Postiljon

thumb|Gouden koets, postiljon rijden met Mecklenburgsysteem

Bij Postiljon rijden wordt het linker voor paard bestuurd door een ruiter, het zogenaamde bijdehandse paard.

Geschiedenis
Het postiljon rijden is ontstaan rond de negentiende eeuw, omdat er destijds meerdere paarden voor de koetsen gezet werden, die voor de koetsier moeilijker te besturen waren, mede door het gewicht van de vele leidsels die nodig waren. Postiljon rijden is vergelijkbaar met het systeem van D’Aumont.

Gebruik
Naast een koetsier op de bok, die bij dit soort gelegenheden de Postiljon genoemd wordt, zit op het linkervoor paard een ruiter. Dit paard is dan ook opgetoomd als rijpaard. De ruiter ontfermt zich tegelijkertijd ook over het paard rechts van hem. In de Nederlandse Koninklijke stallen wordt gebruik gemaakt van een door Prins Hendrik ontwikkeld mensysteem, het Mecklenburgsysteem.

Links rijden
Alhoewel het bij aangespannen rijden traditioneel (Engels) gewoon is om rechts op de bok te zitten, is het in Nederland niet verboden om aan de linkerkant plaats te nemen. Een rechtshandige koetsier zit het liefst links op de bok (of links op het voorste paard als hij postiljon rijdt), want dan kan hij het makkelijkst zijn zweep bedienen. Als de koetsiers links zitten, kunnen ze het beste rechts rijden, want dan hebben ze het beste zicht op hun tegenliggers.

Koetsen
Een aantal koetsen zijn geschikt voor deze manier van besturen, maar de meest voorkomende is de Barouche. De Gouden Koets, gemaakt door de firma Spijker en geschonken aan het Koninklijk huis door de stad Amsterdam, wordt ook op de postiljon manier bestuurd. Deze wordt nog gebruikt op Prinsjesdag en bij Koninklijke huwelijken, meestal getrokken door acht paarden, soms door zesspan.

Bronnen, referenties en/of voetnoten

 * 1) http://nl.wikipedia.org/wiki/Gouden_Koets
 * 2) http://www.koninklijkhuis.nl/content.jsp?objectid=4602