Chiron systeem

Het Chiron systeem is een manier van rijden waarin het paard als metgezel wordt gezien. Het gaat er niet om wat er gedaan moet worden, maar hoe het wordt gedaan. De naam Chiron is afkomstig uit de Griekse mythologie, waarin Chiron een centaur was en mentor van verschillende Griekse helden uit de mythologie. De centaur symboliseert de harmonie tussen mens en paard, waarin de kracht en goedheid van het paard worden verenigd met het verstand van de mens. De basis van het Chiron systeem bestaat uit drie basisprincipes: lichaam, psyche en zenuwstelsel. Fouten zullen optreden wanneer er geen sprake is van "vertrouwen" tussen ruiter en paard.

Geschiedenis
Het Chiron-systeem, dat gebaseerd is op het systeem van Capitano Federico Caprilli (1886-1907). Het is verder ontwikkeld door Rolf Becher. Dit syteem is enkel succesvol wanneer de correcte verlichte zit wordt toegepast. Deze verlichte zit zorgt ervoor dat de ruiter van het paard het begrip, en zijn vriendelijke medewerking krijgt naar gelang zijn lichamelijke en geestelijke mogelijkheden. Door de verlichte zit en het aanpassen van de balanspunten tijdens verschillende tempo's, wordt het paard niet uit evenwicht gebracht. Dit geld voor zowel springen als ook klimmen of afdalen.

De uitvoering
Bij de effectieve verlichte zit, de verlichte zit volgens het chiron systeem, vormen de schouder, de knie, de kuit en de voet een rechte lijn. Het fundament vormt hierbij de combinatie knie/kuit en voet. Deze moet stabiel zijn. De voet staat met het middelste gedeelte in de stijgbeugel. Deze opvatting is controversieel, vanwege mogelijke gevaar bij een val, waarbij de voet in de stijgbeugel kan blijven vast zitten. Echter door deze houding kan je voet niet veren en dat is van essentieel belang voor een stabiel fundament.

Toepassing
Wanneer de verlichte zit door goede oefening bij de ruiter bevestigd is, kan deze toegepast worden bij onder andere een cross, springen en het rijden door terreinen met hindernissen, zoals bijd TREC wedstrijden. Het paard zal de hindernissen springen omdat hij dit ook wil en de ruiter zijn partner is, en niet omdat hij gedwongen wordt. Daarbij moeten de hindernissen altijd makkelijker zijn, dan het paard psychisch en lichamelijk aan kan. Om deze situatie juist in te schatten zijn er speciaal voor dit systeem instucteurs opgeleid. Zij zullen een paard nooit het springen laten associëren met een te hoge moeilijkheidsgraad of pijn.

Bronnen, referenties en/of voetnoten

 * http://www.reitkurse-online.de/chiron/home/layout/110.aspx Geraardpleegt in mei 2012