IJslands Zadel

Een IJslands zadel wordt vooral gebruikt voor het rijden op IJslanders. Het heeft een langere en vlakkere zit om goed te kunnen blijven zitten tijdens de telgang en de tölt. Ook wordt het verder naar achteren op de rug geplaatst en wijkt het zadel wat terug bij de voorboom. Zo blijven de schouders goed vrij om te bewegen bij de tölt.

De vroegere IJslanderzadels hadden vaak lange stegen (kussens) die een eind achter de lepel uitstaken. Die waren bedoeld om het gewicht van de ruiter beter te verdelen over de paardenrug. Voor sommige paarden waren die stegen echter te lang, zodat ze in de lendenen duwden. Daarom werden de stegen bij latere generaties zadels wat korter gemaakt. Tegenwoordig zijn er voornamelijk zadels zonder stegen. Korte zadels zijn voor de meeste IJslanders het meest geschikt omdat de compact gebouwde paarden vaak een korte rug hebben. Bovendien hebben veel IJslanders niet veel schoft, daarom werd vroeger vaak een staartriem gebruikt. Het nadeel daarvan was, dat het paard gehinderd werd in het gebruik van de achterhand. Tegenwoordig zoekt men daarom de oplossing meer in de vorm van het zadel zelf, het gebruik van een voorsingel of een pad onder het zadel.

Er zijn, ook binnen het genre, veel soorten zadels verkrijgbaar waaronder endurancezadels en kunststofzadels. De echte töltzadels hebben nog steeds een erg vlakke zit, veelzijdigheidszadels hebben een wat traditionelere vorm, maar nog steeds ligt daarbij het dieptepunt wat verder naar achteren dan bij een gewoon zadel. De meeste IJslanderzadels worden gebruikt in combinatie met IJslandse beugels: een beugel met een speciale vorm die de kans op het blijven hangen in de beugel verkleint.

thumb|een boomloos IJslands zadel