Ridder (ruiter)

thumb|Een ridder Een ridder was in de middeleeuwen een bereden en bepantserde soldaat (ruiter). Ridder is een afgeleide van het woord "ruiter". Ridders behoorden tot de adellijke klasse en voor niet-adellijke mannen was het vrijwel onmogelijk de ridderslag te ontvangen.

De oorsprong van de ridderstand ligt in de vroege middeleeuwen. Met de verspreiding van het gebruik van de stijgbeugel in de 8e eeuw werd de rol van de bereden krijger steeds belangrijker. De ruiters hadden meer steun in het zadel en konden daarom beter manoeuvreren op het slagveld. Een andere belangrijke ontwikkeling was het nieuwe gebruik van de lans of speer in de 11e eeuw. Het gebruik van de lans was tot dan toe op twee manieren mogelijk: het gooien als een speer of de lans bovenarms vasthouden. In de 11e eeuw werd een nieuwe manier ontwikkeld waarbij de lans onder de arm werd geklemd. Hierdoor had de ruiter een stevigere grip en kon met meer kracht op zijn tegenstander in rijden. Door deze ontwikkelingen werden de ruiters steeds belangrijker op het slagveld. Een dergelijke cavalerie had een enorm militair overwicht op de licht bewapende en/of slecht gedisciplineerde infanterie.

Bronnen, referenties en/of voetnoten

 * http://nl.wikipedia.org/wiki/Ridder_(ruiter)