeterij was Mezohegyes, een dependance van deze stoeterij werd in Babolna opgericht. De staatsstoeterijen hadden als doel goede cavalerie- en artilleriepaarden te fokken die geschikt waren voor het dragen van de cavalerie-officieren of het trekken van de kanonnen tijdens veldslagen. Beide stoeterijen volgden dezelfde fokkerij-richtlijnen.

Vanaf 1816 veranderden de fokkerij-richtlijnen en richtte men zich meer op de fokkerij met "zuivere" Arabieren die vanuit het Midden-Oosten geïmporteerd werden. Binnen deze fokkerij maakte men het onderscheid tussen volbloed Arabieren, gefokt met geïmporteerde dieren en de halfbloedpaarden, gefokt door zuivere Arabieren te kruisen met Hongaarse, Spaanse of Engelse volbloedpaarden. Deze paarden werden "Arabisch ras" genoemd. Ze hadden ook alle uiterlijke kenmerken van de zuivere Arabieren.

In Mezohegyes ontwikkelde zich de Gidran Arabier, de Hongaarse versie van de Anglo-Arabier. De grondlegger van de Gidran-Arabier is de voskleurige hengst Gidran, een afstammeling uit de Siglavy-lijn. Hij werd in 1816 geïmporteerd uit Arabië en in Mezoghyes gekruist met de Spaanse merrie Arrogante. In 1820 werd uit deze kruising de hengst Gidran II geboren, de latere stamvader van de Gidrans.

In het begin kruiste men Gidran II met merries van allerlei rassen maar later werden voornamelijk Engelse en Arabische volbloeden gebruikt. In 3 opeenvolgende generaties werd gebruik gemaakt van Engelse volbloeden om het ras te verbeteren, daarna werden de Shagya-Arabische hengsten Gazal III en Siglavy II gebruikt om een meer Arabisch type te verankeren.

Alle huidige Gidrans kunnen tot op Gidran II teruggeleid worden. Ondanks alle goede karakter- en sporteigenschappen is de Gidran toch bedreigd in zijn voorbestaan. Momenteel zijn er nog slechts 200 Gidrans wereldwijd.

Exterieur
De Gidran is bijna altijd voskleurig en meet gemiddeld 1.65 meter. Het is een paard met duidelijk Arabische rastypische kenmerken maar heeft desondanks een zwaardere bouw. Duidelijke verwijzingen naar zijn Arabische voorouders zijn het elegante en fijne hoofd en de hoog aangezette staart. De paarden zijn soepel en atletisch.

Karakter
De paarden zijn "vurig" en "moedig", een erfenis van de voorvader Gidran II. De paarden zijn rustig en hebben een meewerkend karakter. Ze hebben een groot uithoudingsvermogen en zijn werkwillig.

Gebruik
Gidran-Arabieren kunnen in alle takken van sport ingezet worden, zelfs als tuigpaard zijn ze geschikt. De goede galop en het uithoudingsvermogen maken het een geschikt paard voor jachtpartijen en samengestelde wedstrijden.

Momenteel heeft de stoeterij in Hongarije enkele paarden ter beschikking gesteld aan de SGW-ruiter Jan van Beek. Mogelijk brengt hij een van deze paarden uit tijdens de pre-Olympische try-out wedstrijd in Hong Kong.

Bronnen, referenties en/of voetnoten

 * http://www.mamkft.hu


 * De nieuwe Encyclopedie van het paard - Elwyn Hartley Edwards