Draf

thumb|150px De draf is een gang met een tweetakt (twee tempi). Het paard beweegt zich voorwaarts door het opeenvolgend gelijktijdig neerzetten van het diagonale benenpaar (linksvoor met rechtsachter en omgekeerd), afgewisseld met een zweefmoment. De draf is altijd vrij, actief en regelmatig in de beenzetting en moet zonder aarzeling worden aangegaan. De volgende soorten draf worden onderscheiden: de verzamelde draf, de arbeidsdraf, de middendraf en de uitgestrekte draf.

De verzamelde draf
thumb|150px|Verzamelde draf Het in de hand gestelde paard beweegt zich met opgerichte en gewelfde hals voorwaarts. Deze halsvorm komt voort uit de achterhand, waarbij de spronggewrichten van het achterbeen gebogen onder de massa zijn gebracht en de impuls wordt onderhouden. Het paard maakt kortere en meer verheven passen dan in de andere drafgangen, en is lichter en beweeglijker. Het paard geeft de indruk zich steeds bergopwaarts te bewegen.

De arbeidsdraf
thumb|150px|Arbeidsdraf De arbeidsdraf is een gang tussen de verzamelde draf en de middendraf. In deze drafgang dient een paard dat in zijn africhting nog niet klaar is voor de verzamelde bewegingen, zich in een goed evenwicht te tonen. Terwijl het paard in de hand gesteld blijft, beweegt het zich voorwaarts met gelijke en elastische passen, waarbij de achterhand heel actief blijft. De uitdrukking ‘actieve achterhand’ betekent niet dat er verzameling in deze gang wordt gevraagd, maar onderstreept het belang van de impuls, die zorgt dat de achterhand tot stuwen en dragen komt.

De middendraf
thumb|150px|Middendraf De middendraf is een gang tussen de arbeidsdraf en de uitgestrekte draf in. Het paard beweegt zich vrij voorwaarts en verlengt zijn passen zichtbaar, met een middelmatige verruiming en daarbij passende verlenging in de bovenlijn. Deze verruiming komt voort vanuit een duidelijke impuls met stuwende kracht vanuit de achterhand, waarbij het paard dezelfde houding heeft als in de arbeidsdraf. De ruiter staat het in de hand gestelde paard toe de hals iets te verlengen, waarbij het paard het hoofd wat meer voor de loodlijn houdt dan in de verzamelde draf en in de arbeidsdraf. De passen blijven regelmatig en de beweging is in evenwicht en ontspannen.

De uitgestrekte draf
thumb|150px|Uitgestrekte draf In de uitgestrekte draf dekt het paard zoveel mogelijk terrein. Het paard beweegt zich vrij voorwaarts en verlengt zijn passen tot zijn maximale kunnen dankzij een zeer sterke impuls met stuwende kracht vanuit de achterhand, waarbij het in dezelfde takt en cadans blijft. De ruiter staat zijn in de hand gestelde paard toe hals en lichaam te verlengen en meer bodem te nemen. De voorvoeten komen neer op het punt waarnaar zij wijzen. De bewegingen van de voorbenen en de achterbenen zijn parallel. De gehele beweging is in evenwicht. De overgang naar de verzamelde draf is vloeiend, waarbij meer gewicht op de achterhand wordt genomen.